Liber.XI.
Os eſt imp̄ſſio generata ex vapore frīgido et huidonon ꝯgregato incorpus nubis ininferiori ꝑte medij interſticij aeris paruo frigore occurrēte. Dicit autē Ariſto. ꝙ non fitros niſi quādo auſter flat. quoniā ros ē pluuia pauca. ⁊ pluuia ros multus. vn̄ ventusauſtralis ſua humiditate rorē generat ⁊ nutrit quē aquilo ſua ſiccitate lambit ⁊ intenſafrigiditate cōprimit ⁊ cōſtringit. Luna etiaꝫhumiditatē ſuam aeri impͥmit ⁊ generatōisroris in aere cauſa exiſtit. vt dicit Amb̓. vocans lunā matrem roris. vn̄ de nocte virtute lunari in aere pͥmo origineꝫ occulte cōtrahit et tādem inſenſibiliter deſcendens ꝑ herbarum ſuꝑficieꝫ ſuauiter ſe diffūdit. In ſuoortū ⁊ deſcenſu herbis ⁊ plantis vigoreꝫ tribuit ⁊ que eſtus diurnus deſiccando ⁊ ꝯſumendo inclinauerat ros nocturnꝰ reparaterigit ⁊ ſuſtollit. Item in herbarū ſumitatibus guttatim ſe recolligit ⁊ quaſi ſuā originem petēs ad aerem deſcendēdo ſemꝑ in foliorū et herbaruꝫ extremitatibꝰ ſe ſuſpenditItem vim ardoris ſolis nō ſuſtines cito adtactū ſolarium radiorū diſſoluit̉ et penituseuaneſcit. v̓tutem tn̄ ſuā aeri imp̄ſſam nondeſerit. quia ꝑ ſue diffuſionis p̄ſentiā ꝑ aeraeffectuꝫ ſuū in herbis ⁊ ſeminibꝰ manifeſtiſſime derelinquit. Item ros cū ſit ſubſtātiaquedam aerea ⁊ in ſe ſubtiliſſima in ſuꝑficienihilominꝰ tamē miro modo efficax in v̓tute eſt. quia terrā inebriat ⁊ fecūdat ⁊ medullam in granis amplificat ⁊ augmētat. oſtreas ⁊ alios piſces cōchiliū in mari impiguatet impgnat ⁊ maxime ros vernalis. nā tempore verno oſtrea de nocte ſe contra roremaperit quē deſcendēteꝫ intra ſe recipit atqꝫhaurit q̇ hauſtꝰ et piſcē reficit et impinguat⁊ ꝑſui incorꝑationem cuꝫ interioribꝰ piſcisgemam p̄cioſiſſimā ſcꝫ margaritaꝫ generatque quāto eſt nobilior tāto albior atqꝫ maior vt dicit̉ in li. gemmarū. Itē pullos coruinos adhuc in pluma albidos anteqͣꝫ nigreſcant reficit ⁊ ſuſtentat vt dicit Grego. Itemaereꝫ diurno calore calefactum refrigerat ⁊temperat. ⁊ ſi fuerit nimis ꝑ calorem p̄cedē-
tem rarefactus ros ꝑ ſui incorꝑationē ip̄minſpiſſat mediocriter ⁊ cōdenſat. vt di. albu.Item ros vim veneni repͥmit in animalibꝰvenenoſis ⁊ coartat ne tantū de nocte qͣntūde die ſe diffundant. vn̄ ſerpetes latitātes inter herbas parū ſolent trāſeuntes ledere qꝫdiu flores ⁊ germina ſunt in rore. Item rosguſtatꝰ qͣꝫuis in ſe videat̉ ad modū aque inſipidus tn̄ poteſtatiue ⁊ effectiue eſt dulciſſimus ⁊ mellis ac mānatis in herbis ⁊ floribꝰcauſatiuuſ. Nā exrore celeſti mel in floribꝰet māna in quibuſdā herbis in qͣdam partegrecie generat̉ ſicut dicit̉ in plat. Iteꝫ ros inaere corrupto genitꝰ excorruptōe loci fit corruptus et alioꝝ corruptiuus vn̄ taliſ ros inficit flores tenellos et corrumpit ſegētes nouellas qn̄ ſunt adhuc in ſpica vt dicit Greg.et talis corruptio vocat̉ aurugo ſeu rubigovt dicit glo. Hiere. ſuꝑ iohel. ibi. Reſiduumbruci comedit rubigo. Hiero. Rubigo eſtqn̄ tenere fruges noxio rore ꝑcutiunt̉ et vertunt̉ tam ſpice qͣꝫ culmi in ruboreꝫ vl̓ nigredinē vileꝫ. ⁊ hec peſtiſ oīa vaſtat etiā ſtipulā⁊ fenum in tantū ꝙ nec cibo ſunt vtilia neqꝫfimo.¶ De pluuia Capl̓m. VII.Luuia eſt imp̄ſſioex multo vapore frigido ⁊ humidoin nube aggregato abudāte in qͣntitate et ſūbſtātia reſpectu roris et magis infrigidat ⁊ humectat qͣꝫ illa. fumi enī ex aquaet terra euaporātes vi calore celeſtis ad infimam ꝑtem medij interſticij aeris attrahūt̉et ibi frigiditate loci cōdenſant̉. deinde calore humiditatē eius diſſoluēte ⁊ non ex totoꝯſumēte guttatim reſoluunt̉ in pluuia et inymbreꝫ vt dicit Beda. Et eſt pluuia a pluralitate guttarū dicta. vt dicit Iſi. eo ꝙ interpolate ⁊ guttatim deſcēdere cōſueuit. Et d̓r ymber ab imbuēdo. quia terrā imbuit et fecundam facit. terra enī ſterilis manet ſuꝑ cuiusſuꝑficie pluuia nō deſcendit. quāto aūt nubes ex qua generat̉ pluuia a terra eſt remotior ⁊ celo vicinior tanto ſuauiꝰ et cū guttisgcilioribꝰ deſcēdit. qͣnto v̓o terre eſt viciniortāto īpetuoſiꝰ et cū ſtillis groſſioribꝰ deſcen