CapitulumQuodecimum

ac etiam naufragātes expoliāt rebꝰ ſuis: dn̄texcōmunicari. vt extͣ d̓ rapto excōmunicatōi.Et cuꝫ alios ſceleratos vt homicidas. adulteros. ꝓditores et huiuſmōi ꝯfugiētes ad eccleſiam ratōe emunitatis eccleſiaſtice debeat defendere ⁊ nō ꝑmittere ibi capi: iſtos publicoslatrones tueri non debet. extͣ de emuni. eccle.Et hij quidem etiam in vita pn̄ti male fortunantur. Sicut et duo latrones qui cum xp̄ocrucifixi ſūt. vt habetur Math̓. xxvij. Et duopͥncipes latronū. ſcꝫ Rechab et Baana qͥ portātes caput Iſpōſeth filij Saul occiſi ab eis.fecit Dauid eos occidi: et preciſis eorum manibus et pedibus fecit ſuſpendi. vt habetur. ijRegū. iiij. De multiplici pena horum raptorum habes infra poſt ſequentem. §.Ꝙͣtum ad quartum .§. vj.Exigentes vel imponentes noua pedagia velguidagia que .ſ. dari inſtituta ſunt a viatoribus vel mercatoribꝰ pro ꝑſonis vel rebꝰ quasdeferunt: exigētes ip̄i ſine licētia principis .i.pape vel imꝑatoris rapinam ꝯmittunt et excōmunicati ſūt: nec citra ſedem apl̓icam pn̄tabſolui. Exigentes aūt ꝯſueta ſeu cum licētiapͥncipis noua et non tenentes itinera ſecuraex negligentia ſeu cupiditate ne expendāt ꝓpt̓quod viatores ſpoliant̉: rapinam ꝯmittunt ⁊tenentur ad huiuſmodi damna. Exigentes aꝑſonis eccl̓iaſticis per ſe vel alios gabellas etpedagia ꝓ rebus ſuis quas nō deferunt cauſanegotiatonis: rapinā faciūt et ſūt excōmunicati. vt de cenſi. c. ꝙͣꝙͣ. li. vj. et hoc niſi haberētlicentiā a papa: qd̓ fit in terris eccleſie. Un deet xp̄c cuꝫ quadā vice̓ intraret Capharnaumdixerunt qui exigebant ibi pedagium Petro.Nagiſter veſter nō ſoluit dragma .i. illud qd̓ꝯmuniter ſoluebat̉ ꝓ tranſitū in illo loco. Etintroeuntibꝰ in domū interrogauit xp̄c Petꝝdicēs Symō. Principes t̓re a quibꝰ accipiūttributū vel cēſū a ſuis vel alienis; Rn̄dit Simon Petrus ab alienis. Ergo ſubdit xp̄c: liberi ſunt filij. iuſſit tn̄ ip̄m ire ad mare et ſtaterem quē inueniret in ore piſcis hamo captibaret exigentibꝰ ad tollendū ſcandalū. vt habet̉ Math̓. xvij. Ad īnuendū ꝙ ꝑſone religioſe et eccleſiaſtice quales erāt xp̄c cū diſcipulisn̄ tenent̉ talia ſoluere. Imponētes qͦꝫ talliasſeu collectas ſeu p̄ſtātias dn̄i tꝑales vel ciuesalicuius ꝯmunitatis ꝑſonis vltra debitū rōnis nimias vel īproportōnatas ex certa ſcīa.Similiter exigētes a ſubditis ſeruitia indebita in ꝑſonis vel rebꝰ vt oꝑas in agris ⁊ vecturas aīalium rapinā ꝯmittunt ẜm. b. tho. ſcd̓aſcd̓e. q. lxvj. arti. penl̓t. de quibꝰ dicit̉ Ezech̓.xxij. Principes in medio eiꝰ quaſi lupi rapiēces p̄dam. Roboam rex qui noluit alleuiareiugū ſeu onus exactōnum gͣue qd̓ Salomonpater eius impoſuerat populo Iſrl̓. ad ꝯtinuanda pōpam et iactātiam curie ſue amiſit. x.

ꝑtes regni ſui. .i. x. tribꝰ. qͥ exigebat pro eo lapidatus fuit a ppl̓o. vt patet. iij. regū. xij. Exigentes tallias a clericis ſine licentia pape: rapinā faciunt. ⁊ poſt monitōnem ſi non ceſſauerint ab huiuſmōi ſunt excōmunicati. extrade īmuni. eccle. c. non minus. et. c. aduerſus.Item extͣ de cenſi. ꝙͣꝙͣ. li. vj. aduerſus. de quaexcōmunicatōe habes in. iiij. ꝑte ti. j. Quecūqꝫ aūt rapina ſit ex p̄dictis mortale peccatuꝫeſt: ⁊ ꝯſequenter ducens ad eternā mortē niſifiat de ea penitētia ⁊ r̄ſtitutō ſi p̄t. Un̄ Gzech̓.xviij. dicit dn̄s. Si genuerit quis filiū latronem rapientē rapinas ⁊cͣ. nūquid viuet .ſ. tal̓raptor: nō viuet vita .ſ. gr̄e. ſꝫ morte moriet̉.ſ. corꝑali: et inde eterna. Ergo rapinas noliteconcupiſcere. De tallijs ſeu collectis pedagijset gabellis vide plene infra eodem titulo.In tercio principali .§. vij.pſalmiſta docet remouere ꝯcupiſcentiā .i. amorem diuitiaꝝ quo .ſ. quis eis īheret vt vltimofini dicit. Diuītie ſi affluant .i. etiam ſi a deofluant ꝑ licitā acquiſitōem: nolite cor appone̓.i. ibi ꝯſtituere finē eas amādo vt principalebonū hoc .n. eſſet frui eis. Naꝫ frui ẜm magiſtrū pͥmo ſentētiaꝝ. di. j. ē amore inherere reipter ſe: qd̓ fienduꝫ non ē niſi ſūme trinitati.Naꝫ ẜm Piero. impoſſibile ē vt pn̄tibꝰ quis etfuturis fruat̉ bonis .i. gloria celeſti. Et hoc ēqd̓ ait ſaluator. Difficile eſt diuiteꝫ intrare inregnū celoꝝ Math̓. xviiij. Loquit̉ .n. de diuitequi ꝯſtituit ſuum vltimū finē in diuitijs cuiꝰſignum manifeſtū eſt: ſi apponat cor diuitijsita ꝙ ibi ꝯſtituat finem qn̄ ꝓpter diuitias acquirendas vel cōſeruādas paratus ē facere ꝯͣdei preceptum. De hoc etiā intelligitur illudLu. vj. Ue eterne .ſ. dānatōnis vobis diuitibꝰqui habetis ꝯſolatōem veſtram. Nolite gͦ corapponere biuitijs ꝯſtituendo ibi finem ꝑ modū fruitōis. Et ratō qͣre non ſint diligēde ē: qꝛibi nō reꝑit̉ qd̓ credit̉: ſꝫ decipiūt et ꝓptereaxp̄c appellat eas fallaces. Nā ꝓmittūt felicitatē fruitōis ꝑfecte: et p̄ſtant miſeriā dānatōiseterne. Un̄ Salomō ait Cccͣtes. v. Qui amatdiuitias nō capiet fructū ex eis. Fructus ẜmb. tho. in in ſūma. dicit̉ a fruor frueris: quiafructus eſt vltimū qd̓ deſiberat̉ et expectat̉ dearbore. Unde cōgrue ſigͣt fruitōem dei que eſtvltimus finis qui deſiderat̉ et expectat̉ a nob̓ex oꝑbꝰ nr̄is. Eſt .n. vltimū in actibꝰ glorie:qꝛ poſt viſionem et tentōꝫ ſeu dilectōeꝫ ſequit̉fruitō. Un̄ Ioh̓. xv. dicit dn̄s xp̄c. Poſui vosvt eatis .ſ. per bona oꝑa viam mandatoruꝫ: ⁊fructū afferatis .i. ꝯſequamini eternā fruitōnem. Huiuſmodi autem fruitō in ſe habet ſāctitatem. ſuauitatem. et puritatem. Sed quiamat diuitias vt auarus de quo ibi loquiturnon capit iſta ex eis. nam inſatiabilis ē. UndeCriſoſtomꝰ. Ipſa appoſitio diuitiarum augetflammam. ⁊ maior fit cupido. Et Ambroſiꝰ.