CapitulumUndecimum

alicuius terre. et in poteſtate eius eſſet darevel nō dare. tūc ſi eſſet malus debitor ⁊ dubitaret̉ de eo tā de dote ꝙͣ de fructu. totuꝫ poſſūalteri vēdere et aliū in totū ponere loco mei:ſed tūc talis emēs non daret tibi tantū qͣntūeſſet ſola dos ꝓpter dubiū. ⁊ tūc ſtaret ꝯtractꝰꝓpter ꝑiculū vel laborem in exigēdo: hec ſuntverba rn̄dentiū. Sed ſalua eoꝝ reuerētia exemplū et ratō ſtant nō ſoluta. Patēs .n. eſt ꝙſicut in emente dotes a genero ꝯditōe matrimonij ceſſante ſi nō ꝯputat fructus in ſorteꝫeſt vſurarius etiā ꝯfeſſione rn̄dentiū. ſic ſeqͥtur ꝙ ceſſante ꝯditōne primi mutuātis pecuniā ꝯmunitati ꝓpter quā licebat reciꝑe pecuniā a ꝯmunitate in emēte ius ſortis pͥmi. ſi recipiat illud lucrū et nō ꝯputat in ſortem eritpſura. Itē ſequit̉ ex v̓bis eoꝝ ꝙ nullꝰ ꝯtractꝰdicat̉ factus. et ponat̉ ꝙ nō fiat int̓ ementeꝫdotes a genero et ſoceꝝ cuius eſt primo bare.tn̄ ſi ſic emens nō ꝯputat ius in ſortem ē vſurarius. ita eodē modo ſi diceret̉ ꝙ emens iusſortis primi nullū cū cōmunitate faceret cōtractū ſi vllum lucrū recipiat ⁊ nō ꝯputat inſortē eſt vſurarius. Sicut em̄ ille licet cū illonō ꝯtrahat ſi illud lucrū recipiat̉ et nō ꝯputet in ſorteꝫ. ei tn̄ ad reſtitutōem tenet̉ cuiusſūt fructꝰ. ſic in ꝓpoſito int̓ ꝯmunitatē ⁊ emētem. Concludit̉ gͦ ꝙ recipiēs fructū ab eo cūquo nullū fecit ꝯtractū tenet̉ ad reſtitutōnē.Qd̓ vero dicit̉ ꝙ vēdit tēpus. et ideo ē p̄ſurarius nil videt̉ vale̓. Quia ꝯceſſio ſortis intentōne corrupta et ſpe lucri vel fructus quē recipit facit vſurā quicqͥd ſit de tꝑe. nec ſecuritas pignoris tollit vel facit p̄ſurā. cū etiaꝫ pignus hn̄s cum ſecuritate ſi fructus ꝯputaretin ſortē nō eſſet vſurarius etiā cū expectatōeſortis in tꝑe. Nec videt̉ ꝙ anxietas dubij velpericuli. quia .ſ. neſcit ſi aliquid ꝯſequetur velhabebit facit licitū lucrum qd̓ querit̉ vltͣ ſortē. patet extͣ de vſu. nauigāti. Item patet ꝙ ſimutuo peſſimo et dubio debitori. c. ꝓ. x. ānuatim nunꝙͣ dubiū excuſabit etiā ſi nunꝙͣ aliqͥdhaberē. Ita in ꝓpoſito quicqͥd ſit d̓ contractuvbi fuit primo corrupta intentō ſpe et intentōne lucri qd̓ ꝯſequit̉ eſt illicituꝫ: ⁊ ſapit vſuram. Itē ſi hoc dubiū ꝯmunitatis excuſat lucrū illud. videt̉ ꝙ poſſumus ponere pecuniasapud mercatores. cū plus ſit dubiū apud mercatores qͥ frequent̉ defecer̄t ⁊ deficiūt ꝙͣ ꝯmunitas q̄ exqͦ cepit dare predictum lucꝝ nunꝙͣſubtraxit: etſi aliqn̄ diſtulit poſtea ſuppleuit.Item ex dictis videt̉ ꝙ regibꝰ et magnis poſſumus credere et tradere ſortē et hr̄e lucꝝ cuꝫſit magnū dubiū ne ſibi ſortem nedū ſꝫ ⁊ lucrū ſibi retineāt et pn̄t hoc facere vt eis placet. Qd̓ vero addit̉ d̓ venditōe ⁊cͣ. mihi dubiūfacit. Si. n. gener reciperet dotes vel ceſſaretonus mr̄imonij nō poſſet reciꝑe illos fructꝰde bona ꝯſciētia. Iteꝫ ꝯſideramus ꝙ dotes ſūt

generi ꝓprie. fructꝰ aūt ſunt ei aduētitij ⁊ acceſſorij. ſi gͦ vendant̉ nō erunt fructus ementis niſi ſint acceſſorij ⁊ aduētitij ꝓ ſorte. et ſicilliciti. cū nō eſſet in eo cā licita quā habꝫ gener. Nec p̄t dici ꝓpter dubiū cū ſit ſecutꝰ de pignore. Qd̓ aūt ꝑ eos addit̉ exemplū et argumentū adductū ꝙ eſſet in pt̄ate debitoris dare vel nō dare ⁊cͣ. n̄ excuſat (meo iuditō) corruptā intentōem emētis qͣ ꝓ ſorte vel dote data genero recipit vltra lucrū fructū poſſeſſionis pignorate. qꝛ etiā cū ꝑiculo nō licet aliqͥdreciꝑe vltͣ ſortē. vt patꝫ in dicto. c. nauigāti.Item arguebatur.§. xxiij.ꝯtra eos ꝙ ſors vendat̉. qꝛ qd̓ ſcribit̉ in librisꝯmunitatis hoc vendit̉: ſꝫ in libris ꝯmunitatis ſcribitur ſors .ſ. c. gͦ ⁊cͣ. ⁊ videt̉ exceſſiuumlucrū. Rn̄detur ꝑ eos ꝙ nō vendunt̉. c. nec ēhabere. c. floren̄. nec ē exceſſiuū lucrū: ſꝫ daiequiualens ꝓ equiualēti. Sꝫ ſalua reuerētiaalit̓ ſupͣ dixit ſic. Totū ius pͥmi ⁊ qͦ ad capitale et qͦ ad intereſſe ē ſors et cedit in ſorteꝫ iſtiſecūdo. qꝛ totū illud emitur. gͦ ſors. c. floren̄.emitur. ⁊ ē habere apud ꝯmunitatē. c. floren̄.Utrum aūt ſit ꝯueniēs precium relinquo decidendum. Scio tamen ꝙ probi viri iudicātprauum et iniuſtum pretium.Item fiebat aliudᵐ. §. xxiiij.argumentū ꝯͣ eos ꝙ .ſ. inter ꝯmunitatē ⁊ ciuēemptorē videt̉ eſſe pactū ⁊ ꝑ ꝯn̄s vſura: quodip̄i diminute recitant. Arguunt .n. ſic. Ubi ꝑſcripturā fiunt ꝓmiſſiones et obligatōnes exꝑte ꝯmunitatis ciui emēti ciuis ex hijs motꝰvt habeat ꝓmiſſū lucrū emit iura primi et fitcreditor ꝯmunitatis ibi videt̉ eſſe pactū. ſic ēin ꝓpoſito. Per officiales .n. per ꝯmunitatemdeputatos ad faciendum iſtas ſcripturas ſiuevocent̉ ſyndici ſiue aliter p̄fata ꝓmiſſio ⁊ obligatō. pactū aūt vt ſupͣ eſt allegatū videt̉ eſſeꝑ̄miſſum. gͦ ⁊cͣ. Ad hoc argumentū rn̄dent ꝙſyndici et officiales p̄dicti nō ſūt inſtituti adfaciendū nouū ꝯtractū inter ꝯmunitatē ⁊ ciuem. ſꝫ ſolū ad cōfirmandū ꝯtractū factū int̓benditorē ⁊ emptorem: ⁊ hec eſt rn̄ſio eorum.Item ſuper eo.§. xxv.qd̓ de dubio dicebat̉ ꝓ excuſatōne ementiū arguebat̉ in ꝯtrariū ſic. qꝛ ꝯtractus qͥ vallaturtot legibꝰ et ſcripturis ⁊ cathenis nō videt̉ eēdubius. Sꝫ rn̄dent illi ꝙ ad hec eo nō obſtāte ē magnū dubiū. Qd̓ patꝫ. qꝛ aliqn̄ plus palēt aliqn̄ minꝰ. Et qͣre hoc niſi ꝓpt̓ dubiū? Sꝫhec rn̄ſio p̄t deficere. qꝛ non ē tm̄ dubiū ſicutdicūt. Nā vt ſupͣ dixi et habui a mercatoribꝰ.qꝛ non ē tm̄ qui mercatores iſta tractāt. Ex qͦp̄fata ꝓuiſio vel luerū dari cepit ꝑ ꝯmunitateꝫ ciuibꝰ nunꝙͣ defecit. etſi aliqn̄ dilata ē ſuꝑpleta ē. Cauſa aūt quare plus vel minus valꝫē d̓fectus vel habundantia pecunie in ciuibꝰ.Quando enim habent pecunias emūt et tunc