Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
613
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumDecimumquartum

Anuſquiſqꝫ poſſidet quod poſſidet. Nōne iurehumano: Nā iure diuino dn̄i ē terra ⁊ plenitudo eius. Pauꝑes et diuites dn̄s d̓ vno limofecit: pauꝑes et diuites vna terra ſupportat.Iure aūt humano dicit̉. hec villa mea. hec domus mea. hic ẜuus meus. Iura humana iuraimꝑatoꝝ ſūt. qͣre: qꝛ ip̄a iura humana ꝑ imperatores ⁊ reges ſeculi dn̄s diſtribuit generi humano. di. viij. c. quo iure. Sed pro maiorihuius declaratōe ſciendū ẜm. b. tho. ſcd̓a ſcd̓eq. lxvj. arti. j. et. ij. ꝙ res iſte exteriores q̄ poſſident̉ pn̄t ꝯſiderari tripliciter. primo qͣntumad eaꝝ naturā et mutuatōem. ſcd̓o qͣntum adpt̄atem ꝓcurandi eas et diſpenſatōem. tercioqͣntū ad vſū eaꝝ et ſubuentoem. Et ẜm pͥmūmodū res ip̄e nec in cōmuni nec in ꝑticulariſūt hoīm ſꝫ dei. qꝛ natura reꝝ nō ſubijcit̉ poteſtati hoīm ſꝫ dei. cui ad nutū oīa obediūt. Un̄nō p̄t homo v̓tute ſua mutare naturas rerūſꝫ ſolus deus ⁊ ip̄ius v̓tute īmediate facte ſūtmutatōes miraculoſe reꝝ. vt aque in vinū innuptijs. Ioh̓. ij. v̓ge in ſerpentē et econuerſo.Exo. vij. vel v̓tute naturali mediāte. vt in mutatōibꝰ factis a magis Pharaonis. quā v̓tutēdeus indidit rebꝰ in ſui creatōne. Ꝙͣuis auteꝫdeus pͥncipalit̓ dominiū omniū hēat. ordīauittn̄ ẜm ſua ꝓuidentiā quedā eſſe ad hoīs ſuſtētatōem et vt ea poſſideat. ita tn̄ ꝙ ab eo habere recognoſcat et nō a ſe. vt diues ille qͥ dicebat. Anima mea habes multa bona repoſitain annos plurimos. Cui dictum fuit. Stultehac nocte aīam tuam repetūt a te ⁊cͣ Lu. xij.Ꝙͣtum ad ſecundū .ſ. pt̄atem ꝓcurādi et diſpēſandi ip̄as res tꝑales ſic nonſolū licitū eſt ſedetiā neceſſariū ad humanā vitā ꝙ homo poſſideat aliqua vt ꝓpria: et hoc ꝓpter tria. pͥmoqꝛ magis ſolicitus ē vnuſquiſqꝫ ad ꝓcurandūaliquid et gubernandū qd̓ ſibiſoli ꝯpetit ꝙͣ adid qd̓ eſt ꝯmune omniū vel multoꝝ: qꝛ vnuſquiſqꝫ laborē fugiens relinqͥt alteri id qd̓ ꝑtinet ad ꝯmune. ſicut accidit in multitudīe miniſtroꝝ. ſcd̓o qꝛ ordinatiꝰ res humane tractātur ſi ſingulis īmineat ꝓpͥa cura alicuiꝰ rei ꝓcurande. et ecōtrario eſſet ꝯfuſio nō modicaſi quilibet indiſtincte q̄libet ꝓcuraret cū plures ꝯcurrerēt ad eandē rem ꝓcurandā ⁊ quilibet modo ſuo. tercō qꝛ ꝑ hoc ſtatus hominūmagis pacifice ꝯſeruat̉ duꝫ vnuſquiſqꝫ ſua reꝯtētus ē. Un̄ videmꝰ ꝙ inter eos qͥ ꝯmunit̉ exindiuiſo aliquid poſſidēt frequētius inter eosiurgia oriunt̉ dū .ſ. vni videt̉ ꝙ magis illa revtat̉ ꝙͣ ip̄e. vel ꝙ minꝰ laborat ꝓ ea. et huiuſmodi. Ꝙͣtum ad tertiū .ſ. vſū iſtaꝝ reꝝ ⁊ ſubuentōem. ſic nō debet hō ip̄as res hr̄e vt ꝓp̓asſꝫ vt ꝯmunes .i. vt d̓facili eas ꝯmunicet alijsindigentibꝰ etiā ſi nō patiant̉ extremā neceſſitatē. Un̄ apl̓s. j Thimo. vlt̓. Hiuitibꝰ huiusſeculi p̄cipe facile tribuere. ꝯmunicare. UndeCriſoꝰ. Dn̄s nō haꝝ rerū nos dn̄os ſꝫ diſpen

ſatores fecit. Cum igit̉ iſta tꝑalia vt ꝓpͥa licitepoſſideant̉. nullus debet ſine bn̄placito et voluntate dn̄i ip̄aꝝ rerū aliquid auferre. alioqͥnfurtū facit et ẜmones dei retrorſum proijcit.Nec pōt ſe aliquis excuſare ex eo ꝙ filij Iſrl̓mutuo accipientes ab egiptijs baſa aurea etargentea aſportauerūt ea ſecū ſibi retinētesea. vt habet̉ Exo. xj. Hoc .n. iuſte fecerunt exeo qꝛ ex dn̄i p̄cepto. An̄ Augꝰ. Nō hīc quiſqꝫſumendū exemplū putare debet ad expoliandum iſto modo ꝓximū ſuum. hoc .n. deꝰ iuſſitqui nouerat quid quenqꝫ pati oporteat. NecIſrahelite furtū fecerūt ſed deo iubenti miniſteriū p̄buerunt. xiiij. q. v. c. dixit dn̄s. Cū .n.dn̄i ſint om̄ia nob̓ quodāmō accōmodata. ſicut dn̄s alicuiꝰ rei ꝯmodate alteri in accipiēdo ab ip̄o ⁊ ꝯmodādo alteri nō illi facit iniuriam. nec iſte ſecundus diceret̉ furari accipiendo illud de voluntate dn̄i. Ita in ꝓpoſito accipientes illa vaſa ex precepto dei non ꝯmiſerunt furtū. Hoc aūt deus iuſtiſſime diſpoſuitꝓpter oppreſſiones et iniurias quas hebreis fecerant egiptij. et vſurpatōnes mercedis laboris eoꝝ quaſi in recōpenſatōeꝫ illoꝝ dānoꝝ.Sicut etiā nunc detinēti ſuū certitudinaliterqd̓ alit̓ rehabere nō p̄t. ſi aliqͥd veniret ad manus eiꝰ qd̓ illiꝰ eſſet et vn̄ nō ſequeret̉ ſcādalūvel ꝑiculū licite poſſet acciꝑe. Secꝰ ſi inde ſeqͥpoſſet ꝑiculū. et de hoc plene infra in. c. ſe. §.Ꝙͣtum ad ſecundum. .§. ij.Notat̉ ſpālis trāſgreſſio. cū dicit̉. Si videbasfurem. Furtū ꝓprie importat occultā vſurpatōem. ꝙͣuis vt dictū eſt large importat omnēvſurpatōem illicitā. Eſt aūt triplex vſurpatōocculta .ſ. p̄ſidentie. doctrine et ſubſtantie. Etde prima dicit dn̄s Ioh̓. x. Qui aſcēdit aliūdeꝙͣ .ſ. ꝑ oſtium. ille fur eſt et latro. oſtium ꝑ qd̓aſcendit̉ per dignitatem vel regimen ad ouile eccleſie eſt xp̄c ih̓us. Ego ſum oſtium. aitip̄e. ſeu modus traditus per ordinatōeꝫ eccleſie. Intrat gͦ per oſtium qui ſuſcipit regimenalioꝝ ꝓpter xp̄m nō ꝓpter mūdi fauſtū ⁊ auaritiam imitans ip̄m. vt .ſ. ꝑatus ſit aīam ponere pro ouibus ſuis. nō lanam tm̄ querēs etlac tꝑaliū ab ouibꝰ ſuis recipiēs curaꝫ ẜm canonicas ſanctōnes. qui nō ſic ꝓmouet̉ ille fureſt et latro. Occulte ſubtrahit aīas ſubditorūdeo non habendo curā de eis ⁊ mala exempladando eis. Et ſi intruſus eſt nō illam curā habens a ſuꝑioribꝰ. vel irregularis vel excōmunicatus vel ſuſpenſus vel interdictus exercēdo curā ꝙͣtum in ip̄o eſt furatur aīas occulteſubditoꝝ abſoluendo cū nō poſſit. ꝙͣuis ouesneſcientes excuſent̉ ſi al̓ boni ſunt. fructus qͦꝫbeneficiorū furatur talis. vnde vltra mortalequod quotidie ꝯmittit exercendo curam tenetur ad reſtitutōnem illoꝝ fructuū perceptorum ſicut et fur de re furata. Un̄ Iſa. j. cōtratales dicit̉. Principes tui .i. p̄lati. ſocij furuꝫ.