Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Emporium Sermonū Diui Auguſtini.

Habes amice lector/ in vniuerſos Diui patrꝭ Auguſtini Sermones accōmodatiſſimū repertoriū: prope dixerimoīm precioſiſſimarū rerū oppulētiſſimū Emporiū in quo vniuerſa ad beate eruditeqꝫ vite vſumſunt neceſſaria: ſine laboris tedioreperire: et abſqꝫ tēporis ſumptu(a viri ſtudioſi magnopere abſtinere debēt) poterꝭ ꝯparare.ta enī induſtria / impreſſorū artedigeſtum eſt: vt quicqͥd in toto volumine / ſingulis folijs: colūnis.ac pene verſiculis annotatiōe dignum ꝯtinetur: id om̄e temporispuncto/ voluptate et vtilitatequerētibus exhibeat. Uale.Aron ſtetit inter mortuos etTEviuos quid ſignificat. xcviijC. fo. cclxxxj.UAaron xp̄i typum habuit. xcix.A. fo. cclxxxj.Abba pater qͥd ſit: et cur apl̓s vtrūqꝫ poſuit. Ser. xiij. K. fo. lxxxij.Ablactandi quomodo ſint paruuli ſpiritualiter. Tractatu. xcviij. D. fo. ccxx.Aborſum ꝓcurans tantorū homicidiorūſe reum eſſe ſciat: quāti generari potuiſſent. ccxl̓iiij. B. fo. cccxliij.Abraham forma eſt obediētie. Ser. xl. Afo. xviij. col. iiijAbraham tribꝰ nominibꝰ ſub tribꝰ tēporibus appellatꝰ eſt/ excelſus. ſcꝫ: paterexcelſus: et pater multaꝝ gentiū. Ser.xl. B. fo. xix. col. j.Abraham quō iubet̉ īmolari filiū ſuum.xlvj. F. G. fo. cclv. lxxj. lxxij. lxxiij. pertotum. fo. cclxvij..cclxviij. lxxv. C. fo.cclxx. cxl. D. fo. cclxxxvj.Abraham credidit deo: et reputatū eſt illi ad iuſtitiam: exponitur. lxviij. A. E.fo. cclxvj. cx. D. fo. cclxxxvj.Abraham per fidē accepit filiū in ſenectute quē in iuuētute habere poteratnatura. lxviij. E. fo. cclxvj. lxxij. H. folio. cclxviij.Abraham dubitauit credere quādo eifilius ꝓmittebat̉: ideo non trepidauitquando exigebat̉ offerre. lxxij. A. in flne. lxxiij. C. fo. cclxviij.Abraham radicē fidei nominiſqꝫ xp̄ianihabebat: qꝛ totuꝫ illi credulitas donauit quicqͥd legali poſſet obẜuationeferri. lxviij. A. fo. cclxvj.Abraham hyſtorialiter legimꝰ egreſſumde terra ſua: et cognatione ⁊cͣ. qd̓ in nobis ſpiritaliter implenduꝫ eſt. lj. A. fo.cclx. lxviij. A. B. C. fo. cclxvj.Abraham imitari debemus. xlvj. I. foliocclv.Abraham ſuo exemplo nos docet deberevirtutem charitatis: que om̄ia credit.xlvj. E. F. G. fo.cclv.Abraham iuſtificatꝰ eſt gratia: p̄ſumptione. cx. D. circa finē. fo. cclxxxvj.Abraham filio ſuo Iſaac dedit oēm ſu

am ſubſtantiā: filijs cōcubinarū largitus eſt munera: quid figurat. ccxxiij.C C. fo. cccxxxij.Abraham erat ꝓphetie ſpū plenus: nouit de ſemine ſuo xp̄m naſciturū: ideo carnale femur: ſꝫ deū viuū iuramētum exigebat. lxxv. A. in medio. folio. cclxx.Abraham quid nos imitādū docet. lxxij.F. fo. cclxviij.Abreham mittit puerū ad rebeccā. lxxv.per totū. fo. cclxx.Abraham ideo iubet̉ filiuꝫ victimare: vtmanifeſtet̉ mūdo iam notꝰ erat deo.lxx. H. lxxij. E. lxxiij. C. fo.cclxvij. etcclxviij.Abraham ſi parricidiū fecerit iuſtus eſt.ſi fecerit indeuotus eſt. lxxiij. A. folio. cclxviij.Abraham typū habuit dei patris: et qͥcquid de eo ſcriptura dicit factū eſtphētia fuit. lxxj. B. lxxij. H. fo. cclxvij.et. cclxviij.Abraham īter diuitias pauper fuit: ideopauperū factus eſt ſuſceptor. cx. D. E.folio. cclxxxvj.Abraham fecit ſibi queſtionem quaſide p̄ceptis dei ſibi aduerſantibꝰ: quiacredidit ſuſcepturꝰ filiū: credidit occiſurus: vbiqꝫ fidelis non crudelis fuit.lxxij. B. lxxiij. A. fo. cclxviij.Abraam cur poſteaqͣꝫ fuit ei nomē mutatum nunqͣꝫ noīe priſtino ſicut iacob vocetur. Ser. xl. C. fo. lviij.Abraam quomodo vidit diem xp̄i. Tractatu. xliij. F. G. fo. cxc.Abraamſpiritaliter rac offert filiū ſuum.Ser. xl. D. G. fo. xix. col. ij.Abrae filij quomodo ſint chriſtiani. Tractatu. xlij. B. fo. clxxxix.Abrahe tres viri apparuerūt ſub arbore:et quid figurant. lxviij C C. fo. cclxvj.lxx. per totū. fo. cclxvij.Abrahe filij dicūtur om̄es in xp̄m credētes. liiij. A. fo. cclxj.Abrahe dicit̉: Sume tibi vaccam triennē⁊cͣ. liiij. per totum. fo. cclxj.Abrahe in immolatione filij oſtendit̉ patientia fortis: et deuotio cōſtans. lxxiijD. fo. cclxviij.Abrae filij erāt iudei carnis origine: fidei imitatiōe. xlij. A. B. G. fo. clxxxix.Abſcondiſti ea a ſapiētibꝰ et prudētibꝰ etreuelaſti ea paruulis: quō exponit̉. ſer.viij. C. circa pͥncipiū. fo. xxxix.Abſconderit quare ſe xp̄s: a iudeislapidare vellent. xliij. G. in fine fo. cxc.Abſolui debet cōpunctꝰ niſi fueritfeſſus. Sermo. xxx. D. circa finē. xiiij.Abſoluendi et ligādi poteſtatē dn̄s eccleſie in perſona petri tradidit. l. E. folio.cxcix. cxxj. C. fo. ccxxxiij.Abſoluendi et ligādi ſibi arrogent auctoritatē clerici in terra querūt poſſidere hereditatē. Ser. lix. B. fo. xxviij.col. iij.Abſoluere eſt innocentē iudicare. cix. H.fo. cclxxxv.Abſtinētie duo ſunt genera: vnū corporale: aliud ſuiritale. xx. G. fo. ccclv.Abſtinentie mira et magna eſt virtꝰ. Ser.xxxj. B. fo. xiiij. col. iij.Abſtinendū eſt tam corpore qͣꝫ mente.Ser. iiij. C. fo. iiij. col. iij.

Abſtinendū eſt quātuꝫ valitudo ꝑmittit.Ser. xxiij. C. xxv. C. xxviij. H. fo. x. etduobus folijs ſequentibus. et in tertiaregula. ca. xj. fo. j.Abſtinendū eſt non tantū ab illicitis: ſedetiā a licitis: qꝛ qui cōceſſa īmoderateappetit: qui cōceſſit offendit. lxiiij.C. fo. cclxv. clvij. D. fo. ccciiijAbutūtur qualiter mali bonis dei: et ecōtra: qualiter deꝰ bene vtitur malis hominum. Tractatu. xxvij D. E. xxviij.C. fo. clxxv. et. clxxvj. l. D. fo. cxcix. lv.C. D. fo. cciiij. cxij. A. fo. ccxxviij.Acceptor perſonarū eſt deꝰ: ſed meritorū diſcretor. vij. G. fo. ccxlj.Accidens om̄e ſcd̓m tēpus vel eſſe veleſſe poteſt/ vel potuit/ aut etiā poterit.xxxviij. K. Q. fo. cclj.Accidia qͣꝫta mala faciat. xvij. D. fo. viij.Accipit me: accipit ſi quē miſero: quōintelligendū eſt. lix. B. fo. ccv.Accuſare aliū de crimine p̄ſumat/ quēcōſciētia propria accuſat. xxxiij. C. folio. clxxx.Accuſare debemꝰ pct̄ā nr̄a. xij. E. fo. cliijAccuſare alios pleriqꝫ nolūt: quia ſe perillos pleriqꝫ cupiūt: alij ideo tacēt quenouerūt: quia documentis iudicibꝰ eccleſiaſticis probare poſſunt. Homelia. l. M. fo. cxxxv.Accuſare debet aliquē de quo ipſeeſt īmunis. Ser. xlvij. C. fo. lxij.Accuſari debetreus niſi ſub duobꝰ vl̓tribꝰ teſtibꝰ. In. iij. rl̓a. cap̄. xxiij. fo. j.Accuſat ſe qui in peccatis eſt et aliū accuſat. cxxx. K. fo. ccxciijAccuſantē ſe in peccatis diabolus accuſabit in iudicio. lxvj. A. fo. cclxv.Accuſator iudex nemo ſimul eſſe poteſtHomelia. l. M fo. cxxxv.Accuſationem ingratam repellit: niſiſubſequuta defenſio. cxviij. A. folio.cclxxxix.Acetū quod chriſtꝰ accepit in cruce: qͥdſignificat. cxix. C. fo. ccxxxij.Aculeus mortis quid ſit: et quādo ceſſabit. Ser. ij. D. in fine. et. iij. F. fo. lxxiij.et. lxxiiij.Adam ſic expulſus eſt de paradiſo vt corrigeret̉ gr̄am: pena tꝑali adipiſceret̉ eternā ꝓmiſſionē. xxvj. B. fo. xj.Adam ſe abſcōdit: et vocatꝰ a deo tunicas pelliceas accepit: quid ſignificet.xxvj. B. fo. xj.Adā niſi intēperātia ꝓuocante euamcognouit. lxxvij. B. fo. cclxx.Adam a dn̄o argueret̉ de inobediētiaſe excuſando auctorem ſuperbe accuſauit. xix. G. fo. cccliiij.Adam ibi ſepultꝰ fert̉ vbi chriſtus crucifixus eſſe legit̉. lxxj. E. fo.cclxvij.Adam cur tegebat ſe poſt peccatū: tales genuit qualis ipſe factꝰ fuerat. Sermo. xxxj. A. fo. liij.Adam qꝛ ſe contra deuꝫ erexit: cecidit:xp̄s ſe humiliauit vt oēs erigeret. cj. Efo. cclxxxij.Adam cur fecit ſibi ſuccinctoria de folijsfici. viij. C. fo. lxxviij.Adam ẜm quattuor litteras ſignificat qͣttuor mūdi parteſ. ix. E.. x. E. fo. cxlixet ſequenti.Adam poterat inter delitias paradiſi incōcuſſus ſtare: ſi eua ibidē cum diaboAA ij