De Sanctis.Diui Auguſtiji.
DiI Ancuitini.malaxatione cōplexata. Nec iā potuit mūdus extoto eſſe ingratus: qͥ tāta fuerat charitate ſanatꝰ. Crucifixus nr̄ a morte ſurrexit / ⁊ celos aſcēdit: crucē nobis in mēoriā ſue paſſionis reliqͥt: crucē reliqͥt ad ſanitatē. Hoc ſignū p̄ſidiū eſt amicis: obſtaculū eſt īimicis. Huius crucis myſterio rudes cathezizātur: eodē myſterio fons regn̄ationis cōſecrat̉: eiuſdēcrucis ſigno ꝑ manꝰ īpoſitionē baptizati dona gratiaꝝ accipiūt. Cū eiuſdē crucis charactere baſilice dedicant̉: altariaꝯſecrant̉: altaris ſacramēta cū interpoſitione dn̄icoꝝ ꝟboꝝcōficiūtur. Sacerdotes ⁊ leuite ꝑ hoc idē ad ſacros ordinesꝓmouent̉. Et vniuerſalit̓ oīa eccl̓iaſtica ſacramēta: in huiꝰꝟtute ꝑficiūtur. Qui hͦ mare magnū et ſpacioſum in quo ſūtreptilia quorū nō eſt numerꝰ: abſqꝫ naufragiotrāſire deſiderat: crucē ſequat̉: crucē teneat: et eā nō deſerat donec ad oꝑtatū ſalutis portū ꝑueniat. Hoc curſum noſtrū dirigit: hoc adagonē nos inſtruit: hͦ in luctamine adiuuat: hͦ ad victoriā ꝓuehit: hͦ ad coronā ꝑuehit: h̓ maleficia deſtruit: et oīa demonum machinamēta ad nihilū redigit. Et qd̓ faciebat in terris corporis xp̄i p̄ſentia: hoc facit cū fideli īuocatione noīsxp̄i victorioſe crucis inſignita memoria. Longū eſt ꝑ ſingula ꝟtutē crucꝭ exponere. Qui ꝟo in angaria xp̄i cruce portatpoterit plura de eiꝰ v̓tute experimento cognoſcere: qͣꝫ poſſitſermo retexere / vel humana cogitatio cōprehendere.¶ Itē in eodē feſto: Sermo. Uos inqͣꝫ cōuenioo iudei ⁊cͣ. qͥ inſertꝰ eſt in ẜmone quarto de tēpore inter. L. et. R. fo. ccxxxix.¶ Item in eodē feſto. Sermo. Legimꝰ et fideliter retinemꝰ ⁊cͣ. qͥ habetur inter ſermones de tēpore. ſer. ix. fo. ccxlij.¶ De ſanctis quorum feſta inter paſcha et pentecōſten occurrunt.¶ De ſanctis Philippo et Iacobo.¶ In feſtoſanctoꝝ Philippi et Iacobi apoſto.ij. lorū: Homelia de eo qd̓ ſcriptū eſt ẜm IohannēNon turbet̉ cor veſtrū. incipiēs. Erigenda ⁊cͣ. q̄ſūpta eſt ex expoſitiōe doctorꝭ. Tractatu. lxvij.fo. ccviij. Et ex ſermonibꝰ de Uerbis dn̄i. liiij.et ſequētibꝰ. fo. lxvj. Et ex libro Quinquaginta homeliarum. ſer. xxxiiij. fo. cxxvij.¶ De Inuentione ſancte crucis.¶ In feſto inuētionis ſancte Crucis: Homeliade eo qd̓ ſcriptū eſt ī euāgelio ẜm Iohānē. Erathomo ex phariſeis ⁊cͣ. incipiēs. Nicodemus exhis erat ⁊cͣ. q̄ ſumpta eſt ex expoſitione doctorisTractatu. xj. fo. clij. col. j. Et ex ſermōibus deUerbis apl̓i. ſer. xiiij. fo. lxxxiij. Et ex libro qͥnquaginta homeliarū. iij. fo. cxiij.¶ De ceteris ſanctis quoꝝ feſta eodē tēpore occurrūt: Homelia de eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio.ẜm Iohannē. Ego ſum vitis vera ⁊cͣ. incipiensIſte locꝰ euāgelicus ⁊cͣ. q̄ ſumpta ex expoſitiōedoctoris. Tractatu. lxxx. fo. ccxiij. col. j. Et exſermonibꝰ de Uerbis dn̄i. ſer. lix. fo. lxviij.¶ De ſancto Iohāne baptiſta.¶ In vigilia ſancti Iohannis baptiſte: Home-lia de eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio ẜm Lucā. Fuit in diebꝰ herodis regis iudee ⁊cͣ. q̄ habet̉ in libro Quinqͣginta homeliaꝝ. xliiij. fo. cxxxij.¶ In feſto natiuitatis ſancti Iohānis baptiſte.Sermo. j. In qͦ on̄dit cur natalis ſctī Iohānisbaptiſte ſingulari celebritate veneret̉.Oſt illū ſacroſctm̄ dn̄i natalis diē: nulliꝰ hoīm nartiuitatē legimꝰ celebrari: niſi ſoliꝰ btī Ioh̓is baIptiſte. In alijs ſctīs et electꝭ dei nouimus illū diēcoli: qͦ illos poſt ꝯſūmationē laborū et deuictū tri-
De Sanctis.umphatūqꝫ mūdū in ꝑpetuas eternitates pn̄s hec vita parturit. In alijs ꝯſūmata vltimi diei merita celebrātur: in hocetiā pͥmadies ⁊ ip̄a etiā hoīs initia ꝯſecrant̉: ꝓ hac abſqꝫ dubio cauſa: qꝛ ꝑ hūc dn̄s aduētū ſuū: ne ſubito hoīes īſperatūnō agnoſceret voluit eſſe teſtatū. Iohannes aūt figura fuitveteris teſtamēti: ⁊ in ſe formā p̄tulit legis. Et iō iohannesp̄nūciauit ſaluatorē: ſic̄ lex gr̄am p̄cucurrit. Qd̓ aūt nondūnatꝰ de ſecreto materni vteri ꝓphetauit: ⁊ expers lucis iamteſtis eſt ꝟitatis: hͦ eſt ītelligēdū: ꝙ latēs ſub velamine ⁊ carne littere: ⁊ redēptorē mūdo ſpū p̄dicauit: ⁊ nobis dn̄m nr̄mde quodā legis vtero ꝓclamauit. Ergo qꝛ iudei errauerūt avētre .i. a lege q̄ a xp̄o grauida erat. Errauerūt a vētre locuti Pſūt falſa: ideo h̓ venit in teſtimoniū: vt teſtimoniū ꝑhiberet Ide lumīe. Qd̓ aūt Ioh̓es in carcere ꝯſtitutꝰ ad xp̄m diſcipulos ſuos ordinat: lex ad euāgelia tranſmittit. Que lex iuxta Mtypū Ioh̓is qͣſi ignorātie clauſa carcere in obſcuro et ī occulto iacebat: ⁊ iudaica cecitate ſenſus intra lr̄am tenebat̉ īcluſus. De hͦ beatꝰ euāgeliſta ꝓloquit̉. Ille erat lucerna ardēs: Iid eſt ſpūſſancti igne ſuccēſus: vt mūdo ignorātie nocte poſſeſſo: lumenſalutꝭ on̄deret: et qͣſi īter dēſiſſimas delictoꝝ tenebras ſplēdidiſſimū iuſtitie ſolē: lucis ſue radio demoſtraret: et de ſeipſo dicēs. Ego vox clamātis in deſerto. Uidea? ꝓmus in qͦ deſerto .i. in gētiliū populo. Uacua enī timore deipectora: ⁊ ſpūſctō carētia: deſerto ſqualētis heremi ꝯparant̉Deſertꝰ enī erat hic ūdꝰ ab om̄i cultura fidei ⁊ timoris deiet pctōrū ſpinis obſitus ſqualebat tāqͣꝫ ager incultꝰ: ⁊ nullāpenitꝰ bonoꝝ operū fecūditatē attulerat: nullū imbrem gr̄eſpirital̓ acceperat. Mittit̉ beatꝰ Ioh̓es qui eū ꝑ ꝓpheticāatqꝫ apl̓icā p̄dicationē annūciādo pnīam: qͣſi rude cāpū ꝓſcinderet: fecūdaret ⁊ excoleret: diuini ꝟbiſeminibꝰ īpleretet ad maturā frugē .i. ad regn̓ationis gr̄am p̄pararet. Iā illud quāte gl̓ie eſt: qd̓ zacharie ſacerdoti ſeni ⁊ eliſabethſteri Yli a gabriele .i. ab illo angelo ꝓmittit̉ a quo marie natiuitasdn̄i nūciat̉: et qͣſi ex aliqͦ ſil̓is dn̄i p̄mittit̉ filiꝰ ſterilis ante filiū ꝟginis: neſcio qd̓ maius miraculū ipſa natiuitate declarās. Inſperata ꝓle poſteritas munerat̉: qꝛ nouo partū eratmunerāda ⁊ ditadaꝟginitas. Premittit̉ ante ieſum xp̄m iohānes: qͣſi teſtamētū vetus ante nouū: Ut dies diei eructetꝟbū: et ſacramētorū obſcura ꝓfunditas euidētioribꝰ nouedoctrine myſterijs reuelet̉. Premittit̉ gͦ lucerna ante ſolē:ſeruꝰ an̄ dn̄m: amicꝰ an̄ſpōſum: p̄co ante iudicē: vox an̄ verbū. Et ideo de ſe dicit. Ego vox clamātis in deſerto. Quid ꝓeſt ꝙ beatꝰ Ioh̓es vocē ſe eſſe dixit .i. qꝛ verbi annūciator etp̄dicator erat. Hic iā ſollicite reqͥramꝰ: qͥd īter ꝟbū ſit et vocē. Scripture ſctē ꝟbū eſſe diffiniūt: qd̓ intra animi ſilentiūmēte cōcipimꝰ. Uerbū eſſe diffiniūt ip̄am cogitationē q̄ adhuc ītra ꝯſciētie ſecreta retinet̉: vocē ꝟo ꝑ quā verbū ꝓfertin mediū. Uox ſonꝰ eſt iudex cogitationis: ꝟbū ꝟo ip̄a cogitatio. Sic̄ enī qn̄ ꝟbū corde cōcipimꝰ neceſſaria eſt vox qͣſiquoddā vehiculū ꝟbi: ⁊ quālibet ꝟbū ip̄m per oris ſonū adaliū trāſferamꝰ: tn̄ illud integrū etiā ītra nos .i. clauſum a loquēte trāſfert̉: vt tn̄ in ſua ſede teneat̉. Ita ⁊ oīpotēs pr̄ īnoteſcere nobis volēs ſapiētiā ⁊ ꝟbū illud qd̓ in principio erat Ideꝰ apud deū: ſic̄ ipſe teſtat̉. Eructauit cor meū ꝟbū bonū: ⁊btm̄ ioh̓em qͣſi vocē ꝑ quā ad nos ꝟbū ſuū ꝓferret aſſūpſit.Qd̓ quidē ꝟbū de illa ſede ita ad nos deſcēdit: vt in ſinu .i. inꝓfundo paterni pectorꝭ ꝑmaneret: trena viſitans: ⁊ celeſtianō relinquēs. Hac itaqꝫ gl̓iā beatꝰ Ioh̓es baptiſta nō de lōgīquo ſic reliq̄ ꝓphete: ſed vicinꝰ ⁊ ꝓximꝰ anteceſſit. Illi aduentū regis an̄ multa tꝑa p̄dicauerūt: alij dixerūt qn̄qꝫ vēturus eſt: alij ecce cito venit: iſte autē quē vēturū p̄dixit: digito on̄dit: ⁊ ꝓphetiā ſuā ꝑ ip̄m quē annūciabat aſſiſtētē cōpleꝓuit. Adhuc itaqꝫ in vtero matrꝭ ſue ſpūſctō eſt repletꝰ: et ſuāipſiꝰ natiuitatē ꝓphetādo p̄uenit. Ad ſil̓itudinē dn̄i ſctīficatus anteqͣꝫ natꝰ: ītra viſcera exultās ⁊ ſaluatoris aduētū materno ore ꝓteſtans. Uere lucerna ardēs in qͦtam ſingularisgr̄a diuine dignationis effulſit: vt iā iāqꝫ affore redēptoreꝫſctē genitricis vocenarraret: ⁊ ꝑ eā velut ꝑ quādā ꝟitatis lucernā: nōdū in lucē ꝓlatus on̄deret. Hic eſt ille qͥ noui ⁊ veteris teſtamēti idoneꝰ mediator: ⁊ gl̓ioſi agni dignꝰ oſtēſor: qͥdn̄m ſuū ⁊ ānūciare vno tꝑe meruit ⁊ videre: vna eadēqꝫ ſuenatiuitatis etate ⁊ noua incipiēs ⁊ vetera ꝯcludēs. De ꝑſona huiꝰ euāgeliſtateſtat̉. A diebꝰ Iohānis regnū celoꝝ vimpatit̉. Nouimꝰ qꝛ familiariter mens hūana in diuerſis hui
Psͣ. ciij
Ioh̓. xiiii.
Ioh̓. iij.
Ioh̓. xv.
Luce .j.
Sex xx.
3
A
Psͣ. lvij.Ioh̓ .j.Dat. xj.
Mat. xj.
Ioh̓. v.
Mat. iij.
DMat. iij.
Luce .j.
Osͣ. xliiij.
Ioh̓. j.
Ioh̓. j.Psͣ. xliiij.
Mat. xj.
E