LiberIX
ſexta feria. quia in ea dn̄s eſt paſſus. a cuiuſpaſſione omnes ſexte ferie habēde ſunt in reuerentia ⁊ honore. Celebrat̉ autē dies ꝑaſceue cū triſticia ⁊ merore qͣꝫuis alioꝝ ſanctoꝝpaſſiones cū gaudio celebremꝰ. q̄a ſctī poſtmartyriū euolāt ad celū. chriſtꝰ v̓o deſcēditad infernū ſꝫ qꝛ fregit tartara ⁊ ſanctos eduxit. ⁊ tertia die reſurgēs viuū ſe on̄dit. Io tūcmaxime gaudemꝰ. vt dicit idē Ioh̓es belethHuiꝰ diei p̓uilegia fuerunt xp̄i īmolatio. inferni dep̄datio. mortis ſuperatio. ⁊ demōīsqui mortis habebat imperiū humiliato. paradiſi aꝑtio. hoīs redemptio. ſcripturarū reſeratio ſiue manifeſtatio. omniū figuraꝝ cōſummatio. ⁊ iō in cruce dixit chriſtꝰ. cōſummatū eſt. Ad paſcaqͣꝫ ꝑtinet ip̄ius vigilia q̄antonomatice ſabbatū ſanctu appellat̉. qꝛ inillo ſabbato chriſtꝰ qui eſt ſanctus ſanctorūꝑ totū diē in ſepulcro q̇euit. In hac enim dieignis nouꝰ acq̇ritur bn̄dicitur ⁊ ad accēdēdum paſcalē cereū cuſtodit̉. deinde paſcaliſcereꝰ erigit̉ ⁊ a diacono bn̄dicitur ⁊ accēdit̉.cui thus ī forma crucis imprimit̉. deinde lectionibus lectis ad cōſecrationē fontis ꝓceſſionaliter acceditur. et cōpleto baptiſmo adcelebrationē miſſe reuertit̉ et reditur. Totūaūt diei officiū ſub breuiſſimarū veſperarūcompēdio terminat̉. vt nō neophici ad diuinum officiū incōſueti tedio afficiāt̉. tota etiam ſeptimana paſcalis celebris eſt ⁊ ſolēniſcuius finis in ſabbato in albis terminat̉ qn̄alleluia duplicat̉. ſignat enī futurā ſanctorūgl̓ioſam reſurrectionē. in qͣ duplici ſtola electi decorabunt̉. de ꝗͥbꝰ d̓r in Apoc̄. ambulabūt mecū in albis qͦuiā digni ſūtDe pentecoſte¶ Capitulum. XXXI.Entecōſte fuit fep ſtum ſolēne apud hebreos ſicut eſtmoderno tꝑe quo ad nos. Et eſt dies qͥnquageſimꝰ a paſca. ſicut enī iſraeliticꝰppl̓s qͥnquageſimo die qͥ paſca celebrauerūtin ramaſſe venerūt ad montē ſyna ⁊ legemſuſceperūt. vt pꝫ Exo. xix. Ita qͥnquageſimadie a paſſiōe chriſti datꝰ eſt ſpūſſanctꝰ apl̓isin linguis igneis vt facūdi eſſēt in oī genere
ſermonis. et feruidi ī amore charitatis. Dicitur aūt pētecoſte a penta qͥd̓ eſt qͥn̄qꝫ et coſtes qd̓ eſt decē. qꝛ qͥnqꝫ decādes dierū a paſca ad pentecoſten intercurrūt ⁊ diſtinguutur. ꝑ ſeptē ſeptimanas ꝓpter ſeptiformemgrām que in aduentu ſpūſſancti credentibꝰeſt collata. Tempꝰ aūt circa pentecoſten eſttempꝰ militie ⁊ ſtrenuitatis. tūc enī noui tyrones militie cingulo ſeu gladio accingunt̉Eſt etiā tempꝰ mudicie et ſiccitatis. ſole enīterre ſuꝑficiem tunc fortiꝰ calefaciēte hūorum cōſumit ſuꝑfluitatē et lubricitatē. et ſicinducit mundiciā ꝑ ſuꝑinductā ſiccitatem.Itē tꝑs leticie ⁊ iocuditatis. tunc enī aues ⁊animalia in maximo amore viuūt. Iteꝫ tꝑsviroris ⁊ amenitatis. tunc enī p̄cipue herbevirent et ſilue tūc frondēt. Itē tꝑs odoris etſuauitatis. nā flores hortoꝝ nemoꝝ ⁊ pratorum ſua redolentiā vndiqꝫ tunc diffundūt.Itē tꝑs eſt dulcoris et ſuauitatis et ſaporoſitatis. nā calor celeſtis tūc tꝑis humiditatē īfloribus digerit ⁊ in dulcedinē alterat ⁊ conuertit. ⁊ ideo tꝑs eſt mellificationi cōgruuꝫꝓpter qd̓ apes tunc p̄cipue frequentant herbas et arbores ꝓpter flores vt dicit Ariſto. ⁊etiā longe puriꝰ ⁊ dulcius eſt mel qḋ colligitur tꝑe vernali qͣꝫ qd̓ acquirit̉ tēꝑe autunaliItē tꝑs maturitatis. In calidis enī regionibus circa pentecoſten inſtat meſſis tꝑs. Etideo vocat̉ in libro numeroꝝtꝑs nouarumfrugū. q̄a in feſto pentecoſtes panes ex nouis frugibꝰ dn̄o offerri p̄cipiebātur. Itē tꝑseſt paſcue et ſatietatis. Nā tūc graminibꝰ ⁊herbis abundāt loca oīa paſcuoſa. Et ideotam equi qͣꝫ alia aīantia ꝓpter nouaruꝫ herbarū abundantia impinguant̉. Itē tꝑs ē audacie et animoſitatis. nā ex ferueti impreſſion caloris ſolaris colera tūc incendit̉. ex cuius accenſione circa corira et audacia ī animalibus cōcitatur. vn̄ illud tꝑs regibus eſtmagis conſuetu vt tunc iubeant moueri p̄lia contra hoſtes¶ De ſcenophegia Ca. XXXII.Cenophegia eſtfeſtiuitas hebreoꝝ. q̄ tabernaculorum fixio dicebat̉. que celebratur ī