FDe SanctisDi.ſi Alūcuſtini

Diui Auguſtinine participes exiſtere curemꝰ: teſtante apl̓o: Qꝛ ſi ſocij paſſionum fuerimꝰ: ſimul ⁊ cōſolationis erimꝰ: nec tam de morteeorū lugeamꝰ qͣꝫ de iuſta palme ꝑceptiōe letemur. Siquidēſingulos eoruꝫ cum ꝑ tormenta pellerent̉ ex hac vita: rachelcj gemebunda: id eſt eccl̓iagemit luctu lachrymiſqꝫ ꝑſecuta: ſꝫij. iam hinc expulſos ſuꝑna hierl̓m: que eſt mater oīm noſtruꝫ:mox in aliā vitū obuijs leticie miniſtris excepit: atqꝫ in gaudiū dn̄i ſui perpetuo coronandos introduxit. Unde dicitioij hannes: Stabant ante thronū in cōſpectu agni amicti ſtolisalbis ⁊ palme in manibꝰ eorum. Stant em̄ modo ante thronūdei coronati: qui quondā ante thronū iudicū terrenorū iacebant penis aſtricti. Stant in cōſpectu agni nulla ratione illica contemplanda eius gloria ſeparandi: a cuiꝰ hic amore necꝑ ſupplicia poterāt ſeꝑari. Stolis fulgent albis ⁊ palmas inmanibꝰ habent: qꝛ premia in oꝑibus habent dum corꝑa quepro domino ignibꝰ vſtulari ac beſtijs dilacerari: flagris abſumi: per p̄cipitia diſſolui: vngulis abradi omnimō penarūgenere paſſi ſunt diſſipari: per reſurrectionē glorificata recipiunt. Et clamabant inquit voce magna dicentes. Salꝰ deovij noſtro qui ſedet ſuꝑ thronū ⁊ agno. Magna voce ſaluteꝫ deodecantat: qui magna gratiarū actione recolūt: nō ſua ſe virtute ſꝫ ipſo auxiliante tribulationū impugnantiū ſuꝑaſſe certamina. Dicit iterū eorū ⁊ preteritos agones ⁊ coronas deſcribēs ꝑpetuas: Hi ſunt qui venerūt de tribulatione magna etlauerūt ſtolas ſuas ⁊ de albauerūt eas in ſanguine agni. Stolas qͥppe martyres inſanguine agni lauerūt: dum mēbra ſuaque oculis inſipientium viſa ſunt penarū ſqualore fedari: ſicpotius fuſo pro chriſto ſanguine ab oībus mūdauere contagijs: inſuꝑ ⁊ beata īmortalitatis luce digna reddidere: qd̓ eſtetiā lotas habuiſſe ſtolas in ſanguine agni. Ideo ſunt inquitante thronū dei ⁊ ſeruiūt die ac nocte in templo eius. Nō eſtlaborioſa ſꝫ amabilis ⁊ optāda ſeruitꝰ in dei laudibus perpetuo aſſiſtere. Dies quippe ⁊ nox nō viciſſitudinē tꝑis proprieiij. ſed perpetuitatē tropice ſignificant. Nox em̄ nō erit illic: ſedxxj dies vnamelior in atrijs chriſti ſuper milia. In qua non ploij. rat rachel filios ſuos: ſed abſterget deus oēm lachrymaꝫ aboculis eorum: datqꝫ vocē leticie ⁊ ſalutis eterne in tabernaculis iuſtorum: qui viuit ⁊ regnat deus ⁊cͣ.De ſancto Uincentio.¶ In feſto ſancti Uincentij martyris: Sermo. j.In quo oſtendit quomodo Uincentius martyrin ſermōe habebat fiduciā ⁊ in paſſione ꝯſtantiā.AN paſſione q̄ nobis hodie recitata eſt: fratres chaj.riſſimi euidēter oſtendit̉ iudex ferox: tortor cruentus: martyr inuictus. In cuius corꝑe penis varijsN exarato: iam tormēta defecerāt ⁊ adhuc mēbra durabat. Tot cōuicta miraculis ꝑſiſtebat impietas: tot vexataſupplicijs nō cedebat infirmitas. Agnoſcat̉ ergo operata diuinitas. Qn̄ em̄ corruptibilis puluis contra tam īmania tormēta duraret: niſi in eo chriſtꝰ habitaret? In his em̄ omnibꝰille agnoſcēdus: ille glorificandꝰ: ille laudādus eſt qui ⁊ in pͥma vocatione dedit fidem: ⁊ in ſuprema paſſione virtutem.Uultis noſſe qꝛ vtrunqꝫ donatum eſt? Audite apl̓m paulumjUobis īquit datū eſt pro chriſto nō ſolum vt credatis in euꝫverū etiam vt patiamini pro eo. Acceperat vtraqꝫ hec beatꝰvincentius leuita acceperat ⁊ habebat. Si em̄ nō accepiſſet:quid haberet? Habebat in ſermone fiduciā: habebat in paſſione tolerantiā. Nemo ergo de ſuo corde p̄ſumat quando ꝓfert ſermonē: nemo de ſuis viribꝰ ꝯfidat quādo ſuffert tentationē: qꝛ vt ⁊ bona prudēter loquamur: ab illo eſt nō noſtra ſapientia: ⁊ vt mala fortiter ꝑferamus ab illo eſt: non noſtra eſtpatientia. Recolite dn̄m xp̄m ſuos in euangelto diſcipulos¶admonēteꝫ: Recolite martyrū regē cohortes ſuas armis ſpiritalibꝰ inſtruentē: bellamonſtrantē: adiutoria mininiſtrantem: p̄mia pollicentē: qꝛ cum dixiſſet diſcipulis ſuis. In hocmundo p̄ſſuram habebitis: mox vnde territos cōſolaret̉ ad.xvj. iunxit dicens: Sed ꝯfidite: qꝛ vici mundū. Quid ergo miramur chariſſimi ſi in illo vincentiꝰ vicit: a quo victus eſt mundus? In hoc inquit mundo preſſuraꝫ habebitis: vt ſi premitnō opprimat: ſi oppugnat nō expugnet. Duplicē mundꝰ aciēproducit cōtra milites xp̄i. Blandit̉ vt decipiat terret vt frāgat. Nō nos teneat volūtas ꝓpria: nō nos terreat crudelitasaliena: ⁊ victꝰ eſt mundꝰ. Ad vtroſqꝫ aditus occurrū xp̄s ⁊ nō

vincitur chriſtianꝰ. Si cōſideret̉ in iſta paſſione humana patiētia: incipit eſſe incredibilis: ſi agnoſcat̉ diuina potētia deſinit eſſe mirabilis. Tanta graſſabat̉ crudelitas in martyriscorꝑe ⁊ tanta tranquillitas ꝓferebat̉ in voce: tantaqꝫ penarūaſperitas ſeuiebat in mēbris: vt miro modo putaremꝰ vincētio patiēte aliuꝫ loquentē nō torqueri. Et vere fratres chariſſimi ita erat. Prorſus ita erat. Aliꝰ loquebat̉. Promiſit em̄⁊ hoc teſtibus ſuis chriſtꝰ in euangelio: quos ad huiuſmodicertamina preparabat. Sic em̄ ait: Nolite premeditari quo Mamodo aūt quid loquamini. Nō em̄ vos eſtꝭ qui loquimini: ſꝫſpūs patris veſtri qui loquit̉ in vobis: Caro ergo patiebat̉: ⁊ſpiritꝰ loquebat̉. Et loquēte ſpiritu nō ſolum cōuincebat̉ impietas: ſed etiaꝫ confortabatur infirmitas. Clariorem nobismartyrē tot tormēta faciebāt. Multiplici em̄ vulnerū varietate cōfoſſus nō deſerebat pugnā: ſed acrius iterabat. Putares ꝙ eū duraret: flāma nō vreret: ⁊ tanqͣꝫ figuli fornax lutuꝫomolle ſuſcipiens: durā redderet teſtam? Poterat martyr noſter dicere daciano: Iam non vret ignis tuus carnē meaꝫ: qꝛ Psͣexaruit ſicut teſta virtꝰ mea: ⁊ quomo ſcriptum eſt veraciter:Uaſa figuli ꝓbat fornax ⁊ hoīes iuſtos tentatio tribulatio­ onis: ꝓbatus atqꝫ decoctꝰ illo igne vincentiꝰ: dacianꝰ vero arſit ⁊ crepuit. Si em̄ nō ardebat: vn̄ cremabat? Quid em̄ erantverba iraſcentis: niſi fumꝰ ardētis? Ergo martyri noſtro refrigeriū in corde habenti: flammas extrinſecus admouebatſed ipſe facibꝰ fureris accenſus tanqͣꝫ clibanꝰ intus ardebat⁊ habitatorē ſuū diabolū cōcremabat. Per furioſas em̄ daciani voces: ꝑ truces oculos ⁊ minaces vultꝰ ⁊ totius corꝑismotꝰ ille habitator eiꝰ interior mouebat̉: ⁊ per hec ſigna viſibilia tanqͣꝫ per ſigna ſui vaſculi qd̓ impleuerat crepātis rimula ꝓuidebat̉. Nō tantū martyrē cruciabant plurima tormenta: quantū illū vaſtabat inſania. Sed iam fratres illa oīa trāſierunt: ⁊ ira daciani ⁊ pena vincentij. Nūc autem pena daciano: corona vero manet vincentio. Deniqꝫ his p̄miſſis fu-ture videlicet retributionis finibꝰ: etiā in hoc mundo martyrum gl̓iam demonſtremꝰ. Que hodie regio: que ve ꝓuinciavlla quouſqꝫ vel romanū imperiū vel chriſtianū nomē extendit̉: natalē nō gaudet celebrare vincentij diaconi?. Quis autē hodie vel nomē daciani audiſſet: niſi vincētij paſſioneꝫ legiſſet? Qd̓ vero tanta cura ſeruauit dn̄s martyris corpus: qͥdaliud demōſtrauit niſi gubernaſſe ſe viuentē: quem non reliquit exanimē? Uicit gͦ dacianū viuēs vincentiꝰ: vicit etmortuus. Uiuēs tormēta calcauit: mortuus maria trāſnatauit.Sed ipſe inter vndas gubernauit cadauer extinctuꝫ: qui inter vngulas animū donauit inuictū. Non flexit flāmā tortoris cor eius: nō merſit aqua maris corpꝰ eius. Sed in his ethuiuſmodi nihil eſt aliud: niſi precioſa in conſpectu domini 1ſemper mors ſanctorū eiꝰ: cui eſt honor ⁊ imperiū in ſecula ſeculorum: Amen.¶ In eodē feſto: Sermo. ij. In quo dicit ꝙ quāto duriori pena vrgebatur Uincētius: eo ampliori confeſſionis exultabat conſtantia.Unctorū licet dilectiſſimi glorioſas martyrū paſ­ SIſiones: qͦs diſtincta regionibꝰ loca meruerūt: vnafides faciatomnibus indiſcreto honore venerabiAles ꝓpriam tamē ſibi in hoc venerationis obſeqͥovendicant dignitatē: qui eccleſiā dei ⁊ documentis pre ceteris erexerūt: ⁊ patrocinijs adiuuerūt. Inter quos iuſte beatū leuitā vincentiū cuius confeſſiōe ⁊ morte xp̄m incredulispredicatū incunctāter agnoſcimꝰ catholicis ſtudijs celebramus: Qui vt fideliū deuotionē deo ſtudioſiꝰ cōmendaret: altiori charitatis flāmaſcēs affectu: morti ſeſe tandē fideliterobtulit: quo videlicet robur fidei in ſolidiſſima petra chriſtofundatū ſequacibꝰ imitandū daretur: necnō ⁊ ſemen apoſtolice predicationis per euꝫ pluribꝰ diſſeminatū ope ſue interceſſionis tutū ac perfecte cōſummationis fruge refertū in celeſtibꝰ demū horreis conderet̉. Nunc ergo amplius propriavenerent̉: quē etiā peregrina mirant̉: quatenus eis ſe largiorem exhibeat in beneficijs: quibꝰ ſe amabiliorē cognoſcet ingaudijs: fiatqꝫ in eiꝰ ſolēnitate vberior leticie ambitꝰ de quofidei creuit effectꝰ. Huius deniqꝫ ſpiritus tanto virtutū munere claruit: vt ſacri miniſterij fultꝰ officio: qui filiū dei dn̄mnoſtrū ſecuturꝰ eſſet in paſſione: eiuſdē chriſti calicē credētibus prius miniſtraret in ſalutē. Cuius hauſtū feliciter mēte

ij. Cor. j.

Hier. xxxjMatth̓. ij.

Apoca. vij

psͣ. lxxxiij.Hier. xxxj.Apoca. ij.

Ubi. sͣ.

EApoca. vij

Sex xij

Phil̓. j.

Iohā. xvi

E

E

Matth̓. x.

Ecc̄. xxvij

EPsͣ. .xxj.

Ser. xiij.

Msͣ. cxv.

D

B

F