TitulusPrimus

ſimplicit̓: ſꝫ meliori qͦ ad hoc. nō p̄t eſſe ꝙ p̄ferat vnū alteri niſi ꝓpt̓ aliquā cām q̄ ſi ꝑtineatad honorē dei et vtilitatē eccl̓ie iā ꝙͣtū ad hociſte ē melior. Si at̄ illa cā nō ꝑtineat ad hocerit acceptō ꝑſonaꝝ. q̄ tāto ē gͣuior ꝙͣto in rebus dīnis cōmittit̉. hec Tho. Et qꝛ qd̓ ē directe ꝯͣ iuſticiā ē mortale. ⁊ acceptō ꝑſonaꝝ directe ē ꝯͣ iuſticiā diſtributiuā. iō ē mortale.Notandū etiaꝫ ꝙ ꝙͣuis minus bonꝰ ſimplicitpoſſit p̄ferri magis bono in regimīe eccleſie:qꝛ vtilior. n̄ tn̄ ſi ſciat̉ malus eſſe ꝙͣuis poſſitiuuare eccleſiā ꝑ ſcīam vel potētiā: qꝛ in huiuſmōi ꝑmaxime requirit̉ bonitas vite. al̓ ſine peccato cura exerceri nō p̄t. hoc .n. nō eſſetp̄ferre minus bonū ſꝫ ſimplicit̓ malū. ⁊ ꝑ ꝯn̄sqͥ nō ē idoneꝰ nō dꝫ p̄ferri ei qͥ eſt aliqͦ mō idoneus. Un̄ ⁊ Alb̓tus magnꝰ dicit exp̄ſſe ꝙ promouēs ad ordinē vel curā paſtoralē vel aliqd̓bn̄ficiū eccl̓iaſticū ſcient̓ īdignū abſqꝫ dubiopeccat mortalit̓. Nec nobilitas excuſare p̄t vtꝓmoueat̉ malus: qꝛ ꝙͣto nobilior tanto nociuior. Etſi dicat̉ ꝙ alius nō ſit ita vtilis. oīnoiſta rō nō valet. qꝛ vtilitas ſpūalis tꝑali p̄ponēda ē: nec excuſat paucitas mīſtroꝝ eccl̓ie.hec Alb̓tus. ¶ Ad argumentū rn̄det̉ ꝙ vtiqꝫ(ceteris paribꝰ) dꝫ eligi ⁊ aſſumi ad p̄laturādoctior et ſāctior. cū .ſ. ſit aliꝰ ita vtil̓ eccleſieſicut ceteri. Sꝫ vbi aliꝰ eſſet vtilior in gubernatōne licet minꝰ doctus et ſctūs tn̄ bonus. cūin huiuſmōi debeat intēdi vtilitas eccl̓ie: illepotiꝰ dꝫ p̄fici. Glo. tn̄ ſuꝑ dicto. c. Licet. dicitꝙ Pug. temꝑat dicta ꝯꝑatiua q̄ ponit Hiero.viij. q. j. ꝙ debet eſſe ſctūs ⁊ doctus. ſufficit .n.ꝙ ſit bonus. Et ē aliqͥs eoip̄o bonꝰ ꝙ nō ē malus. extͣ de p̄ſump. Dudū. Alij tn̄ dicūt ſꝑ meliorē eſſe p̄ferendū. lxj. di. Nec emeritis. et. lxxv. di. c. fi. Et ꝙͣuis Io. adhe̓at opiniōi Hug.tn̄. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiij. arti. ij. tenet aliamopi. dicēs ꝙ ꝙͣtū ad ꝯſcīaꝫ neceſſe ē elige̓ ſemꝑmeliorē vel ſimplicit̓ vel in ꝯꝑatōne ad bonūꝯmune: qꝛ alius hr̄i nō p̄t magis idoneꝰ. verūꝙͣtū ad hoc ꝙ electō nō poſſit īpugnari in foro iudiciali ſufficit elige bonū: nec tenet̉ eligere melioreꝫ. qꝛ ſic oīs electō poſſet īpugͣri.Ꝙ etiā aliqͥs dēat eligi de gremio eccl̓ie de iure ꝯmūi. ꝓpte rea ſtatutū ē: qꝛ p̄ſumit̉ ꝙ talisd̓beat eſſe vtilior ꝙͣtum ad bonū ꝯmune quiaſ. magis diliget eccleſiam in qua eſt nutritusẜm. b. tho. Nō tamē ꝑ hoc tollitur qͥn de aliaeccleſia poſſit aſſumi ſi vtilior habeatur..§. ij.¶ Queritur ſecundo.Utꝝ p̄latus eccl̓ie poſſit cōmitte̓ ꝯſanguineoſuo curā ſue eccleſie poſtpoſito meliori. Et videt̉ ꝙ nō. Nā dicit Hieroꝰ loquēs de Moÿſe. ꝙinſtituit ſucceſſorē ſibi in regimīe Ih̓m nauenō filios ſuos. vel ꝯſāguineos. Nulla ꝯſāguinitatis rō nulla hīta ē ꝯtemplatō ꝓpinqͥtatis.ppinqͥs agroꝝ et p̄dioꝝ relinquat̉ hereditas.Gubernatō ppl̓i illi tͣdat̉ quē deꝰ elegit qui .ſ.

hēat ſpirituꝫ dei. viij. q. j. Si gͦ. Et ſic videt̉ ꝙꝓpinquis nō ſint danda bn̄ficia eccleſiaſtica.Rn̄det. b. tho. in quadā qōne de qͦlibet ꝙ alit̓dicendū ē de ꝯſāguineo eque idoneo. alit̓ d̓ cōſanguineo minus idoneo. Si em̄ ꝯſāguineusſit eq̄ idoneus. p̄t p̄latus p̄ferre ꝯſanguineū.niſi forte ex hoc ſcandalū oriat̉. vel aliqͥ exin̄malū exemplū accipiāt. vt qn̄ ꝓbabilit̓ timet̉ꝙ alij p̄lati inducent̉ hoc exēplo ad dandumſuis ꝯſanguineis min dignis. Rō huiꝰ ē: qꝛ inhoc ꝙ det ꝯſāguineo eque digno nil deꝑit vtilitatis eccleſie. vn̄ in hoc licet ſatiſface̓ amorinaturali: qui caritati ꝯtrarius nō ē ſꝫ magiscaritate informat̉. Et hoc figurat̉ Gen̄. xxxxvij. vbi Pharao dixit Ioſeph d̓ fr̄ibꝰ ſuis. Sinoſti in eis viros īduſtrioſos inſtitue eos magiſtros pecoꝝ meoꝝ. Si v̓o ſit minus idoneꝰꝯſāguineus p̄lati. nō debet eū p̄ficere ad curāeccleſie poſtpoſito meliori. ⁊ hoc duplici rōe.Primo qꝛ infidelit̓ agit diſpēſator qͥ negociūdn̄i ſui gerēs rē eius non meliorat cū poſſit.Secūdo qꝛ hoc videt̉ ꝑtine̓ ad acceptōem ꝑſonaꝝ: qꝛ ꝯditō ꝯſāguinitatis nō ē ꝯditō ꝑtinēs ad curā eccleſie q̄ nō obtinet̉ iure ſāguīsſꝫ dīno mune̓. Eſſet aūt ꝯditō faciēs ad negociū circa diſpenſatōnes pr̄imonialiū bonoꝝ.Un̄ ſi ep̄s d̓ pr̄imonialibꝰ bonis magis ꝓuideat ſuo ꝯſāguineo minꝰ idoneo nō ē acceptioꝑſonaꝝ: ſꝫ ſi rōne ꝯſanguinitatis magis ꝓuideat d̓ pr̄imonio crucifixi nō caret vitō acceptōnis ꝑſonarū. Con. idem Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxiij. arti. ij. Id̓ Tho. dicit. q. ea. arti. j. ꝙ ꝑtinet ad acceptōeꝫ ꝑſonaꝝ ſi qͥs ꝓmoueat ad p̄latōꝫ vel mīſteriū aliquē qꝛ diues ē. vel qꝛ cōſāguineꝰ vel amicus ē: qꝛ diuitie vel pentelanō ē ꝯditō faciēs ad cām ꝓpt̓ quā ille dignusſit tali dono .ſ. p̄latōis vel mīſterij: ſꝫ ſuffitiēsſcīa cū bonitate ꝑtinet ad acceptōeꝫ ꝑſonarūẜm Io. Ne apol̓. ī qͦlibet. Diſpēſare ꝯtra iuraꝯmūia vel ꝑticularia ſine cā rōnabili magiscirca vnā ꝑſonā ꝙͣ aliā: puta qꝛ ē amicus velꝯſāguineus vel diues et huiuſmōi. vt ſi diſpēſet an̄ legitimā etateꝫ. vel ꝓmoueat̉. vel hēatcurā aīaꝝ. vel dignitateꝫ aliquis. qꝛ amicus.vel ꝯſāguineus. vel diues. vel potēs. et huiuſmōi. nō aūt pauꝑ ⁊ extraneus etiā ſi ſit pͥoriaptior. vel ſi abbas vel pͥor diſpēſat cū ſubditis aliqͥbꝰ in eſu carniū in ieiunijs ⁊ vigilijs ⁊laboribꝰ. nō qꝛ magis indigeāt. vel alia rōnabili cā: ſꝫ qꝛ magis ſūt cū eo aſtricti. Si quisetiā hn̄s diſtribue̓ aliquaꝫ el̓yam collegij velꝯmūitatis vel teſtatoris nō dat illis qͦs creditmagis indige̓: ſꝫ amicis. vicinis. vel ꝯſanguineis minꝰ egētibꝰ etiā ꝑtinet ad acceptōꝫ ꝑſonaꝝ. Sil̓r ī ꝯferēdis officijs ſecularibꝰ ꝑ viāſcrutinij vel alit̓ ſi qͥs admittat p̄bēdo fabamſeu aſſenſū n̄ hijs qͦs idoneos iudicat: ſꝫ eis qͥſūt amici vel ꝯſāguinei. vel vt ẜuiat amico inhuiuſmōi. ad acceptōꝫ ꝑſonaꝝ videt̉ ꝑtinere.

A