Druckschrift 
De proprietatibus rerum
Einzelbild herunterladen
 

LiberXV II

vt ille tunice ſint cibus nutrimentū ſecundis radicibus ſecūdis folijs et ſtipiti eius.quaꝓpter creſcētibus ſecūdis folijs ſtipiteattenuant̉ euaneſcūt tunice eiꝰ in terra Etſimile huiꝰ in cepiſinuenit̉. In hoc aūt alliūdifferta cepa q̄a quelibet allij tunica carnoſa ſi plantet̉ creſcit ex ea planta. ſicut liliumqd̓ de tunica ſua plātata in terrā emittit plāta. et accidit qͥa in ſuis tunicellis eſt virtuſſeminatiua ſicut in carnoſis ꝑtibꝰ alliorum ſic aūt ſit ex cepa. enī ex qualibet eiusꝑte plantata. creſcit plāta. ſed de toto capitecepa plātata emittit plantā. q̇a virtus ſemīatiua eſt in qͣlibet ꝑte cepe ſed in toto Inhoc etiā differt alliū a lilio quoniā eius ꝑtescarnoſe qn̄ plantant̉ emittūr gramina ſuafoliū medium carnis ſue ſed tunicelle lilijemittur ab vno latere ſui iuxta a medioHucuſqꝫ Ariſto. libro de plantis ẜm nouātranſlationem De abſinthioCa. XIIUſinthiuꝫ eſt her acerrima calida et ſicca vehemē8ter ſtiptica et amara. vt di. dyaſ. Cꝰduo ſunt genera. vnū ē ponticū hn̄s coloreꝫviridē. et ſaporē poticū amarū. aliud ē ſubalbidū minꝰ amarū. et minoris effectꝰ qͣꝫprimū. in fine veris colligit̉ in vmbra deſiccatur p ānū in magͣ efficacia ꝯſeruat̉. Dicit̉ ātcontrarias habere v̓tutes ſicut plat̓. d. ſꝫ relaxatiuā ꝯſtrictiuā. ꝯſtrictiua ineſt ei ex groſſicie ſub̓e pōticitate. laxatiua ineſt ex caliditate amaritudine. vn̄ qn̄ recipit̉ interius ſiinuenit materiā cōpacta ꝓpter poticitatemſue ſub̓e groſficiē reddit materiā cōpactiorem. ſic ē maioris cōſtrictiōis. materiavero exn̄te abili digeſta caliditate diſſoluit et poticitate ſua cōprimente expellit eamſyropus de abſinthio factꝰ eꝑati ſubuenitſtomachū ꝯfortat appetitū inuitat. ebrietatiobuiat repugnat. yctericiā curat et coloreꝫeuulſum alterat īmutat ſuccꝰ eiꝰ cuꝫ puluere coſti ſplene deopilat dolorē ſtomachiinteſtinoꝝ ex ventoſitate puenientē diſſoluitet mitigat. ſuccus eiꝰ auribꝰ inſtillatꝰ humiditates. ab eis diſtillātes deſiccat cum felle

thauri tritū abſinthiū et auribus iniectumdiſſoluit ſonitū auditu roborat emendatdolorē capitiſ ex fumoſitate ſtomachi procedentē ſuccꝰ eius ſedat. liuorē et dolore ex percuſſione puluere cimini melleamputatſi ꝑmodū emplaſtri apponat̉ Lūbricosmes auriū ſuccꝰ eius necat ſi inſtillet̉. ſuccꝰeius potatꝰ viſum clarificat. et oculis impoſitus ruborē et pannū curat. ſi ſepiꝰ infundatur libros pānos a vermibꝰ muribuſ tutos ſeruat ſi eis in ciſtula reponat̉. vt dic̄Macro. Itē morſibꝰ migalis et dracōis obuiat et ſanat ſi bibat̉. Itē eius decoctio vētoſitatē ventris inflationē ſedat potat̉. vtdicit dyaſco. Preter has v̓tutes quaſdā habet ꝯditiōes ꝓprietates minꝰ laudabiles. ſaporis amaritudine pōticitate inficit cōtriſtat guſtuꝫ. odoris horribilitate leditolfactū in amaritudinē redigit lac et vinum omne dulce cui admixtū fuerit ſeu adiunctum. apes que frequētant flores ablinthij faciūt mel amarū. vt dicit dyaſco. de abſinthio dicit Pli. li. xvij. eſt inq̇t dandūfebricitāti. nauſeas naribꝰ arcet ſi fuerit pͥuspotatū. ſomnū ꝓuocat dormienti inſcio ſubcapite poſitū. capillos denigrat quando inunguntur vngēto facto de eius ſucco oleoroſaceo De apioCa. XIIIPium eſt commuānis herba omībꝰ fere nota. ex eo ſicvocata. vt dic̄. Iſi. li. xvij. apicis .i.capitiſ triumphantiū quondā fuit ornamētum. Hercules pͥmo hāc herbaꝫ capiti circupoſuit. cuiꝰ radices efficacit̓ pugnat ꝯͣ inſidias veneni. vt dicit Iſi. cuiꝰ ml̓te ſūt ſpēs.vt dicit idē .ſ. petroſum ſic dictuꝫ eo apio ēſimilimū in folijs. ſilenū enī grece apium d̓rcreſcit aūt in locis petroſis montibuſqꝫ preruptis. et ideo latini petroſiliū petrapiuꝫ vocant vt dicit Iſi. Sūt et alie maneries apij.vt dic̄ dyaſco .ſ. apiū ranaꝝ. apiū riſus. apium emorrōidaꝝ. Apiū ranaꝝ dicit̉ qͥa in locis aquoſis vbi rane ſunt ſepius inuenit̉ qd̓decoctu vino oleo vētri ac renibꝰ cataplaſmatū eoꝝ dolori mirifice opitulat̉. apiū