Sancti auguſtini de verbis dn̄i. Sermo. xxiiij

Aancfi auguitini de vſecum nō portāt. Tu gͦ tecum porta: intꝰ porta. Ubi videt deus: ibi porta teſtimoniū ꝯſcientie tue. Qui aūt ābulat ad teſtimoniū alienū: oleū nō portat ſecū. Si iō abſtines ab illicitis ⁊ facis bona oꝑa vt ab hoībꝰ lauderꝭ: non eſt intꝰ oleum.Deniqꝫ cū ceperīt hoīes: nō deficiūt lāpades. Intēdatitaqꝫcharitas vr̄a. Anteqͣꝫ dormirēt ille virgines: nō eſt dictuꝫ: qꝛextīguebant̉ lāpades illaꝝ. Sapientiū lāpades ardebāt deoleo eterno: de ꝯſciētie ſecuritate: de interiore gl̓ia: de ītimacharitate. Ardebāt tn̄ ⁊ illarū fatuarū. Quare tūc ardebant?Qꝛ nō deerāt laudes hoīm. Poſtea vero qͣꝫ ſurrexerūt .i. ī reſurrectiōe amortuis: ceperūt aptare lāpades ſuas .i. pararedeo operū ſuoꝝ reddere rationē. Et qꝛ tūc nemo eſt qͥ laudetoīs hō cauſe ſue vacat: nemo eſt tūc qͥ nō de ſe cogitet. Nō eigo erāt qͥ oleū venderēt: ceperūt deficere lāpades: et ꝯuerterūt ſe fatue ad quinqꝫ prudētes. Date nobis inqͥunt de oleovr̄o: qꝛ lāpades nr̄e extinguunt̉. Hoc q̄rebāt qd̓ ꝯſueueranti. alienolucere: ad alienas laudes ambulare. Date nobis deoleo vr̄o: qꝛ lāpades nr̄e extīguunt̉. At ille Ne forte inqͥūt nōſufficiat nobis ⁊ vobis: itē potiꝰ ad vendētes et emite vobis.Nō ꝯſulentiū: ſꝫ irridentiū eſt iſta reſpōſio. Quare irridētium? Ꝙ ſapiētes erāt: qꝛ ſapiētia erat in illis. Nō em̄ ſapientes de ſuo erāt: ſed illa in illis erat ſapiētia: de quaſcriptū eſtin quodā libro: q̄ dicit ꝯtēptoribꝰ ſuis cū venirent ad mala: q̄r. j. illis minuta eſt. Et ego vr̄e ꝑditioni ſuꝑridebo. Quid mirūeſt qꝛ ſapiētes irridēt fatuas? Quid eſt irridere? Itē ad vendētes ⁊ emite vobis: q̄ nō ſolebatꝭ bn̄ viuere: niſi qꝛ vos hoīeslaudabāt: qꝛ vobis oleū vendebāt. Quid eſt oleū vendebantLaudes vēdebāt. Qui vendūt laudes niſi adulatores? Quātomagis nō acqͥeſceretꝭ adulatoribꝰ ⁊ intꝰ oleū portaretis: ⁊ꝓpter bonā ꝯſcientiā oīa bona oꝑa faceretꝭ. Tūc diceretis:l. Emēdauit me iuſtus in mīa etarguit me: oleū aūt pctōris n̄impinguet caput meū. Melius inqͥt emēdet me iuſtus: argu⁊ me iuſtus: collaphizet me iuſtus: corriget me iuſtus: qͣꝫ impinguet caput meum oleum peccatoris. Quid eſt oleum peccatoris: niſi blādimenta adulatoris? Itē ergo ad vēdētes ⁊emite vobis: hͦ facere cōſueuiſtis. Nos aūt nō vobis damusQuare? Ne forte non ſufficiat nobis et vobis. Quid eſt nonſufficiat? Nō deſperatiōe dictū eſt: ſꝫ ſobria ⁊ pia hūilitate.Ꝙͣuis eī bonus habeat bonā ꝯſcientiā: vn̄ ſcit quēadmodūiudicet ille qͥ neminē fallit? Habꝫ bonā ꝯſcientiā: nō illi titilant crimīa in corde ꝯcepta: ſꝫ ꝓpter quotidianaquedā vitej.humane pctā: licꝫ bona ꝯſcientia ſit: tn̄ dicit deo. Dimitte nobis debita nr̄a: qꝛ fecit qd̓ ſequit̉. Sicut ⁊ nos dimittimꝰ debita debitoribꝰ nr̄is. Fregit paneꝫ eſuriēti ex corde: veſtiuitnudū ex corde: de oleo interiore fecit oꝑa bona: ⁊ tn̄ in illo iudicio trepidat ip̄a bona ꝯſcientia. Uide qͥd eſt. Date nobisoleū. Audierūt. Ite potius ad vendētes: qꝛ laudibꝰ humanis viuere cōſueuiſtis: vobiſcū oleū nō portatis: nō aūt nosdamus ne forte nō ſufficiat nobis ⁊ vobis. Uix em̄ de nobisiudicamꝰ: quanto minꝰ de vobis poſſumꝰ iudicare? Quid ērb̓. vix de nobis poſſumꝰ iudicare. Qꝛ cum rex iuſtus ſederit inthrono: qͥs gloriat̉ caſtū ſe cor habere? Forte tu non inuenisaliqͥd in ꝯſcientia tua: ⁊ inuenit ille qͥ melius videt: cuius acies diuina penetrat altiora. Uidet forte aliqͥd: inueniet forteciij. aliquid. Quāto melius illi dicis. Ne intres in iudiciū cū ſeruotuo? Etiā quanto melius dicis Dimitte nobis debita noſtra? Qꝛ et dicit̉ tibi ꝓpter illas faces: propter illas lāpadesEſuriui et dediſtꝭ mihimanducare. Quid ergo? Et ille nonxv. illud fecerūt? Non fecerūt an̄ illū. Sꝫ quō fecerūt? Quō ꝓhibet dn̄s qͥ dixit. Cauete iuſticiā veſtrā facere corā hoībꝰvt videamini ab eis. Alioquin nō habebitꝭ mercedē apd̓ paj.trē qͥ in celis eſt. Et nolite ſimiles eſſe hypocritis qn̄ oratis.Amant em̄ ſtare in plateis ⁊ orare: vt videant̉ ab homībus.Amendico vobis: receperūt mercedē ſuā. Emerūtoleū: preciū dederunt. Emerūt: nō ſunt fraudati laudibus humanisQueſierunt laudes humanas: et habuerūt. Iſte laudes humane in die iudicij non eos adiuuant. Ille aūt quō fecerūt:Luceant opera veſtra coram hominibꝰ vt videant bona fa-cta vr̄a: ⁊ glorificent patrē veſtrū qͥ in celis eſt. Non ait vosNon em̄ de tuo habes oleum. Iacta te: ⁊ dic habeo: ſꝫ nō haiiij. beo. Quid eī habes qd̓ nō accepiſti? Ergo ille ſic fecerūt: ille ſic. Non eſt aūt mirandū cū eunt emere: cū querunt a quibus laudentur et non inueniunt: cū querunt a quibus cōſolētur et non inueniunt: aperta eſt ianua: venit ſponſus et ſpon-

erbis dn̄i. Sermo. xxiiij.ſa. Tunc glorificata eſt cum xp̄o eccleſia: vt ſingula mēbraad totum ſe colligant. Et intrauerunt cum eo ad nuptias: etclauſum eſt oſtium. Et ille fatue poſtea venerunt: ſed nunqͥdoleum emerunt: a quibus emerent aut inuenerunt? Ideo īanuas clauſas inuenerunt. Pulſare ceperunt: ſed ſero. Dictūeſt: verū eſt: non fallaciter dictū eſt. Pulſate et aperietur vo Bbis. Sed mō qn̄ tp̄s eſt mīe: nō qn̄ tp̄s eſt iudicij. Non enimpoſſunt confundi iſta tꝑa: cum mīam et iudicium dn̄o ſuo cā Ytet eccleſia. Tempus eſt mīe: agepnīam Tempore iudicijillam habes agere? Eris in virginibus illis: ꝯtra quas clauſum eſt oſtium. Dn̄e dn̄e aperi nobis. Nunquid non penitentiā egerūt: q̄ ſecū oleum non portauerunt? Et quid illis profuit ſera penitentia: qn̄ eas irridebat vera ſapientia? Clauſūeſt ergo oſtium. Et quid illis dictum eſt? Non noui vos. Nōillas nouit: qui omnia nouit? Quid ergo eſt. Non noui vos.Improbo vos: reprobo vos. In arte mea non vos agnoſcoars mea neſcit vitia. Hoc eſt aūt magnum: ⁊ neſcit vitia: ⁊ iudicat vitia. Neſcit faciendo: iudicat arguendo. Sic ergo nōnoui vos: ierunt: intrauerunt quinqꝫ prudentes. Ꝙ multieſtis fratres mei in nomine xp̄i: ſint in vobis quinqꝫ prudentes: ſed nolite quinqꝫ homines. Sint in vobis quinqꝫ prudētes: ad iſtam prudentiā quinarij numeri pertinentes. Ueniet enim hora: et qn̄ neſcimus veniet. Media nocte veniet: vigilate. Sic clauſit euangelium. Uigilate: qꝛ neſcitꝭ diē neqꝫhorā. Si ergo dormituri ſumus: quō vigilamus? Corde vigila: fide vigila: ſpe vigila: charitate vigila: operibꝰ vigila⁊ qn̄ corpore dormieris: veniet tp̄s vt ſurgas. Cū autēſurrexerꝭ: prepara lāpades. Tunc nō extinguunt̉: tūc in interiorecōſcientie oleo vegetent̉: tunc ſponſus ille incorporeis nexibus amplectat̉: tunc te introducet in domum vbi nunqͣꝫ dormias: vbi nunqͣꝫ poſſit tua lampas extingui. Hodie vero laboramus: et lāpades noſtre inter ventos ſeculi huius tētationeſqꝫ fluctuāt. Sed ardeat in rubore flamma noſtra: vt ventus tētationis augeat ignē potius qͣꝫ extinguat.¶ De verbis dn̄i in euāgelio ẜm Lucam.¶ De eo qd̓ ſcriptū eſt in euangelio ẜm Lucam.Qui vos ſꝑnit me ſpernit. Sermo. xxiiij. ī quode diuite epulone ac lazaro paupere prīcipaliterintendit.Ominus noſter ieſuſxp̄s qd̓ diſcipulis ſuis loquebat̉ illo tꝑe ASſcribebat̉: ⁊ nobis audiendū parabatur.Audiuimꝰ ergo verba eiꝰ. Quid em̄ nojbis ꝓdeſſet ſi videret̉ ⁊ non audiret̉? Necmō aliqͥd obeſt: qꝛ nō videt̉ ⁊ tn̄ auditurP℟ 4Dicit ergo. Qui vos ſpernit meſpernitj YSi ſol̓ apl̓is dixit. Qui vos ſpernitme ſpernit: ſpernite nos.Si aūt ſermo eius peruenit ad nos ⁊ vocauit nos et in eoruꝫloco ꝯſtituit nos: videte ne ſpernatis nos: ne ad illū ꝑueniatiniuria quā nobis feceritis. Si em̄ nos nō timētꝭ: illūtimēteqͥ dixit. Qui vos ſpernit me ſpernit. Quid aūt nos loquimurvobis qͥ ſperni nolumus a vobis: niſi vt de veſtrꝭ bonis moribus gaudeamꝰ? Periculorū noſtrorū ſint ſolatia: vr̄a bona oꝑa. Uiuite bene: ne moriamini male. Nec in his verbisq̄ dixi. Uiuitebn̄ ne moriamini male: attendatis eos qui forte male vixerunt: et in lectulis ſuis mortui ſunt: et acta ē pōpa funeris eorum et poſiti ſunt in precioſis ſarcophagis: inſepulchris pulcherrime et operoſiſſime fabricatis. Et quiaforte dicit ſibi vnuſquiſqꝫ veſtrum: ſic vellē mori: putetꝭ merem vanam dicere voluiſſe: qm̄ dixi velle me vt bene viuatisne male moriamini? Contra forte occurrit aliqͥs: qͥ ⁊ bn̄ vixitet ẜm opinionē hoīm male eſt mortuus. Forte a ruina ē mortuus: a naufragio mortuus eſt: a beſtijs mortuus eſt. Et dicit vnuſquiſqꝫ carnalis in cordeſuo. Quid eſt bene viuere?Ecce ille ſic vixit: et ſic eſt mortuus. Redite ergo ad cor: ⁊ ſifideles eſtis inuenietis ibi xp̄m. Ip̄e vobis loquit̉ ibi. Egoenim clamo: ille vero in ſilentio plus docet. Egoloquor perſonum ſermonis: ille intus loquitur per timorem cogitatio.nis. Ergo ip̄e aſſerat ī corde veſtro verbum meum: qm̄ dicere auſus ſum: bene viuite ne male moriamini. Ecce quomodo fides eſt in cordibus veſtris: et ibi eſt xp̄s: ⁊ ip̄e habet docere qd̓ ego cupio perſonare. Recordamini in euangelio di­ L

Prouer

Psͣ. cxl.

Prouerʰ̓.xx.

Mat. vj

j. Cor. j..:

Mat. xx..

Mat. v.

Psͣ. cxlij.Mat. vj.

Mat. vj.

Mat. vj.

D

Mat. vijPſalm̄. c.

Mat. vij

Mſalū

Luce. x

A

TS

Lude. xvj