Liber
.XVII.
⁊ ad aures purulentaſ ⁊ gingiuas putridaſ⁊ ſangnis excreationes ⁊ cōtra mulierum ꝓfluuiū quādo abūdant humores ſuꝑflui inmatrice quā optime purgat ⁊ inanit. ⁊ vt dicit pli. ſanat vlcera labioruꝫ ⁊ valet ad ſciſſuras lingue. vt dicit idem.¶ De reſinaCa. CXXXIX.Eſina ut dicit pli.r libro. xxviij. ē lacrima ſudore lignoCruꝫ exalata vt balſami ferule pini⁊ lentiſci ⁊ arboꝝ et etiā virgultoꝝ que ſudare ꝑhibent̓. reyn ei grece emanare dicitur vl̓ſudare ſicut ligna odorifera orietis ſicut gutta ballami aut ferularū. quaruꝫ gutta dureſcit in gemnā ſcꝫ in electrū. Prima aūt reſina dicit̉ therebintina ⁊ eſt p̄ſtātiſſima palijset defert̉ de arabia iudea ſiria cipro et affrica⁊ ab inſulis maris. Secūda ē lentiſcina quemaſtix vocat̉. hec de chyo inſula deportaturTercia eſt pinealiſ ⁊ hec nūc eſt liquidā nūcdura inuenit̉. hucuſqꝫ Iſid̓. Reſina igit̉ dicitur qd̓libet gumi liquidū vel ariduꝫ. liquidāreſina vt balſami ⁊ therebitina dura vt maſtix thus ⁊ mirra ⁊ hmoi. Omnis aut reſinapͥmo eſt mollis ⁊ liquidā vel viſcōſa. in pͥmaſui emanatōne ⁊ aliqua remanet liquidā etaliqua calore vel frigore īdurat̉. Omnis autem reſina eſt vtilis ī medicina. ⁊ id̓o ponit̉in nobilibꝰ antidotis ⁊ vnguētis. Naturasaūt ⁊ v̓tutes ſinguloꝝ quere in locis ſuisCa. CXI.¶ De ruboT⁊Ubus eſt denſitaſſpinarū ⁊ veprium ⁊ alioꝝ fruticuꝫaculeos habētiū qn̄ in aliquo lococreſcunt ſimul. vt dicit Iſid̓. ⁊ eſt rubetū ſiuerubuſ nomen appropriatū ſpinoſo frutici ferenti mora agreſtia. quibꝰ paſtores releuātfamē ſuam. Cuiꝰ fructus pͥmo eſt rubeus ⁊id̓o a rubore fructuū eſt dictus rubus. in ramos longos graciles ⁊ rotūdos ſpinoſ os ⁊denſatos ſubrubeos ⁊ in ſe reflexos ſe diffūdit. cuiꝰ folia ſunt breuia ⁊ in lateribus ſuntſciſſa aliquātulū et acuta. habentia exteriusquoſdā aculeos ꝑuulos. paru curuos ⁊ aduncos valde pungitiuos. Un̄ totꝰ rubus a
radice vſqꝫ ad ſummitatē aculeatꝰ eſt et ſpinoſus cuiꝰ aculei verſus terrā paru recuruiad ſimilitudinē dentiū ſunt formati. cuiꝰ fructus pͥmo eſt viridis durꝰ et valde ſtipticusdeinde fit rubeus parū acetoſus vltimo efficit̉ niger ⁊ dulcis qn̄ penitꝰ eſt maturus. Cuius ſuccꝰ eſt rubeus ⁊ inficit ſicut ſanguīs. ⁊eſt fructuſ exteriꝰ tenuiſſima pellicula ⁊ molli circūdatus folliculis quibuſdā diſtinctuſ⁊ cum quadam rotuditate parū eleuatꝰ ſedplenꝰ eſt quadā carnoſitate humida interiꝰet granoſus. ⁊ eſt arbor medicinalis cuꝫ fructu ſuo. Eſt enī rubꝰ frigidꝰ et ſiccus ẜm pla.vt dicit idem. Dicit etiā conſtant̓. ſūmitateseſſe eius ſtipticas ⁊ valere cōtra calida apoſtemata ⁊ vſturas. ⁊ cōtra rubores oculorūſi cime eius cū albugine oui cōterant̉ ⁊ apponant̉. ſuccus etiaꝫ turionū eius ⁊ cimarū valet etiā cōtra diſſenteriā cū aquā ordei. Hucuſqꝫ plat̓. de fructꝰ autem eiꝰ vtilitate quereſupra in literam. de moris agreſtibꝰ in terraq̇dem ſterili creſcit ⁊ eſt optimū circa ortos⁊ etiā vineaſ munimentū. Nam ſua ſpiſſitudine beſtias ⁊ tranſentes homines arcet abingreſſu. leporum ⁊ hmoi minutoꝝ aīaliumeſt receptaculū. auiū in eo nidificantiū defēſaculū ⁊ latibulū. nā ad hoc dati ſunt ei aculei a natura vt eis quaſi cū mucronibꝰ ſe defendat. ⁊ iō manus inuadentiū fructꝰ ſuosvulnerat ⁊ pungit. ⁊ ad ſua interiora aduerſarios ingredi nō ꝑmittit. Rubus etiaꝫ vmbroſus eſt ⁊ obſcurus ſua denſitate ſoli nonpulus. ⁊ iō colubris ⁊ alijs venenatis reptilibus eſt amicus. ⁊ iō a rubo dicit̉ rubeta q̄dam rana venenoſa que rubos inhabitat ⁊frequētat. vnde iuxta rubos dormire nō eſttutum ꝓpter eius venenoſa. vt dicitur in hiſtoria ſuꝑ exo.¶ De rutaCa. CXEIUta eſt medicinalis herba dicta eo ꝙ ſit feruētiſſimacuiꝰ duplex eſt ſpeciēs ſcꝫ agreſtiset domeſtica. ⁊ vtraqꝫ eſt feruida ſꝫ agreſtismagis. vt dicit Iſid̓. li. xvij. ca. vlt̓. hanc venenis cōtrariari ⁊ repugnare docent muſtele.que pͥmo rutā comedijt ⁊ eius odore ſe mu-