Liber

.XVII.

quedam facit vacua ad modū quiſquiliaꝝſiue ſiliquaꝝ quibus vtunt̉ hoīes ſilueſtresloco panis. habet aūt hec arbor multum deſucco acido aliquātulum pungitiuo. vn̄ ſolent homines in vere ⁊ in autuno cortices incidere ⁊ humorem effluentē recolligere quēbibunt loco vini. talis ſiq̇dem potus ſitim ſedat et cōpeſcit multū inflat. vt dicunt ſed nōreficit nec inebriat neqꝫ nutrit. Idem etiamſuccuſ ī aliquo vaſe ſub diuo diu a calore ſolis decoctus corrumpit̉ ⁊ putreſcit. et cōuertit̉ in pinguedinē et efficit̉ vt vnguētu. Multi etiā detrahūt pignis decoctonē ad modūpicis et qͣꝫuis ſit horribile et nigrū fetidūqꝫ.tn̄ multis vſibus eſt neceſſariū. et iō ſiluanihomines in deſertis ſemīe et ſucco iſtiꝰ arboris vtunt̉ ꝓ annona. ꝓ vinea. et etiaꝫ ꝓ oliuavt tangit pli. vbi agit de arboꝝ ſuccis. lib̓. xx.¶ De ſtuppa Ca. CLXTuppa eſt purgasmentū canopi ſiue lini; Et dicit̉ ẜmantiquos ſtipa. eo ꝙ ex earime nauium ſtipent̓. vnde etiā ⁊ ſtipatores dicunt̉q̇ eam p̄parant in vallibus ⁊ cōponūt. vt dicit Iſi. li. xix. vbi agit de laniſ. ꝑ multas auteꝫcarpinatōnes ⁊ pectinatōes ſtuppa a lini vl̓canopi ſub̓a ſeꝑatur. ſeꝑata groſſior nodoſior hiſpidior ⁊ breuior iuenit̉. ⁊ iō ad vendēdū⁊ filum cōponendū non eſt multū apta. fiūttn̄inde fila multum groſſa et inequalia ⁊ nodis plena. ex quibꝰ fiunt licmina neceſſariavſibus candelaꝝ. Nam cū ſit magne ſiccitatis defacili inflamat̉ vn̄ ſubito accendit̉ ⁊ citiſſime redigit̉ in cinerē et fauillam. ⁊ quādoextinguit̉ amarū reddit fumuꝫ. tetrū oculiset naribꝰ nociuum. vtilis aūt eſt ſtuppa medicine qn̄ a ſuis haſtulis eſt bn̄ purgata. valet enī ad vulnera deſiccanda ⁊ ſananda admitigandū arſurā. ⁊ repͥmendū tumorē oculorum. vt dicit pl. li. xix. ca. x.¶ De taxo Ca. CLXIAxuſ eſt arbor uenenata. ex cuius ſucco venena toxiAca exprimunt̉. Arbor eſt fortis et ꝓcera habens ramos groſſos flexibiles ⁊ lon

gos ex quibus faciūt parthi arcꝰ. ſicut dicitIſi. li. xvij. vn̄ poeta. Taxi torquent̉ in arcuseꝰ vmbra eſt nociua ⁊ dormiētibꝰ ſb̓ ea mortifera. Cuiꝰ ſuccus nimis laxat. cuius carboignē grecū ſeruat inextinguibilē. vt di. dyaſ.¶ De tabulaCa. CLXIIAbula a teneo neſeſt dicta. et eſt in vna ſignificationemenſa diuitū quaſi tenabula. eo ꝙboloſteneat ⁊ vaſa ⁊ menſalia que deſuꝑ apponunt̉. ſuꝑ pedes erigit̉ ⁊ quodā limbo circūducit̉ et ambit̉. Alio mō dicit̉ tabula aleain qua ludit̉. et hec duplicat̉ et diuerſis coloribus inſignit̉. Tercio mō dicit̉ lignum planum ⁊ tenue ī quo poſito colore litere inſcribunt̉. Qn̄qꝫ complanant̉ breues aſſeruli etattenuant̉ atqꝫ concauātur ex vtraqꝫ parteparum. ⁊ artificialiter cōpaginātur ⁊ replentur cera nigra viridi vel rubea ad ſcribendūEt dicunt̉ tales aſſeres tabule. eo ꝙ teneantliteras. que in eiſdem tabulis ſunt cōſcripteTabule aūt tanto ſunt meliores quāto ex ligno planiori ⁊ leniori ⁊ duriori cōponunt̉.Alio modo d̓r tabula a tegendo quaſi tegula. aſſer longus latꝰ ſerris diuiſus ⁊ fectus cuſecuribꝰ vel dolatuſ. nam hmōi ligna ad domorum tecta ſunt vtilia. qꝛ ex eis fiunt tabulata .ſ. laquearia ⁊ alia edificiā ex talibꝰ tabulis artificialit̓ compoſita ⁊ cōpacta. arte mira ⁊ multiplici caſtratura diſponūtur poſtmultiplicem ſuꝑfluoꝝ relectionem. vt talestabule inuicem equalit̓ coniugant̉. Domuſornant ⁊ tn̄ poſite in ſalarijs cuꝫ omnibꝰ deſeruiant. ab eiſdem tn̄ quibꝰ ſeruiūt cōtinuecōculcant̉. trabes q̇dem ꝑ latum ſibiinuiceꝫhn̄t quaſi equali diſtantia ſuppoſitas quaꝝſuſtentaculo ſe defendāt vt minꝰ incuruent̉qn̄ a pauimento vel alijs rebus ſuppoſitisipſa tabulata nimiū onerant̉. nauibus componendis. pontibꝰ conſtruēdis ciſtis ⁊ alijſvtēſilibꝰ fabricādis. tabule neceſſario reꝑantur ⁊ dolant̉. clauiculiſ ⁊ alijs artificijs cōꝑaginant̉. ad tabulas etiā ꝯfugiūt naufragantes ⁊ a ꝑiculo ſepius liberant̉.¶ De trabe Ca. CLXIII