terrā et fodit ⁊ ſcindit radicem culmo ⁊ īpinguat̉ qn̄ quieſcit ꝑ ſeptē dies et maxīe qn̄ parum potat ⁊ p̄liat̉ cum lupo qꝛ ip̄m odit naturaliter. nā lupus inſidiat̉ filijs ſuis ⁊ ſepius rapit eos. ⁊ iō vt dicit idem li. xiiij. Deditnatura apro culmos ad defendendū feīas ⁊filios ſuos. qꝛ femīe ſunt debilioreſ in ſe ⁊ peioris cōplexionis. nam mares ſunt audaciores ⁊ vires hn̄t femīs fortiores. Femina tn̄ ſeuit irata ⁊ fōdiendo ledit ⁊ dentibꝰ mordendo ⁊ dilaniēdo. Aper v̓o ledit culmis ſurſuꝫferiendo. ⁊ ideo parū poteſt ledere ꝓſtratu ⁊iacentē. ⁊ femina paru ledit ſtantē et dū aperiraſcit̉ et pugnat ſpūmatore. Similiter duꝫluxuriat cum vxore. Oia ſupradicta recitatpli. et addit iam dictiſ in li. viij. ca. ij. vbi dicit.Apros ⁊ alios porcos dentatos naſci enigidius tradit. Ineſt aūt maribuſ apris maxīaalꝑitas ⁊ feritas animi qn̄ ſunt in amore. qꝛtunc ꝓ vxoribꝰ atrociter pugnant vngulisterrā ſcalpunt ſetas erigūt. culmos vibrantet quaciūt. ⁊ horrendo gemitu furiā pectoriſtunc oſtendunt. paru etiā tunc cōmedūt. diſcurrunt poſt femias. et id̓o attenuant̉ plurimū ⁊ macreſcunt. In horrendis ⁊ vmbroſisvallibꝰ et nemoribꝰ māſiones querūt vbi cuſtodiūt fetus ſuos. de radicibꝰ et arboꝝ ſilueſtrium fructibꝰ viuūt. qn̄ venatoꝝ inſultusvel lupoꝝ impetus p̄ſentiunt filios ſuoſ precedunt ⁊ eis nō patet locus fuge ꝓ filiorumdefenſione ꝑiculoſe exponūt. qn̄ debēt dimicare attritu arboꝝ indurant coſtas ſuas ⁊ ſeinuoluunt in luto ⁊ deſiccant ad ſolem ⁊ int̓pilos lutū ꝯglutināt ⁊ inuiſcant. vt ſic ſecurius aduerſarioꝝ ictus ſuſtineāt in conflictuAriſto. li. vj. Femine aprorū poſt ꝑtum ſuntaſpere ⁊ crudeles. ⁊ crudeli morſu filiorumſuoꝝ dilaniant inuaſores. Hucuſqꝫ pli. Eſtautē caro aprina vt di. yſa. magis ſicca ⁊ minus frigidā qͣꝫ porcina domeſtica. ⁊ hoc ē ꝓpter motus ſui ꝯtinuitatē ⁊ victus ſiccitateꝫet aeris cui ꝯtinue exponit̉ caliditatē. iō eiuſpiguēdo eſt durior ⁊ caro delicatior ad edēdum ⁊ ꝓpter hoc verres domeſtici vehemeter agitant̉ et verberant̉ anteqͣꝫ occidant̉ vteoꝝ carnes teneriores ⁊ ſapidiores ex motꝰviolentia efficiant̉. De apro etiaꝫ di. dyaſ. ꝙ
eius fimus deſiccatus ⁊ cū vino ⁊ aqua bibitus eijcientibꝰ ſanguinē ſingulare eſt remedrum. Lateris dolores cū aceto curat fractaoſſa ꝯſolidat ⁊ ꝯfirmat. quere infra de porco¶ De aſino Ca. VIISinuſ a ſedendoaeſt dictus quaſi aſſedus qꝛ homīesſuꝑ aſinos ſedebāt anteqͣꝫ vſuꝫ eqͥrum haberet. vt dicit Iſid̓. li. xij. animal quippe eſt ſimplex ⁊ tardum. ⁊ iō fuit defacili ſublectum hūanis viribꝰ et ꝓſtratum. vel d̓r aba qd̓ eſt ſine ⁊ ſinos qd̓ eſt ſenſus qͣſi animalſine ſenſu. inde d̓r aſellus .i. iunenis aſinus q̄pulcrioris eſt forme ac diſpoſitionis. qn̄ etate eſt tenellus qͣꝫ qn̄ ſenex efficit̉ ⁊ antiquusnam quāto magis fit annoſus tāto plus qͣtidie fit deformis hiſpidus ⁊ villoſus. eſt autem animal melancolicū frigidū .ſ. et ſiccumet iō naturaliter ponderoſum tardū atqꝫ pigrum ſtolidū ⁊ obliuioſum. tn̄ oneriferū eſt⁊ patiens laboris vili et modico vtens cibo.Inter tribulos enī et ſpinas ac carduos carpit cibum ſuū. et iō dicit Auic̄. li. viij. Similiter ariſ. ꝙ aſinꝰ minutis auibꝰ int̓ ſpineta etcardinēta nidificātibꝰ eſt exoſus et iō minuti paſſereſ pugnāt ꝯeū. qꝛ comedit ſpinas inqͥbꝰ nidificāt paſſeres illi. ⁊ ꝯfricat ſe ad ſpiaſillas vn̄ cadūt pulli eoꝝ paſſeꝝ ſiue oua. ⁊ qn̄aſinus rudit ex eleuatōe capitis ⁊ forti flatumouent̉ ſpine ⁊ ex horrendo ſonitū ſeu rugitu terrent̉ auicule ⁊ fugiunt de nido ſuo. et ꝓpter iſta ſaltant matres ſuꝑ ipſius faciem etimpetut eiuſ oculos atqꝫ ꝑcutiūt roſtro ſuoet ſi habet aſinus vulnus in dorſo vel in latere ex ſpinarum punctura vel quacunqꝫ alia de cauſa pungunteū cuꝫ roſtro ſuo in vulnere vt recedat a loco nidi ſui. et cū talis paſſerulus habeat corpus minutiſſimū vix poteſt aſinus ſe defendere contra eius impetūatqꝫ morſum. dicit etiam ariſto. ſicut et aui.ꝙ coruus valde odit aſinum et iō volat ſuꝑipſuꝫ et temptat tangere oculos ſuoſ roſtroſuo. ſed iuuat aſinum ꝓfunditas oculorumet ſpiſſitudo corij ciliorum quibꝰ cōtra morſus auium claudit ⁊ tegit viſum ſuum ei etiam cooꝑat̉ ꝓceritas aurium et mobilitas