CapitulumPecimūquintū

.ff. eo. l. Si is. Si quis aūt res ſuas obligauerit. de pn̄tibꝰ et futuris ſenſiſſe p̄ſumit̉. ꝙͣuishoc non expͥmat. vt. C. que res pigͦ. obli. po. l.fi. Sꝫ videtur exceptū eſſe qd̓ ſpāliter obligaturus nō erat: vtputa veſtis. ſuppellectilia etſimilia que ī bſu habebat. C. que res obli. l. j.Pignoratitia vero actō non naſcitur niſi demum tradita re creditori. Inſti. quibꝰ mo. recontra. obli. §. vlt̓. Notandū eſt ꝙ ꝙͣdiu vnusdenarius remanet ad ſoluendū pignꝰ nihilominus remanet obligatū. ff. eo. l. Qui plures.¶ Et nota ꝙ creditor tenet̉ omnes fructꝰ pignoris perceptos deductis expenſis bona fidecirca huiuſmodi factis ꝯputare in ſortem. Siaūt hoc facto ſibi vult reddi ſuum a debitoreſcd̓m Ray. lib̓. j. ti. de vſur̄. §. xiij. plura habetauxilia. Primo videlicet p̄t pecuniā mutuatam petere ꝑ actōem ꝑſonalem coram iudiceC. de pig. l. Ꝙͣuis. Secūdo p̄t pignus ſibi datū alteri ī pignore obligare. C. de pigͦ. l. j. ⁊. ij.Tertō p̄t pignus etiā vendere inuito et contradicente debitore niſi debitum offerat. C. vēditorem venditōem pignoris obligari nō poſſe. l. j. et. ij. Circa venditōem tn̄ eſt adhibendadiſtinctio: qꝛ aut certa pacta fuerūt firmatainter debitorem et creditorem ſuper venditōepignoris in certo termino vel loco vel ꝑſonede hoc facienda. aut nullo modo faciēda. autſuper hoc nil ꝯuentum eſt inter eos. In pͥmocaſu tenet̉ creditor prius notificare debitori.et poſtea poterit vendere ẜm formā ꝯuentaꝫ⁊ nō aliter. In ſecūdo caſu qn̄ fuit pactū appoſitū de non vendendo etiā tunc p̄t vendere ſeddebet creditor prius denūciare debitori ter vtſoluat. etſi nō ſoluerit: poterit vēdere poſtea.al̓ ſi ante trinā denunciatōem venderet furtiteneret̉. In tercio caſu cum .ſ. nil ꝯuentuꝫ eſtſuꝑ hoc ſufficit vna d̓nūciatō. ⁊ poſtea elapſobiennio poterit fieri venditō. Probantur hec.ff. de pigͦ. act̄. l. Si ꝯuenerit. Ad ſatiſfaciēdūcreditori ſupradictis modis p̄t cogi debitor ꝑeccleſiam ſi eſt de foro ſuo. ⁊ etiā ſi nō ſit de foro ſuo ꝑ modū denūciatōnis ratōne peccati.extͣ de iudi. Nouit. vel in modū reconuentōisiij. q. viij. Cuius in agendo. Etſi forte poſt inceptaꝫ cauſam vellet debitor deſiſtere a cauſamota ꝯtra creditorem videt̉ ꝙ ad petitōeꝫ creditoris poſſit eū cogere iudex eccleſiaſticus vtrn̄deat coram eo vel ſatiſfaciat. extra de ordi.cog. Cū dilectus. Et nota ẜm Hoſti. in ſū. lib̓.iij. ſica de pigͦ. §. iij. ꝙ hec infraſcripta intelligunt̉ pignori tacite obligata. ſi quis ꝓmiſitdotē tibi. oīa bona illius ꝓ illa ꝓmiſſione tacit obligant̉. ſicut ⁊ bona mariti ꝓ reſtituēba dote oīa vxori tacite obligant̉. etiā vbi extranęus .i. is qui non habet in pt̄ate mulierēꝯſtituit doteꝫ. et niſi ip̄e extͣneus ip̄am dotemſpāliter ſtipulet̉. ipſa mulier tacite ſtipulaſſebidet̉. nec ꝓ delicto viri debet vxor amitte̓ do-

tem ſuā. extͣ eo. ti. Ex lr̄is. etiam ſi crimē leſemaieſtatis ꝯmiſerit. C. ad. l. iul̓. maie. l. Quiſqͥs. §. vxorē. Item oīa bona ꝯductoris inuētaet illata in predio ruſtico dn̄o ſciente niſi adtēpus inferant̉ dn̄o tacite obligata ſunt ꝓ pēſione. vt. C. quibꝰ cau. pigͦ. cō. l. Ꝙͣuis. in agrovrbano nō diſtinguit vtrum dn̄o ſciente velneſciente ſint ablata. Item bona tutoꝝ et curatoꝝ tacite obligant̉ minoribꝰ pro illoꝝ officō ſi admīſtrauerint inique. C. de admi. tu.l. Pro officio. Item bona patris tacite obligant̉ filijs ꝓ rebꝰ aduentitijs. C. de bonis quelib̓. l. Cū oportet. Item bona mr̄is ꝯuolantisad ſecūdas nuptias ſūt filioꝝ prioris mr̄imonij vt eis reſtituat que a priori marito lucrata fuit. C. de ſecūdis nup. l. Hac edictali. Iteꝫbona defuncti tacite obligant̉ pro legatis ⁊ ꝓſideicōmiſſis. C. ꝯmunia dele. l. j. Et nota ꝙ ſipignus ꝑiret vel deterioraret̉ penes eū ſi hocaccidit ſine culpa creditoris non tenetur ſoluere illud niſi actuꝫ ſit ꝙ amiſſio pignoris liberet debitorem. Si vero ꝑiret vel deterioraretur culpa creditoris: tenetur creditor. C. depignorati. act̄. l. Que fortuitu. Item nota 5in caſu in quo creditor iuſte vendit pignus etbona fide ſi minus accipit ꝙͣ debeat habere p̄tagere contra debitorem ad reſiduum. Si veroplus accipit tenetur reſtituere debitori. C. deiur̄. do. l. fi. hec Raÿ. al̓ furtum cōmitteret ſibi illud plus retinendo.De cōmodato. Notaᵐ. §. iiijꝙ ſi alicui ꝯmodatum fuit aliquid ad certumpſum et ip̄e ad aliud eſt vſus: puta quia equꝰſibi cōmodatus eſt vt iret in villam et ip̄e duxit in bellum ſic furtum ꝯmittitur. niſi forteratōne amicitie poneret ſpem in ratihabitione: et tenetur talis ad ſatiſfactōeꝫ ſi perijt veldeteriorat̉. ff. eo. l. Si vt certo Hoſti. et Goff.et in ꝯmodato non tranſfertur dominium ſicut in mutuo. Eſt autem ꝯmodatum ſecundūHoſt. alicuius rei ad aliquē ſpālem vſum gratuita facta ꝯceſſio. Nam ſi merces interuenittranſit in locatū vel alium ꝯtractū īnominatum. Cōmodare aūt p̄t qui ⁊ bonare. ꝯmodari p̄t cui et donari. et is qui obligatōem ꝯtrahere p̄t. Item nōſolum p̄latus ſꝫetiā yconomus Naꝫ et talis ꝯͣhere p̄t. x. q. ij. §. Hoc ius.Sꝫ ſi pupillo ꝯmodet̉ nō tenet̉: licet aliū ſibiobliget. ff. de actio. emp. et ven. l. Iulianus. §.an̄penult̉. tenet̉ tn̄ pupillus inꝙͣtum locupletior factus ē. ſic etſi ꝑſone nō eccleſie ꝯmodatū fuit: tenet̉ eccleſia qͣntum in vtilitatē eiusb̓ſum eſt. Hoſti. Iteꝫ ſi vtēdo ad id ad qd̓ ē ſibiꝯmodatū perijt. vel eſt res deteriorata: qꝛ tūcſi gr̄a vel voluntate ip̄ius cui ꝯmodatum eſteſt ꝯmodatuꝫ. non tenet̉ de caſu fortuito niſiip̄e fuiſſet in culpa. Exemplū vt ſi ꝯmodatuꝫremiſit ꝑ minus idoneum nuntiū. vel interuenerit pactū ꝙ teneat̉. vel fuit in mora poſtq̄