cibum ſunt groſſiores qͣꝫ poſt cibū. vnde etanulus qͥ ꝓpt̓ ſui ꝯſtrictionē vix an̄ prandiudiripit̉ de facili poterit poſt cibum amoueriſicut d̓r ſuꝑamphoriſ. Itē dicit Ariſto. li. vijAues aquatice hn̄t intra digitos qͣſi coriuꝫ⁊ eoꝝ māſio ē in aqua. ⁊ aues hn̄tes digitosdiuiſoſ manēt ꝓprie ſecꝰ aquā ⁊ cibant̉ ex eoqd̓ creſcit in terra. Et iſte nō comedūt carnēnec viuūt de rapina ſicut aues habētes curuos vngues ī digitis qͥ cōmedūt oīa aīaliaque pn̄t venari ⁊ viuūt ſanguine tn̄ non comedunt ſe inuicē ſꝫ ꝑcunt auibꝰ ſui generisquod nō faciūt piſces. qͦniā alios comedūtſui generis¶ De vngulaCa. ENgula eſt pars digiti extrema in ſuꝑiori ꝑte digitoꝝcollocata. q̄ vt dicit Cōſtantinꝰ cucarne et cute ſibi vicina eſt ꝯiuncta cuius ligamēta ſunt cordoſa. veniunt etiā ad vngulas vene nerui ⁊ arterie vt eis dent ſenſum ⁊naturale iuuamētū. Haꝝ incrementū lōgūeſt ⁊ latū. quantitati aūt digitoꝝ ꝓporcionatum. Qd̓ aūt ſuꝑexcreſcit ⁊ neruoꝝ tactumtrāſit nihil ſenſit. Et iō ſine dolore p̄ſcindi ſeꝑmittit. Nā vngule incrementū ⁊ nutrimētum eſt ſil̓e nutrimento piloꝝ. Et iō excedūtin creſcēdo extrema digitoꝝ. vt dicit Cōſtantinꝰ. Generat̉ aūt ex q̇buſdā fumoſitatibusa corde reſolutis vſqꝫ ad digitoꝝ extremitates circūfuſis. vbi fumoſitates ingredienteſexteriori aere deſiccāt̉ ⁊ in vngule ſub̓am cōmutant̉. ſicut d̓r ſuꝑ li. ꝓnoſti. in cōmēto. Ethͦ ad extremitatū digitorū ſubſidiū q̄ de facili ꝓpter ſui teneritudinē lederent̉ niſi per vnguium duriciā munirent̉. vn̄ ip̄oꝝ digitorūſunt vngues iuuamētū ⁊ nominimū ornamentū. Eſt autē vnguis oſſe mollior. carneaūt ⁊ cartilagīe durior. cornea q̄dammodohn̄s diſpoſitionē ⁊ naturā. ⁊ iō habꝫ in ſe qd̓ammodo corneā luciditatē ⁊ planiciē ꝓptereiꝰ ſuꝑficiē politā ⁊ aliquātulū trāſparentē.Un̄ et qͣnda in ſe repn̄tat luciditate ⁊ ſpecioſitatem. q̇a v̓o vnguis ex cordis fumoſitatibus generat̉ cordis ip̄ius viuacitas vl̓ mortificatio in eis aꝑtiſſime ꝓnoſticat̉. Calore eī
cordis deficiēte vngueſ nigreſcūt ⁊ palleſcūt⁊ iō etiā ſui mutatiōe vel ꝯtractiōe. extinctionem caloris vel mortificatōnē nature pn̄tāt⁊ p̄tendūt. vt d̓r in li. ꝓnoſti. Itē Ariſto. li. vijAquilaꝝ vngues incuruant̉ et ebetant̉ qn̄cubant ſuꝑ oua ⁊ nutriūt pullos ſuos et albeſcunt ale eaꝝ et debilitāt̉. Hoc autē habetaquila ꝓpriū vt reſidens ſuꝑ arborē et quieſcens. ſepius reſpicit vngues ſuos timensforſan ne hebetentur. Nā vnguēs habꝫ promucronibꝰ. et iō ne ledant̉ nō libēter reſidetſuꝑ petrā. vt dicit idem. et qn̄ quieſcit ī ſe vngues claudit et reflectit. vt ſic illeſi ꝯſeruent̉Hoc idē facit leo et animalia curui vnguisItē idē li. vij. Aues vncoꝝ vnguiū nō potātoīno p̄ter paucas. ⁊ omnes aues curuoruꝫvnguiū curuū habēt roſtrū ⁊ breueac groſſum collum. ⁊ cibātur a carne ⁊ venāt̉. auestn̄ ex ſuo genere nō comedūt nec eas īpetūtvel inuadūt cauſa cibi. Ad inuicē tamen pugnant roſtro ac vnguibꝰ ſe dilacerāt ꝓpterfeminas ⁊ etiā ꝓpt̓ nidos. variat̉ autē vngula in omnibꝰ volatilibꝰ ⁊ animalibꝰ quo addiſpoſitionē. etiā qͦ ad vſum Nā in hominemanus muniunt et ornant. In volatilibusmuniunt atqꝫ pedēs eoꝝ armāt. Aīaliū v̓opedes cuſtodiunt et calceant Un̄ in quibuſdam animalibꝰ vngues ſunt rotūde et integri. vt in equis. in quibuſdā ſunt longi ⁊ abſciſi. vt in porcis. Dicit̉ enī ab Iriſto. li. xiij.Omne atal habens culmos ꝓminētes ſicutporci hn̄t vngulas ſciſſas. et in vnguibꝰ ponit natura fortitudinē aīaliū. Vn̄ Ariſto. li.xiiij. Natura inquit ſemꝑ ponit vigorem inmembris quibus v̓tūtur aīalia. vt facit ī dētibus q̇ ſunt quaſi ſerra. et vnguibꝰ ꝓpter vigorem et iuuamentu¶ De latereCa. XXXIAtus ẜm Iſi do.eſt dictū eo ꝙ ī iacētibꝰ latet Eſt enīleua ꝑs corꝑis vl̓ ſiniſtra. In latereaut dextro abilior eſt motꝰ. ſꝫ ꝑs leue fortioreſt ⁊ oneri ferendo accōmodatior. vn̄ ꝑs illaleua a leuando dicta eſt eo ꝙ aptior ſit ad leuandum aliqͥd ⁊ portandū. vt dic̄ Iſidorusip̄a enī geſtat cliꝑeum enſem. pharetram et