ISE SanccDiui Auguſtini

IOE Dancris.

Crui AuguſtiniNon ſum dignus ſoluere corrigiā calciamentorū. Sit ergoobediētia: nō ſurrepat ſuꝑba duritia. Ego (inqͥt) euāgeliūimpleo: quia nudo pede ambulo. Tu potes: ego nō poſſum.Qd̓ ſimul accipimꝰ cuſtodiamus. Quomō charitate flagremus: īuicē diligamꝰ. Ac ſic fit: vt ego amem fortitudinē tuāet tu portes infirmitatem meā. Quid autē tibi videtur quinon vis intelligere quēadmodū iſta dicta ſint: ⁊ cogeris prauiter ipſi dn̄o calūniari de loculis ⁊ calciamētis? Quid tibividet̉? Ita ne placet vt iter agētes occurramꝰ charis nr̄is ⁊eos nō ſalutemꝰ maiores: nō reſalutemus minores? Iam neeuāgeliū imples qꝛ ſalutaris ⁊ taces? Hic ꝟo nō viatori iteragēti: ſed miliario ſimilis eris iter oſtēdēti. Ergo ſtoliditatem deponamꝰ ⁊ verba dn̄i intelligamꝰ: et in via neminē ſalutemꝰ. Non enī ſine cauſa hoc iubemur: aut nollet nos facere qd̓ iuberet. Quid gͦ eſt: Neminē ſalutētis in via? Poteſtquidē ⁊ ſimpliciter ſic accipi: qꝛ iuſſit nos feſtinanter agereiniūcta. Et hoc ita dixit. Neminē ꝑ viā ſalutaueritis. Tāqͣꝫdiceret. Oīa p̄termittatis dū qd̓ iniūctū eſt peragatis: ealocutione qͣ ſolēt dicta exaggerari cōſuetudine ſermocinandi.Nec lōge ꝑgamꝰ: in eodē ſermone paulopoſt dicit. Et tu capharnaū q̄ vſqꝫ ad celū exaltata es: vſqꝫ in infernū deprimeris. Quid eſt vſqꝫ ad celū exaltata es? Nūquid ciuitatꝭ illiꝰmenia nubes tetigerūt: aut ad ſidera ꝑuenerūt? Sed qͥd eſtin celū exaltata es? Nimiū tibi felix videris: nimiū potens:nimiū ſuꝑba es. Sicut gͦ hoc exaggerādi gratia dictū eſt: incelū exaltaris ei ciuitati que non vtiqꝫ exaltabat̉ in celū/ autaſcēdebat: ſic ꝓfeſtinatione exaggerationis dictum eſt: itacurrite: ſic agite qd̓ iniūxi: vt ne nimiū quidē vos retardentagētes: ſed oīa ꝯtēnentes ad finē ꝓpoſitā feſtinate. Sed eſtaliud qd̓ hic magis recogitē: nō diſſimile intelligere: quodplus ꝑtinet ad me: ⁊ ad oēs diſpēſatores: ſed et ad vos auditores. Qui ſalutat ſalutē dicit. Nā ⁊ antiqui in epiſtolis ſuisſic ſcribebāt. Ille illi ſalutē. Salutatio a ſalute nomen accepit. Quid ergo eſt: Neminē in via ſalutaueritꝭ? Qui ſalutātin via: ꝑ occaſionē ſalutant. Uideo vos cito intellexiſſe: nectn̄ debeo iā finire. Non enī oēs cito intellexiſtis. Uidi in voce ītelligētes plures: video ſilētio reqͥrentes. Sed qꝛ de vialoquimur: tanqͣꝫ in via ambulemꝰ. Ueloces tardos expectate: et pariter ambulate. Quid gͦ dixi. Qui in via ſalutat ꝑ occaſionē ſalutat? Non ad eū ibat quē ſalutat. Aliud agebat:aliud occurrit: aliud petebat: aliud trāſuerſo qd̓ ageret īuenit. Quid eſt ergo per occaſionē ſalutare? Per occaſionē ſalutē annūciare. Quid eſt autē aliud ſalutē annūciare: qͣꝫ euāgeliū predicare? Si ergo p̄dicas: hoc age ꝑ dilectionē nonper occaſionē. Sūt ergo hoīes qui ſua q̄rentes nō aliud preij. dicāt euāgeliū. De qͥbꝰ apl̓s gemēs dicit. Oēs enī ſua q̄rūtnō q̄ ieſu xp̄i. Et hi ſalutabāt: hoc eſt ſalutē annūciabāt euāgeliū p̄dicabāt: ſed aliud q̄rebāt: et ideo ꝑ occaſionē ſalutabāt. Et qͥd eſt h̓? Si talis fuerꝭ qͥſquis es facis: īmo nō talisquiſqͥs facis: ſed forte talis aliqͥs qͥ facis. Si talis fueris nōfacis: ſed fit de te. Nā et tales admiſit apl̓s: nō tn̄ vt tales eſſent p̄cepit. Et ipſi agunt aliqͥd: ⁊ ꝑficit̉ ex ipſis: aliud que3rūt: et verbū annūciant. Quid q̄rat annūciator ne cures: qd̓annūciat te ne velit. Quid vero attēdit: nō ad te ꝑtineat. Salutē audi abore ipſiꝰ. Salutē tene ab ore ipſius. Noli iudexeſſe cordis ipſius. Si vides eū alia reqͥrentē qͥd ad te? Audixtix ſalutē. Que dicūt facite. Securū te fecit. Quid? Que dicuntfacite. Mala faciūt: q̄ facere nolite. Bona faciūt non in viaiiij. ſalutant: nō ꝑ occaſionē euāgeliū annūciāt. Imitatores eorū eſtote ſicut et ipſi xp̄i. Bonus tibi p̄dicat: carpe vuā de vite. Malus tibi p̄dicat: carpe vuā pendentē in ſepe. Botrusimplicite in palmite īter ſpinas creuit: ⁊ de ſpinis nō germinauit. Plane qn̄ tale aliqͥd vides ⁊ eſuris: ſollicite carpe: necū ad vuā manū mittis lacereris a ſpinis. Hoc eſt qd̓ dico:ſic audi qd̓ bonū eſt ne malos mores imiteris. Predicet exoccaſione: ſalutet in via: illi nocebit ꝙ nō audiuit p̄ceptū xp̄iNeminem in via ſalutaueritis tibi non nocebit. Qui ſiue a.xtranſeūte/ ſiue a veniēte ſalutē audis: ſalutē tenes. Apl̓m audi ſicut ꝓmiſerā admittentē iſta. Quid enī? Dū omni modo3ſiue occaſione/ ſiue ꝟitate xp̄s annūciet̉: et in hoc gaudeo ſꝫet gaudebo. Scio enī qꝛ ip̄m mihi ꝓficere in ſalutē ꝑ veſtrāobſecrationē. Tales igit̉ apl̓i xp̄i p̄dicatores euāgelij nō ſalutātes in via: hoc eſt nō aliud querētes vel agentes: ſed germana charitate euāgeliū annūciātes. Ueniat ad domū ⁊ di

cant: pax huic domui. Non ore ſolū dicūt: quo pleni ſunt fundunt: predicāt pacem et habent pacē. Nō ſunt tales de qualibus dictū eſt. Pax pax: et non eſt pax. Quid eſt pax pax: ⁊ Hinō eſt pax? Predicantes nō habent: laudant ⁊ amant: dicūt vii⁊ non faciūt. Sed tamentū accipe pacē: ſiue occaſione: ſiue Mveritate chriſtꝰ annūciet̉. Qui ergoplenus eſt pace ⁊ ſalutatPax huic domui: ſi eſt illic filius pacis: requieſcet ſuꝑ euꝫpax illius. Si quominꝰ: forte enī nō eſt illic filiꝰ pacis: nihilperdidit qui ſalutauit. Ad vos (inqͥt) reuertetur. Reuertet̉ad te que non diſceſſita te. Hoc enim dicere voluit: tibi prodeſt quod annūciaſti: nihil ꝓfuit qui non ſuſcepit: non qꝛ illeinanis remāſit: ideo tu perdidiſti mercedem: redditur tibipro voluntate tua: redditur tibi pro charitate quā impendiſti: reddet tibi qui te ſecurū velit voce angelica. Pax in ter­ Zira hominibus bone voluntatis.¶ In eiſdem feſtis. Sermo. ij. In quo dicit ꝙapoſtoli ſumme ſunt venerandi.I oīm ſanctoꝝ martyrū grata nobis debet eſſe ſo­ SꝫMlennitas: fratres chariſſimi: quāto gratior eorū qͥ xiipreſentē ſecuti ſunt principē martyrū? St agnorūquāto magis arietū: Illoꝝ enī filij nō generationmne carnis: ſed imitatione ꝟtutis facti ſūt oēs: qͥ poſteriꝰ vſqꝫad mortē cōfeſſi ſunt xp̄m. Hos obtulerūt populi gentiū: dequibꝰ pſalmꝰ ante cātauit dicēs. Afferte dn̄o filios arietum. vxHis primū dn̄s cū ad cōfeſſionē ſui noīs hortaret̉: nō ſolū ſeꝓmiſit victorie coronatorē: ſed et certaminis adiutorē etiāin ipſis: et poſteros admonebat: qm̄ qd̓ dicebat: ſcriptū poſteris relinq̄bat. Illis gͦ ait exhortās eos. Cū autē adducēt ꝓvos ad principes ⁊ poteſtates: nolite cogitare qͥd reſpōdeatis: vel qͥd loquamini. Nō enī vos eſtis qͥ loquimini: ſed ſpiritus pr̄is veſtri qͥ loquit̉ in vobis. Meditari vetuit ⁊ cōfiteri p̄cepit. Maluit enī auferre p̄ſumptionē humanā: ⁊ gr̄amdare diuinā: vt in ſemetipſis timidi ⁊ mūdo eſſent audaces.Unde et in alio pſalmo vox martyrū dicit: quaſi ex parte humane fragilitatis verēdo. Eripe me de inimicis meis deus Fmeꝰ: et ab inſurgētibꝰ in me libera me. Et paulo poſt de auxilio diuino cōfidens dicit. Fortitudinē meā ad te cuſtodiāSupra ceteras enī turbas fideliū necnon antiquoꝝ iuſtorūet ꝓphetarū eminētes apl̓os ſuos volēs dn̄s oſtēdere dixitad eos. Beatioculi qͥ vidēt que vos videtis: ⁊ aures q̄ audiunt q̄ vos auditis. Multi enī ꝓphete ⁊ iuſti voluerūt videreque vos videtis ⁊ nō viderūt: et audire q̄ auditis et non audierūt. Itē alibi. Iam (inqͥt) nō dicā vos ſeruos: qꝛ ſeruusneſcit qͥd faciat dn̄s eiꝰ. Uos aūt dixi amicos: qꝛ oīa q̄cūqꝫaudiui a patre meo nota feci vobis. Item ait idem alio locoQuecūqꝫ alligaueritis ſuꝑ terrā: erūt ligata ⁊ in celo: et que­ ꝓcūqꝫ ſolueritis ſuꝑ terrā: erūt ſoluta ⁊ in celo. Itē alibi ſciſci­ xtāti petroqͥd ſibi ⁊ ſocijs ſuis ꝓfuiſſet reliqͥſſe oīa: ⁊ ſequi redēptorē: reſpōdit dicēs. Amen dico vobis ꝙ vos qui ſecutieſtis me in regeneratiōe cū ſederit filiꝰ hoīs in ſede maieſtatis ſue: ſedebitis ⁊ vos ſuꝑ ſedes duodecim iudicantes duodecim tribꝰ iſrael. Iſti ſunt lux mūdi: qꝛ ꝑ ipſos lumen fidei ꝓet vere ſciētie primū dn̄s huic mūdotradidit: et ab erroꝝ acpctōꝝ tenebris gētes ⁊ populos eruit. Iſti ſunt ſal terre: qꝛ ꝑeos terrigene cōdimētū ſaporis vite eterne ꝑceperūt: vt reſtringerēt carnis laſciuiā: ⁊ a putredine pctōꝝ ⁊ vitiorū vermibus ẜuarēt illeſi. Iſti ſunt lapides p̄cioſi: quos in funda­ 7mēto celeſtis edificij poſitos Iohānes ī apocalypſi ſua deſcribit: qꝛ p̄dicatio eoꝝ eccleſie fundamēta locauit. Unde ⁊paulꝰ ait. Uos eſtis ciues ſanctoꝝ ⁊ domeſtici dei: ſuꝑedifi-cati ſuꝑ fundamētū apl̓oꝝ ⁊ ꝓphetarū. Iſti ſunt duodecimporte hieruſalē noue: q̄ de celo deſcendit: qꝛ ꝑ ipſos ianuā fidei primū intrauimꝰ: ⁊ īter ciues ſctōrū annumerati ſumus.Hec gͦ ꝯſiderātes fratres km̄i: q̄ tāti duces ppl̓i nos docuerūt: ſtudeamꝰ factis īplere q̄ illi iuſſerūt. Diſcamꝰ eoꝝ exemplomūdi diuitias ꝯtēnere: pn̄tis ſeculi voluptatē non amare: regnū celeſte deſiderare: xp̄o nihil p̄ponere: ſed eiꝰ mādatis in oībus obedire: pauꝑtatē preſentiū rerū diligere: ꝟtutū diuitias habere: ſapiētie theſauꝝ appetere: ſpiritales delitias q̄rere: nulli īuidere: ſed oēs hoīes diligere: amicos indeo ⁊ īimicos ꝓpt̓ deū: qꝛ hec eſt ꝟa ⁊ ſola dilectio. Nā amorcarnal̓ ⁊ vitioſus in p̄cipitiū trahit: ⁊ ꝯparabit̉ odio. Un̄ ſcriptū ē. Qui vult amicꝰ eſſe huiꝰ ſcl̓i: īimicꝰ dei ꝯſtituit̉. Iſti gͦ

.Luce. x.

Luce. .iij.

Luce.

Phil̓. j.

j. Cor. iiij.

Phil̓. ii.

Phil̓. i.

i. Co. iiij.

Phil̓ j.

Pat. xxiij

G

H

Sermo.xliij.A

sͣ. xxviij.

Apo. xxj.

Hiere.viij.Mat. xxiij

Mat. xix.

Matrheixviij.

Mat. x.

Mat. xiij.

viij.Mat. xxiij

Luce. ij.

Mat. xiij.

vbi sͣ.

Martheīxviii.

Ephe. ij.

Psͣ. lviij.

Ioh̓. xv.

Mat. v.

Iaco. iiij.

B

C