Druckschrift 
De proprietatibus rerum
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſuſtineāt leſionē. Recipiūt aūt renes qͣſdaꝫvenas ſtomachi ab epate egrediētes qͥbushumor in ſecunda digeſtione ſuꝑfluꝰ defert̉ad ipſos renes. vnde opilatis illis venis et īſuo officio impeditis reneſ vna cū epate patiunt̉. Accidūt aliquādo in renibꝰ varie paſſiones. vt dicit Cōſtan. li. ij. c.xxxiiij. ꝙ ſi veneepatis p̄cludunt̉ ab humore ſanguineo adſui nutrimentū depauperant̉. vn̄ neceſſarioextenuant̉. ſi v̓o meatꝰ eoꝝ inferiores calore⁊ frigore cōſtringant̉ ex pn̄tia humoris ſuꝑflui eorū ſubſtantiā ſubintratis nimis extedunt̉ ⁊ dilatant̉. ⁊ ꝑ cōſeques corrumputurvel humores deſiceati putrificatur. ⁊ ī calculos cōuertūtur. Ml̓tis etiā alijs modis patiunt̉ ſicut ex apoſtemate vetoſitate frigorenimio vel calore. De veſica Capitulum. XL. IIII.Eſica ẜm Iſido.a venti capacitate eſt dicta. Nā ꝑventi cōtractionē aperit̉ et dilatat.ſicut ecōuerſo ꝑ venti emiſſionē ꝯtrahit̉ ⁊ artatur. Vocat̉ aut veſicula ꝑdiminutionema veſica dicta quēdā pellicula pendēs ī gutture auis ſicut burſa in qua volucrū primorecipiunt̉ cibaria que ī p̄dicta veſicula digeſtioni ſecūde in iecore faciēde ſeꝑant̉. ⁊ in eodem folliculo tanqͣꝫ in ꝓ̄mptuario ꝓprio cōtra futurā eſurie reſeruant̉. ſed veſica put h̓ſumit̉ ẜm Cōſtan. eſt paniculus durꝰ. rotudus. cōcauus ſicut ſaccꝰ in omni ꝑte clauſꝰexcepto ſolo orificio ſuꝑiori. Fuit aūt ſubſtātia eius dura ne acumine vrine cuiꝰ eſt receꝑtaculū lederet̉. Fuit aut ex omni ꝑte clauſainferius vt liquor ſubito attractꝰ inuolūtarie expelleret̉. Un̄ ꝑ vnū ⁊ idē foramē vrinaingredit̉ ꝑ quod egredit̉. vt ptꝫ ī anathomīaIuit etiā rotundū vt in augmentū colamēti ſanguis dilatet̉. ⁊ ad ipſius ſuſceptione capacior redderet̉ Dicit enī Ariſto. li. xiij. ꝙ oēanimal habes pulmone multū ſitit. ⁊ ꝓpterhoc indiget cibo humido plus qͣꝫ ſicco. et iofuit neceſſaria veſica ad recipiendū huiꝰ ſuperfluitatis humiditatem. Itē ibidē. Nullūanimal habens plumas aūt ſquamas aut

cortices ſiue teſtas habet veſicam oīno p̄tertortucam marinam aut ſilueſtrem. Namſuperflintas in huiuſmodi animalibꝰ tranſit in nutrimentū plumaꝝ ⁊ ſquamaꝝ et huiuſmodi. Item ibidē libro. iij. Omne aīmalgenerans habet velicā. ouas aūt nō p̄terqꝫgenus lacertarū. et nō exit humiditas a veſica mortuorū. ⁊ forte aggregatur in veſicaſuperfluitas ſicca et ex eo cōtingit lapis Itēibidem libro. vj. In animali omni carēte veſica eſt vna via apparens exitꝰ ſtercoris et ſuperflue humiditatis. De vrins Capitulum. XI. V.BAina ẜm Iſaac.eſt colamentū ſanguinis et alioruꝫhumoꝝ ex actiōe nature generatu.Nā ab epate ſumit initiū. ſꝫ in renibus recipit ſubſtantiā ⁊ colorē. aquoſa enī ſubſtātiaſanguinis ꝑ quaſdā venas ſubtiles trāſmittatur ad renes nutriendos. Un̄ cū ad renudeportata fuerit regionē vbi colat̉ ⁊ ad modum ſeri eliquati depurat̉. et vi caloris epatis et renuꝫ tingitur et colat̉. et ſic deſudansꝑ poros vritides in velicā in ipſius cōcauitate adunatur Unde hec ſubſtātia humidaet liquidā a veſica emiſſa eſt vrina ſic dicta.qͥa eſt vritiua et mordicatiua. qͥa vt dic̄ Egi.Qd̓ tāgit mordet deſiccat ⁊ vrit. vritiua eniꝫ⁊ deſiccatiuā habet naturā. vnde valet ꝯtraſcabiem ſerpiginem ⁊ impetiginē. cōtra puſtulas ⁊ veſicas ſi patienſ inde ſe abluerit. inpotū ſpleneticis cōfert mūdat vulnera putrida ⁊ loca ſanioſa. Cuꝫ felle etiā accipitriscolliriata ⁊ oculis caute linitis īmiſſa panūcorrodit et delet maculas oculoꝝ. ſicut exp̄ſſe dicit Conſtantinus ⁊ Galienus. Et ideovrina nō eſt abhorrenda. quia ī multis vtil̓eſt et accepta Dicit̉ etiam vrina ab vrith greco. id eſt. demonſtratiua. Demōſtrateni interiora. quia vt certificemur de interioribuſvrine iudicio ducimur. demōſtrat ei v̓tuteꝫnaturalē in epate ⁊ in alijs membris inferioribus. ꝑ vrine ſubſtantiā et colorem ⁊ maxime per eius ſedimen ſiue ſubſiſtentiā quaꝫmedici ipoſtaſim vocant certificamur. Nā