TitulusPrimus
ex pacto dotali ſuccedūt. Uel etiaꝫ pt̄ dici ꝙnō vt int̓eſſe ꝓprie ſꝫ vt penā ꝯuentionalemexigūt. qꝛ licite cōuenire potuerūt. dūmodonō in fraudē vſuraꝝ que ꝓfecto nequaꝙͣ hoccaſu ē preſumēda vt de ſe ptꝫ. Ꝙ at̄ predictaſint de iure licita ꝓbat̉ aꝑtius. Nam pone ꝙtu mihi mutues centū cū pacto ꝙ tenear dietali tibi reſtitue̓. al̓ v̓o noīe pene do tibi pt̄atem aucͣtoritate ꝓpͥa intrādi poſſeſſionē talismei fundi ita ꝙ lucreris fructꝰ vtiqꝫ fructꝰqui al̓ ꝯputarent̉ in ſortē. in hoc caſu nō cōputabunt̉ in ſortē ſi vere pure ⁊ nō in fraudem vſurarū hec fuerūt celebrata: qd̓ em̄ vltͣſortē recipio nō vt vſurā ſꝫ vt penaꝫ recipiovel int̓eſſe ꝯuentū. Ad hoc faciūt notata ꝑHoſti. ⁊ Inno. nō tn̄ puto ſanā illā ꝯſcienciam q̄ pro mille q̄ ſibi debent̉ ꝓ potibꝰ fructusꝑcipit poſſeſſionuꝫ longe ī gradum exceſſiueplus valentiū maxīe ſi al̓ impotens eſt debitor ad reſtituendū dotes. .§. xxxj.Sed quid ſi ſtatutū hꝫ ꝙ omēs detinētes dotes mulieꝝ poſt annū teneāt̉ dare alimentū vxoribꝰ dotatis et maxīe duos denarios ꝓ libra qͦlibet mēſe. an valeat ſtatutū:Rn̄det Io. de ijmo. ſuꝑ cle. ex graui. de vſur.poſt Archi. ꝙ nō tenet. qꝛ ī. c. ſalubrit̓. dr̄ ꝙvir tenet̉ alere mulierē ꝓpt̓ onera mr̄imonij⁊ ex hoc fructus n̄ ꝯputant̉ in ſortē. ⁊ ſic ptꝫꝙſi nō extat mr̄imoniū non tenet̉. et ꝑ ꝯſequēs ſi nō preſtat ẜuicia mr̄imonialia nō dꝫhr̄e alimēta. Ad qd̓ facit qd̓ notauit Raij. inſūma. eo. ti. ⁊ Inno. ī dicto. c. Et ex hoc ſeqͥtur etiā ꝙ talit̓ ſtatuentes incidūt in penaꝫhuius cōſtitutōis ex gͣui .ſ. ꝙ ſūt excōmunicati. Fran. de zamb̓. dīc ꝙ tale ſtatutū vel cōſuetudo pt̄ tolerari vt debeant̉ alimēta tanꝙͣ intereſſe poſt morā in ſoluendo. ꝓ hoc qd̓notat̉ in regula bānuꝫ. de re. iu. li. vj. ⁊ de fideiuſſo. c. ij. Nō eī poteſt dici formalis vſuraexqͦ pactū de plus dādo nō int̓ceſſit. ⁊ ſic ꝯſului. Forte poſſet ſic dici ꝙſi ml̓r pt̄ doteꝫ rehabe̓ ⁊ nō curat vt ꝯſequat̉ illud lucꝝ taxatū a ſtatuto ſalua dote. vſuram ꝯmittit rōnequā Io. de ijmo. aſſignat ⁊ Raij. Sꝫ ſi vellꝫpotius doteꝫ ſꝫ non pt̄ qꝛ heredes mariti cūſint potentes nolunt. vl̓ non pn̄t reſtitue̓ ſine notabili betrimēto. et hinc mulier qꝛ coacta vel ex pietate mota nō lucro nō recipiēsdotem ꝑcipit illud qd̓ dictat ſtatutū non cōmittit vſuram rōne quā aſſigͣt Fran. zamb̓.⁊ p̄cipue cū intende̓t ex illa pecuīa dotis emēpoſſeſſionē vel expone̓ licitis lucris: ⁊ multomagis ſi n̄ habet al̓ vnde viuat. De ſtatutodicendum ꝙ ſi ſtatuētes hoc egerunt ꝑ modum pene ad tollendum moram heredum indote reſtituenda nō inciderunt in penā cle.ex gͣui. al̓ ſic..§. xxxij.Sed quid ſi gener poſſeſſioneꝫ ſibi pi-
gnoratā ꝓ dote cū om̄i iure qd̓ ibi hꝫ ꝯceditalij recepta ab eo ſūma q̄ ſibi ꝓ dote debebatur. nunqͥd ille poterit lucriface̓ fructꝰ p̄ceptos ſicut pot̓at gener? ℟o. ẜm Vil. Si gener aīo donādi trāſferat totū ius qd̓ habebatin pignore ⁊ hoc facit non ꝓpt̓ pecuniā quārecipit ab eo ſed qꝛ ꝯiunctus vel amicꝰ eiuseſt. et ille amicus n̄ vt lucret̉ fructꝰ mutuatpecuniā ſꝫ ꝓpt̓ charitatē aut grāꝫ: abſqꝫ dubio fructꝰ lucrifacit abſqꝫ vito vſure. al̓ nō.Unde ⁊ dīc Bal. C. de vſuris. ſuꝑ ſicam format queſtionē in marito qͥ indigēs pecuniaaccipit illā mutuo ab amico ⁊ ponit eū ī locū ſuū. Et tenet ꝙ talis n̄ gaudebit pͥuilegiomariti qͦ ad fructus. qꝛ mutatōne ꝑſone mutat̉ priuilegiū quotiens ꝑſona eſt immediate cauſa priuilegij..§. xxxiij.Item queritur cum qͥs ex ſtatuto ciuitatis vel ꝯſuetudīe dictāte ꝙ miſſus ī poſſeſſiōꝫ lucret̉ fructus poſſeſſiōis ad rōeꝫ. v.ꝓ centenario. ſi talis ita faciens recta ꝯſcīillos fructus ꝑcipiat. ℟o. ẜm Lau. de ridol.Bal. det̓minauit ꝙ ſic cū lucret̉ illos fructꝰnoīe et rōne int̓eſſe. et hoc ꝓpter nimiā ꝯtumaciaꝫ pt̄ face̓ aucͣtoritas p̄toris. Sed Gar.dīc ꝙ vbi ē talis ꝯſuetudo ꝙ nō eſt bona. qꝛpͣ ius diuinū in fraudeꝫ vſuraꝝ. qͣre dīc fructus ꝯputādos in ſortem. Et ſubdit idē Lau.de ridol. ſi p̄ſupponamus fraudē: verum dicitGar. ſꝫ ſi oīo ceſſat fraus. tunc ꝓcedit dictūGal. Hic aūt nō videt̉ eſſe fraus. qꝛ in locuꝫpene legalis vt debitor cogat̉ ad ſatiſfaciendū. vel loco int̓eſſe ꝓpter morā videt̉ ſtatutūvel cōſuetudo emanaſſe. Et hoc ītelligo de eoqͥ iuſte miſſus eſt ī poſſeſſionē. nontm̄ ex ordine ſꝫ ex cauſa. Si em̄ in veritate creditornō foret ſeu cauſa n̄ ſubeſſꝫ. ſicut rct̄a ꝯſcīacapitale ſeu ſortē retinere nō poſſet. ſic neqꝫfructus noīe intereſſe. .§. xxxiiij.Querendū eſt etiaꝫ ab his quidant pecunias mercatoribꝰ vel artificibꝰ vtinde aliqͥd lucrent̉ quō dent. Nam ſi eā dantꝑ modū depoſiti vt .ſ. penes eos pecunia cōſeruet̉ vel etiam cū ea negocient̉ vt placeat.ita tn̄ ꝙ in om̄em euentū ⁊ ꝑiculū eis ſit capitale ſaluū. id eſt reſtituendū integralit̓ adplacitū ipſoꝝ: ſed inde aliqͥd lucri ſperāt hr̄e.al̓ nō deponerēt ſꝫ ī capſa ẜuarēt. ꝙͣuis nulla pactō int̓ueniat vl̓ ꝯuentō vl̓ petitō: vſuram ꝯmittūt. xiiij. q. iij. c. vſura. nec excuſateos ꝙ ex hoc ſe exponūt ꝑiculo qꝛ mercatores penes quos deponūt aliqn̄ deficiūt ⁊ eismale fortūatis ⁊ recedētibꝰ nec capitale aliqn̄ rehn̄t. nō em̄ illud lucꝝ ſꝑant rōe ꝑiculi.ſꝫ ſi dubitarēt de ꝑteulo n̄ deponerēt: ſꝫ lucꝝrōe mutui ſꝑāt ex mutuo vbi int̓uenit ꝑiculū nō licꝫ. vt exp̄ſſe dīc. c. nauigāti. d̓ vſuris.Tenent̉ gͦ talia lucra ſic ꝑcepta reſtitue̓. nō