Liber.XVIII
viros aūt maxime ledunt. matutino tꝑe qn̄exeunt de cauernis ſuis priuſqͣꝫ fortuito aliquo ictu ieiunuꝫ infundūt venenū ſemꝑ cauda parata eſt ꝑcutere nulloqꝫ momēto ceſſat a leſione. ſi eis dat̉ occaſio ledēdi et obliqͦictu et inflexo feriunt. venenu candiduꝫ eosinfudere appollodorus auctor eſt q̄. ix. deſcripſit ſcorpionuꝫ nociuoꝝ gn̓a ꝑ colores. Geminos habent q̇daꝫ aculeos. ⁊ inter hos ſūtmares leuiores ⁊ maxime tꝑe coitus. ⁊ hi ſūtceteris graciliores et longiores. Omniū aūtvenenuꝫ in meridie magis eſt nociuū qn̄ ſolis ardoribus canduerit. ſimiliter qn̄ ſitiuntet habent q̄dam internodia in cauda q̄ quāto plura tanto peiora eoꝝ ſunt venena. et aliquādo ſunt illa internodia ſena aliqn̄ ſeptena. Cradit aūt appollodorus q̇ͣſdaꝫ in africahabere pennas ⁊ illi ſunt valde nociui ⁊ hosq̇dam venefici q̇ queſtuſ gratia colligunt diuerſarum terraꝝ venena illoſ allatos ſcorpiones referre in vtaliam ſunt conati. ſed infraregionem celi vtalici nullatenꝰ viuere poterunt Vidēt̉ tn̄ aliquādo in ytalia. ſed ſunt innocui. In ſcithia ꝑcutiunt porcos nigros q̇citiuſ moriunt̉. ſi in aqua poſt ictum ſe īmerſerint. homini a ſcorpionibuſ percuſſo ciniseoꝝ potatus in vino eſt remediuꝫ. ſubmerſietiaꝫ in oleo ſuccurrunt ꝑiculo qd̓ pugendoanimalia induxerunt. Nullum animalleditſcorpio carens ſanguine. ⁊ ſunt q̇dā ſcorpiones qui pariūt vndenos fetus quos materqn̄qꝫ deuorare dicit̉. ſed vnuſ qui magis eſtſollers ſcandit ſuꝑ clunes matris vbi tutusreſidet. a cauda ⁊ a morſu. hic genitorem int̓ficit ⁊ fraterne cedis vltor exiſtit. ⁊ hoc ꝓuidefecit natura. ne peſtifera ꝓgenies nimium ꝓpaget̉. Hucuſqꝫ pli. li. xj. dicit autem ariſto. libro. vij. ꝙ ſcorpiones qui cōmedunt venenoſa ſunt peioris veneni ⁊ dracones q̇dam comedunt ſcorpiones. et illi ſunt peſſimi. cōtrapuncturaꝫ aūt ſcorpionum multa ſūt remedia. vtꝫ ſupͣ li. v̓. de morbis ⁊ venenis.¶ De ſue Ca. XCVIIHSūt dicit yſi. as Iubigendo eſt dicta. eo ꝙ terrā roſtro ſubigit ꝓpter cibum. terraꝫ ei
ſulcat ⁊ ſubuertit vt dentibꝰ ꝑueniat ad radices. Pli. aūt li. viij. ca. lj. dicit. ſuillum pecuscirca vernū eq̄noctium cōcipit bis in annoparit. iiij. menſibus in vtero trahit. xx. filiosqn̄qꝫ ꝓducit. Sed educare nequit. et aliquādo omnes deuorat p̄ter pͥmum. illuꝫ magisdiligit q̇ primo de vtero exit. qͥa ei magis eſtnaturalis ⁊ ei ſemꝑ primo pͥmam māmillaꝫporrigit. vt dicit. pli. ſolinuſ. et ariſto. li. vj. Eſtaūt animal īmundū ⁊ guloſum auide deuorans qd̓libet fetidum ⁊ īmundū. balneuꝫ putat lutū et reuoluendo ſe in luto ⁊ quieſcēdoimpinguat̉. vt dicit ariſto. li. vij. ⁊ impinguatur p̄cipue in quiete et ſeptima pars ſui cibitranſit in pilos ⁊ in ſangͥnem ⁊ in conſimiliaet cum parit creſcit ⁊ macreſcit. qꝛ nutrimentum tranſit in lac. vn̄ eius filij nutriunt̉. ⁊ qn̄hꝫ iuuenes magne eſt ferocitatis et pugnatꝓ eis cōtra lupum. Alias eius ꝓprietates q̄re ſupͣ in lrā p. de porco ⁊ in lrā a. de apro.¶ De tauroCa. XQVIIIAuruſ eſt bos maſculus nō caſtratus. vt di. Iſi. et eſtgrecū nomen ſicut bos. Indicis autem tauris. vt dicit idem li. xij. eſt color fuluꝰet velox ꝑnicitas pilis in ꝯtrarium verſis. caput circumflectit flexibilitate qua vult. Tergi duricia omne teluꝫ reſpunt immiti feritate. qui ab arbore ficuſ alligati omnē amittūrferitatem ⁊ ſubito māſueſcūt. vt di. Iſi. li. xvij.quere ſupra de ficū in lrā ſ. Eſt animal ſuperbuꝫ ⁊ ceruicoſuꝫ. cuiꝰ maxima fortitudo ē incollo ⁊ in cornibꝰ ac ceruice. vnde pli. li. viij. c.xlv. Generoſitas tauri ptꝫ in aſpectu ⁊ in cornuta fronte ⁊ in auribꝰ ſetoſis ac in cornibꝰin ꝓcinctu dimicationē pofferentibus cuiuſtota cōminatio in prioribus pedibꝰ ſtat quibus in altum ſpargit arenā et ex tali ſparſione ſingulater int̓ aīmalia inardeſcit. vt dicitidem ariſto. li. ij. Taurus habet ep̄ar rotūdūſimile epati hominis. ⁊ paſcit̉ ſolus an̄ tp̄uscoitus ⁊ amoris ⁊ tūc vaccis ſe aſſociat. vt dicit idem li. vij. et tunc contra alios fortiſſimepugnat. Item in eodem. Cauri impiguant̉ab herbis ⁊ granis ventoſitatē generantibꝰab extremitatibꝰ piſaꝝ et fabarum et hmōi.