CapitulumHiceſimūterciū

ad hoc. xiiij. q. v. Nō ſane. ī fi. ẜm Tho. ⁊ Raÿ¶ Uerciꝰ ē cū qͥs attraxit aliquē ad ludū ꝑ vr̄vel nimiā īportunitateꝫ ſiue in pͥncipio ludiſiue in medio cū aliꝰ vellet dimittere ⁊ non ſinit: tūc etiā tenet̉ reſtituere ẜm Tho. ⁊ Raÿqͥ ad hoc īducūt. c. Non ſane. ¶ Quartꝰ caſē qn̄ .ſ. ludit bolūtariꝰ cū volūtario ex cupiditate non ꝑ fraudeꝫ et vincit ab eo qui alienare poteſt res ſuas. Sed vbi viuit̉ legibꝰ īpialibꝰ vl̓ municipalibꝰ ꝓhibētibꝰ huiuſmōiludum ⁊ mādantibꝰ poſſe fieri repetitionemamiſſoꝝ in ludo. vt. ff. de alea. l. fi: nec huiuſmodi leges ſunt ꝑ diſſuetudinem abrogate qͦad reſtitutōeꝫ: ⁊ tūc circa hoc ſūt varie opiniones. Aliqͥ em̄ dicūt ꝙ tenet̉ qͥs reſtituereſic acqͥſitū ꝑ ludū ſi videlꝫ ꝑ ſnīam iudicis adhoc fue̓it artatꝰ ſeu ꝯdēnatꝰ. al̓ nō tenet̉: ⁊ rōē qꝛ talis reſtitutō ē p̄cepta ī penā lucrantiūex tali lucro. Nec iura q̄ de hoc loquuntur dicūt ꝙ talis teneat̉ reſtitue̓ ip̄o iure: ſꝫ ꝙ poſſit repeti. Qn̄qꝫ em̄ licite poteſt retine̓ aliqͥdan̄qͣ ꝑ ſnīaꝫ iudicis reddere ꝯpellat̉. qd̓ tn̄ ꝑſnīam iuſte latam redde̓ neceſſe ē. ſic ut ptꝫ depenis aliorū iurium. Et addit Pe. de pal̓. iniiij. ad hoc ꝙ talis ſibi retine̓ nō poteſt ſed dꝫpauꝑibus erogare an̄ ſnīam iudicis. ⁊ tuncnō tenebit̉ ſi ī iudicio repetat̉: ſi poteſt ꝓbare erogatōem factā pauꝑibꝰ. ſꝫ pꝰ ſnīaꝫ oꝫ ꝙreſtituat̉: nec ſufficeret pauꝑibus erogare.¶ Alij dicūt ſimpliciter ⁊ indiſtīcte nō eē reſtituendū: ſed d̓ neceſſitate pauꝑibꝰ eroganbū. Et hoc ẜm Placen. ⁊ Ugo. Aſſignāt prorōe. cū turpitudo v̓tit̉ ex ꝑte vtriuſqꝫ. melioreſt ꝯditio poſſidentis. ff. de ꝯdi. ob tur. cauſāl. iij. ⁊. iiij. Sed Azo. dicit hoc forte habere locū cū dedi aliquid vt turpe qͥd faceres. Secꝰſi dedi ꝯtrahendo vbi lex ꝯtractū ꝓhibet contrarium eſt. vt. C. de agri. et cenſi. l. Quē admoduꝫ. Et idem dicit Hoſti. ¶ Tertij dicuntꝙ tali iure durāte ſic acquiſitū ē ſimpliciterreſtituēdū ei a qͦ acquiſitū ē ex iure poſitiuoqꝛ iura ꝓhibēt nō ſolū ludū: ſꝫ ⁊ acqͥſitōem ꝑip̄m. Et malefidei poſſeſſor dr̄ qui ꝯtra leguꝫiura mercat̉. C. de agri. ⁊ cenſi. l. Quē admobū. Dec eſt opinio Azo. ⁊ Glo. ſuꝑ. c. Ep̄us.biſ. xxxv. et. c. Elerici. ij. de pi. et hone. cle. EtHoſti. dīc ꝙ fere oēs doctores hoc ſentiunt.Hāc opinionē firmat ⁊ ſeqͥt̉. b Tho. vbi ſupͣ.et in qͣrto ſnīaꝝ. diſ. xv. Et Ricar. ī. iiij. ſcꝫ ꝙē reſtituēdū ab illis qͥ ſūt talibꝰ legibꝰ aſtricti eis a qͥbꝰ acquiſitū ē ſi ſciunt̉ durāte talilure in ſuo robore ⁊ nō abrogato ꝑ diſſuetudinem. ⁊ hoc niſi qͥs lucratꝰ fuerit ab eo qͥ eūattraxit ad ludū. in qͦ caſu nō tenet̉ illi reſtituere qͥ. amiſit ſꝫ erogare pauꝑibꝰ. Idē Ray.¶ Quarti dicūt vniuerſaliter reſtitutōeꝫ fiēba .ſ. etiā in locis vbi hoīes non ſubiciunturlegibus imꝑialibꝰ. Et rōnē aſſignāt quia .ſ.talis reſtitutō in iure cananico īplicite ē po

ſita. Nam leges īꝑiales non ꝯͣrias dīno iuriaut ꝑ ꝯͣriā rōnabilē ꝯſuetudineꝫ approbatasobſeruandas eſſe iura canonica decreueruntvt ptꝫ diſ. x. De capitulis. ⁊ ī alijs. c. Sed iusīꝑale ꝓhibet talē acqͥſitōeꝫ. gͦ ⁊cͣ. Sꝫ ad hocpoſſet rn̄deri ꝙ ꝙͣuis ius canonicuꝫ ꝯfirmetiura ciuilia iuri dīno vel cananico non contraria. nō tn̄ extēdit obligationem illoꝝ iurium ad eos qͦ eis nō ſūt ſubiecti de iure velantiqua ꝯſuetudine. Nec etiā ita firmat quinpoſſint ꝑ ꝯͣriaꝫ ꝯſuetudinē abrogari ſicut ⁊ius canonicū. Aliqn̄ etiā abrogat̉. vt diſ. iiijc. Statuimꝰ. cuꝫ. §. ſe. Un̄ hac opīone omiſſa magis placet opīo. b Tho. ſupͣdicta.Ꝙͣtum ad terciū.§. iiij..ſ. cū qͥs lucrat̉ ī huiuſmōi ludis cū volūtario valēte alienare et ſine fraude ⁊ q̄ legibꝰ īꝑialibꝰ nō ſunt aſtricti vel alijs municipalibus pariformiter ꝓhibentibꝰ huiuſmodi ludum. vel ſi ſunt huiuſmodi legibꝰ aſtricti. tn̄ſunt ꝑ diſſuetudineꝫ abrogate quo ad factūreſtitutōis quid agendū de tali lucro: Circahoc due ſunt opiniones. Aliqui em̄ dicūt illud pauꝑibꝰ erogandum de neceſſitate ⁊ nonpoſſe ſibi retinere. Alij vero dicūt hoc de honeſtate ꝯſilij non de neceſſitate fiendū. Et ꝙͣuis pͥma opinio ſit ſecurior. et ideo potiꝰ ꝯſulenda. nō tn̄ videt̉ de neceſſitate īponenda vtꝓpter hoc deneget̉ abſolutio nolēti hoc face̓qꝛ nō credit ſibi neceſſariū eſſe ad ſaluteꝫ. Etad hoc faciūt dicta doc. Nā. b Tho. ⁊ Ricar.in. iiij. nil dicūt de erogatōne pauꝑibꝰ fiendaqͦ ad eos qui nō ſūt aſtricti legibꝰ īꝑialibus.vel etiā cū eſſent ꝑ diſſuetudinem abrogate.Et Ibh̓. an. ⁊ Ioh̓. cal. ſuꝑ. c. Clerici. de vi. ⁊hone. cle. dicūt tutū eſſe talia pauꝑibꝰ erogare: nō tn̄ dicūt fore neceſſariū. Idem Monal. ⁊ Aſca. ⁊ Alex. angli. Fran. de zamb̓. dicūt poſſe defendi talē opīonē .ſ. ꝙ nō teneat̉oīo talia pauꝑibꝰ erogare: qꝛ ꝯſuetudo potuit dn̄iuꝫ ꝑdentis ī vincentem tranſferre. Io.de ÿmo. iſta allegat ⁊ nō reprobat. Raÿ. etiāin ſūma ſua dicit ꝙ licet ml̓ti ſapiētes dixer̄tacqͥſita ꝑ ludos aleē nō reſtituenda ſꝫ pauꝑibus erogāda. tn̄ modo ſic ſeruatur ꝙ nec aderogandū pauꝑibꝰ ſūt cogendi ſꝫ fieri poteſtde huiuſmōi elemoſina vt de acqͥſito ꝑ meretritiū: qd̓ vtiqꝫ ꝯſulit̉ non īꝑat̉ Pe. de pal̓. inqͣrto dīc aliqͦs tene̓ ꝙ qͥ nūc nō ē locupletioramplius non tenetur qui .ſ. ꝑdidit qd̓ ꝑ ludūfuerat lucratus ꝓhibituꝫ lege humana. quiatalis non erat obligatus pauꝑibus ratōe alicuius recepti ab eis vel ꝯmiſſi in eos. Igiturne paretur pia ludis et turpibus lucris. inhuiuſmodi caſu conſulendum eſt et perſuadendum ad erogandum pauperibus et precipue quātum ad illud quod remanet in lucropltra perdita in eoº. et alia ſaltim paulatimet per interualla temporū. nō tn̄ cogēdus. et