Sermo. xlij. De Apoſtolis. Sermo j. Fo. ccclxiii

ſem fuiſſe in populo iudeorum. Ad illam meſſem venit dominus meſſis: ad illam meſſem miſit meſſores: ad gentes autēnō meſſores: ſed ſeminatores. Intelligamꝰ ergo meſſem factam in populo iudeorū: ſementē in populis gentiū. Ex illaenī meſſe apoſtoli electi ſunt: vbi iā cū meteret̉ maturū erat:quia ibi ꝓphete ſeminauer̄t. Delectat inſpicere agriculturādei: et oblectari donis eiꝰ et opera in agro eiꝰ. In hac enimxv. agricultura operabat̉ qͥ dicebat. Plus oībus illis laborauiSed vires ei dabant̉ ad operandū a dn̄o meſſis: ideo ſubiecit. Nō ego ſum ſed gratia dei mecū. Nam ſe in agriculturaiij. verſari ſatis oſtendit: vbi ait. Ego plantaui: apollo rigauitHic autē apoſtolꝰ de ſaulo paulus: hoc eſt de ſuperbo minimus. Saulus enī a ſaule denominat̉. Paulū enī modicū eſtxv. Unde nomen ſuū quodāmodo interp̄tatus ait. Ego ſumminimus apoſtolorū. Ipſe ergo paulꝰ. id eſt modicus et minimus miſſus ad gētes: p̄cipue ad gētes ſe miſſum dicit. Ipſeſcribit: nos legimꝰ: credimꝰ: predicamus. Ipſe ergo dicit⁊. ij. in epiſtola ſua q̄ eſt ad Galatas. Uocatū ſe iam a dn̄o ieſu veniſſe hieroſolymā: et euangeliū cū apoſtolis cōtuliſſe: dexteras ſibi datas fuiſſe et ſignū cōcordie: ſignū cōſonātie: ꝙ abeis ſe ipſi didicerāt in nihilo diſcrepabat. Deinde placuiſſedicit inter ſe ⁊ ipſos vt ipſe adgētes: illi autē incircūciſionēirent: ille ſeminator: illi meſſores. Merito etiam atheniēſesij. qͣꝫuis neſciētes nomen ſuū ei dixerūt. Audiētes enim ab eoverbū: quis eſt (inquiūt) hic ſeminator verborū? Attenditeergo et delectet vos mecū inſpicere agriculturā dei in meſſes duas: vnā tranſactā: aliā futurā. Tranſactā in populo iudeorū: futurā in populis gentiū. Probemꝰ hoc: et vndeniſide ſcriptura dei: dn̄i meſſis? Ecce habemꝰ ibi in p̄ſenti capitulo dictū eſſe. Meſſis multa: operarij autē pauci. Rogatedn̄m meſſis vt mittat operarios in meſſem ſuā. Sed quia inilla meſſe futuri erāt cōtradictores et ꝑſecutores iudei. Ecce (inqͥt) mitto vos ſicut agnos in medio luporū. Euidētide hac meſſe aliqͥd oſtendamꝰ in euāgelio ẜm Iohānem: adputeū vbi fatigatus dn̄s ſedit: magna quidē acta ſunt ſacramēta: ſed anguſtū tēpus eſt vt om̄ia ꝑtractētur. Qd̓ autē adpn̄tem rem ꝑtinet audite. Suſcepimꝰ enī meſſem eādem inpopulis in quibꝰ ꝓphete predicauerūt: ideo enī illi ſeminaj. tores: vt apoſtoli poſſint eſſe meſſores. Samaritana mulierloquit̉ cū dn̄o ieſu. Et inter cetera cū dixiſſet ei dn̄s quomodo debeat adorari deꝰ: ait illa. Scimꝰ qꝛ veniet meſſias qͥ dicitur chriſtꝰ: ⁊ oīa nos docebit. Et dn̄s ad illā. Ego ſum quiloquor tecū. Crede qd̓ audis: quid q̄ris qd̓ vides? Ego ſumqui loquor tecū. Ꝙ autē illa dixerat: Scimꝰ qꝛ meſſias veniet quē annūciauerūt moyſes et ꝓphete: qui dicit̉ chriſtꝰ.Iam enim ſpica meſſis erat gignenda: acceperat ⁊ ꝓpherasſeminatores: apoſtolos expectabat matura meſſores. Moxvt hoc audiuit credidit: et hydriam dimiſſit et feſtināter cucurrit: annūciare dn̄m cepit. Diſcipuli tūc ierūt ad emēdospanes. Qui redeūtes inuenerūt dn̄m loquētem cū muliere:et mirati ſunt. Non ſunt tn̄ auſi dicere ei quid vel quare cū illa loqueris. Admirationē apud ſe habuerūt: audaciā cordepreſſerūt. Huic ergo ſamaritane nō erat nouū nomē chriſti:iam expectabat venientē: iā crediderat eſſe venturū. Undecrediderat: ſine moyſe ſeminauerat: ſed hoc expreſſiꝰ audite. Dn̄s tūc ad diſcipulos ſuos ait. Dicitis qꝛ adhuc lōge eſteſtas: leuate oculos veſtros ⁊ videte albas regiones ad meſem. Et adiūgit. Alij laborauerūt: et vos in labores eoꝝ intraſtis. Laborauit abrahā: iſaac: iacob: moyſes: ꝓphete laboranerūt ſeminādo: in aduentu dn̄i matura meſſis inuētaeſt. Miſſi meſſores cū falce euangelij: portauerunt manipulos ad aream dn̄icam vbi ſtephanus trituraret̉. Hic autē accepit paulus ille et ad gentes mittit̉: ⁊ nō tacet hoc in cōmēv. dando gratiā quā precipue ꝓprieqꝫ ſuſcepit. Ait enī in ſcripturis ſuis: miſſum ſe eſſe predicare euangeliū: vbi chriſtnō erat nominatꝰ. Sed iam qꝛ facta eſt illa meſſis: et omnesiudei qͥ remāſerunt: meſſem attēdamus qd̓ nos ſumꝰ. Seminatū eſt enim ab apoſtolis et ꝓphetis. Ipſe dn̄s ſeminauit.Ipſe enī in apoſtolis fuit qꝛ et ipſe meſſuit chriſtꝰ. Nō enimilli aliquid ſine illo: ille perfectꝰ eſt ſine illis. Ipſe enim illisait. Quia ſine me nihil poteſtis facere. Seminās ergo chriſtus iam ingētibus qͥd dicit. Exijt ſeminans ſeminare. Ibimittūtur meſſores metere: hic exijt ſeminās ſeminare impiger. Quid eniꝫ pertimuit ꝙ aliud cecidit in via: aliud in pe-

is. Ser̓mo .j. Fo. ccclxiiij.troſa loca: aliud inter ſpinas? Si iſtas difficiles terras timeret: ad terrā bonā non perueniret. Quid ad nos: quid nobiseſt iam de iudeis diſputare et loqui de palea: hoc ſolum adnos ne via ſimus: ne ſaxum: ne ſpine: ſed terra bona. Paratum cor meū vnde tricenū: vnde ſexagenū: vnde millenū etcentenū illud minus eſt: et illud plus eſt: ſed totū triticū eſtvia non ſit vbi cōculcatum ſemen a tranſeūtibus velut auisauferat inimicus. Saxumnō ſit vbi modica terra ſtatim faciat germinare qd̓ nō poſſit ſolem portare. Spine nō ſint: cupiditates ſeculi: ſollicitudines vite vitioſe. Quid enī peiusſollicitudine vite que peruenire nō permittit ad vitā? Quidmiſerius qͣꝫ curādo vitam: amittere vitā? Quid infeliciꝰ qͣꝫtimendo mortē cadere in mortem? Extirpētur ſpine: paret̉ager: ſuſcipiātur ſemina: perueniat̉ ad meſſem: horreū deſideret̉ nō ignis timeat̉. Ad nos itaqꝫ pertinet quos qualeſcūqꝫ dn̄s in agroſuo cōſtituit operarios: dicere iſta vobis: ſe­ j.minare: plantare: rigare: aliquibꝰ etiā arboribus circūfode­ Yre / et cōphinū ſtercoris adhibere. Pertinet ad nos hec fideliter agere: ad vos fideliter capere: ad dominū nos adiuuare operātes: vos credētes: om̄es laborātes: ſed mundū in illo vincētes. Quid ergo ad vos pertinet dixi: qͥd ad nos pertineat volo dicere. Sed forte alicui ex vobis videtur: quiadixi ſuperfluū aliquid me velle dicere: et apud ſeipſum loquens incogitatione dicit. Oſi iam dimittat nos: iam dixitquid pertineat ad nos: qd̓ ad ipſum pertinet qͥd adnos? Puto melius eſſe in alterna et mutua charitate pertineamus advos. De vna modo quidē vos familia eſtis: nos ex eadem qͥdem familia diſpēſatores ſumus omnes: ad vnū dn̄m pertinemus omnes. Nec qd̓ do: de meo do: ſed illiꝰ a quo accipioet ego. Nam ſi de meo dedero: mendaciū dabo. Qui enī loIquitur mēdacium: de ſuo loquit̉. Debetis ergo audire quidpertineat ad diſpenſatorē: ſiue vt in vobiſipſis ſi tales inueneritis congratulamini: ſiue etiam in hoc ipſo inſtruamini.Ꝙ multi enim in hoc populo futuri ſūt diſpēſatores: et nosibi fuimus vbi eſtis. Et nos qui videmur modo de ſuperiori loco conſeruis metiri cibaria: ante paucos annos in inferiori loco cum cōſeruis accipiebamus cibaria. Epiſcopuslaicis loquor. Sed inde ſcio qͣꝫ multis futuris epiſcopis loquor. Ergo videamꝰ quomodo nos intelligamus qd̓ precepit dn̄s eis quos mittebat euangeliū predicare et mente paratam meſſem videamus. Nolite (inquit) ferre ſacculū: autperam: aut calciamēta: et neminē per viā ſalutaueritis. Et Lin quācunqꝫ domum intraueritis: dicite. Pax huic domui.Si eſt illic filius pacis: requieſcet ſuper illuꝫ pax veſtra. Siquominus ad vos reuertetur. Si requieuit: perdidi? Abſithoc a mente ſanctorū. Ergo nec illud accipiendū eſt carnaliter: ac per hoc forte nec ſaccus nec calciamenta/ nec pera:maximeqꝫ illud vbi nobis ſi ſimplicit̓ ſine diſcuſſiōe accipiamus: ſuꝑbia videt̉ impoſita: ne quēqͣꝫ ī via ſalutemꝰ. Attēdamus dn̄m noſtrū exemplū verum et adiutorium: Probemus quia adiutoriū. Sine me nihil poteſtis facere. Probe Imus quia exemplū. Chriſtus ꝓ nobis paſſus eſt. Petrꝰ di­ j.cit: nobis relinquēs exemplum vt ſequamur veſtigia eiusIpſe dn̄s noſter loculos habuit in via: et ipſos loculos iude Icōmendauerat. Patiebatur quidē furem. Sed ego a domi Tnō meo diſcere cupiēs dico. Dn̄e patiebaris furem: vnde ha q.bebas vnde tolleret: me hominē miſerum et infirmū monui. plſti nec ſacculum portare. Tu portaſti loculos et erat vbi furem patereris. Si non portares: nec ille inueniret quod auferret. Quid reſtat niſi ꝙ hic dicat mihi: intellige quod audis: noli portare ſacculū. Quid eſt ſacculus? Pecunia clauſa: id eſt occulta ſapientia. Quid eſt: nolite portare ſacculūNolite fieri ſapiētes penes voſmetipſos. Accipe ſpiritūſan Ictum. Fons inte debet eſſe nō ſacculus: vnde erogat̉: nō vbiincludatur. Hoc eſt et pera qd̓ ſacculus. Calciamenta quidſunt? Calciamenta quibꝰ vtimur coria mortuoꝝ ſunt: nobistegmina pedum. Per hoc ergo iubemur renunciare mortuis operibus. Hoc in figura moyſes admonebatur quādo dominus loquēs ait. Solue calciamenta de pedibus tuis: locꝰ Cenim in quo ſtas terra ſancta eſt. Quid tā terra ſancta qͣꝫ deieccleſia? In illa ergo ſtemus: calciamenta ſoluamus: id eſtmortuis operibus renunciemus. Nam de his calciamētis:quibus calciati ambulamꝰ cōſolatur me idem ipſe dn̄s meSi enī ipſe calciatꝰ non eſſet: non de illo Iohannes diceret.

Luce xj.

Act̉. xvij.

Luce xj.

Act.

vbi sͣ.

j. Cor. iii.

Rom̄. xv.

Ioh̓. iiij.

Gal̓. j. ⁊. ii

Ioh̓ xv.

l. Cor. xv.

j. Cor. vv

E

Ich. xvj. Petri. ije Ioh̓. xij.j xoeor xijiq j. exem.plum.

7.4 1j xoeor xijiq j. exem.plum.

Luce. x.

Ioh̓. viij.

j. Cor. iij.Luce. xiij.

71 53j. Petri. i.

Rom̄. xij.

Exo. iij.

E