Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
620
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

debuit reddere: qꝛ in quolibet hoꝝ tenet̉ ad ſatiſfactōem. Dicitur caſus fortuitꝰ qͥ preuideri non p̄t. ſicut incendiū. ruina. naufragiū. rapina. et huiuſmodi. C. eo. l. i. Tenet̉ aūt de dolo et culpa lata leui et leuiſſima. extͣ de ꝯmo.c. j. Et dicit̉ dolus machinatō vt ſi fecit ꝯmodatarius ſibi ſubripi rem ꝯmodatā. Lata culpa ē cū dicit ſe nō intelligere vel ſe neſcire qd̓omnes ſciunt. vt ſi dimiſit rem ꝯmodatam inplatea: et dicat ꝙ non credebat ſibi auferri ⁊ſic ablata eſt ei. vn̄ ei imputat̉ et tenet̉ ad ſatiſfaciendū talis cōmodatarius. Leuis culpaeſt deſidia ſeu negligentia. vt ſi rem ꝯmodatāpoſuit in camera et dimiſit oſtiū apertū inderecedens ⁊ ſic ablata ē. Leuiſſima vero culpaeſt que aliquo modo p̄uideri potuit. vt ſi remꝯmodatā poſuit in archa ſed nō firmauit claue. et ſic eſt ablata ei. vnde ei imputat̉ et tenetur ad ſatiſfaciendū: ſed ſi firmauit archamet adhibuit oēm diligentiaꝫ tunc non tenet̉.Sed ſi ablata eſt res ꝯmodata vel perijt vt ſiẜuum tibi ꝯmodauero vt domū tua vel tectūreficiat et cadens de machina moriatur. nonteneris niſi in culpa dep̄henderis etiaꝫ leuiſſima. qꝛ .ſ. machina non fuit diligent̓ ligata. ff.eo. ſi vt certo. Si vero cōmodatū fuit gr̄a cōmodantis tm̄: ſi perijt vel d̓teriorat̉ cōmodatariꝰ tenet̉ d̓ dolo ⁊ culpa lata. vt. ff. eo. Si vtcerto. puta ſi vxori mee mutuaui clamideꝫ vthoneſte iret ad eccleſiā vel vt inde adduceret̉.Si aūt fiat gr̄a vtriuſqꝫ tenet̉ de culpa lata ⁊leui. puta ꝯmodaui tibi ciphos argenteos cūamicos ꝯmunes inuitaſſes. ff. eo. l. In rebus.hec Poſt. in ſū. lib̓. iij. ẜica. xxv. §. j. et Goff.De depoſito. Nota.§. v.ꝙ ſi depoſito ſibi facto vſus eſt vel retinuit ſibi vel alteri ꝯceſſit ad vſum quia tunc furtumꝯmiſit niſi hoc egit cū voluntate deponentis.vel niſi erat res qua vſus eſt ꝯſiſtens in pondere. numero. ⁊ menſura non obſignata: qꝛ inhuiuſmodi non habet ꝓprie locum depoſituꝫ.Item cum res depoſita apud eū exiſtēs perijtſeu ablata ē ſi quidem dolū ꝯmiſit vel latā culpam tenet̉. De leuiſſima culpa tenet̉ ſi ſit inmora vel aliquid accepit ꝓ cuſtodia. aut gr̄adepoſitarij fuit depoſitū. aut ſe obtulit depoſitor de caſu fortuito tenet̉ ſi pactuꝫ vel morap̄ceſſit. extͣ eo. Bona. Uide in ſū. lib̓. ij. ⁊ ti. vj.q. xxiij. Quid ſit culpa leuis ⁊ leuiſſima. habesſupra ꝯmodatū. §. ꝓximo. Ex hijs videt̉ poſſeſolui queſtio qua querit̉. Quid cuꝫ officialisalicuius ꝯmunitatis vel dn̄i qͥ ſolet dici camerarius vel theſaurarius recipiēs pecunias introitus ip̄ius ꝯmunitatis vel dn̄i gabellaruꝫpedagioꝝ collectaꝝ et p̄dictas pecunias aſſignans cōgruo tꝑe alijs officialibꝰ vel ꝑſonisd̓terminatis a dn̄o ip̄o vel a ꝯmunitate. putaſtipendiarijs ⁊ alijs ẜuientibꝰ eis. vtꝝ ſi pecunia ſibi tradita per modū qͣſi depoſiti ſi cū ea

negociet̉ vel eam ꝑmutet cambiēdo florenosad monetam vel ecōuerſo. vel mutuo tradensvſurā recipiat. vtꝝ lucrū inde ſuſceptum fiaſuū. Ad hoc dicendū ꝙ ſi cōmunitas inde nilledat̉ ſeu dn̄s illius pecunie nec etiā ꝑſone q̄reciꝑe debent ſua ſalaria. qꝛ .ſ. tꝑe ſtatuto eisſoluit̉ integre. illud lucruꝫ ſuū facit ratōe ſueīduſtrie. et p̄cipue cū ſubſtet amiſſio eius periculo ſui. vn̄ et fideiuſſorē tales ſolent dare.:ꝯmunitates hoc ſciunt et tolerant. qꝛ res ē innumero ꝯſiſtens et pondere nō obſignata. etſic non ꝓprie depoſitū. Secus aūt eſſet ſi pecunie amiſſio ſubſtaret periculo ꝯmunitatisvel dn̄i qꝛ tūc lucrū eſſet ꝯmunitatis ſeu dn̄i.deducta tn̄ mercede laboris illius eā exercentis. Itē ſi ex hoc exercitō ſequeret̉ dānū creditoribꝰ dn̄i vel ꝯmunitatis qꝛ eis nō ſoluit̉ ſtatuto tꝑe ex eo ꝙ camerariꝰ pecuniā ꝯmunitatis vel dn̄i in alijs tenet occupatā. tunc tenet̉illis de omni dāno. ⁊ peccat gͣuiter ꝯͣ voluntatē eoꝝ differēdo ſolutōem. Si aūt in vſurisexercet talē pecuniā peccāt gͣuiter talia permittētes ad quos ſpectat cū ꝑticipes ſint peccati cōſentiendo. xj. q. iij. Qui ꝯſentit. et tenet̉ip̄e ad reſtitutōem. et ꝯmunitas ſeu dn̄s ſi in̄aliquid lucri haberet quo ad illam ꝑtem. Defraudibꝰ auteꝫ qͣs ibi faciūt dando diminutasmonetas: et de extorſionibꝰ qͥa ꝯmunit̉ multe⁊ qͣſi īnumere minutie ſūt et difficile eēt īuenire pn̄t ea pauꝑibꝰ dari. ar. xiiij. q. v. Nō ſaneDe iniuſticia in loca­ .§. vjtōne et ꝯductōne facta videndū eſt. Dicit̉ at̄locator qui rei ſue vſū alteri pro p̄tio ꝯcedit.vt cum loco tibi domū meā ego ſū locator. tuvero ꝯductor. Et etiaꝫ qn̄qꝫ dicit̉ quis locareoperas ſuas qn̄ offert ſe ad faciendū aliquidꝓ pretio. vel etiā qn̄ accipit rē vt faciat in eaaliquid. qd̓ dicit̉ īnominatus ꝯtractꝰ. Et p̄t īhuiuſmōi ꝯmitti peccatū multiplicit̓. pͥmo ſilocat rem vitōſaꝫ ſcient̓. puta domū ruinoſā.vel equū claudicantē. vel al̓ defectuoſū peccauit mortalit̓ ſi inde ſecutū ē vel veriſimilit̓ ſequi poterat notabile dānū ꝯductori. et tenet̉ad ſatiſfactōnem de dāno ſubſecuto. et hoc qn̄tale vitiū vel talis defectus ignorabat̉ a ꝯductore. Un̄ et in lib̓. qui dicit̉ Merediana ſic dicit̉. Si locaui tibi ꝯuenta mercede meū equūad vecturā ducendū Florentie et reſtituendūinde ad. viij. dies et equꝰ adeo vitōſus erat vtꝯmobe eo vti nō poſſes forte qꝛ ceſpitabat velcadebat vel ſeſſorē ledebat cū calcaribꝰ vrgeretur nō ambulabat vel male ⁊ ſil̓ia. Diſtīguēdum ē: qꝛ ſi locaui certū. puta hūc equū ⁊ ſciebam vitōſum. teneor ad omne dānū et int̓eſſetuū. Si neſciebā vitōſum nō teneor. Sꝫ ſi locaui tibi incertū. puta vnū d̓ equis meis cumhaberem plures bonos ⁊ malos ⁊ poſtea tibipn̄taui malum hoc ſciens teneor etiā ad om̄eint̓eſſe. Itē teneor tibi ad omnes impēſas qͦs