Ser. xxxv. In Aſſumptione beate Marie. Ser. ij. Fo. cccli.

tatio leuauit: vt verbū in principio apud deū: de ſuperna celi arcealis ſuſciperet. Ofelix maria: et omni laude digniſſima. O virgos ſer dei genitrix glorioſa: o ſublimis puerpera: cuius viſceribushu­ auctor celi terreqꝫ cōmittitur. Ofelicia oſcula lactētis labijseris impreſſa: cū inter crebra indicia reptātis infātie: vtpote ve3rus ex te filius tibi matri alluderet: cū verus ex pr̄e dn̄s imperaret. Nam auctorem tuū ipſa cōcipiēs edidiſti in tꝑe puj.berem quē habebas ante tꝑa cōditorē. O felix puerperium:letabile angelis: optabile ſanctis: neceſſariū ꝑditis: cōgruūprofligatis. Qui poſt multas aſſumpte carnis iniurias: ⁊ advltimū verberatus flagris: potatꝰ felle: affixus patibulo: vtte veram matrē oſtenderet: verum ſe hoīem patiēdo mōſtra-uit. Sed quid dicā pauꝑ ingenio: cū de te quicqͥd dixero minor laus ē qͣꝫ dignitas tua meretur? Si celū te vocē: altior esSi matrem gentiū dicam: precedis. Si formā dei appellemdigna exiſtis. Si dominā angeloꝝ vocitē: ꝑ oīa te eē ꝓbarisQuid ergo de te digne dicā: quid referam: cū nō ſufficiat lingua carnis tuas enarrare ꝟtutes? Has interim laudes ſileatlingua carnis: quas ſemper ardēter ꝓfertaīa. Nunc noſtraspeto vt aures doctrinarū tuarū demulceas organis. Plaudat nunc tympanis ſcena tuis et veloces articulos puerperecōcrepent. Concināt letantes chori ⁊ alternātibus modulisdulciſona carmīamiſceātur. Audiamus fratres: audiamuspio mentis affectu: audiamꝰ qͦuemadmodū tympaniſtrīarūdoctrinis cōcrepet beata ꝟgo maria. Audiamus inquam: ethuic harmonie moribꝰ reſpōdeamus. Deniqꝫ cū hec mulierbeatiſſima ab angelo iā ſalutata: ſpirituſancto repleta: plenitudine diuinitatꝭ afflata: ad eliſabeth veniſſet cognatā: poſtexultationē Ioh̓is in vtero matris: hec dn̄o decantauit cātica laudis. Magnificat aīa mea dn̄ꝫ. Et exultauit ſpūs meusin deo ſalutari meo. Primo igit̉ in hoc loco querendū eſt: qͥdſit magnificare dn̄m. Neqꝫ enī magnꝰ ſit a creatura creatorSed ſciendū nobis ē duobus modis dici magnificari: id eſtaut magnum facere: aut magnum adorare: magnū admirarMagnificatur enī deus a nobis: cū magnificari dignat̉ a nobis. Sed nunqͥd ſic in nobis ſicut ī beata maria eandē carnēaſſumpſit ꝓ nobis? Aue inqͥt ad eā angelꝰ gr̄a plena: dn̄s tecum: bn̄dicta tu in mulieribus. Spūſſanctus ſuperueniet inte: ⁊ virtus altiſſimi obumbrabit tibi. Ideoqꝫ quod naſcetuex te ſanctū: vocabitur filius dei. Quecunqꝫ tn̄ aīa ſancta vebum cōcipere pōt credendo: parere predicando: magnificatiij. amādo. Unde ⁊ dauid ꝓph̓a dicit. Magnificate dn̄m mecū⁊ exaltemus nomē eius in inuicē. Ac ſi diceret. Magnitudi.nem dn̄i mecū predicate: et noīs eius preconia magna voceattollite. Hinc iterū dicit. Dn̄e deus meꝰ: magnificatꝰ es vehemēter. Unde aūt magnificet̉ in nobis iſdē ꝓph̓a ait. Magnificata ē vſqꝫ ad celos mīa tua. Hinc namqꝫ optādū eſt inſingulis: vtnr̄a aīa magnificet dn̄m: concipiat dei verbū: pariat ⁊ nutriat: recordetur ſaluatiōis ſue pia ꝯmercia: quomōnullis ſuis precedētibꝰ meritis ſit ab iniqͥtate ſaluata: ſꝫ ſoladei bonitate gratuita xp̄i ſanguine redēpta ⁊ dicat. Magnij. ficat aīa mea dn̄m. Sic enī deꝰ dilexit mūdū (ait euāgeliūvt filiū ſuū vnigenitū daret. Hinc namqꝫ et apl̓s. Qui ꝓprioinqͥt filio nō peper eit: ſꝫ ꝓ nobis tradidit illū. Omire pietatꝭaffectꝰ: o ineſtimabilis ardor charitatis. Quis ante tāte pietatis diuitias nō obſtupeſcat? Quis ante tā ineffabilē charitatē nō cōtremiſcat? Quis vnqͣꝫ poſſet ſperare: vt ex deo antetꝑa natus: naſceretur ꝓ hoībus in tꝑe ex femina hō factus:Undeſcriptū eſt. Cū venit plenitudo tēporis: miſit deꝰ filiūſuū factū ex muliere: factū ſub lege: vt eos qui ſub lege erantredimeret: vt adoptionē filiorū reciperemus. Quis inquampoſſet eſtimare: vt portaretur manibꝰ femineis portator orbis: panis angelorū aleretur: virtꝰ celorū infirmaretur: vitaoīm moreretur? Magnificet ergo ī his aīa glorioſiſſime marie dn̄m: magnificet ⁊ nr̄a. Admiremur: gratulemur: amemlaudemus: adoremus: gratias illi agamus: qm̄ per eiuſdē redemptoris nr̄i mortē de tenebris ad lucē: de morte ad vitamde corruptiōe ad incorruptionē: de exilio ad patriā: de luctuad gaudiū: de terris ad celeſte regnū vocati ſumus. Qualiſcunqꝫ igitur aīaſancta talibus fuerit incitamentis occupatanihil concupiſcit terrenū: nihil trāſitoriū: nihil qd̓ ad tēpusarridet: nihil quod ad preſens delectat. Hec riſum luctū computat: ⁊ gaudiū in merorē cōmutat: cui mūdus carcer: celūqꝫ

Cal ¶ Marie. Ser. ii. Fo. cōhabitatio eſt. Cui exultatio de preſentibus nulla eſt: qꝛ in illotantū gaudere appetit: qui ſuper oēs eſt. Unde inſancto cantico cū diceret virgo glorioſa. Magnificat aīa mea dominū.Et exultauit ſpūs meus: ſignanter addidit. In deo ſalutarimeo. Ac ſi diceret. Anima mea q̄ magnificat dn̄m: non ī quolibet alio ſed in illo tantū exultat: quem amando magnificat.Nouerat enim eſſe aliā vituperabilem exultetionē: qua mūdus gaudere dicitur tendens ad luctū. Et de qualibus ſalomon ait. Letantur cū malefecerint: et exultant in rebus peſſi ꝓmis. Hinc ⁊ apoſtolus non quodlibet gaudiū inſanctorū cordibus eſſe deſcribit: ſed inſpirituſancto. Hinc dauid cum diceret. Gaudete iuſti: ſubiunxit. In domino. Hinc cū domīodiceret. Gaudebūt labia mea dū cantauero: addidit. Tibi.Hac enim exultatione nullus eorū gaudet: quiſquis de preſentibus tantū exultat eterniſqꝫ bonis intereſſe nō cōcupiſcitcui exiliū patria eſſe creditur: ⁊ mors vita eſtimatur: cui deventer eſt: et ornatus non in moribus ſed in actu eſt: qui cumlaudatur extollitur: et cū vituperatꝰ fuerit magnis iracūdieſtimulis agitatur: qui cū manſuetis non humiliatur: ſed ī ſuperbie faſcibus eleuatus ceteros quaſi ex alto montis ſupecilio cōtēplatur. Sed quis hec ad plenū ita poteſt calcare: vtab hac exultatione hiſdem vitijs interpellātibus nec ad momentum ſe credat abſtrahi: cū ſcriptura pronunciet. Corpus?quod corrumpitur aggrauat animam: ⁊ deprimitterrena inhabitatio ſenſum multa cogitantē: Ingemiſce ergo oſanctaanima quecunqꝫ in domino exultas: et quotiens te ab hac exultatione abſtractā videris eſſe: dicito. Ne proijcias me do­ 1mine a facie tua: et ſpiritum ſanctum tuum ne auferas a me.Redde mihi leticiā ſalutaris tui: ⁊ ſpiritu principali confirma me. Et hic attētius intuere: quam exultationem petierit.Quod enim hebraice Ieſus: hoc latine ſalutaris dicit̉. Queenim hec leticia eſt ieſu: niſi contemplatio eius: qualis vēturus eſt in gloria ſua? Sciendum vero eſt: quia illi tūc hac claritate potientur: qui hic poſiti redemptoris ſui veſtigia imitantur. Et quidem dominū Ieſum legimꝰ doluiſſe: fleuiſſe: Iex itinere fatigatum fuiſſe: opprobria et iniurias ſuſtinuiſſe iiſputa: flagella: crucem ſuſcepiſſe: nunqͣꝫ tamen legimus eū ri­ Lſiſſe: proſperatum in terra fuiſſe. Hinc plane: hinc in ſpe gau­ xjdent omnes electi: cum ceperint aduerſitatibus mundi fatigari: et nullis eius proſperitatibus fallaciter decipi: ſciētesaliam vitam ſupereſſe per quā poſſint celos penetrare. Hinceſt quod iſdem dominus ait diſcipulis ſuis. Beati eſtis cum Imaledixerint vobis homines: et perſecuti vos fuerint: et dixerint omne malū aduerſum vos mentiētes ꝓpter me. Gaudete in illa die et exultate: ecce enim merces veſtra multa eſtin celis. Sed in his preſſuris atqꝫ anguſtijs nequaqͣꝫ poſſentſubſiſtere: ⁊ quod his maius eſt gaudere: niſi veraciter in cōſpectu dei et hominum humiles eſſent. Quibus dominus eorum ait. Diſcite a mequia mitis ſum et humilis corde: et in­ Uuenietis requiem animabus veſtris. Hinc iteꝝ dicit. Beati Mmites: quoniam ipſi poſſidebūt terram. Hīc etiam hec ꝟgoglorioſa beatam ſe dici ab omnibus generationibus manifeſtat: eo qd̓ eius humilitatem deus reſpexit. Nam ſubdit. Qꝛreſpexit humilitatem ancille ſue: ecce enim ex hoc beatā me Ldicent omnes generationes. O vere beata humilitas: q̄ deūhominibus peperit: vitam mortalibus edidit: celos innouauit: mundū purificauit: paradiſum aperuit: et hominum animas ab inferis liberauit. Oinquam vere glorioſa marie humilitas: que porta paradiſi efficitur: ſcala celi conſtituiturFacta eſt certe humilitas Marie ſcalaceleſtis: per quam deſcendit deꝰ ad terras. Quia reſpexit inquit humilitatem ancille ſue: ecce enim ex hoc beatam me dicentomēs generationes. Et quid eſt dicere: Reſpexit: niſi comprobauit: placuitei humilitas mea? Unde per prophetam dominꝰ dixit. Ad Equem reſpiciam: niſi ad pauperculum et humilem ettremētem ſermones meos? Hīc Dauid domino dicit. Quia reſpe­ Pxiſti humilitatem meam: ſaluaſti de neceſſitatibus animammeam. Multi ſiquidem videntur in conſpectu hominum humiles eſſe vt ab eis beatificentur: ſed eorum humilitas a domino non reſpicitur: quia falſo et non vere de humilitate gloriantur. Si enim veraciter humiles eſſent: deum ab omnibꝰet non ſe vellent laudari. Non in hoc mundo eorum ſpiritusexultaret: ſed in deo ſalutari. Humilitatem ſuam non ab ho-

Z

Annoto.numeraliordinis ſemonū huius operiSLuce. ij.

psͣ. xxxi.

SLuce. ij.

Matrh̓xxvij.ve

Luce .j.

Luce. j.Iohā. iij.Ro. viij

Psͣ. ciijPsͣ. lvj.

Gal̓. iiij.

aijH

M

Ioh̓. xj. etiiijMatth̓..xxvij.

Psͣ. xxxijPsͣ. ixx.

ꝓuer. ij.Phil̓. iiij

NLuce. j.

Sapiē. ix.

Matth̓. xj.Mat. v.

xPsͣ. ixx.

Phil̓. iij.

Eſa. lxvj.

Psͣ. xxx.

Mat. v.

PLuce. j.

Eſa l

Psͣ. l.

I9R x37iiii

iiijMatth̓xxvij.

O