Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
612
Einzelbild herunterladen
 

CitulusPrimus

facere p̄t. et in hoc ꝯſentit pͥnceps. ff. de iuſti.et iu. legiones ppl̓i. Sic etiā et collectā ſpāleꝫfacere et īponere p̄t ꝓ ſuis neceſſitatibꝰ. ⁊ ſi n̄generalē vt exactōem pedagioꝝ ſine licentiaprincipis. quinīmo ꝑ legē municipalē que dicitur ſtatutuꝫ ſiue reformatō apud quoſdamderogat̉ legi ꝯmuni. vt patet ī materia dotiūet ſuceſſionū et alioꝝ. Ad qd̓ facit regula iuris. Generi ꝑ ſpēm derogat̉. de re. iur̄. in. vj. ⁊ſic ſi gabella includat̉ ſub noīe pedagij vel ſitidē non obſtabit ꝙ lex ꝯmunis ꝓhibeat exigipedagiū vel gabellā d̓ victualibꝰ ⁊ huiuſmōi.qn̄ vel lex municipalis vel ꝯſuetudo p̄ſcriptahabeat ꝯͣriū. cum ꝯſuetudo rōnabilis ⁊ p̄ſcripta tollat legē. vt extͣ de ꝯſue. c. vlt̓. Nec videt̉irrōnabilis ꝯſuetudo cū ſit neceſſariū ꝓ expēſis ſupplendis ꝯmunitatis ⁊ ciuitatis defenſion: qꝛ om̄es ciues dn̄t ſe et ſua exponē ꝓ patrie defēſione. Requirit̉ aūt licētia principisad īponendū pedagiū: que videt̉ fore obtentaſi extat ꝯſuetū. nec eſt memoria in ꝯͣriū. Preſuppoſita igit̉ licētia hīta a principe ſi gabella nomīe pedagij intelligat̉. ⁊ multomagis ſigabella ſit non vt pedagiū ſꝫ vt collecta. videtur ꝙ teneant̉ hoīes ſolue̓ gabellas d̓ victualibꝰ et quibuſcūqꝫ. et ꝯͣriū faciēdo ſit furtū. ettenent̉ reſtituere ꝯmunitati vel emētibꝰ eas.niſi iſta exactō gabellaꝝ fieret ab hijs qͥ nonhn̄t legitimū dominiū ſeu titulū iuſtificatuminibi. vel niſi illi qui fraudauer̄t alijs īpoſitōnibꝰ et modis vltͣ ꝓportōeꝫ eēnt gͣuati nimis.vel cū eſſēt gͣues gabelle ⁊ ſine neceſſitate impoſite. et vtilitate ꝯmūitatis: ſꝫ ad nutriendūpompā ⁊ auaritiā aliquoꝝ pͥncipū vel ciuiū.Al̓ ſolui dn̄t dicte gabelle. vt dictū ē. Ad qd̓facit Augꝰ. Pactū intelligētis ciuitatis cōſuetudine vel lege firmatum. nulla ciuis autꝑegrini libidine violet̉. di. viij. que ꝯtra. Capitulum. xiiij. de furto.Roieciſti ẜmones meos retrorſum. ſi videbas furē currebas cum eo. pͣs. xxxxviiij. vt dicitur di. xxxviij. Omnes pſallētesqͦtidie deo repromittimꝰ. In iuſtificatōnibustuis meditabor nō obliuiſar ſermones tuos.Quod quidē oēs xp̄ianos obẜuare ſaluberrimū eſt: ſꝫ p̄cipue hos qui eccleſiaſticā ꝯſecutiſūt dignitate. hec ibi verba ſacre ſcripture dicunt̉ ẜmones dei. et iuſtificatōes. Sermonesquidē dei: qꝛ deus eadē v̓ba locutus ē ꝑ ſāctosſuos. et qꝛ deū mentiri vel falſū dicere impoſſibile eſt: cū ſit ip̄a veritas. ideo ſermones ſuiveriſſimi ſūt. Un̄ xp̄c ad pr̄em Ioh̓. xvij. Sermo tuus veritas ē. Iuſtificatōes aūt dicunt̉:qꝛ ea ẜuata faciūt hoīem iuſtuꝫ et on̄dunt inꝯſpectu dei et hoīm. Un̄ de Zacharia ⁊ vxore ſua Peliſabeth dicit̉ Lu j. ꝙ erāt iuſti am-

bo ante deū incedētes in omnibꝰ mandatis etiuſtificatōibꝰ dn̄i. q. d. ideo erāt et oſtēdebant̉iuſti: qꝛ obẜuabāt iuſtificatōnes dn̄i. Sꝫ huiuſmōi obliuiſcit̉ nec in eis meditatur: qꝛ necea ſeruat nec ea curat ſcire. ꝯtra qͦs dicit dn̄sOſee. iiij. Quia tu ſcientiā repuliſti: et ego terepellā. Et Gregꝰ. Qui ea que dei ſūt neſciūt.i. mandata eius. a dn̄o neſciunt̉ .i. r̄probant̉di. xxxviij. Cōtra quēlibꝫ igit̉ hoꝝ īuehit dn̄sdicens. Proieciſti ⁊cͣ. vbi tria notauit.Primo redarguit obmiſſionē p̄ceptoꝝ in generali. ibi. Proieciſti ⁊cͣ.Secūdo īnuit vſurpatōem alienorū in particulari. ibi. ſi videbas furem.Tertō oſtendit ꝑticipatōem huiuſmdoi vſurpatōnum. ibi. currebas cū eo. Ꝙͣtum ad primum.§. j.certum eſt ꝙ illud qd̓ ꝓijcitur tanꝙͣ inutile etabhominabile a ſe elongat̉. et qd̓ retro ponit̉vt nō videat̉ ſic collocat̉. Proijciunt gͦ ẜmones dn̄i qui ab obſeruatōne eoꝝ ſe elongantreputātes inutile et banū et vile virtuoſe viuere ẜm mandata eius. Retro autē ꝓijciuntqui volūt ea ſcire vt licētius ſeu liberius peccent ſine remorſu ꝯſcientie. Dicit̉ ⁊ Iob. xxj.Recede a nobis. ſciētiam viaꝝ tuaꝝ nolumꝰHij ſunt oīm peſſimi. Int̓ ẜmones autem dn̄iprimi et magis neceſſarij ſūt decalogi. ⁊ ī vnoip̄oꝝ p̄ceptoꝝ. dr̄. Nō furtum facies. Exo. xx.Nomine aūt furti intelligit̉ oīs illicita vſurpatō rei aliene. vt dicit Augꝰ. xiiij. q. v. penale. Cōmunis vſus omniū q̄ ſūt in hoc mundoomnibꝰ hoībꝰ eſſe d̓buit. dicit Clemēs. xij. q. i.dilectiſſimis. Sic .n. deus inſtituit naturā humanā dans ei dominiū oīm cū ait. Dn̄aminivolatilibꝰ celi. piſcibus maris. ⁊ beſtijs terre.Gen̄. j. Qd̓ dominiū oēs habuiſſēt: qꝛ ita eratratō bene ordinata et regulata ꝙ nulla re vſifuiſſent niſi ad neceſſitatē vel ratōnabilē vtilitatē qd̓ oēs ſibinuiceꝫ voluiſſent. et ſic nullaint̉ eos fuiſſet diſcordia. et ſic ponit̉ eſſe d̓ iure nature .ſ. p̄mitus inſtitute ꝯmunis omniūpoſſeſſio. vt patꝫ di. j. ius aūt naturale. Sꝫ etnatura vitiata etiā de iure nature eſt in caſuextreme neceſſitatis oīa eſſe ꝯmunia. ⁊ ſic intelligit̉ illud Amb̓. Nemoꝓpriū dicat qd̓ ꝯmune ē. di. lxvij. ſic ut hij. vbi glo. ꝯmune .i. ꝯmūicandū tꝑe neceſſitatis. Un̄ ſi qͥs auferret aliqd̓ vt ꝓuide̓t ſue vel alteriꝰ extreme neceſſitati cū nō poſſet alit̓ ꝓuide̓ ī nullo peccaret necalicui teneret̉: qꝛ tunc illud ē ſuū qd̓ accipit.Nec ē ꝯͣ qd̓ habet̉ extͣ d̓ fur. c. ſi qͥs. vbi īponit̉pn̄ia furāti ī neceſſitate: qꝛ illd̓ itelligit̉ qn̄ n̄erat extrema neceſſitas ⁊ ſi aliqͣ indigētia. tūcei n̄ licꝫ aliena furari ſꝫ dꝫ alit̓ ſibi ꝓuide̓ etiāſi oporteret eū mēdicare. Poſt naturā gͦ deſtituta iuſte ꝓuiſū ē iure humano vt extra caſextreme neceſſitatis poſſideantur iſta tꝑaliadiuerſa a diuerſis vt propria. Unde Auguſti.