Ser. xix. De Annunciatione dn̄ica. Ser. iij. Fo. cccli.

Inniinciationetatō gis: quopreceſſit celſitudo paſtoris. Sic radius ſolis humolisrem quē ad ſe trahit exſiccat: ipſe tamen virtutē ſui caloris3⁊ ſplēdoris nec minorat/ nec īmutat. Sic ignis materiā quāūaſſumit in ſe cōuertit: naturā vero ſuam ideo nec mutat/ necꝑis. minuit. Multo fortius ille ignis de quo dicitur. Deꝰ noſteriiij. ignis cōſumēs eſt: mortalitatē noſtrā in ſe aſſumpſit: et indegratia ſanitatis totū corpus reſumpſit. Mirabile et incōꝑarabile genꝰ medicine: ꝓpter quā medicꝰ voluit egrotare: etegrotos quibꝰ ſalutis remediū ꝓcurabat: ſua decreuit infirmitate ſanare. In hoc apparet qͣꝫ īcōparabili charitate nosdilexerit: qꝛ in eo ꝙ deſertores ſuos q̄ſiuit: ſemen abrahe apprehēdit: errantes reduxit: ſaucios curauit: nihil ſibi addidit. Non eſt inde factꝰ altior: nō eſt factꝰ inde beatior. Totahec diſpēſatio nr̄e vtilitati conſuluit noſtre ſaluti militauit:. ij. diuine potētie nil cōtulit. Nā et cū eſſemus vaſa cōtumelieix. om̄ipotētis figuli manū effugere nō potuimꝰ: vtebat̉ vaſisire ꝓut volebat ad manifeſtationē ſue glorie. Sic enī dictūeſt pharaoni. In hoc ipſum excitaui te vt oſtendā in te virtutē meā: et annūciet̉ nomen meū in vniuerſa terra. Nōne ⁊demones cū a dn̄o eijcerent̉ de corporibꝰ obſeſſis dn̄m gloriviij. ficabāt qn̄ dicebāt. Quid nobis ⁊ tibi ieſu fili dei viui? Quidveniſti ante tēpus torq̄re nos? Cōſtat gͦ ex his et huiuſmodialijs: qꝛ diuina virtꝰ nr̄a reparatione nō eguit: ſed tn̄ ea bonitate qua nos cōdidit: eadē nos reformare voluit: et ad hͦ medicamen nūqͣꝫ forte poſuit: ſed qͣꝫ lenius cōplexioni egrotantis cōpetere ꝑſpexit appoſuit. Solent qͥppe medicine peritiegritudines qͦs curādas ſuſcipiūt aliqn̄ curare ꝑ contrariaaliqn̄ per ſimilia. Hoc fecit dn̄s noſter ieſus chriſtꝰ: ſua paupertate nos ditās: ſua humilitate nos ſubleuās: ſua infirmitate nos ſanās: ſua morte nos viuificās. Sic ratione medicine ſicca humidis: humida ſiccis: calida frigidis opponuntur: et minꝰ fortia cōtraria a fortioribꝰ cōtrarijs ſuꝑueniētibus ſuperant̉. Simili rōne: ſimilia ſimilibus apponūtur: cūẜm quātitatē vulnerū vel tumorū mēſurat̉ longitudo vel latitudo epitematū. Sic ſcorpionū carnes oleo cocte ꝑcuſſionibus medētur ſcorpionū: ſic tiriaca de ſerpētis carne cōfecta: morſibꝰ ſerpētinis occurrit: et potiones veneno īfectasin potu ſumpta expellit. Ad hāc ſimilitudinē medicꝰ noſtermortē carnis noſtre de ſerpēte venientē: carnis ſue morte ſanauit: et ad īmortalitatis ſue ſpeciē intꝑe reſtitutionis complendā reformauit. Ubi diligētius attendendū eſt: ꝙ morsque ꝑ lignū venit: ꝑlignū ſuperata eſt. Et ip̄a ligni forma lōiij. gitudini / et latitudini / et altitudini hūani corporis ꝯfigurata eſt: quorū ſicut totū corpus motū eſt vtmanꝰ ad vetitū exac. tenderet̉: ita corpus ꝑ oīa mēbra ſua in cruce diſtenderet̉i ettotū qd̓ reatu paterni delicti cōfractū fuerat: hoc emplaſtrimalaxatione cōſolidaret̉. Sed huic medicamento ꝑ ſimiliacōpoſito: admixtū eſt ⁊ medicamentū factū ꝑoppoſitū. Nāhic ſanauit obediētia: qd̓ ibi corruperat inobediētia. Et qd̓ibi cōtaminauit gule oblectamentū: hic reformat crucis tormentū. Continet̉ in hac crucis figura altius ſacramentū: qꝛquāto eſt altiꝰ: tāto attēdendū diligētiꝰ. Intelligit̉ nanqꝫ inlatitudine crucis vilectio ꝓximi: q̄ nō tantū vſqꝫ ad amicoshō. ſed etiā extendēda eſt vſqꝫ ad diligēdos amicos. Intelligitquoqꝫ in eiuſdē lōgitudine: longa ⁊ ꝑſeuerans laborū et ꝑſecutionū ſuſtinētia: quā patienter ferre debet ad patriā ſuſpirans nr̄a peregrinatio: tā ꝓ dilectione ꝓximoꝝ qͣꝫ ꝓ exhibitione oīm bonorū operū. Figurat̉ ſimili ratione in altitudine eiꝰ eminētia ſpei penetrans vſqꝫ ad interiora velaminis:vbi viſione pacis ꝑfruētur qͥ hic a ciuibꝰ babylonis multipliiij citer exercētur donec in libertatē glorie filiorū dei a ſeruitute corruptionis huiꝰ liberētur. Significauit hāc charitatislatitudinē dn̄s ieſus in cruce caput ad oriētē erigēs: pedesad occidētem ſubmittēs: manꝰ ad aquilonē et auſtrū extendens: vt adīpleret qd̓ de ſe ante paſſionē ſuā p̄dixerat. Cūexaltatꝰ fuero a terra .i. cū crucifixus fuero: omīa trahā admeipſum .i. vocabo ad me totū mundū. Hoc ſacramēto crugū cis ſanctꝰ heliſeꝰ ſunamitis filiū os ori: manꝰ ſuas manibuseiꝰ applicans orādo ſuſcitauit: et viuū matri reſtituit. Eiuſx. dem virtute ſacramēti moyſes in deſertobis ſilicē ꝟga percuſſit: ⁊ ſitienti populo aquā de petra ꝓduxit. Bina quippepercuſſio: duū lignorū figurate intelligit̉ in cruce facta compactio. Bis gͦ petra percutit̉: cū chriſtus de quo dicit apl̓s.Petra autē erat chriſtꝰ: in duobꝰ lignis crucis extēſus lan-

Io. cccli.cea perforat̉. De hac petra aqua ꝓfluxit: cūſanguis redemptionis et aqͣ baptiſmatis: quibꝰ in nouū hoīem tranſformamur de latere xp̄i manauit. Preterea inter has crucis dimēſiones ſollerter attēdenda eſt crucis ꝓfunditas: qꝛ ꝓfundūeſt myſteriū crucis: in quo multoꝝ qͥ ſapiētes dicebant̉ ingenia defecerūt: ꝙ hoc auſi ſunt reprehēdere: qd̓ nō potuerunthumana ratione cōprehēdere: videlicet cur verbū deo patricoeternū oīa cōtinēs: oīa implēs in aſſumpto hoīe totū ſe cōcluſit: et tn̄ totū mundū regere: cōplere ⁊ ꝯtinere nō deſieritnō ſatis cōſiderantes qd̓ valet in minori: multo magis poſſevalere in maiori: cū vox vna et tota de ore loquētis ꝓdeat: ⁊tota ad multorū hoīm aures ꝑueniat. Qui de hac queſtioneſtrupuloſius diſputāt: et tanqͣꝫ clauſo oſtio ad parietem palpac audiāt primū dicentē apl̓m. Ohomo tu qͥs es qͥ reſpō­ Ideas deo? Demū īniteſcant ⁊ cū pietate pulſent vt aperiatureis: et iuſtū fuiſſe cōditorē in cōdēnando: ⁊ miſericordem inredimēdo credāt: nec potuiſſe ſanari ſine miẜicordia: qd̓ iuſte cōdēnauerat oīpotētis iuſtitia. Hinc cōſequēter aduertāt cur vſqꝫ ad captiuati hoīs pauꝑtatē ⁊ crucis ignominiāſe humiliauerit diuina oīpotentia: q̄ in paradiſoreū hoīemcōdēnauerat iuſta ſentētia. Cū enī de ꝑpetrata a dn̄o argueret̉ inobediētia: non ſe humiliter vt curpa exigebat accuſauit: ſed auctorē ſuꝑbe accuſauit dicens. Mulier quā dediſti Emihi: dedit mihi fructum et comedi. Hec dicēdo ſe putauitexcuſatū: et creatorē mulieris cōditorēqꝫ ad peccandū virūtraxerat inculpatū. Qui ſi humiliter ſe accuſaſſet: ⁊ in auctorē ſuū culpā nō retorſiſſet: a paradiſo nō exulaſſet. Erat aūtcōtra diuinā iuſtitiā ſi reū impenitentē in priſtinū gradū reſtitueret: ⁊ nō vſqꝫ ad dignū penitētie fructū qua vellet rōnecōpelleret. Diuina itaqꝫ ſentētia morti eſt iudicatꝰ: ⁊ cū totapoſteritate q̄ de lūbis eiꝰ erat ꝓceſſura: eiectꝰ eſt de paradiſo et erūnoſo cōdēnatus exilio. Et qꝛ ſine penitentia in ſtatūſuū redire nō poterat: monēdus et admonēdus erat ad penitentiā: vt reformaret volūtaria et ſubiecta humilitas qd̓ corruperat male erecta iniqͥtas. Non enī cōueniēs erat: vt inuitus traheret̉ ad penitentiā qͥ ſpontaneꝰ corruerat in penā: neitidem ingratꝰ exiſteret ſue reformationi ſicut ingratꝰ extiterat prime cōditioni. Prouiſum eſt igit̉ tale medicamētūquale cōueniebat egroto: ꝙ duritiā tumoris ſic emolliret vtmolle factꝰ ſponte mortiferū virus effunderet: dicente pſalmiſta. Effundite corā illo corda veſtra: id eſt ꝑ cōfeſſionem Peijcite de cōſciētijs veſtris oīa immūda. Qd̓qͣꝫdiu tardauitfacere mūdus: tā diuremā ſit īmūdus. Ut gͦ hoc fieret miſitmedicus noſter p̄cones et teſtes ſuos ante ſe legiſlatores etꝓphetas: qͥ corda auditorū ad penitentiā p̄pararent et ei intꝑe gratie teſtimoniū ꝑhiberent. Uenit ipſe medicijs in tꝑeplenitudinis publice: p̄dicauit cauſam aduētus ſui: factꝰ doctor medicine dicēs. Penitētiā agite: appropinqͣbit enī re­ Tgnum celorū. Et item. Qui crediderit et baptizatꝰ fuerit ſal Muus erit: hoc ꝯſiliū medicine acceperūt multi. Cōtēptoribꝰplacuit adhuc magis ſibilus ſerpētis perimētis: qͣꝫ ꝑſuaſiomedici redimētis. Filius adoptionis audiuit: et obaudiuitvoci ꝓmittētis qͥ in paradiſo nō obedierat p̄cepto mortē cōminātis. Expleta diſpēſatione doctrine ſue: ⁊ cecitate in iſrael ex parte ꝑdurante: tādē exhibuit ſe medicū ⁊ fecit de ſe Ripſo medicamētū. Exhibuit ſe ſacerdotē: et fecit ſeipſum ſacrificiū: vt cōpleret ad qd̓ venerat: et ꝓbaret quāta dilectione dilexerat eos ꝓ quibꝰ corpus ſuū in ara crucis offerebatUnde ⁊ in euāgelio ſuo ante p̄dixerat. Maiorē charitatē ne Icmo habet: qͣꝫ vt aīam ſuam ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Hinc eſtqd̓ apl̓s dicit. Cōmendat charitatē ſuā deus in nobis: qꝛ cū ꝑꝑinimici eſſemꝰ recōciliauit nos ſibi per mortē filij ſui. Et qꝛnaturale eſt vt hoīes diligētes ſe diligant: hac humilitate etcharitate humiliata eſt et liquefacta duritia mūdi: vt agnoſceret bn̄ficiū ſue reparationis: q̄ nō agnouerat excellētiamſue ꝯditionis. Unde pſalmiſta. Homo cū in honore eſſet nō paͣintellexit: cōparatus iumētis inſipiētibus: ⁊ ſimilis factuseſt illis. Poſtqͣꝫ vero ad ſe reuerſus eſt: et ꝑ dilectionē redimentis: et eruditionē admonētis cognouit de quāta corruiſſet gl̓ia: et in quāta verſaret̉ miſeria: expertꝰ eſt qͣꝫ magnaindigeret miſericordia: ⁊ īpletū eſt qd̓ dicit pſalmiſta. Mul­ ℟tiplicate ſunt infirmitates eorū: poſtea accelerauerūt. Predicata eſt exin virtꝰ crucis per vniuerſum mūdū: q̄ partibꝰſuis per quattuor mūdi partes eſt extēſa: et totū mundū ſuay iij

y iij

Annotatōnūeralisordinisſermonūhuiꝰ oꝑis.Deūt. iiij.

ij. Tim̄. ij.inon. ix.Exo. ix

15 iinon. ix.

Heb̓. vj.Rom̄. viij

AGen̄. iij.Ephe. iij.ij. Retracxxxvj

Rotroxxxvj

Heb̓. ij.

i. Cor. x.

Mat. viij

AGen̄. iij.Ephe. iij.

iiij. Regūiiij.Num̄. xx.

iiij.mium̄. xx.

Ioh̓. xij.

In li. l. homel. iij

Erꝯ. ix

iiij

C

E

Mat. iiij. i.Mar .xvj.

HRom̄. xj.

Gen̄. iij.

Msͣ. lxj.

Rom̄. ix.

sͣ. xlviij.

Rom̄. v.

Ioh̓. xv.

Psͣ .xxv.

1

§

G