VILiber
in tertio ſeptenario in. xxj. anno. ẜm Iſidoꝝv̓o vſqꝫ ad quartū ſeptenariū ſcꝫ vſqꝫ ad annum .xxviij. extendit̉. Medicus v̓o ꝓtendithanc etatē vlteriꝰ vſqꝫ ad annuꝫ. xxx. ⁊. xxxv.Dicitur hec etas adoleſcētia. eo ꝙ adgignēdum ſit adulta. vt dicit Iſidorus. ⁊ ad creſcēdi vigorem ſit magis apta. In hac etate ſūtmembra adhuc mollia. vt dic̄ Iſi. ⁊ extenſibilia. Et ideo creſcunt v̓tute caloris dn̄antis īeis vſqꝫ ad cōplementi ꝑfectionē. Huic adoleſcentie ſuccedit iuuetus. ⁊ hec inter omneſetates eſt media ⁊ ideo fortiſſima. ⁊ ꝓtendit̉ẜm Iſi. vſqꝫ ad annos. xlv. vel vſqꝫ ad. l. in qͣfinitur. Eſt autē iuuentus a iuuando dicta.Eſt enī iuuenis in termino incrementi poſitus. ⁊ ideo fortis ad iuuandu. Huic ſucceditẜm Iſidoꝝ ſenecta que inter iuuentuteꝫ media eſt et ſenectutē que ab Iſi. grauitas nuncupatur. Senioribꝰ enī cōtingit hec etas etmaturis. In hac etate eſt declinatio a iuuentute in ſenectutē. Talibꝰ aut nondū eſt ſenectus ſed reſiſtit iuuētus. vt dicit Iſid̓. Huicſuccedit ſenectꝰ. ẜm quoſdaꝫ anno. lxx. finit̉.ẜm quoſdā autē nullo certo annorū numēro finitur. Sed poſt p̄dictas etates quātūcūqꝫ vite ſuꝑeſt. ſenectuti ſeu ſenio deputat̉.Et ẜm Iſid̓. dicit̉ ſenectus a ſenſus diminution. eo ꝙ ſenes pre vetuſtate deſipiāt. Dicūtenim phiſici vt dicit Iſid̓. homīes frigidi ſanguinis ſtultos eē ſicut prudentes eſſe in quibus ſanguis calidus dn̄atur. Vnde ⁊ ſenesī qͥbꝰ iā ſanguis friget ⁊ pueri in qͥbꝰ nōdūcalet. ſapiunt minuſ. Senes ſiquidē delirātprenimia ſenectute. pueri ꝓpter laſciuiam ⁊leuitatē quid agāt ignorant. vt dicit IſidorꝰUltima aut ꝑs ſenectutis dicit̉ ſeniū. ſic autdicit̉. eo ꝙ ſit terminus vite etatis atqꝫ finisHec enī etas multa ſecum affert incōmoda⁊ etiā cōmoda. bona ſcꝫ et mala. vt dicit Iſi.Bona ſiquidē quia nos a potentibus. et etiam a tyrannis liberat. imponit etiam fineꝫlibidinis. frangit et impetu ire et viget ſapientia vt in multis et ſaniora dat conſilia. terminus eſt miſerie et felicitatis principiū. receſſus a periculo ac acceſſꝰ adbrauiū. Perfectio in merito ⁊ diſpoſitio ad ꝑfectu. Mala v̓o affert ſecum. vt dicit Iſi. qꝛ ſeniū miſeꝝ
eſt debilitate ⁊ tedio Subeunt enim morbitriſtiſqꝫ ſenectus. Nā duo ſunt quibꝰ minuuntur corꝑis vires ſcꝫ morbus et ſenectꝰ Inſenio aūt calor naturalis extinguit̉. deficit v̓tus regitiua et humor diſſoluitur. Deficit v̓tus et carnoſitas cōlumitur ꝯtrahūtur nerui. Cutis corrugatur ⁊ incuruatur corporeperit ſpecies. et decor corporis adnullatur.Et hec omnia in ſenio. ſenex ab omnibꝰ vilipenditur ⁊ grauis ⁊ oneroſus ab omnibusiudicat̉. tuſſibus ſputis ⁊ alijs paſſionibꝰ fatigatur. quouſqꝫ reſoluat̉ cinis in cinereꝫ etpuluis in puluere reuertatur. His eniꝫ ſpacijs temporis ⁊ etatis philoſophi deſcripſerunt humanā vitā in quibus mutatur ⁊ admortis terminū defluit continue. HucuſqꝫIſidorꝰ. ⁊ cetera.De morte¶ Capitulum. II.Ors dicta eſt eoꝙ ſit amara vel a marte qͥ mortemVfingit̉ efficere. Eſt aūt ẜm Iſi. triplexmors. ſcꝫ acerba. immatura. et merita. Prima eſt infantiū. ſecunda iuuenū. tertia naturalis atqꝫ ſenum. Omnis autē mortuꝰ auteſt funus aut cadauer. Dicit̉ aūt funus a funibus accēſis. quos antiqui ante fenetrumpauperis cera circūdatis deferebant. Cadauer a cadendo eſt dictum. ſcꝫ quia mortuus cadit ⁊ pijcitur in ſepulcꝝ. Dicitur tuncdefunctus qͥa vite officio tūc functꝰ eſt. Dicitur ⁊ ſepultꝰ quaſi ſeorſum pulſus. qͥa ſubterra tumulat̉. Hucuſqꝫ Iſi. li. xvj. c. ij. Aliaſmortis ꝓprietates qͣre infra in fine illiꝰ. vj. li.in fine de infirmitatibꝰOſt hec de propripetatibus hominis quo ad etateꝫ infantilem dicendū et de generationeeius primo. quia eius creatio eſt tāto ceteriſanimalibus excellentior quāto dignior. nōſolū ẜm mentē. veꝝ etiā ẜm temperatiſſimaꝫcorporis complexionē. Dicit eī Ariſtoteleslibro ſcd̓o. ſicut fruſtū auri vl̓ argēti ſe habꝫad nummū monetatū. ſic omnes diſpoſitones alioruꝫ ad hominē. vnde cum homo ſit