ZDe SanctisDiui Auguſtini

Diui Ac. guītinte contrahimur: ad lachrymas permouemur: ⁊ ip̄am ſalubritatem corporis noſtri cū quodā fletu auſteritatis accipimusIllinc enim amaritudo nos exaſperat: acrimonia penetrat:hinc calor ignei ſaporis accendit: et toto perturbati corporetunc magis ſani efficimur cū amplius deploramꝰ. Ita ergoet cum fidei chriſtiane mādata ꝑcipimus: contriſtamur aīo:affligimur corpore: ad lachrymas permouemur: et ipſam ſalutem noſtrā cum quodam fletū ac merore ꝯſequimur. Indeenim nos ieiunia exaſperant: illinc peccatoꝝ conſcientiamacerat. Hinc patrimonij iactura perturbat: et toto contriſtatihabitu magis ſalutem cōſequimur ſi amplius defleamꝰ: ẜmj. quod ait dominus. Uos plorabitis et flebitis: ſeculum autēgaudebit. Sicut autem cū ſinapicaput fortecurandum eſt:iubemur ad raſum capillos demere: impedimenta cutis vniuerſa deponere: vt nudo corpori perfectius medicina perueniat. Ita et cum anima per fidem curanda eſt: precipimur anobis ſubſtātiam auferre ſeculi: impedimenta auri argētiqꝫdeponere: vt et nude et ſoli anime congruentiꝰ ſpiritalis medicina conueniat. Quiſqꝫ enim rebus mundi et diuitijs ſcl̓iobuolutus eſt: huic fidei medicina nō proderit. Ergo quodſuccus ſinapis ī corpore: hoc fides chriſtiana operat̉ in aīa.ij. Sed qm̄ in eadem dominica ſententia ſcriptum eſt. Qd̓ acceptum homo miſit in hortum ſuū: et creuit et facta eſt arbor: etvolucres requieuerunt in ramis eius: diligētius reqͥramusquis iſte ſit: cui hec cuncta conueniant. Diximus ſuperiꝰ ſanctis matyribus qui diuerſis attriti ſunt paſſionibꝰ naturamſinapis poſſe congruere. Sed qm̄ dicit ſcriptura. Et creuitet facta eſt arbor: et volucres requieuerunt in ramis eius: arbitror hoc ipſi chriſto domino dicere: et rectius comparari:qui naſcendo in homine humiliatus vt granū eſt aſcendēdoad celum exaltatus vt arbor eſt. Granū plane eſt chriſtus dūij. patitur: arbor eſt dum reſurgit. Granū inquam eſt: cū famisx eſuriem ſuſtinet: arboreſt cum quinqꝫ milia viroꝝ quinqꝫ panibus ſaturat. Ibi ſterilitatem humana conditione patitur:hic ſatietatem propria diuinitate largitur. Granum autē dixerim dn̄m cum ceditur: cum contemnitur: cum increpatur:arborem autem cū cecos illuminat: mortuos reſuſcitat: pctācondonat. Ramos autē huius arboris ſi requiras inuenies.Ramus eſt petrus: ramus eſt paulus: ramus eſt beatus laurentius: cuius hodie natalitiacelebramus. Rami ſunt om̄sapoſtoli vel martyres ſaluatoris: ad quos ſi qͥs ſe fortiter tenere voluerit: fluctibus ſeculi minime mergitur: quin potiusſub vmbra illorum latitans gehenne non patietur ardorem:ſecuruſqꝫ de diabolice tempeſtatis procella erit: et de die iudicij exurentis incendio ipſo adiuuante: qui viuit et regnatin vnitate ſpūſſancti deus: ꝑ infinitaſeculorū ſecula. Amen.¶ Item in eodem feſto. Homelia de eo qd̓ ſcrixij. ptum eſt in euangelio ẜm Iohannem. Amē dicovobis. Niſi granum frumenti. ⁊cͣ. incipiēs. Humilitatis magne. ⁊cͣ. que ſumpta eſt de expoſitione doctoris. Tract. lj. fo. cc. col. iij.¶ In feſto Aſſumptiōis ſanctiſſime dei genitricis virginis Marie. Sermo. j. In quo ſingulariter de ſanctiſſimo corpore beate Marie eiuſqꝫanima declarat que fide tenemus.Dinterrogatade ꝟginis et matris domini reſoluC¶ Atione temporali: et aſſumptione perenni: quid in-Itelligam reſponſurus: te deus omnipotens pateracio. ¶ M. Pvoto ſupplici exoro: vt qui mādas nubibꝰ ⁊ pluūtxliij ymbres: qui tangis mōtes et fumigant: qui aperis terram etgerminat: quid dicam iubeas: quid ꝓferam prebeas: ad qͥdſermonem dirigam aperias. Uenerabile enim mihi eſt dn̄e:et precordijs meis reuerēdiſſimum de matre filij tui loqui: ⁊de ſanctiſſimo corpore eius linguam ſermonibus occupare:que ſolameruit deū hominēqꝫ paritura ſuſcipere: facta thronus dei et aula regis eterni: ẜm quod tu docuiſti nos per ſanctos patriarchas tuos: prophetas et apoſtolos figuris ⁊ ſermonibus: quibus nos credimus: quia nunqͣꝫ fefelliſti: qͥ necfallere nec falli nouiſti: oſtendens filium tuum coeternū tibi:et conſubſtantialem incarnandum: et incarnatum per virginis vterum: de qua carnem aſſumpſit: qui corporalia cunctatecū creauit auctor: adminiſtrator ⁊ deus: ab homine factus

eſt homo: ab ea naturā ſumens non originem: ſanctificāte ſpiritu tuo: in ea vterum humanum ⁊ purificante atqꝫ mundātead coneptionem filij tui. Cuius dignitatis et gratie effectūnec cor concipere nec lingua valet exprimere. Non enī talisconceptus: taliſqꝫ partus niſi deum decuerat: qui venerat redimere quos voluit creare. Creare profecto maieſtate: redimere humilitate: humilitatis naturam ſumēs ſanctā de ſanctificato corpore: et immaculatā de immaculato. Ineſtimabilem enim ſanctificationis gratiam quam concipiendꝰ prebuit: cōceptus et natus non abſtulit. Que quantū in corporevaluerit virginis: illi ſoli notiſſimū eſt qui de eius naturanaturam ſuſcepit quā cōdidit. Per quem te queſo domīe: quiaper illum cūcta bona tribuis: que vt tribuas eligis: vt me inoffenſe de tanta ſanctitate loqui tribuas. Et ſi non totū vt eſtquod impoſſibile omni hūane lingue eſt: tamen ipſum quodeſt ex parte dicatur vt eſt. Sonet ergo precioſiſſimum veraprecioſitate: ſanctiſſimū certa ſanctitate: ineſtimabiliſſimū:fidiſſima veritate. Que quia humanam rationem exceduntſpūs tuus aſſit: qui ſuo ſacro ſpiramine inducat nos ī omneꝫdicendorum veritatem: vt quia de eius corpore et anima loquendum eſt: quod ipſe preter naturalem vſum ſanctificauitet gratiam contulit: non aliena dicere patiatur: ſed propriaad laudem et gloriam tuam deus omnipotens pater: ⁊ ad honorem filij tui per virginē nati: et eiuſdem ſpirituſſancti deiet domini noſtri: cum quo eſt tibi regnum ⁊ imperium in oīaſeculorum ſecula. Amen.Ui aprofundiſſime et ſua dignitate altiſſime ſum IIreſponſurus queſtioni: lectorem meum obſecro: vt ſeOprome deprecetur: et ſi quaame pleniter dicta coIgnouerit: donis dei gratus exiſtat: ſinautem minꝰ Lnoſtre compatiatur infirmitati. Quia licet minus valeamusdicere: vera tamen proculdubio volumꝰ. De ſanctiſſimo igitur corpore perpetue virginis Marie eiuſqꝫ ſacre anime aſſumptione: quantum deus donauerit loqui ſuſcipientes: hocprimum dicimus: quod in diuinis ſcripturis poſtqͣꝫ dominꝰ?incruce matrem diſcipulo commendauit: vt caſtitas caſtistueretur obſequijs: nihil reperitur de ea p̄ter id quod lucascommemorat in actibus apoſtolorum: commemorās eiuſdēnominatim dicēs. Hi omnes erant perſeuerantes vnanimi­ Zter in oratione cū mulieribus et Maria matre ieſu et fratribus eius. Hoc dicimus quiatanto que magna exiſtunt cautius tractanda ſunt: quāto ſpecialibus auctoritatum teſtimonijs non poſſunt ad liquidum roborari. Sed quia quedā ſcriptura ſancta veris indagationum ſtudijs querenda reliquitque nō ſunt ſuperflua eſtimanda dum vera indagatione fuerint patefacta. Fecunda eſt enim veritatis auctoritas: et dūdiligenter diſcutitur: de ſe gignere quod ipſa eſt cognoſciturSepe enim diſcuſſa veram conuenientiam parit: quam manifeſtis ſermonibus abſcondit. Et ſepe apertis ſermonibusinſinuat: in quibus nihil preter illud quod ſonuit querendūinuitat. Ut eſt illud: quia abraam genuit yſaac: yſaac genuitiacob: Iacob iudam et fratres eius: et ceteratalia in quibusſola littera tenenda eſt. Quedam autem ſic cōmendat vt pariter litteram et myſticum intellectum inſtruat: vt in trāſitumaris rubri: et manna celeſti: et tabernaculo dei atqꝫ archateſtamēti: vbi futurorum figura baptiſmi videlicet chriſti eteccleſie oſtenſa eſt prerogatiua. Quedam tātum myſtice: vtcum deum dicit inſufflaſſe infactem adam ſpiraculum vite:qui tamen os adſpirandum non habet: nec manus ad operādum: licet ꝓpheta dicat. Manus tue fecerunt me: et plaſma ꝑueruntme. Sūt etiam quedam: que qͣꝫuis commemorari extoto omiſſa ſint: vera tamen ratione creduntur: atqꝫ ipſa conuenientiarei quodāmodo quemadmodū dux et preuia creditur. Nihil enim de melchiſedechſacerdotis dei excelſi iuſticialoquitur: cum ipſa preceſſiſſe tāte laudis merita cognoſcatur. Nihil de enoch et helye poſtqͣꝫ rapti ſunt vite felicitate commendat: cunctis liquido ſcientibus beate eos viuere: īquos dn̄s hinc in futurum ſeruandos voluit rapere. Quidergo de Marie morte: quid ve de eius aſſumptiōe dicendūeſt. Unde diuina ſcriptura nihil cōmemorat: niſi querendūratione quod conueniat veritati: fiatqꝫ ipſa veritas auctoritas: ſine qͥ nec̄e ē: nec valeat auctoritas. Memores enī cōditiōis hūane: mortē illā ſubijſſe tꝑalē dicere nō metuimꝰ quāidē eius filiꝰ qͥ deus et hō eſt: lege ſortis hūane ſuſtinuit: ⁊ hͦ

Iohā. xv.B

Luce. xij.

CUbi. sͣ.

Sermoxxxiiij.Prefatio.Psͣ. cxliij

Sermoxxxiiij.

Mat. iiij.Luce. ix.

Iohā. xij.

96F75Psͣ. cxliij

D

Gen̄. v.iiij. Re. ij.

psͣ. cxviij.

psͣ. cxviij.

Go viiij. Re. ij.

Gen̄. xiiij.

Gen̄. ij.

Exo. xiiij.Exo. xvj.Exo .xxv.

Exo. xvj.Exo. xxv.

ECa. iij.

Incipitſermo.Ca. j.

Iohā. xix.

Act̉. j.

Ca. j.

DCa. ij.

P