CapitulumQuintum
recipiat ſuſtentatōꝫ vite. tn̄ in monacho ſeparari non pt̄ a iure ſpūali. tenet̉ em̄ ei monaſteriū ꝓuidere in tꝑalibꝰ ẜm poſſibilitatēcū ipſe deſeruiat in ſpūalibꝰ. Inno. etiaꝫ dīcꝙ indiſtincte etiā p̄textu pauꝑtatis nō valꝫreceptio cū pacto de pecunia: qꝛ nō excuſatpauꝑtas a ſimonia. ꝑ decre. qm̄. Et qꝛ pactūꝙ non petat̉ qd̓ de iure ꝯmuni ꝯpetit inducit ſimoniā. ar. eo. ti. ꝑ tuas. Et de iure ꝯmuni ē ꝙ canonicꝰ vel monachꝰ viuat de ꝯmuni. extͣ de ꝯſti. c. cū oēs. In li. at̄ qui dr̄ directoriū iuris. li. iij. ti. xvj. vbi tͣctat̉ iſta materia: ⁊ q̄rit̉. An cū monaſteriū ē tenue et nimia pauꝑtate dep̄ſſuꝫ poſſit pecunia dari etrecipi ſine ſimonia: ponit duplicē opīoeꝫ etꝯcordat eas. Hīc gͦ ꝙ ẜm Uincē. tancre. raij.io. ⁊ Poſti. pn̄t hec v̓ba dice̓ illi qͥ ſunt de cōuentu volenti intͣre Nos libent̉ ⁊ gͣtis recipimꝰ te ad ꝯſortiū ſpūale: ſꝫ cū bona nr̄a nōſufficiāt nob̓ ⁊ tibi. porta tecuꝫ vn̄ poſſis viuere. vel ſic. ꝓuideas tibi vn̄ viuas. Tūc em̄ſi ingrediēs monaſteriū aliqͣ ſua bona cōferat nō ꝯmittit̉ ſimonia dūmodo pure fiat ethoc ī fraudē nō dicat̉ ⁊ ſine aliqͦ pacto. ar. j.q. ij. §. pͥmo. Nec ob. decre. qm̄. vbi dīc ꝙ volētes p̄textu pauꝑtatis hmōi vitiū palliare.Nā illud ītelligendū eſt qn̄ nō ſic caute ꝓcedit̉ ẜm Poſti. ⁊ Goff. Sꝫ ſi recipiētes pactūfaciūt et certū foꝝ ⁊ poſtꝙͣ ꝯmiſerint nituntur ſe p̄textu pauꝑtatis excuſare: ſꝫ hoc pretextu nō ꝑcit̉ delinquēti. Naꝫ eſſet ſatius fame mori. xxxij. q. iiij. ſicut. Sꝫ Ber. bar. bri.inno. et Archi. dicūt ꝙ nec ante nec poſt pt̄aliqͥd peti. j. q. j. eos. ⁊. q. iij. ſiqͥs p̄bendā. Etſic dicētes ſimoniā ꝯmittūt tam recipientesꝙͣ recepti etiā ſi ignorēt. jͣ. q. ij. §. pͥmo. ⁊ extͣeo. qm̄. Et hec opīo videt̉ ꝙͣtuꝫ ad mulieresapprobata. extͣ de ſta. re. c. ꝑiculoſe. li. vj. ibiDiſtrictius īhibemus ne ī monaſterio ordinuꝫ nō mēdicantiū mulieꝝ decet̉o aliq̄ recipiant̉ in ſorores. niſi qͦt poterūt de ip̄oꝝ mōnaſterioꝝ bonis vel ꝓuentibꝰ abſqꝫ penuriaſuſtentari: ſi ſecus factū fuerit irritū decernentes. Ubi dicūt Io. an. ⁊ Archi. ꝙ ex hocml̓ta mala ſequūt̉ in monaſterijs talibꝰ monialibꝰ: qꝛ ꝓpt̓ hoc ſimonia ꝯmittit̉. extͣ eo.qm̄. Et nota ꝙ non dīc comode ſꝫ abſqꝫ penuria. nā poſſet ſuſtētari qͥs comode de centuꝫ florenis. ⁊ cū. xxx. abſqꝫ penuria. Scd̓mem̄ Pap̄. penuria dr̄ indigēcia et rei familiaris nccītas: ⁊ vbi eſſet talis neceſſitas poſſent recipiētes dice̓. nō poſſumꝰ te reciꝑe qꝛſumus ita pauꝑes ꝙ ſine penuria n̄ poſſumꝰbiuere. ⁊ ſi te reciꝑemus nō tene̓t receptō: ſꝫſi hr̄es vnde viue̓s ⁊ apportares tecū. libenterte reciꝑemus. dūmō nō plus dicant. Nec dicant. tantū ſufficeret tibi al̓ nō reciꝑemꝰ te.quia eſſet pactū ⁊ ſequeret̉ ſimonia ſi ꝓpterhoc mouerentur ad receptionē principalit̓.ext. eo. tua nos. et in hoc caſu vera eſt pͥma
opīo. Si aūt nō poſſet ſuſtētari comode ſedtn̄ abſqꝫ penuria. forte nō poſſent iſta dice̓.extͣ eo. qm̄ ⁊. c. nō ſatis. et ſic intelligit̉ ſecūda opīo: hec oīa in dicto libro. Anto. v̓o debu. ſuꝑ dct̄o. c. qm̄ ſimoniaca. recitat aliamopīoꝫ: et ſic ꝯcludit. Dic. ſi recipit̉ allegatapauꝑtate ⁊ nō in fraudē ſꝫ ex pacto p̄cedenteeſt ſimonia. Si pacto nō p̄cedente ſꝫ ꝓteſtatōe p̄miſſa tꝑe receptōis. tūc ſi ꝯditionāt receptionē ad dationē bonoꝝ ē ſimonia. vt inc̓. tua nos. Si receptio ē ſimplex. ſꝫ de pecunia ſoluēda vt viuat ꝓteſtent̉ receptio n̄ eſtſimoniaca. Ibeꝫ ⁊ ml̓tofortius ſi nil dr̄ in receptione. et pecunia gͣtis offert̉: hec ille. Exhis oībꝰ due pn̄t ꝯcl̓ones elici. Prīa ꝙ nulla pactio de tꝑalibꝰ dꝫ int̓uenire ꝓ ingreſſumonaſterij etiamſi monaſteriū ſit tenue ẜmꝯmuniorē ⁊ tutiorē opīoꝫ ⁊ pene ẜm om̄es.Secūda ē ꝙſi monaſteriū ſit habundās nullus dꝫ ibi eſſe tͣctatus de tꝑalibꝰ ī receptōe. ⁊hoc eſt ꝯͣ ꝯmunē abuſioneꝫ. qꝛ quāto monaſteriū eſt habūdantius tanto volūt maioresdotes: ſponte tn̄ oblata pn̄t reciꝑe. Et ſiqͥdeꝫhr̄ent intentōꝫ ad tꝑalia pͥncipl̓r nulla tn̄ interueniēte pactōe vel ꝯuentōe ſeu exactioneerit ẜm Raij. ſimonia mētalis q̄ ꝑ ſolā penitenciā abolet̉: nec incurr̄t penas eccleſiaſticas. Ꝙſi gͣtis recepta ē puella ⁊ ꝑentes poſtreceptioneꝫ nil volūt dare monaſterio cumtn̄ ſit tenue. dīc Hoſti. ꝙ pn̄t moniales agereꝯͣ patrē pro alimētis filie. vel ſi eſt mortuuspater. agere pn̄t ad ꝑteꝫ ſue he̓ditatis. vt inAuten. de ſanc. ep̄i. nulla. coll̓. ix. Nō eī priuari pt̄ legittima ꝑ ingreſſuꝫ religionis niſi ip̄a ſponte iuri ſuo renūciaſſet. xix. q. iij.c. penult̉. Si at̄ nullū fiat pactū ſed taxatūeſt ꝙͣtuꝫ ingrediēs debeat dare ꝓ ingreſſu ⁊ẜm hoc dat̉ ſimoniacū ē. et reprobat̉ tal̓ taxatō ẜm Hoſti. extͣ eo. c. ſicut ꝓ certo. Idē ſifiat pactū de ẜuanda ꝯſuetudine. extͣ eo. veniēs. Idem ſi gͣtis recipiat̉ ⁊ poſtea ꝯpellat̉ad ſeruandū ꝯſuetudineꝫ. extͣ eo. c. Iacobꝰ.Uidendum eſt etiāᵐ. §. xviij.de qͥbuſdaꝫ ꝓmiſſionibꝰ vel ꝯuentōibꝰ q̄ aliqn̄ fiūt ꝓ īgreſſu religiōis vel īgreſſu monaſterij collegij vel fr̄nitatis qn̄ inducūt ſimoniā. Ubi nota ẜm Vil. ꝙ ſi qͥs ſeruit religioſis ꝓpt̓ ꝓmiſſionē ſibi factā .ſ. ꝙ poſt certuꝫtp̄us recipiet̉ ad religionē al̓ non ſeruiturꝰ.ſimoniā ꝯmittit vtͣqꝫ pars. j. q. ij. ꝙͣpio. Iteꝫſi recipiētes exprimūt ꝯditionē de aliqͦ dando. ⁊ recipiendus timēs repelli ſi ꝯͣdiceret tacet. ꝓponens tn̄ in mēte nil dare ẜm Vil. ingreſſus ſimoniacꝰ reputat̉. quia taciturnitas habet̉ ꝓ ꝯſenſu exqͦ non ꝯtͣdixit illicitepactioni. de re. iu. qͥ tacet. li. vj. Iteꝫ cum timens nō recipi dicit abbati. Si velletis mereciꝑe darē dob̓is bona mea. ⁊ ſic habito ſuꝑhoc ꝯſilio abbas cū ꝯſenſu ꝯuētus recipit eū