p̄dat̉ eos. ⁊ capit caneſ ⁊ deuorat ita libenterſicut homines. ⁊ cauat ſepulturas vt comedat carnes mortuoꝝ.¶ De hericioCa. LXEriciꝰ eſt aīal ſpinoſuꝫ ſpinis hiſpidis ⁊ aſꝑis cooꝑtum. corium enī habet vndiqꝫ aculeis circūſeptū. ita ꝙ ſe claudit q̇bꝰ vndiqꝫ ſeꝓtegit ⁊ defendit. Nam ſtatim vt aliq̇d p̄ſenſerit poſt ſe. ſurgit atꝫ in globū ꝯuerſus ī ſuaſe arma ꝯtra inſidias recolligit. huiuſ q̇demꝓuidentia eſt. aſcendit ei in viteꝫ ſiue in aliaꝫpomiferam arboreꝫ et vuas exacinat. pomadeijcit. ⁊ cuꝫ poma in terrā deciderint inuoluit ſe ſuꝑ fructꝰ vt ſpinis infigant̉. ⁊ ſic portateſcam filijs ſuis. vt dicit Iſid̓. li. xj. vn̄ et abhiſpiditate ⁊ rigore ſpinaꝝ hericius vel herinacius ē vocatꝰ. habet ei vt dicit ariſto. ſpinasloco piloꝝ. et cooꝑiunt eū ſicut pili. ⁊ ſūt ſibiarma. qꝛ pungit ⁊ ledit ſe capientē vel tangētem. Item ariſt. li. iij. hericij alij ſunt ſiluatici⁊ alij terreni ⁊ alij ſunt aquatici ⁊ faciūt ouamulta que nō comedunt̉ ⁊ ſunt hericij paruhn̄tes de carne. et hͦ eſt eis ꝓprium. hꝫ hericius caput ⁊ os inferiꝰ et tn̄ exitus ſuꝑfluitatis ſuꝑiuſqͦniam paſcunt̉ a ꝑte inferiori. ⁊ ꝓpter hoc hꝫ orificium in alia ꝑte. ſuꝑfluitasv̓o eſt in dorſo ſuꝑius. et hꝫ hericius quinqꝫdentes. et int̓ illos habet ꝑtes carnoſas locolingue. et hꝫ ventrē diuiſum in qͥnqꝫ plenasſuꝑfluitates. vn̄ et̄ eſt genꝰ hericij albe teſteet ſpinaꝝ albaꝝ. ⁊ eſt multoꝝ ouoꝝ. Item hericius eſt debil̓ auditꝰ magis qͣꝫ alia animalia dure teſte ⁊ ambulātia ſuꝑ qͣtuor pedes.Itē li. v. Hericij agreſtes coeut ſtātes dorſoapplicato ad dorſuꝫ. qꝛ in illa ꝑte vbi eijciunt̉ſuꝑflua ſe ꝯtingunt. Itē li. viij. ⁊ multotiensapparet ſenſus in hericijs ꝯͣventos ſeptētrionales ⁊ meridionales. quiā faciūt foramē interra ad qd̓ fugiūt qn̄ p̄ſentiūt tales ventosīminere. Un̄ qͥdam fuit in ꝯſtātinopoli quihabuit hericiū ꝑ quē ꝯgnouit ⁊ p̄dixit vētosfuturos. ⁊ nō intellexit aliquis vn̄ talem noticiam habuiſſet. Itē dicit ideꝫ li. xlij. ꝙ tot hꝫventres quot dentes. ⁊ in illis ventribꝰ generant̉ oua quinqꝫ. et q̇dā hericij ſunt alijs me
liores ⁊ oua qͦrundam maiora. ⁊ q̄dam ſuntminora. quiam q̄dam meliꝰ decoquunt̉ ⁊ digerunt̉ qͣꝫ alia. Item li. xix. Hericij bn̄t modicum corpꝰ ⁊ multas ſpinas maiores corꝑe.Et cauſa magͣtudinis ſpinaꝝ et ꝑuitatis corpoꝝ eſt. quiam nutrimentuꝫ corꝑis trāſit ineas ꝓpt̓ caloris paucitatē. ⁊ qꝛ cibꝰ nō digeritur bn̄. vnde generat̉ in corꝑibꝰ eoꝝ ml̓ta ſuperfluitaſ. ⁊ illa ſuꝑfluitas trāſit in nutrimētum ſpinaꝝ hucuſqꝫ ariſto.Ca. L. XI¶ De herinacioErinacius idemeſt qd̓ cirogrillus aīal ꝑuū ⁊ ſpinoſum hitans in caruernis. ſil̓ehericio ſed d̓r eſſe maiꝰ. de quo pli. li. viij. ca.xxxviij. herinacij inq̇t more hericij ſe volutātſuꝑ poma. que ſpinis infixa deferūt in arborum ꝯcauitates. ⁊ p̄ter illa que geſtat in dorſo vnū ſemꝑ geſtat in ore. qn̄ venat̉ in modūpile ſe voluit neqn̄ poſſit ꝓpt̓ aculeoſ comphendi. qn̄ aūt poſſe euadere ſe deſperat. herinacius vrinā ex ſe emittit tabificaꝫ ⁊ venenoſam. ⁊ illa vrina pͥmo nocet ſibi ſi eiꝰ dorſumvl̓ ſpina ind̓ aliqualit̓ aſpergat̉. nā tali fluxūdorſum ſuū ledit̉ ⁊ euellunt̉ ſpinule dorſi ſuiet iō ignorat ꝙ inde facilius capiat̉ vn̄ aliosledere ꝓponebat. et id̓o ars eſt ꝙ tunc venet̉talis beſtiola qn̄ vrina talis beſtie penitusinanita eſt. qꝛ tunc fracto dorſo ⁊ laxatis ſpinis ipſi mīme valꝫ fuga. Et ideo quia odoreſuo naturalit̓ ꝑcipit tanta ī vrina ſua lateſcere venena. ſemꝑ vrine ſue parcit ne eiuſ virūlentiam a ſe moueat aut diffundat quouſqꝫcaptiuitatis neceſſitas vltima hāc cōpellat.Hec beſtiola qͣꝫuis paruula. tanta ſe ꝯſtringit fortitudine q̄ndo timet. ꝙ vix ſaluo cortice poterit aperiri. In aqua igit̉ calida ponit̉qua aſperſa quaſi ſubito aperitur. ⁊ tūc ligatis pedibuſ poſterioribus ſuſpendit̉. ⁊ ſic ſuſpenſa fame tandē interficit̉. nec aliter bonomodo interficitur vt eiuſ pellicula aculeataportet̉. Et qͣꝫuis illius animal̓ corpuſculumhumanis vſibus nō multū ſit neceſſarium.tn̄ eius pellicula tam ſpinata ita mortalibꝰeſt neceſſaria. ꝙ ſi nō eſſent aculei fruſtra vellerum mollicies in pecudibꝰ mortalibꝰ eſſet