CapitulumVndecimum
Si aūt decedat īpenitens. tūc et viaticum etſepultura negabit̉. extͣ eo. c. ſuꝑ eo. et. c. in litteris. Ꝙ ſi nō hꝫ vn̄ reddat nec heredes nec ꝓpinqͥ volūt ſatiſface̓. ip̄e tn̄ ꝯtritꝰ facit qd̓ p̄tlicꝫ tarde. nō pͥuabit̉ penitētia ⁊ viatico: ſꝫ tn̄ſepultura negabit̉. Qd̓ ſtatutū ē ad terroremalioꝝ. Preſbiteri vero qͥ ꝯͣ p̄dicta fecerint ſepeliendo ip̄m et huiuſmodi debent deponi abofficio et bn̄ficio. vt in dicto. c. ſuꝑ eo. Sedtn̄de iſtis raptoribꝰ occultis non debet iſte rigorſeruari ſcd̓m Innocen̄. extͣ eo. in litteris.Item nota.§. xj.y qͥ ꝑticipauit in crimine rapine vel furti velſacrilegij vel alteriꝰ iniuſte dānificatōis mortalit̓ peccauit. Quibꝰ aūt modis fiat ꝑticipatō huiuſmōi ꝯtinet̉ ī hijs d̓ſibꝰ. Iuſſio. ꝯſiliū.ꝯſēſus. palpo. r̄curſus. Participās. mutꝰ. nōobſtās. n̄ manifeſtās. Et inqͣtū qͥlibet eoꝝ teneat̉ ad reſtōem vide nūc in declaratōne eoꝝ..§. xij.Ꝙtum ad quinqꝫcaſus primi verſus dat̉ talis regula ꝙ ſi ex p̄cepto alterius vel cōſilio vel ꝯſenſu .ſ. cooꝑatōnis. vel palpatōne .ſ. adulatōis laudādo eū.Idem d̓ deriſione vel vilificatōe vt ad hoc inducat: puta qꝛ dicit nō eſſe bonū ad aliquid.et quia neſcit raꝑe et huiuſmobi: ⁊ ex hoc dānificās mouet̉ ad dānificandum. Idem dicitPe. de pal̓. de detractore ſi ꝓpter detractōnemaudiens ꝓuocatus dānificet detractum. Uelrecurſu. ſi receptōne furū vel rei furate ē facta rapina vl̓ alia dānificatō iniuſta: ita ꝙ al̓nō fuiſſet facta. vel etiā poſtꝙͣ eſt facta rapina vel furtū qn̄ ex receptōne furis vel rei furate impedit̉ nōſolum punitō ſꝫetiā reſtitutōrei ablate ẜm Pe. de pal̓. vel cū damnificanshabet recurſū ad aliquē ſicut ad p̄ſtanteꝫ patrociniū ad nocumentū al̓. quilibet eorū ꝑ ſetenet̉ in ſolidū .i. in totū leſo ſeu damnificatoetiāſi nihil de rapina perueniſſet ad eum autꝑ ſe nil dāni intuliſſet: et hoc quouſqꝫ illi leſofuerit ſatiſfactū. Si aūt etiā ſine oꝑe iſtoꝝ .ſ.ꝯſilio. mādato ⁊ huiuſmōi fuiſſet nihilominꝰfacta rapina vel dānificatō. et nil plus ꝑ qd̓cunqꝫ opus illoꝝ addituꝫ eſt non tenent̉ niſiqͣntū de rapina ꝑueniſſet ad eos. Si vero aliquid plus factum eſt ex mādato vel ꝯſilio velalijs huiuſmōi: ad illud plus tenet̉ in ſolidū.Et quod dictū eſt de iuſſione ideꝫ intellige qn̄rapinā vel dānum noīe ſuo factū ratū habuit. hec Pe. de pal̓. Item. xj. q. iij. c. qͥ cōſentit.cū duobꝰ. c. ſequentibꝰ. extͣ. de reſti. ſpoli. c. cūad ſedem. Item de ꝯſilio in p̄iudiciū eccleſiaꝝvt de collectis eis imponēdis et huiuſmōi tenetur in ſolidū qͥ dat tale cōſiliū vn̄ ſequit̉ cūeffectu talis impoſitō collecte clericis ſine licētia pape. extͣ. d̓ ſē. excō. nouerit. Itē qd̓ hicdicit̉ de ꝯſilio rapine idē intelligit Pe. de pal̓.de ꝯſilio vſure. et ibeꝫ dicit de aduocato dante
malū ꝯſiliū etiam ex ignorātia. Idē dicit Ricar. de ꝯſilio qd̓ datur alicui ꝙ non reſtituataliena. vel quocunqꝫ alio modo ꝯſiliū preſtatin damnū ꝓximi ſcient̓ vel ignorantia craſſaſine quo ꝯſilio talia nō fierēt. ar. de ſen. excō.c. nuꝑ. in glo. Cōditores iniquoꝝ ſtatutorū q̄ſūt in dānum ꝓximoꝝ ẜm Duran. tenent̉ reſtituere totū illud dānum: ⁊ ſimilit̓ ꝯſultoresſtatutoꝝ illoꝝ. Itē qn̄ plures vadūt inſimulita ꝙ vnus nō iret ſine alio ad faciendū aliqd̓furtū vel dānū vel bellū iniuſtum vbi inferūtdānum cū ſit ibi ꝯſenſus cooꝑatōnis quilibeteoꝝ tenetur in ſolidū de damno dato. Sꝫ ſi qͥstales ſequeret̉ ita ꝙ ſine eo etiā fuiſſet factuꝫdānum tenet̉ ſolum de eo qd̓ ꝑuenit ad euꝫ etde eo ī quo dānificauit. ar. ad hanc diſtinctōnem. extͣ. de ſen. et re. iud̓i. c. cū int̓. et de ſen.excō. c. inter alia. et. xj. q. iij. c. qm̄ multos. Notarij etiā vel alie ꝑſone qui deſtruūt teſtamēta vel alia inſtrumēta ꝯtinentia legata factalocis pijs: vel qͥbuſcūqꝫ ꝑſonis: vel debita aliaque alij neſciūt ſeu ꝓbare nō pn̄t. vn̄ ſequiturdānum ꝙ talia nō ſoluūtur. tenent̉ in ſolidūleſis. qꝛ p̄ſtant cām efficacē. Qui v̓o occultātea ſtudioſe peccāt mortalit̓: nec d̓bent abſolui niſi manifeſtēt ea cū oportet. Et licet aliqͥdicāt eos nō teneri ad reſtitutōem qꝛ heredesremanēt obligati legatarijs vel alijs creditoribꝰ. nō videt̉ hoc veꝝ cū p̄ſtant cauſā efficacē dāni ſicut et primi dū occulte ea tenent. etꝑmaxime cū heredes vel debitores hoc neſciunt: qꝛ tūc nō obligant̉ ſatiſfacere. Sꝫ etiāſiſciūt et ſatiſfacere neſciūt ſeu nolūt: qꝛ legatarij hoc ꝓbare nō pn̄t. Nec valet ratō eoꝝ ſicut patꝫ in ſimili. Naꝫ cū plures obligant̉ inſolidū: obligatō vniꝰ magis principal̓ nō tollit obligatōem minꝰ principal̓. ſicut obligatōpupilli ad reſtituēdū vſurā quā fecit tutor ꝓeo nō deobligat tutorē ſi pupillus nō reddit.Ꝙͣtum ad tres vlti .§. xiij.mos caſus ſecundi v̓ſus dat̉ talis regula ꝙ ſitalis mutus .i. tacens qn̄ videt fieri furtū ⁊ doloſe tacet cum poſſet īpedire. Et ſimiliter nōobſtans qui poſſet obſiſte̓. Et nō manifeſtāsi. qui ſcit vbi ſit res rapta vel furata ⁊ nō manifeſtat etiā cū de hoc interrogat̉. In quolibet hoꝝ caſuū ſi eſt officialis tenet̉ in ſolidūcū teneat̉ ad hoc ex officō ſuo etiāſi nil ꝑueniret ad eū quouſqꝫ dānificato ſit ſatiſfactuꝫ.di. lxxxvj. c. culpā. Et intelligit Sco. cum interrogatur in iuditō ⁊ nō manifeſtat vbi ſentētialit̓ res ablata vel al̓ iniuſte poſſeſſa poſſet dn̄o reſtitui. ita tn̄ ꝙ dicendo veritatem n̄īminet ꝑiculuꝫ ſui ſtatus vel ſue ꝑſone: talistenet̉ leſo ſiue ſit official̓ ſiue priuata ꝑſonaar. ad hoc. xj. q. iij. c. quiſqͥs. et extͣ de fur. c. qͥcū fure. Sed officialis etiā extra iudiciū int̓rogatus tenet̉ ſi nō dicat. cū nō imminet ſibiꝑiculum ſue ꝑſone. Si aūt non ſit officialis