xpoſitiōis. S. eaꝝ. ī epiam bt̄i Ioh. Tractatus. j. Fo. x

oſitiōis. S. Aug. ī epl̓am bxlix agnitio: ẜm illud qd̓ ſcriptū eſt. Arguam te et conſtituā te an̄faciem tuā. Quicunqꝫ ſe mō dūlꝫ emendare neglexerit: anteillum celeſtem populū primum accepturus erit de cōfuſiōeſuppliciū: et aīa q̄ modo per penitentiam cōpendioſam trāſactas peccatorū ſuorū putredines curare diſſimulat: an̄ illd̓tribunal metuendum ſine vllo remedio in perpetuo tartaromanebit. Que cum ita ſint: bene nobiſcū ageretur: ſi iā nuncſic peniteremus ſuper malis noſtris: quō tūc ſine vllo remedio penitebimus ſi feditates et cōfuſiones noſtras quemadmodum tūc viſuri ſumus: ſic iam eas nunc videre ⁊ horrerepoſſemus. Oſi iam nūc faciem peccatricis aīe liceret oculiscorporis intueri: et cōſcientie noſtre vultum īoculorum preſentiam permitteremur adducere. Quod ſi liceret: nec dicipoteſt: quāto ſtudio quantoqꝫ metu vrgeremur fedata componere: maculata tergere: vulnerata curare. Ideoqꝫ quianon poſſumus oculis corporis: inſpiciamus nos inquātumpoſſumus oculis cordis: et vnuſquiſqꝫ cōſcientiam ſuā anteconſpectum interioris hoīs conſtituat. Ipſi noſmetipſos caſtigemus: ipſi nobiſcumrationem de quotidiana conuerſatione faciamus: ipſi nos accuſemus quotidie iudici noſtroet dum in hac carne ſumus cōtra ipſam carnē auxiliāte dn̄oquotidie dimicemus: vincamꝰ voluptates et delectationesnoſtras: vt nobis tempus illud ſpectatiſſimū ac beatiſſimuꝫeterne vite pro felici mactatione ſuccedat: quando implebit̉xxij. illud quod dn̄s dixit. Et erūt ſimiles angelis. Et iteꝝ. Tūc.xiij. iuſti fulgebunt ſicut ſol in regno patris eorū. Putas qualistūc erit ſplendor animarum: qn̄ ſolis claritatem habebit luxcorporum? Tunc enim cū ad iſtaꝫ beatitudinem venerimusnulla erit triſticia: nullꝰ timor: nulla infirmitas: nulla morsHabebimus plenā beatitudinē fratres inter illa immēſa beneficia dn̄i noſtri: vt nunqͣꝫ ceſſemus referēdo ei gratiarumactionē de beatitudine quaſumus fruituri: coheredes effexxv. cti eius qui dixit. Uenite benedicti: percipite regnuꝫ quodvobis paratum eſt ab origine mundi: donante ipſo cui ē honor et gloria inſecula ſeculorum. Amen.¶ Finis libri Sermonum de verbisApoſtoli: diui Aurelij Auguſtini.¶ Tractatuum expoſitionis diui Aurelij Auguſtini in epiſtolam beati Iohannis: quos quidam homelias: alij ſermones nomināt: ſummaria ac breuis annotatio.Deo eo quod iohannes dicit. Quod erat ab initio: quod audiuimus: et quod vidimus. ⁊cͣ. Tractatus. .j.De eo quod idē dicit. Scribo vobis filioli. ⁊cͣ. Tractatꝰ. ij.De eo quod idem dicit. Pueri nouiſſima hora eſt. ⁊cͣ. Tr actatus. iij.De eo quod idem dicit. Et verax eſt et non eſt mendax. ⁊cͣTractatus. iiij.De eo quod idem dicit. Omnis qui natus eſt ex deo: non facit peccatum. ⁊cͣ. Tractatus. v.De eo quod idem dicit. Et in hoc cognoſcimus quia ex veritate ſumus. ⁊cͣ. Tractatus. vj.De eo quod idem dicit. Iam vos ex deo eſtis filioli: et viciſtis mundum ⁊cͣ. Tractatus. vij.De eo quod idem dicit. Deum nemo vidit vnqͣꝫ. ⁊cͣ. Tractatus. viij.De eo quod idem dicit. In hoc perfecta eſt dilectio in vobis. ⁊cͣ. Tractatus. ix.De eo quod idem dicit. Omnis qui credit ꝙ ieſus ſit chriſtꝰex deo natus eſt. ⁊cͣ. Tractatus. x.Finis¶ Expoſitio diui Aurelij Auguſtini in epiſtolābeati Iohannis. In qua maxime charitas commendatur feliciter incipit.De intentione auctoris et huius epiſtole commendatione. Prefatio.¶ Eminitſanctitas veſtra euangelium ẜm Iohannem ex ordine lectionuꝫ nos ſolere tractare. Sedquia nunc interpoſita eſt ſollēnitas ſanctoꝝ dieꝝAquibus certas ex euāgelio lectiones oportet in eccleſia recitari: que ita ſunt annue vt alie eſſe nō poſſint: ordo

ille quem ſuſceperamus neceſſitate paululū intermiſſus eſt:non omiſſus. Cum autem cogitarē quid ẜm hilaritatem preſentium dierū per hāc hebdomadam vobiſcū de ſcripturisagerem: quantum dominus donare dignatur quod poſſet iniſtis ſeptem vel octo diebus finiri: occurrit mihi epiſtola btīIohannis. Ut cuius euangelium paululum intermiſimus:eius epiſtolam tractādo: ab eo non recedamus. Preſertimquia in ipſa epiſtolaſatis dulci omnibus quibus ſanū eſt palatum cordis vbi ſapiat panis dei: et ſatis memorabili ī ſancta eccleſia dei: maxime charitas cōmendatur. Locuturuseſt multa: et prope omnia de charitate. Qui habet in ſe vndeaudiat: neceſſe eſt gaudeat: ad quod audit. Sic enim illi eritlectio iſta: tanqͣꝫ oleum in flamma. Si eſt ibi quod nutriaturnutritur ⁊ creſcit et permanet. Item quibuſdam ſic eē debettanquā flā ma ad fomitē: vt ſi non ardebat: accedente ſermone accendatur. In quibuſdam enim nutritur quod eſt: ī quibuſdam accenditur ſi deeſt: vt omnes in vna charitate gaudeamus. Ubi autem charitas: ibi pax: et vbi humilitas: ibicharitas. Iam ipſum audiamus: ⁊ ad eius verbum que dn̄sſuggerit etiam vobis vt bene intelligatis loquamur.¶ Explicit prefatio.Tractatus primus.¶ Quod fuit ab initio: quod audiuimus: qd̓ vidimus oculis noſtris: qd̓ ꝑſpeximus. Et manꝰnoſtre cōtrectauerūt. de verbo vite et vita manifeſtata ē. Et vidimꝰ et teſtamur. Et annūciamusvobis vitā eternā q̄ erat apd̓ patrē ⁊ apparuit nobis. Quod vidimus ⁊ audiuimꝰ annūciamꝰ vobis: vt ⁊ vos ſocietatē habeatis nobiſcuꝫ. Et ſocietas nr̄a ſit cū pr̄e ⁊ cū filio eiꝰ ieſu xp̄o. Et hecſcribimus vobis: vt gaudeatis ⁊ gaudiū veſtruꝫſit plenū: ⁊ hec ē annūciatio quā audiuimꝰ ab eo⁊ annūciamus vobis: qm̄ deus lux ē ⁊ tenebre ineo nō ſunt vlle. Si dixerimus qm̄ ſocietatē habemus cū eo: ⁊ in tenebris ambulamus mentimuret veritatē nō facimus. Si aūt in luce ambulamſicut et ip̄e ē ī luce: ſocietatē habemus ad inuicē.Et ſanguis ieſu filij eiꝰ mūdat nos ab oī peccatoSi dixerimꝰ qm̄ pctm̄ nō habemꝰ ip̄i nos ſeducimus: ⁊ veritas ī nobis nō ē. Si cōfiteamur pctānoſtra. fidelis ē et iuſtus vt remittat nobis pctānr̄a: et emūdet nos ab oī iniqͥtate. Si dixerimusqm̄ non peccauimꝰ mendacē facimꝰ eū: ⁊ verbuꝫeius nō eſt ī nobis. Filioli mei: hec ſcribo vobisvt nō peccetis: ſed ⁊ ſi qͥs peccauerit: aduocatumhabemꝰ apud patrē ieſum xp̄m iuſtū: ⁊ ipſe ē propiciatio ꝓ pctīs nr̄is: nō pro nr̄is autē tantū: ſedetiā ꝓ totiꝰ mūdi: ⁊ ī hoc ſcimꝰ qm̄ cognouimꝰ eūſi mandata eiꝰ obſeruamꝰ: qui dicit ſe noſſe euꝫ: ⁊mādata eiꝰ nō cuſtodit mēdax ē: et in hoc veritasnō ē. Qui aūt ſeruat verbū eiꝰ vere ī hoc charitasdei ꝑfecta ē. In hoc ſcimꝰ: qm̄ in ipſo ſumus: quidicit ſe in ipſo manere: debet ſicut ille ambulauitet ip̄e ambulare. Chariſſimi nō mādatū nouumſcribo vobis: ſed mādatū vetus qd̓ habuiſtis abinitio. mandatū vetus eſt verbū quod audiſtis.Iterū mādatū nouū ſcribo vobis: qd̓ verū ē: et inip̄o et ī vobis: qꝛ tenebre trāſierūt: ⁊ verū lumē iālucet. Qui dicit ſe ī luce eſſe: ⁊ fratrē ſuū odit in te ⁊nebris ē vſqꝫ adhuc: qͥ diligit fratrē ſuū in luminemanet: et ſcādalū in eo nō eſt. Qui aūt odit fratrēſuū in tenebris ē: et in tenebris ambulat: et neſcitquo eat quia tenebre obcecaueruntoculos eius.x iij

x iij

Mat. xxij.Mat. xiij.

Mat. xx.

C

T