Liber
.XVIII
ſuperior ⁊ propter hoc erit eleuatio anterioris ꝑtis corporis multoꝝ equoruꝫ maior qͣꝫpoſterioriſ. ⁊ ideo quando eſt pullus poteſtpede poſteriori tangere caput ſuū. quod facere nō poteſt quādo ꝑuenit ad etatē qͣꝫdiuautē pullus eſt matrem miro affectu diligit⁊ ſequitur eā q̄cunqꝫ vadit. ⁊ ſi matrem caſualiqͣ ꝑdiderit. hinnitu eaꝫ querit. pullꝰ equinus ſtramētis non ſternit̉. ſtrigilo nō tergit̉phaleris nō ornatur. calcaribus non ꝑcutitur. ſelle nō ſubijcit̉. freno nō domat̉. matreꝫlibere ſequit̉. gramine depaſcitur. clauiculiſī pedibꝰ nō clauatur. libere diſcurrere ꝑmittit̉. Sed in fine labori exponitur ⁊ loris ⁊ capiſtris coartatur a matre ſubtrahit̉. vberalugere nō ꝑmitttit̉. ſuaues curſꝰ facere multiplicit̓ informat̉. et vt dicit Iſidor. libro. xiiij.aurigis exponit̉. quadrigis ⁊ curribꝰ ſubijcitur. equeſtri milicie deputatur. varijs fortune ſortibꝰ pauꝑ equi filiꝰ propagat̉. Et ideodicit Iſidor. in eodē libro. ꝙ equi fuerūt quōdā diuerſis ritibꝰ deoꝝ cōſecrati. naꝫ equosquadrigales ſoli deputabāt ꝓpter quatuorſolis in āno mutationes. ſcꝫ veris. eſtatis antumni ⁊ hyemis. v̓tute ſoliſ alterantis omīaĘquos aūt bigales dedicabāt lune. qꝛ binotꝑe ſcꝫ nocte ⁊ die videt̉. ⁊ ideo cultores luneduos equos ſemper iungūt ſcꝫ albū ⁊ nigruĘquos v̓o trigales īferis dijs aſcribebāt. qꝛdemones ꝑ tres etates hoīes ad ſe trahūt ſcꝫpinfātiam. ⁊ adoleſcētiā. ⁊ ſenectā. hi diuerſorū coloꝝ equos parit̓ ꝯiungebant. Ultraauteꝫ ſeptē equos ſil̓ copulare defacili nō audebant referētes hoc ad curſum. vij. ſideruꝫquoꝝ motu mūdum regi generalit̓ ſupponebāt. vel ad numerū ſeptem dierum quoꝝ circulo vite preſētis terminū peragi concernebāt. Ideo etiā coloreſ eqͦrum mirabiliter diſcernebāt vt dicit Iſi. ibidē. Nā equos roſeicoloris dedicabant igni ſiue ſoli. albos aeri.p̄ſſinos ⁊ fuſcos terre. venetoſ aque ſiue mari. Itē equitabant equos roſeos in eſtate qꝛtuc oīa caleſcūt. albos aūt in hyeme qͥa tuncglaciei frigore oīa caneſcūt. praſſinoſ in vereqꝛ tūc oīa vireſcūt. fuſcos vel nigroſ in autūno quia tunc oīa deſiccātur ⁊ qualia primapulcritudine deficiūt. Itē dic̄ idē ibidē equoſ
roſeos marti deo belli cōſecrauerunt. vel qꝛromanoꝝ vexilla decorobātur cocco. vel qꝛmars gaudet ſanguine. albos aūt equoſ coſecrauerūt zephiris partibꝰ ⁊ ſerenis. praſſinos flori ⁊ terre. venetoſaeri atqꝫ aque quiacerulei ſunt coloris. glaucos aūt ⁊ varios etpurpureos deputauerūt yridi quē arcū dicunt. qꝛ iris habet colores plures. Hec oīaſuperſticio hoīm ꝓcuratione demonū circaelemēta mūdi aliqui antiquitꝰ obſeruabatvt dicit idē Iſido. ⁊ ideo mūdus iſte cōtenēdus eſt. quia plurimi ip̄m ſpecie ſathane repleuerant. hucuſqꝫ Iſido. li. viij. Circa auteꝫpullum equinū hoc vltimo aīaduertes quiapaſſum ſuauē vel durū quē aſſueſcit in iuuētute vix poteſt dimittere etiā in ſenectute¶ De elephanteCa. XL. I.Lephas tis. et elephantus dicitur ꝓ eodem animali.Idicitur aūt ſic ab elphio grece quodmons dicit̉ latine. ⁊ hoc eſt vtiqꝫ ꝓpter corporis maximam quātitatē. ſed apud indosbarro vocat̉. vnde ⁊ vox eiꝰ barritꝰ vocatur.cuius dētes dicūtur ebur. et roſtrū ꝓmuſcida nūcupatur. nam illo ori cibū admouꝫ vtdicit. Iſido. li. xij. ⁊ ſubdit hoc ergo animās īrebus bellicis aptum eſt. In his enim aīalibꝰ medi ⁊ perſe ligneis turribꝰ collocatis tāqͣꝫ de muro iaculis dimicāt. ī intellectu ⁊ memoria p̄ ceteris aīalibus vigēt. gregatim īcedunt. nutu quo valent ſalutant hoīeſ. murēfugiūt. auerſi coeunt. in aquis pariūt vel ī ſiluis. ⁊ vbi fetus pariunt ibi fetꝰ dimittūt ꝓpt̓dracones qꝛ eis inimicātur. ⁊ ab ip̄is implicatu necant̉. biennio fetus portant. nec aplius qͣꝫ ſemel gignunt. nec plures qͣꝫ tātū vnūgignūt. viuunt aut trecētis annis vt dicit yſido. li. xij. Sed Pliniꝰ. li. viij. ca. j. Elephas inquit inter oīa animalia maxime eſt virtutisita ꝙ vix in hoībus tāta ꝓbitas inuenit̉. Nāvt dicunt in noua luna cōueniūt cōgregatiꝫ⁊ ī flumine ſe abluunt ⁊ balneāt ⁊ nouo fideri cōmunit̓ poſt inclinant ⁊ ſic redeunt ad locum ſuū. Iuuenes ſuos eundo et reuertēdoāte ſe ire faciūt quos diligēti cura cuſtodiūt⁊ inſtruūt ad ſimile faciendū. Item quandoN 2