CapitulumHiceſimum
per iudicis officiū ad dādū debitū. Hicit etiāPoſti. ꝙ non licet paciſci de certa ꝑte litis .ſ.qͦta: puta decima vel cēteſima. al̓dꝫ ei int̓diciforꝰ .i. exercitiū aduocādi. C. de poſtu. l. Si qͥaduocatoꝝ. Sꝫ de quāta licet paciſci .i. certaquāt itate pecunie dūmō non excedat debitū.Qd̓ dicit Augꝰ. ꝙ licet vende̓ rectū ꝯſiliū. vtſupͣdictū ē. intelligit Raȳ. et Ul. qn̄ laborat īvoluēdo libros ⁊ ſtudēdo ⁊ diſputādo forte cūalijs ꝑitis. Al̓ ſi ſine labore poſſet rn̄dere credūt ꝙ nil debeat reciꝑe ſꝫ gratis rn̄dere. SedPoſti. reſtrīgit hāc ſnīam qn̄ petēs ꝯſiliū eſtpauꝑ. Nā ſi ē diues p̄t pete̓ ſalariū. ar. xiiij. q.v. Nō ſane. Si .n. n̄ laborat: tūc laborauit inp̄teritū ſtudēdo ⁊ diſcēdo ¶ Itē aduocātes velꝓcurātes ſcient̓ in cā vſuraria peccāt mortalit̓. Etſi ex eoꝝ aduocatōne vel ꝓcuratōne qͥsſentētiat̉ ad ſoluēduꝫ vſuras vident̉ teneri adreſtitutōem. extͣ de iniur̄. et dā. da. Si culpa.Pn̄t etiā peccare in mō aduocādi cū .ſ. dicūtobprobria. ⁊ deriſiones ⁊ huiuſmōi. q̄ ꝓhibēt̉vt. v. q. iiij. In loco. et. iij. q. vij. Infames. §. ſiquis adeo procax. Sed de hoc et pluribꝰ alijshabet̉ infra ī tercia ꝑte. ti. vj. Et qūo dn̄t aduocare ꝓ pauꝑibꝰ. īfra. e. ti. c. d̓ Inhūanitate.Capitulum. xx. de Acceptōne ꝑſonaꝝ.Hia in iudcijs de quibus tractatuꝫ ē ſupͣ. reꝑit̉ freq̄nt̓vitiū acceptōis ꝑſonaꝝ. qd̓ notauit pſalmi. in eo qd̓ inductū ē ſupͣin aucͣte illa. Aſqꝫ qͦ iudicatis iniqͥtateꝫ: et facies pct̄oꝝ ſumitis: qd̓ vitiū eſt ꝯͣ iuſticiā diſtributiuā: et frequent̉ ꝑpetrat̉. qn̄qꝫ ex auaritia. qn̄qꝫ ex affectu ſēſuali amicitie vel ꝑentele. Ideo nūc agendū de hoc hic ē: qꝛ pct̄m etmultū nocēs bono ꝯmuni. Prohibet̉ in legediuina dū dr̄ Deut̉ j. Nō accipietis cuiuſꝙͣ ꝑſonā. Ab hoc vitō xp̄m fuiſſe īmunem teſtatiſunt diſcipuli ph̓iſeoꝝ cū herodianis dicētes.Nō r̄ſpicis ꝑſonā hoīm Math̓. xxij. Et poſſetſic deſcribi ꝙ acceptō ꝑſonaꝝ ē vitiuꝫ qͦ id qd̓ex debito iuſticie ē alteri ꝯferendū exhibet̉ ꝑſone nō ob meritū eiꝰ ad ip̄am rē: ſꝫ ob ꝯditorip̄ius nō ꝯgruentē ad ip̄am rē. Propterea at̄dicit̉: ex debito iuſticie cōferendū. qꝛ in hijs q̄dant̉ mere ex liberalitate nō ex debito: nō hꝫlocuꝫ acceptō ꝑſonaꝝ ſi dat̉ magis vni ꝑſoneꝙͣ alteri: puta donat qͥs de bonis ſuis centumamico vel ꝯſāguineo rōne amicitie vel ꝑentele qͥ nō donat extraneo ꝙͣuis ſit melior vl̓ magis egeat. hic nō ē acceptō ꝑſonaꝝ ſi dat̉ magis vni ꝑſone: qꝛ ſuū ē qd̓ dat ⁊ nemini debet.et in re ſua vnuſqͥſqꝫ ē moderator et iudex. Etex hoc probat. b. tho. ſuꝑ epl̓am ad Ro. vt aitApl̓s. ij. ca. Nō ē ꝑſonaꝝ acceptō apd̓ deū. ineo videlicꝫ ꝙ pct̄oꝝ quoſdā relinqͥt ī ſuis peccatis. qͦſdā ad ſe vocat dādo eis gr̄aꝫ ſuā quā
nō dat reprobis. Nā acceptō ꝑſonaꝝ vt dictūē opponit̉ iuſticie. vn̄ locū hꝫ in hijs que dant̉ex debito qd̓ attēdit iuſticia. Deus aūt non exdebito ſꝫ ex gr̄a vocat pct̄ores ad pnīam. Un̄ad Ro. xj. Si ex oꝑbꝰ iā n̄ ex gr̄a. Et ad Titūiij. Nō ex oꝑbꝰ iuſticie q̄ fecimꝰ nos ſꝫ ẜm ſuāmiſcd̓iam ſaluos nos fecit. In talibꝰ aūt bn̄ficijs gͣtis datis libeꝝ ē nōſolum deo ſꝫetiā hoīdare cui voluerit. Iuxta illud Math̓. xx. Annō licet mihi qd̓ volo face̓? Signant̉ aūt ſubdit̉. Nō ob meritū ꝑſone ⁊cͣ. Nā ad eū qͥ habꝫdiſtribuere vel dare aliqͣ ex debito diſtribuēdaꝑtinet ꝙ det illa ẜm ꝙ reꝑit meritū ſeu aptitudinē in ꝑſonis ꝯgruentē rei q̄ dat̉. Naꝫ ẜmb. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiij. Ad iuſticiā diſtributiuā ſpectat diuerẜ ꝑſonis diuerſa tribue̓ ẜmꝓportōeꝫ ad dignitates ꝑſonaꝝ. vt .ſ. vnicuiqꝫdet̉ ẜm ꝙ ē ī eo ꝓpͥetas dignā ad id qd̓ dat̉. Siigit̉ qͥs in dādo ꝯſideret ꝓpͥetatē illa ꝑſone ꝓpt̓quā id qd̓ ei ꝯfert̉ ē ei debitū n̄ ē acceptō ꝑſonaꝝ. Sꝫ ſi qͥs ꝯſideret in eo cui ꝯfert̉ n̄ illudqd̓ dat̉ ſit ei ꝓportōnatū vel debitū ſꝫ ſolū hocꝙ ē iſte hō Petrꝰ vel Martinus puta amicusvel ꝯſāguineꝰ vel ſibi vtil̓. hec erit acceptō ꝑſonaꝝ. Sꝫ ob ꝯditōem nō ꝯgruentē ad ip̄amrē. hoc dr̄. qꝛ ẜm. b. tho. vbi ſupͣ ꝯtīgit aliquāꝯditōem ꝑſone face̓ eā dignā reſpectu vniꝰ reet nō reſpectu alteriꝰ. Sicut hec ꝯditō .ſ. ꝯſāguinitas ad vnā ꝑſonā facit eaꝫ dignā vt ſibiplus dimittat̉ d̓ pr̄imōialibꝰ bonis ꝙͣ extͣneeꝑſone. Sꝫ ip̄a ꝯditō n̄ facit eā dignā vt ꝑ hocꝯferat̉ ſibi ob eā d̓ bonis eccl̓iaſticis ſeu officijs ⁊ bn̄ficijs qͣntū alij ꝑſone aptōri vel pluſꝙͣ alij qꝛ nō ē ꝑentela ꝯditō ꝯgruēs ad talemrē .ſ. bn̄ficia vel officia eccl̓iaſtica. Et ꝑpetrat̉hoc vitiū in officijs et bn̄ficijs ꝯferēdis in iudicijs exercēdis et in honoribꝰ exhibendis;Et quantum ad colla.§. j.tōem bn̄ficioꝝ querit̉. Utrū p̄latus peccet inꝯferendo beneficiuꝫ bono p̄termiſſo meliori.Uel etiā vtꝝ peccent eligētes aliquē in p̄latūminꝰ bonū p̄termiſſo meliori. Et videt̉ ꝙ ſic.qꝛ dicit Hieroꝰ ꝙ qui p̄ſtantior ē ex om̄i ppl̓oqui doctior. qui ſanctior. qui in om̄i v̓tute eminētior ille eligat̉ ad ſacerdotiū. viij. q. j Licet.Cunc tꝑis ꝯmunit̉ ſacerdotes habebāt curaꝫaīaruꝫ. gͦ nō eligēdo talē: peccat̉. Et rn̄det. b.Tho. in quadā qōne de quolibet. ꝙ qͥs p̄t dicimelior duplicit̓. Uno mō ſimplicit̓. Alio mōẜm quid. Simplicit̓ aūt dicitur melior: qui ēſanctior et plus hn̄s de caritate. Scd̓m qͥd dicitur melior: qui ē melior ẜm aliquē reſpectū.Contingit aūt eſſe aliquē meliorē ſimpliciteri. maioris ſanctitatis qͥ nō ē melior qͣntuꝫ adhoc ꝙ p̄ficiat̉ ī eccl̓ia: ſꝫ aliꝰ mīoris ſct̄itatiserit melior eo ī r̄gimīe: qꝛ forte magis eccl̓iaꝫiuuare pot̓it. vel ꝑ ꝯſiliū ſapīe. vel ꝑ auxiliūpotētie. vel qꝛ deſeruiuit in eccleſia. Nō gͦ tenet̉ p̄latus dare bn̄ficiū vel officium meliori