Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
582
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPrimus

iorem ꝙͣ minorē beniuolenciā oſtentaſſet erga ꝯmunitatē nō habita ꝯſideratōe ad quātitatē pecunie ſꝫ beniuolencie. ⁊ ſil̓r plus illidaret qͥ ex tali mutuo plus fuiſſet dānificatus qd̓ vtrūqꝫ de facto non ſeruat̉. Rn̄det ꝙequū foret hoc. ſed nō poſſent hec defacili innoticiā ꝯn̄itatis deduci. ⁊ ne alij ſcrupuloſocorde moueant̉. ⁊ ſcandala atqꝫ inuidie oriant̉ ſi ad imparia iudicarent̉. iō ſic ꝑiliter ⁊ex memoratis cauſis mota oēs tractare decreuit ⁊ bn̄. ar. l. diſ. vt ꝯſtitueret̉. Sicut inꝯſimili videmꝰ ꝙ ī collegio mgr̄oꝝ ⁊ ordinatoꝝ qͥ prior ē in tꝑe prior ē in ſede et alijs nōhabita diſtinctōne an primꝰ ſit doctior ſcd̓o.Inficiari at̄ nō poſſumus qͥn ſaltim rōe lucri ceſſantis vnuſqͥſqꝫ ciuis dānificet̉. Et cūquilibꝫ ꝯpellat̉ ad ſoluendū. qꝛ nemo libent̓mutuat. ⁊ talibꝰ ẜm dictaⁱ mgr̄i ipſius ſit fienda talis damni reſtauratō. gͦ ꝯcluditur ꝙnemo eſt qͥ nō debeat tale lucꝝ vt int̓eſſe coſequi. ⁊ licite ſi dat̉ reciꝑe poſſit. Difficile at̄eſſet ꝯmunitati ⁊ qͣſi impoſſibile hr̄e noticiāplenā quātitatis vel beniuolēcie qͣ mouent̉ciues ad mutuandū vel dānoꝝ q̄ inde ſuſtinēt vt ẜm illā fierēt quātitas recōpenſatōisItē ad illud exqͦ dicebat mgr̄ preſumi ꝯͣ cōmunitatē de intentōe qͣ dat illud lucrū. qꝛ .ſ.ꝓpt̓ mutuuꝫ ex eo ꝙ ꝯn̄itas poſtꝙͣ ſoluta eſtvera ſors ⁊ a debito liberata nō ꝯfert vltͣ talelucꝝ. Rn̄det ꝙ licꝫ vltͣ nō ꝯferat nō ſequit̉ gͦvt vſurā tribuat. ceſſat eī tūc damnū in mutuāte. ceſſat ꝯmodū in ꝯmuītate. et ſatis eximpenſo ẜuitio remūeratus ē mutuās. al̓ diceret̉ ī ſimili vſurā ꝯmitte̓ is qͥ liberalit̓ mutuauit mille florenos mihi mercatori ſine vlla principali intentōe vel ſpe remuneratōis⁊ ego qͥ tenui illos ꝑ. x. annos. vel ex qͥbꝰ lucratꝰ ſum mille licitis mercātijs. ex liberalitate ⁊ optīa ductus diſcretōe videns qꝛ ex illis lucratus fui. ſibi tm̄ donaui. viij. ꝓ centenario ſub quolibet dictoꝝ annoꝝ. x. qͦs nondonaui ī anno. .xj. qꝛ mille cum quibꝰ lucrari ꝯſueui iaꝫ ſibi reſtitui. cuius ꝯͣrium ē ipſaperitas. Mouet etiā dictus Lau. tale dubiūfacti circa p̄dicta qd̓ ibi ſepe ꝯtingit. videlicet. Indicit̉ onus p̄ſtancie vl̓ accati cum incremēto ſiue lucro ꝯdecenti ⁊ ꝯſueto .ſ. v. procētenario ānuatim ꝑcipiendo dūtaxat ꝑſonis q̄ infra certū tp̄us ſoluerēt. nunqͥd ſoluētes infra dictū tp̄us qͥ al̓ infra illud tp̄s nonſoluiſſent: peccāt intantū ꝙ ad reſtitutōꝫ tenent̉ eiꝰ qd̓ ꝑceꝑint ad rōꝫ p̄dictā. Itē indicit̉ onus de mēſe Nouēbris. et ſtatuit̉ ꝙ is qͥſoluerit īfra mēſeꝫ īcipiat dictū lucꝝ in kalIanuarij. qͥ v̓o ſoluerit poſt mēſeꝫ īcipiat inkal̓ Septēbris. peccāt ne et ad reſtōeꝫ tenētur ſoluētes īfra mēſeꝫ qͥ al̓ infra illuꝫ n̄ ſoluiſſent? Nn̄det ꝙ ꝙͣuis cū nō tenet pͥncipalenec acceſſoriū qd̓ illius ſequit̉ naturā. de re.

iu. acceſſoriū. li. vj. nō tn̄ ſic ē ecōuerſo. ſꝫ ſepe ꝑmittit̉ quid acceſſorie qd̓ pͥncipalit̓ reprobat̉. de p̄ben. ꝑ lrās. in cle. Ad ꝓpoſitūaūt exqͦ mutuū in caſu nr̄o qd̓ ē principalenō eſt corruptū. qꝛ ad mutuādū nō ſunt tales īducti ſpe vel intentōe ꝓpͥa dicti lucri: ſedex charitate vl̓ ex coactōe. abſit vt corrūpat̉acceſſoriū. ſicut ē illud pͥus .ſ. infra mēſeꝫ atmutuandū vt ꝑcipiat. vl̓ citius lucꝝ memoratū. exqͦ em̄ tale lucꝝ licitū ē nō eſt malū illud appete̓. Inſuꝑ facit p̄dictꝰ Lau. circa lucrū annuale qd̓ dat ꝯn̄itas ip̄a mutuantibꝰquandā diſtinctōꝫ. an̄ .ſ. det. v. ꝓ centenariovt ꝯmuniter fit ab ea. an. viij. vel. x. ſicut fitaliqn̄ in accatis ⁊ p̄ſtantōibꝰ. Diſtinctioneꝫetiaꝫ facit inter ip̄os recipientes ſiue. v. procentenario ſiue. viij. vel. x. Naꝫ qͦ ad lucrumꝯdecens ⁊ ꝯſuetum dari .ſ. v. pro centenarioſi tali ſtatuto ānuentes oēs vel aliqͥ ad ſuuꝫpͥuatū ꝯmodū reſpexer̄t: vſurā in foro ꝯſciencie ꝯmittūt tales .ſ. annuentes ex tali reſpectu. etiāſi n̄ ex tali reſpectu ſꝫ al̓ ꝓpt̓ bonū finē ſi n̄ ſine illis ſufficerēt ad ſic ſtatuēbū. Alij aūt nō ſtatuētes qͦ ad tale ꝯſuetumlucꝝ ⁊ ꝯdecens: nec etiaꝫ ip̄i ſtatuentes qͥ adpublicū ꝯmodū dūtaxat reſpexerūt. Quo at̄ad lucꝝ inuſitatū ⁊ incōueniēs qͣtenus ē dare exceſſū .ſ. viij. vl̓. x. ꝓ centū. ī qͦ n̄ liberalitas vel damni reſtitutio ſed ꝯpulſa et neceſſitata volūtas int̓uenire p̄ſumit̉. indiſtincteforte dicendū eſt ꝙ qͥlibꝫ peccet ⁊ vſuraꝝ vitio inuoluat̉ recipiēdo. niſi iam qͥs tantū ettale damnuꝫ incurriſſet ꝙ aſcende̓t ad illudplus ſtatutū dari vltͣ ꝯſuetū. qd̓ ſi in aliquibus ꝯtinge̓ poſſet non tn̄ in oībꝰ vt videmꝰexꝑiencia mediante. In quibꝰ gͦ nō ꝯtingitſtet regula ſupͣ poſita. cū nec liberalitas necdānificatio ſeu int̓eſſe rōne damni hoc caſuꝯcurrāt. et ſi nequeūt iuuari rōe legis q̄ debꝫeſſe ꝯmuīs ⁊cͣ. vt ſupͣ dixi ī alio caſu. In qͥbꝰaūt tale damnū ꝯtingit: procedat exceptio.Ꝙͣtum ad tercium ar­ §. iij.ticulū quo querebat̉ vtꝝ p̄ſuppoſito ꝙ dictiſoluentes ſeu mutuantes non licite ꝑciꝑenttale incrementum an vigore donatōnis. remiſſionis et liberatōnis ſupͣdicte excuſent̉ areſtitutōe ⁊ liberent̉ a peccato: Rn̄det Laup̄dictus ꝙ vtiqꝫ ꝑ illā donationē liberant̉ areſtitutōe ſꝫ nō a pct̄o. Ad hoc em̄ vt tollat̉pct̄m ꝯtritōe opus ē ⁊ pnīa que fieri poteritabſqꝫ illa reſtitutōe. qꝛ reſtitutū cenſet̉ ablatū pirtute remiſſiōis p̄dicte. Et ſic nō obſtatdictū Auguſ. qd̓ ponit̉ in regula iuris. peccatū. li. vj. vt declaratū eſt ſupͣ. Et hāc ꝯcluſionē etiā amplectit̉. d Lap. d̓ caſti. ī repetitōe decret̉. ī ciuitate. d̓ vſuris. Sꝫ ego dubito inqͥt ip̄e La. an ſibi locū vendicet dictaꝯcluſio ī eo qui ſtatuit vl̓ decreuit vna cumalijs de ppl̓o talē remiſſionē vel liberationeꝫ