Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
624
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

Quia. aliquis p̄t ꝓpria auctoritate r̄tinere qd̓de iure nō p̄ſtitit licet illud diu ſoluerit. vt. C.de agri. et cenſi. l. Litibꝰ. Tempus .n. nō inducit obligatōem. extͣ de cenſi. Peruenit. nec intalibꝰ currit p̄ſcriptō ſine cauſa etiaꝫ ſi aliqͥdgͣtis longiſſimo tꝑe ſit p̄ſtitū nō currit in hocp̄ſcriptō. xvj. q. iij. Clerici. Sciendū etiā ē detꝑe qn̄ incipit currere p̄ſcriptio. Circa quoddicit Ray. et Vil. ꝙ nō incipit currere p̄ſcriptio in actōne reali vel ꝑſonali niſi ex qͦ quisp̄t agere nō impediēte eū iure. Et dicit̉ actiorealis ẜm Vil. qn̄ quis rem ſuā ꝓſequit̉ apudquēcunqꝫ detētorē vt ē rei vendicatō. Acto ꝑſonalis ē ꝑ quā ꝯͣ ꝑſonā agit̉ ex aliqͦ ꝯtractuvel qͣſi. ex maleficio vel qͣſi. vt eſt actō ex emptis. actō tutele. actō de furto. actō d̓ eiectis ⁊effuẜ. Et ex hijs ſequit̉ ꝙ filiofamilias nō currit p̄ſcriptō ī rebꝰ aduētitijs niſi ex qͦ liberatꝰeſt a patria pt̄ate. nec ꝯͣ mulierē currit p̄ſcriptio ī dote niſi mr̄ionio ſoluto vel marito adinopiā v̓gente. qꝛ .n. extūc p̄t repetere dotē ſinō repetit currit p̄ſcriptō ꝯͣ eā. Iteꝫ nec creditori currit p̄ſcriptō niſi extāte debiti ꝯditōe.vt ſi ꝓmiſi creditori centū ſi nauis mea venerit de alamania nō currit ꝯͣ eum p̄ſcriptō niſicū nauis venerit. nec currit p̄ſcriptō niſi adueniente die ſolutōnis. vnde ſi credidiſti mihicentū uſqꝫ ad. x. ānos. nō incipit currere preſcriptō ꝯtra me niſi ꝯpletis. x. ānis. ꝓbat̉. C.de p̄ſcrip. xxx. an. l. Cū notiſſimi. Concor. vl.Item nota ẜm Raÿ. ꝙ ignorātia iuris nō facit aliquē bone fidei poſſeſſoreꝫ. ff. de vſuca. l.Nunꝙͣ. in glo. et ponit exemplū. puta ſi credopupillū vel illū qui curatorem habet poſſe rēſuā alienare ſine auctoritate tutoris vel curatoris. et ſic ab eo emo vel in donū recipio nōpoſſum illud ꝑ tēpus ſtatutū p̄ſcribere. IdeꝫUl. Idē etiāſi emo rem quā ſcio furatam putans mihi licere quātocunqꝫ tꝑe nō p̄ſcribo.Si aūt qͥs dubitat an res ſit ſua et habet iuſtam cām dubitandi ẜm Hoſti. et Ber. talisadhuc debet habere bonaꝫ fidem et ꝑtet̉ fructibꝰ ⁊ p̄ſcribit. debet tn̄ ab alijs inqͥrere veritatē vt ſic ad eū ꝑueniat. ar. di. xxxvij. §. fi. Capitulū. xvj. de Fraudulentiaper modum predicatōnis.E fraudulentia ſequitur que cōmittitur in emptone etvenditōe ſeu negociatōne. Un̄ pͣs.lxx. Qm̄ nō ꝯgnoui negociatōemintroibo in potētias dn̄i: dn̄e memorabor iuſticie tue ſolius. Sꝫ cū dn̄s dicat Lu. xviiij. ꝑꝑabolā loquēs. Negociamini dū venio tradēsſeruis ſuis pecuniā qua poſſent negociari. etdemū exigens rōnem ab eis: ſeruū quē reperitnō fuiſſe negociatū dure increpauit pecuniāab eo abſtulit et ꝯdemnauit. qūo ergo Dauid

aſſerit ſe abſtinuiſſe a negociatōe vt dominogratus eſſet et ſuū regnū intraret dicēs. Qm̄nō ꝯgnoui. Sciendum igit̉ ꝙ triplex ē genꝰnegociatōnis. circa quod pſalmiſta docꝫ nosrecte habere ſui exemplo.Prima eſt mūdialis et ſceleſta. ⁊ ideo cauēda. Qm̄ non cognoui negociatōnem.Secūda ē ſpūalis et honeſta. et ideo exercenba. introibo ⁊cͣ.Tercia eſt temporalis et modeſta. ⁊ ideo permittenda. dn̄e memorabor ⁊cͣ.Et a ſecunda inchoan­ .§. j.do .ſ. negociatōne ſpūali. Parabolā ponit circa hoc ſaluator dicens Math̓. xiij. Simile eſtregnuꝫ celoꝝ homini negociatori querēti bonas margaritas. Regnū celoꝝ ſigͣt eccleſiaꝫmilitantē. et ē ſenſus. Qd̓ fit in eccleſia a qͦlibet fideli: ē ſimile ei qd̓ narrat̉ in ꝑabola iſtade negociatore. Negociator .n. querēs margaritas vna inuēta que didet̉ ſibi p̄tioſior vndeet ditior fiat vendit oīa que habet ⁊ emit eāNegociator diſcurrit ꝑ diuerſas regiones p̄tium portat vt merces accipiat. Sic negociator ſpūalis diſcurrit nō corꝑe ſꝫ mēte ꝑ tresregiones q̄ ſubſūt dominio dn̄i ſui vbi manifeſtat potētias ſuas. Prima ē regio celeſtis in qͣmanifeſtat̉ dei potētia ad remunerandū. Secūda eſt terreſtris in qua declarat̉ dei potētiaad creandū et gubernandū. Tertia ē in īferisvbi ꝯprobat̉ potentia dei ad cruciandū. Periſtas regiones pſalmiſta oſtendit ſe diſcureredū ait. Introibo in potentias dn̄i .i. loca vbimanifeſtant̉ ſue potentie mente intellectu etaffectu. Merces que reꝑitur in pͥma regione ēgl̓ia diuine intuitōis. Uiſio .n. eſt tota mercesinquit Augꝰ. Ꝙͣuis .n. ibi ſint multe margarite iuxta illud qd̓ canit eccleſia. Porte nitētmargaritis que ſūt varia gaudia beatoꝝ. hectn̄ p̄cioſior. Un̄ pͣs. Poſuiſti in capite eius .i.in mente ſeu in intellectu iuſti ⁊ ſpūalis negociatoris coronā: mercedē que finem nō habetſicut coronā de lapide p̄cioſo .ſ. clare viſionisdei. Emit̉ autē hec ſi emi p̄t gr̄a que vtiqꝫ pecunia eſt ip̄ius dn̄i ꝯmendata ẜuis ſuis ad negociandū ſpūaliter. Vt aūt poſſit habere iſtāpecuniā qͣ emat vendat oīa que poſſidet. oīa.i. et ſubſtantiam et corpus et aīam ſupponitgre ad eam habendā. ꝯſeruandā ⁊ augmentādam. et ea mediāte recipit gloriā: qꝛ gr̄am etgl̓iam dabit dn̄s. pͣs. Un̄ et ꝑuulus baptizatꝰetſi nulla habeat oꝑa meritoꝝ. tn̄ quia habetgr̄am decedens recipit gloriā. Hinc ⁊ GregꝰRegnū celoꝝ tm̄ valet qͣntum habes .ſ. vt oīaſubijciant̉ voluntati dei et gr̄e ſue. Nil viliuscum emitur: nil carius cuꝫ poſſibet̉. In ſecūba regione .ſ. huius mūdi ſunt multe margarite. Multa ſunt genera bonoꝝ qꝛ diuitie. honores. ſciētia ⁊ huiuſmōi. Sꝫ p̄cioſior oībꝰ ēſapientia. Un̄ d̓ ea dicit ſapiēs. Nec ꝯꝑaui illi