De Sanctisiui Auguirimi

Dimi Alugui..cepiſſe: vidēs ſemperfamulantiū angelorū ei adeſſe frequētiā vt naſcituro ⁊ nato: qn̄ videlicet facta eſt cū angelo multitudo celeſtis exercitus clamantiū ⁊ dicentiū. Gloria ī excelſis deo ⁊ in terra pax hoībus bone volūtatis: ⁊ in egyptū fugituro atqꝫ inde iterū redituro. Quibꝰ liqͥdo cognoſcere poij. tuit: quia talia obſequia nō niſi deū decuerāt. Unde et ſtelleannūciatio ⁊ magorū de lōgiſſimis partibꝰ inſperata adductio qͣꝫ maximū illi extitit indiciū veritatis. Similiter et ſymeonis et anne ꝓphetali dignitate inſolitus cetꝰ: ⁊ huic ſpecialis occurſus. Que oīa ꝓculdubio maria cōſeruās his cunctis altiꝰ ad fidē roborata pio corde ꝯferebat: intātū vt oīnonon nutabunda: ſꝫ certa de filij ptāte tanqͣꝫ de dei ꝟtute verajͣ. deficiēte ī nuptijs vino dixerit: qꝛ vinū nō habēt: ſciēs planeillū hͦ potuiſſe qd̓ eū mox cōtigit diuino miraculo cōpleuiſſeEcce igit̉ maria fide ⁊ oꝑe xp̄i miniſtratrix: ⁊ deuota vſqꝫ admortē eius ſecutrix: nō plꝰ greſſu qͣꝫ imitationis (vt credēdūeſt) affectu: ſi ibi non fuerit vbi xp̄s ſuos miniſtros vult eſſe:vbi ergo erit? Et ſi ibi: nunqͥd equali gr̄a? Et ſi non eqͣli: vbiequa dei cēſura q̄ vnicuiqꝫ reddit ẜm ſua merita? Si gͦ merito pre oībꝰ marie viuēti donata ē gr̄a: mortue erit minuēda:Abſit. Quia ſi oīm ſanctorū mors eſt precioſa: marie ſane eſtprecioſiſſima: quā tanta comitata eſt gr̄a: vt mater dei dicat̉et ſit. Cōſideratis igitur vniuerſis: vera ratione cenſeo cōfitendum mariā in xp̄o ⁊ apud chriſtū eſſe. In chriſto: quia inipſo viuimꝰ: mouemur ⁊ ſumus. Apud xp̄m glorioſe ad eternitatis gaudia aſſumptam benignitate xp̄i et honorate ſuſceptam pre ceteris quam gr̄a honorauit pre ceteris: atqꝫ ad cōmunem humilitatē non eſſe adductā poſt mortē putredinisvidelicet vermis ⁊ pulueris: que ſuū et oīmgenuit ſaluatorēqj. In cuius ſi poteſtate eſt ſanctoꝝ de capite capillū nō perireeſt et illam aīa et corꝑe integram poſſe ſeruare. De cuius poteſtate ſi nullus dubitat eccleſiaſticoꝝ quin poſſit matrē ſinecorruptiōe in perpetuū ſeruare: cur dubitādū eſt voluiſſe qd̓lqj attinet adtantā benignitatis gratiā? Si elegit diuina volūtas ſola gratia inter crepidantes vehementiū igniū flāmasnon ſolum pueroꝝ corꝑa ſeruare illeſa: verumētiam veſtimēta ſeruare inuſta: cur abnuat in matre ꝓpria qd̓ elegit ī veſtealiena? Ionam ſeruare in vētre ceti preter naturalē vſum voluit incorruptū ſola mīa: mariam incorruptā preter naturamvj nō ſeruabit gr̄a? Seruatus eſt daniel datus intēperatiſſimefami leonū: nonſeruanda eſt maria tantis donata meritis dignitatū? Hec cuncta q̄ diximus: quia naturā ſeruantia nō cognoſcimus: in marie integritate plus potuiſſe gratiā qͣꝫ naturam nō dubitamus. Diuinitatis enim oꝑa ſunt q̄ dicimus: etideo poſſibilia qꝛ omnipotentia. Chriſtus ergo dei virtus ⁊dei ſapiētia cuius ſunt oīa q̨̄ patris ſunt ⁊ velle. Uelle autemoīa q̄ ſunt iuſta ⁊ digna: et ꝑ hoc vident̉ digna: letari facit mariā leticia inenarrabili aīa et corꝑe in ꝓprio filio cum ꝓpriofilio ꝑ propriū filiū: nec vllam ſequi debere corruptiōis erūnam quānulla ſecuta eſt tm̄ filiū parturiēdo integritatis corruptio: vt ſit ſemper incorrupta quam tanta ꝑfuditgr̄a: ſit integraliter viuēs q̄ oīm integram perfectāqꝫ genuit vitam: ſitcū illoquem ī ſuo geſſit vtero: ſit apud illū illa quegenuit: fouit ⁊ aluit illū: maria dei geītrix: dei nutrix: dei miniſtratrixet dei ſecutrix: de qua vt iā dixi: quia aliter ſentire nō audeo:aliter dicere non preſumo. Suſcipiat igitur hūc ſenſum fraterna charitas: ẜm quod ſpūs xp̄i inſpirauit. Oſtenſa ſunt exparte q̄ taliter hortata ſunt me dicere. Si quis aūt refragarehis elegerit: cū dicere nō velit hoc nō poſſe chriſtum: ꝓferatquare nō cōueniat velle: ac per hoc nō eſſe. Et cum ſe veraciter cōſiliū dei de his noſce manifeſtauerit: incipiam crederede quibꝰ aliter nō poſſumſentire. Mirabor illum altitudinēcōſilij diuini inueſtigaſſe: quam me cū apoſtolo digna reuexj. rentia videor debere admirari dicēte. Oaltitudo diuitiarūſapientie etſciētie dei: qͣꝫ incōprehenſibilia ſuntiudicia eiꝰ:iij. et inueſtigabiles vie eius. Et quia ẜm eūdem apoſtolum: exparte cognoſcimus et ex parte ꝓphetamus: dixi de his: et ſinon quantū eſt: tn̄ quemadmodū me dicere debuiſſe credidiSi ergo vera ſunt que ſcripſi: tibi gratias ago xp̄e: qꝛ de ſancta virgine matre tua niſi quod piu: dignū et iuſtū eſt ſentirenon potui. Si ergo dixi vt debui: approba xp̄e tu et tui. Siautē non vt debui: ignoſce obſecro tū et tui. Qui cū deo patreet ſpirituſancto viuis et regnas deus. Per omnia ſecula ſeculorum. Amen.

De Sanctis.¶ In eodem feſto. Sermo. ij. In quo oſtenditquomō aſſumptionē beate Marie ſine maximohonore peragere indignū eſt: per quam meruimꝰauctorem vite ſuſcipere.Deſt nobis dilectiſſimi fratres dies valde veneraI Abilis: dies oīm ſanctorumſolennitates precellensAdeſt inquā dies inclita: dies preclara: dies ī quamundo migraſſe creditur virgo maria. Et ideolaudes intonet vniuerſa terra cū ſumma exultatione tāte virginis illuſtrata exceſſu: quia indignū valde eſt vt illiꝰ recordationis ſolennitas ſit apud nos ſine maximo honore: ꝑ quāmeruimus auctorē vite ſuſcipere. Satiſqꝫ prepoſterū iudicādum eſt: vt cūſanctoꝝ relebramus victorias martyrū: illiusſolennitatem illis non preferamus q̄ huic mūdo edidit principem martyrum. In hac ſiquidē die competēter ſponſo illiceleſti proclamat beata virgo. Tenuiſti manū dexterā meā:et in voluntate tua deduxiſti me: et cū gloria aſſumpſiſti meHodie inquā et ipſa aſponſo filio et dn̄o cōgrue audiuit. Iāhyems trāſijt: ymber abijt et receſſit. Surge proxima mea:ſponſa mea: columba mea et veni. Hec ideo dicimus fratresquia ſicut iam in cōſuetudinē ſuſcepit eccleſia: hodierna diead celos aſſumpta fuiſſe creditur ꝟgo maria. Sꝫ quo ordinehinc ad ſuperna trāſierit regna: nulla catholica narrat hiſtoria. Non ſolū aūt reſpūere apocripha: verūetiā ignorare dicitur hec eadem eccleſia. Siquidem ſunt nōnulla ſine auctoris nomine de eius aſſumptione cōſcripta: que vt dixi ita cauent̉: vt ad cōfirmandā rei veritatē legi minime ꝑmittanturHīc ſane pulſant̉ nōnulli: qꝛ nec corpꝰ eiꝰ ī terra inuenit̉: necaſſumptio eius cuꝫ carne vt in apocripha legit̉: in catholicareperit̉ hyſtoria. Quibus dicēdum eſt: quia ſi moyſi corpus īnon inuenitur ab hoīe interris cū quo locutus eſt deus facie inad faciē: illius querere demētie eſt: ꝑ quā idē maieſtatis deꝰ ēincarnatꝰ effulſit in terris. Neqꝫ enī dignū eſt de corꝑis eiꝰnoticia ſollicitū quempiam eſſe: quā non dubitat ſuper ceioseleuatam cū xp̄o regnare. Sufficere debet tantū noticie humane hanc vere fateri reginācelorū: pro eo ꝙ regem peperitangeloꝝ. Sed nec inuenitur apud latinos aliquis tractatoꝝde eiꝰ morte quippiā dixiſſe aperte. Nam illū euāgelij verſiculū quem ſimeon dixit ad dn̄i matrem. Et tuā ipſiꝰ aīam)pertrāſibit gladius: beate recordationis ambroſius cū tractaret: ait. Nechyſtoria nec littera docet mariā gladio vitāfiniſſe. Hinc ⁊ iſidorus. Incertū inquit ꝑ hoc dictū vtrū gladium ſpūs an gladiū ſignificet perſecutionis. Et qͥd de hisde quibus loquor dicā: cū nec ipſe qui hanc accepit ante crucem dn̄i in ſua: id ē iohānes euangeliſta de hoc poſteris aliquid retinēdū ſcriptis mādauerit? Nullus enim hoc fideliꝰnarrare potuit ſi illud deꝰ manifeſtare voluiſſet: qͣꝫ ille vtiqꝫqui hāc nutriendā ſuſcepit: nec cōtra morē filius matrem reliquit. Reſtat ergo vt homo mēdaciter non fingat apertū qd̓ldeus voluit manere occultū. Uera aūt de eius aſſumptioneſentētia hec eſſe probatur: vt ẜm apoſtolū: ſiue in corꝑe: ſiue ijextra corpus ignorātes: aſſumptā ſuper angelos eā eē credamus. His igitur premiſſis: loquamur aliquid ī laudibus ſacratiſſime virginis. Sed quid nos tātilli: qͥd actione puſilli:quid in eius laudibus referemus: cū et ſi omniū noſtrū mēbra verterent̉ in līguas: eam laudare ſufficeret nullꝰ. Altiorcelo eſt de qua loquimur: abyſſo profundior cui laudes dicere conamur. Hec eſt enim que ſola meruit mater et ſpōſa vocari. Hec prime matris damna reſoluit: hec homini perditoredēptioneꝫ adduxit. Mater enī generis noſtri penā intulitmundo: genitrix dn̄i noſtri ſalutē edidit mūdo. Auctrix pec Lcati eua: auctrix meriti maria. Eua occidēdo obfuit: mariaviuificando profuit. Illa percuſſit: iſta ſanauit. Hec enī mirabili atqꝫ ineſtimabili modo oīm rerum ⁊ ſuū peperit ſaluatorem. Que hec virgotam ſancta ad quā venire dignareturſpūſſanctus? Que tam ſpecioſa: vt eā deus ſibi eligeret ſponſam. Que tam caſta: vt eſſe poſſet virgo poſt partū? Hec eſtdei templū: fons ille ſignatꝰ: et porta in domo dei clauſa. Ad Chanc namqꝫ vt dixi ſpirituſſanctus deſcendit: hāc virtus al­ Etiſſimi obumbrauit. Hec eſt immaculata coitu: fecūda partuvirgo lactās: angelorū et hominū cibū nutriens. Merito nāqꝫ beata ſingulari a nobis preconio extollitur que ſingularecommerciū mundo prebuit. Deniqꝫ tm̄ ſe ad celi faſtigia ſub

Matth̓. ij.

Matth̓ ii

Luce. ij.

Iohan. ij.

Luce. ij.

Luce. xx.

Daniel̓. ij.

MCa. x.Act. xvij.

Daniel̓. vet. xiiij.

19let. xiiij.

Mat. xvi.

Ione. ij.

j. Cor. j.

NCa. xj.

j. Cor. xiij.

j. Cor. xiij.

Roma. x.

M

Sex xxxi

Cant̉. iiij.Eze. xliiij

Gen̄. iij.Luce. ij.E

Cant. 1j.

Psͣ. lxxij.

Psͣ. lxxij.

Deut̓. xxx.iiij.exo. xxxiij

iiij.exo. xxxiij

Iohā. xix.

Luce. ij.

ij. Cor. xij.

ij. Cor. xij.

Deut̓. xxx.iiij.

D

B

C