TitulusPrimus

accreſcit. qꝛ infinitū eſt bonū ⁊ augeri nō pt̄pͣs. Bonoꝝ meoꝝ nō indiges dn̄e. ſecūdo qꝛmeritū nr̄m nō ſufficit ꝑ ſe ad vitā et̓naꝫ. etſic n̄ eſt eqͣle p̄cium ẜm illud Ro. viij. Nō ſūtꝯdigne paſſiōes ⁊cͣ. tercio qꝛ meritum nr̄mpͥncipal̓r ꝯſiſtit ī affectu īteriori ⁊ n̄ in actuextͣriori: cuiuſmōi ē emꝑtio ⁊ venditō. bt̄usTho. in. iiij. diſ. xxv. ¶ Secūdo pn̄t dari pecuniē et alia hmōi rōne ſuſtentatōis. Sicutſacerdos ꝓ miſſa quā dicit accipit pecuniaꝫvel p̄bendaꝫ nō ꝙ illā accipiat ꝓ ꝯſecͣtōe ſeuꝯfectōe euchariſtie vel ꝓ or̄onibꝰ ⁊ hmōi qͣſip̄ciuꝫ eoꝝ: ſꝫ vt ſtipendiū ſue ſuſtentatōnis.Un̄ Augꝰ. Accipiāt ſuſtentatōꝫ ſue neceſſitatis a ppl̓o: mercedem mīſtratōis ſue a deo.Sic ⁊ ꝓph̓e antiqͥ teſtamēti ſi aliqn̄ recipiebāt aliqͥd ī ꝓph̓ando accipiebāt illa ꝑ modūelemoſine ad ſuſtētatōeꝫ nō vt preciū ꝓph̓ie.vt dīc Piero. j. q. j. iudices. ¶ Tercō rōne ꝓuocatōis ⁊ ſic dant̉ elemoſine pauꝑibꝰ ad īducendū eos. et excitandū ad orandū ꝓ bn̄factoribꝰ ſuis ex ip̄is elemoſinis. nō ad emēdū or̄oes. pſalteria et hmōi. Un̄ ſapiēs. Abſconde elemoſinā ī ſinu pauꝑis ⁊ ip̄a orabitꝓ te. id ē inducet pauꝑē ad orandū. Oratō eīſpūalis ē. et ideo appreciari nō pt̄. tū ex affectu deuotōis vn̄ ꝓcedit. tū ex effectu qͥ intendit̉ .ſ. ſpūali. bt̄s Tho. ī. iiij. ¶ Quarto rōnepunitōis. ſicut fit ī abſolutōe ab excōmunicatōe aliqn̄ exigit̉ pecunia nō ꝓ ip̄a abſolutione qꝛ hoc eēt ſimonia: ſꝫ ī punitōꝫ. Et ſicetiam in abſolutōe a caſibꝰ reẜuatis pct̄oꝝ.Ot̄ em̄ imponi pnīa pecuniaria quaſi penap̄cedētis culpe. et de hoc extͣ de ſimonia. c adaures. Sꝫ qꝛ hoc videt̉ hr̄e ſpēꝫ cupiditatisideo potiꝰ ab eis ē abſtinendū. vel ita maīfeſte et caute agendū ꝙ ſoluētibꝰ ꝯſtet nō ſibireẜuae̓ abſoluentē hoc mō talia: ſꝫ ⁊ pauꝑibus dimittere. bt̄us Tho. ſcd̓a ſcd̓e. vbi ſupͣ.¶ Quīto rōne redimēde vexatōnis. Et an̄qͣius acqͥrat̉ alicui ī bn̄ficio vel dignitate. nōlicꝫ dare ad redimendā vexatōꝫ ſuā al̓ ſimonia ē. Sꝫ poſtꝙͣ fuerit adeptꝰ ⁊ ius ſibi acqͥſitū vexatōꝫ ſibi iniuſte factā ſuꝑ eccl̓ia velbn̄ficio vel dignitate licꝫ pecunia redime̓ ſꝫn̄ iuſtā vexatōꝫ. vt ſi iuſte accuſaret̉ ⁊ hmōi.hec beatꝰ Tho. in. iiij. ⁊ ſecunda ſcd̓e. De hisomnibꝰ diffuſe habes. infra in diuerſis. §.Ꝙͣtuꝫ ad ſecundū. id ē. §. iij.de pena q̄ ꝯfequit̉ hoc crimē ibi ꝯprehendit̉tecū ſit in ꝑditionē .ſ. tuā. Multiplex aūt eſtꝑditio q̄ incurrit̉ ꝑ ſimoniaꝫ. Et pͥma q̄ omnes īuoluit hoc crimine irretitos eſt ꝑditiogr̄e diuine ꝑ quā ꝑuenit̉ ad ꝑditōꝫ gehenne.Un̄ Gregꝰ Nazanzenus. Iudas oīm redemptorē vendidit mox laqueo ſuſpenſus eandēgrāꝫ redemptōis nō obtinuit. ⁊ merito: qꝛ nemō pt̄ retine̓ qd̓ vendidit. Simon magꝰ cuꝫeandem ſpūſſancti grāꝫ emere vellet. dānati-

onis ſue ſnīam a Petro audiuit. pecuīa tuatecū ſit in ꝑditōeꝫ. j. q. j. qͥ ſtudet. Fuit eī xp̄cih̓s maxime ſpūalis: ⁊ ideo emēdo vl̓ vendēdo eū ſimonia fuit. Ille at̄ vendidit filiū deiꝙͣtum ad humanitatē. ſed ſimoniaci videntvende̓ ſpm̄ſanctū ꝙͣtum ad ſuā diuinitatē. ⁊ſic vident̉ oſtende̓ ſe eſſe dn̄os ſpūſſancti. etꝓpt̓ea dicunt̉ maximi he̓tici. .j. q. vij. ptꝫ. nōꝙ ꝓpͥe ſint he̓tici niſi haberēt ꝑtinacit̉ hancopinionē in mēte .ſ. ꝙ poſſent eme vel vende̓ſpm̄ſanctū. ſꝫ large ⁊ ꝑ ſimilitudinē: qꝛ faciunt dando tꝑalia pro p̄cio ſpūaliuꝫ ac ſi hoccrede̓nt. Hīc eī Auguſ. ꝙ ignis ſacrificij qͥ ꝑlxx. ānos Babilonice captiuitatis ſub aquavixerat extinctus eſt ab Anthiocho Iaſonivendente ſacerdotiū. qd̓ ſignificauit ignē ſpirituſſancti nō lucere ī ſimoniacis ſacͣmētisj. q. j. ſicut. Et hoc ītelligendū nō qꝛ ſacͣmenta ꝯfecta vel collata a ſimoniacis nō ſint vera ſacͣmēta ſicut alioꝝ: ſꝫ qꝛ carēt effectu gr̄eqͦ ad ꝯficientes ⁊ ꝯferētes ea. Nō .n. inde recipiunt grāꝫ vt dīc Gracianꝰ in. §. ſe. ſꝫ peccant mortalit̓. ⁊ nōſolū ipſi: ſꝫ et ſcient̓ recipiētes ab illis ſimoniacis. qͥ ſūt ſuſpenſi ꝓpt̓ſimoniā ip̄aꝫ. vt diſ. xxxij. §. veꝝ. ibi. officiūſimoniacoꝝ ⁊cͣ. cū glo. eius notabili. Et idēbt̄s Tho. ī. iiij. Hodie at̄ ꝑ decretū factū irꝯcilio Conſtantien̄. et Gaſilien̄. anteꝙͣ faceret ſciſſurā approbatū ꝙͣtuꝫ ad recipiētes ſacͣmenta ab hmōi. eſt alit̓ modificatū. de quovide infra. ī. iiij. ꝑte diffuſe ī titulo de ſuſpenſione. ¶ Scd̓a ꝑditō ſimoniacoꝝ ē executōnis ordinū ⁊ officioꝝ ſuoꝝ qͦ ad ſimoniacosī ordine recepto ſimoniace vel etiā in dignitate et bn̄ficio curato etiāſi ſit occultū vitium. qꝛ ſuſpenſi ſūt quo ad ſe ⁊ qͦ ad alios. Etſimilit̓ notorij ſimoniaci ꝓ collatione ordinuꝫ vel bn̄ficioꝝ ſūt ſuſpenſi. j. q. j. ſtatuimꝰet. c. quiſqͥs. de qͦ vide īfra. in. iiij. ꝑte. ti. x. deſuſpēſionē. Et hāc ſuſpenſiōꝫ videt̉ Ambro.pocare excōmunicatōꝫ. in. c. reꝑiunt̉. j. q. j.ẜm glo. Et tales .ſ. ꝯferentes ordines vl̓ bn̄ficia ⁊ officia eccl̓iaſtica. ⁊ iſta etiā recipientes ꝑ ſimoniaꝫ ſi ſūt clerici dn̄t deponi. id eſtpͥuari officio ⁊ bn̄ficio ſimplr̄ ſi ꝯuincant̉ d̓hoc ī iudicio eccl̓ie. Si ſūt laici vt mediatores ſimonie dn̄t excōmuīcari. vt. jͣ. q. j. ſi qͥsep̄s. ⁊. c. ſe. Aediatores. ſi ſūt clerici deponūtur. vt ī dct̄o. c. ſi qͥs. Efficiūt̉ etiā īfames. ⁊qͥlibꝫ etiā criminoſus admittit̉ ad accuſationē eoꝝ. vt extͣ de ſimo. c. tanta. et. c. ſi dn̄s.¶ Tercia ꝑditio ē ſub̓e tꝑalis. Naꝫ pecuīa ꝑſimoniā recepta retineri nō pt̄: nec tn̄ dꝫ reſtitui ꝯferēti qꝛ turpit̉ dedit. ſꝫ debet pauꝑibus erogari. vel illi eccl̓ie ī cuius īiuriā data ē applicari: ⁊ hoc in oī ſimoīa ẜm. b Tho.vbi ſupͣ. de qͦ vide plene. infra. eo. c. Sꝫ qͦ adbn̄ficia ſimplicia vel curata ꝑ ſimoniam recepta perdit fructus. qꝛ non pt̄ reciꝑe. et re-