CapitulumHiceſimūquartū

ti nō ꝑpendūt de cantionibꝰ. aliqui tn̄ mundani ⁊ bani ꝑcipiūt: vnde trahūtur magis adcarnalia ꝙͣ ad ſpūalia. Et Ciprianus dicit.Cogitatio carnalis ⁊ ſecularis homīs abſcebat .ſ. tempore orōnis ⁊ diuini officij. de cōſe.diſ. j. Qn̄. Utꝝ autem mortale vel veniale ſitipſi viderint qui hoc faciunt..§. xvj.¶ De emētibus tempore meſſiū blada ⁊ tꝑe vindemiarum vinuꝫ⁊ alios fructus vt poſtea cariꝰ vendant ī futurū. Dicit canon hoc eſſe turpe lucrū cū fitob cupiditatē non ob neceſſitateꝫ. xiiij. q. iiijQuicūqꝫ. Sed Ul. in tractatu ſuo plenius diſtinguit. Dicit eī ꝙ hoc fit aut propter bonūꝯmūe. aut ꝓpter bonū pͥuatū. Si ꝓpt̓ bonumꝯmūe. ſicut Ioſeph emit frumentū tꝑe habūdantie vt poſſet ꝓuidere patrie tēpore famisGen̄. xlj. hoc meritorium ē. Idē Ray. Si aūtꝓpter priuatū cōmodum tūc tripliciter. quiaaut hoc fit ex prouidentia timens ne poſteahabeat in futurum emere ſi indiguerit cumcarius erit. ⁊ tn̄ poſtea cuꝫ nō indigeat ſicutcredebat vendidit cariuſꝙͣ emerit ſed nō cariuſꝙͣ venbatur in foro: et hoc licitum eſt.Idē Raÿ. ⁊ Wil. ⁊ Inno. Et multo fortius ſihoc facit ex pietate vt̄ .ſ. ex lucro vēditionisinde prouibeat pauperibꝰ: dum tn̄ moderatehoc faciat ita ꝙ ꝑ cariſtiam ꝯmūitas non lebatur. Scd̓o pt̄ hoc fieri ſcd̓m iuſticiā cōmutatiuā vt faciunt mercatores. ⁊ licite poſſuntꝓ oꝑa ſua reciꝑe lucrum vt ſuſtentent̉ dūmōnō intendant cariſtiā inducere. Idē dīc Vil.⁊ addit maxime ſi aliud genꝰ negociatōis nōnouit. nec al̓ habet vnde viuat vel ſuſtentet̉cū familia ſua. Tertō mō fieri pt̄ hoc ex auaritia ita ꝙ vnꝰ tantū emit de hmōi ⁊ congregat ꝙ poſtea cōpelluntur homines emere abeo ad placitū ſuū. et ideo vendit care vt vult⁊ iſti enormit̉ peccāt ꝯtra ꝓximū ⁊ ꝯmūitatem. et tales qui victualia vel alias res autetiā monetas emūt vt cariſtiā inducant. docat Raÿ. nephandas beluas. et mortale eſt.ẜm Vil. ſiue a clericis ſiue a laicis fiat: ſꝫ gͣuius ī clericis Inno. ⁊ Hoſti. dicūt ꝙ qͥ emūtvictualia vt cariꝰ vendant tēpore indigentieꝙͣ .ſ. emerunt nulla vtilitate penſata ſcilicetꝓuiſionis ſue ꝑſone ⁊ familie vel ſubuentionis pauꝑum: ſed ex cupibitate. vtiqꝫ peccāt.nō tn̄ tenent̉ hmōi lucra reſtituere certis ꝑſonis: ſed debent pauꝑibus erogari ẜm Raÿvt. xiiij. q. v. Qui habetis. cum. c. ſe. Sed hocẜm Vil. verum eſt de honeſtate conſilij nō deneceſſitate. ſicut de alijs turpibus lucris dictum eſt.Sunt ⁊ alia plura .§. xvij.turpia lucra vt in mittendo vel portando arma vel lignamina vel quecunqꝫ mercimoniaab terras ſoldano ſubiectas. ⁊ tales vltra pec

catū turpis lucri incurrunt excōmūicatōnēcuiꝰ abſolutio pape reſeruat̉. ⁊ de hoc vide inqͣrta ꝑte. ti. j.Lucrū quod quis §. xviij.ꝯſequit̉ in ſeruiendo vſurario ī arte illa. ꝓſoneta cum eſt mediator in malis contractibꝰ.iles in ſeruiendo in bello iniuſto ꝙͣtum adſtipendium ſuū. Notarius in faciendo inſtrumenta vſuraria. Et breuiter qd̓cunqꝫ lucruꝫqd̓ qͥs recipit ꝓ oꝑe quo ſeruit alijs in illicitis. Lucrum etiam qd̓ qͥs facit in oꝑando vl̓vendendo diebꝰ feſtiuis vel ī eccleſijs vl̓ alijslocis indebitis. Recipiendo etiam pecuniamob electionem alicuiꝰ in aliquam dignitatemtꝑalem dicit Vil. ꝙ eſt turpe lucrum. et conſulendum ꝙ pauꝑibus detur. ꝙuis Hoſti. dicat hoc ſimoniacum.¶ Capl̓m. xxiiij. de Inhumanitate.Bduratio contra miſericordiam ſeu inhumanitas ponitur filia auaritie a beato Grego. in libro moral̓. ⁊ ab Iſidoro. ⁊a bt̄o Tho. ſcd̓a ſcd̓e. Et ꝯſiſtit vitiū iſtud inhoc ꝙ qͥs nō ſubuenit ꝓximo in neceſſarijs vite cum pt̄. qd̓ ꝯmūiter ꝓcedit ex auaritia exeo ꝙ amat plus ſubſtantiam tꝑalem ꝙͣ proximum ſuū. Et talis deficit a faciendo elemoſinas corꝑales q̄ cōtinent̉ in hoc v̓ſu videlicet.Uiſito. poto. cibo. redimo. tego. colligo. condo. Loquens pſalmiſta de ſubuentione proximi per quam exclubitur vitium iſtud obdurationis contra miſericordiam ſic ait pͣs. xl.Beatus qui intelligit ſuper egenum ⁊ pauperem: in die mala liberabit eum dominus. dominus conſeruet eum et viuificet eum et beatum faciat eum in terra: ⁊ non tradat eum īmanibus inimicorum eius. Naturale eſt em̄cuilibet appetere beatitudinem et vitare miſeriam que eſt ei contraria. Sed cum per obdurationem contra miſcd̓iaꝫ efficiatur quismiſerrimus quia damnatus. Dicitur enimMath̓. xxv. ꝙ ibunt hi ſcꝫ immiſericordes inſupplitium eternum. et per miſerationes. etelemoſinas debite factas conſequatur beatitudinem. quia miſericordibus dicetur Math̓xxv. Uenite benedicti patris mei ꝑcipite regnum. Eſuriui enim et dediſtis mihi manducare ⁊cͣ. Ideo extirpandum eſt iſtud vitium:et elemoſina debito modo facienda eſt vt perueniatur ad beatitudinem. quod innuit pͣs.dicens. Beatus qui intelligit. Ubi tria notātur.¶ Primum ꝙ inhūanitas eſt eradicanda ꝑ rōnabilis elemo ſine erogationem. ibi. Beatusqui intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauꝑem.Secundum ꝙ crudelitas hec eſt eliminanda