Ser. xiij. et. xiiij. In feſto cōuerſionis Pauli. Ser. j. Fo. cccliij.
ptatio debriatꝰ rabidi hoſtis atqꝫ in xp̄m ſeuientis inſaniā interrieralis tus adijt: modeſtꝰ ſuſtinuit: ſecurꝰ irriſit: ſciens paratꝰ eſſe vtiis ſer reſiſteret: neſciens elatꝰ eſſe quo vinceret: qꝛ cuiꝰ amore ſpiū huc ritalibꝰ armis p̄munitus reſiſtebat: eiꝰ adiutorio quicqͥd peperis narū in illū feriētis ira excogitabat: inſuꝑabilis fortiter patiendo vincebat. Ideo nō hunc lamine ignite ſarta ginis: nōeculei: nō vngule ferreeqꝫ manus: nō vires pauēde cedentiūnec dolor ſciſſorū mēbrorum: nō foci fragor ⁊ ſtrepētis in patientis viſceribꝰ ſalis iniectio daciani quiuerunt aliqͣtenusſubdere iuſſioni: Sꝫ dū intantū eius vecordie tumor excreſceret: vt tantis paſſionū ſubactū doloribus aut viciſſe aut inte remiſſe ſe letabundus extolleret: ſuſcepta ſpe fruſtratꝰ: vnde victor viſus eſt apparere: inde victꝰ cōpulſus eſt erubeſcere: qm̄ quo dei martyr duriori vrgebat̉ pena: eo ampliori conCfeſſionis exultabat ꝯſtātia. Un̄ ipſiꝰ paſſionis vel vltima p̄uidere ſeu morari fratres euidentiꝰ placet qͣtenꝰ animaduertat ſanctitas veſtra quo diabolꝰ ſuū ꝑduxerit dolis miniſtrūvel quō xp̄s ſuum in finem vſqꝫ quaqꝫ ſeruauerit famulū. Exquo illud ſane erat mirabile: qꝛ quantū iſte extrinſecꝰ multiplici penarū genere cōtritus artabat̉: tantū intrinſecꝰ exultāte interiori hoīe dilatabat̉: quantūqꝫ ille exteriꝰ iactantia tēporalis potētie inflabat̉: tantū interiꝰ deſpici ſe perpendensinteriori vexatꝰ homine p̄focabat̉. Contemni igit̉ ſe vidensſeuiebat: nec in quē iam vindictā inferret inueniebat. Uidebat namqꝫ de ſeuientiū manus carnificū plus in eo inuenirevulneris qͣꝫ corꝑis: ſolūqꝫ ingentē ſpm̄ eo ſtulticiaꝫ exprobrare ſuā quod prouocabat veritatis normam. Quapropter credens ꝙ cauſaꝫ cōfuſionis auerteret: ſi ꝑſonā que ſe ſpreueratabſentaret: minuſqꝫ dacianus erubeſceret ſi vincentiū ppl̓snō videret: iuſſit eū a publico remoueri. Sed nec ſic quidemcaret ſupplicio. Cōtuſa qͦ iacebat teſta ſubſternit̉: vt vis acuminis ꝯciſaꝫ molē ſuꝑiecti corꝑis plus diſcīderet atqꝫ reddita tormētis mēbra que ſecarēt obuia ſuſciperent fragmenta.Fallit̉ tn̄ vincendi opinione ceca crudelitas. Nā diuina bonitas dilectū ſuum amplius in cōfeſſione comitata infert nouā tenebris lucē ⁊ tabernaculū ſplendidū obſcurū reddit ergaſtulū. Fouebat laceros artus medica dei manus: ⁊ venuſtiori priſtine ſanitatis augmēto: foſſi lateris damna ſupplebat. Inſolita igit̉ huiꝰ luminis claritate ꝑculſi: obſtupuerecuſtodes quin ⁊ vocem angelis hymnū deo cōcinentibꝰ mēspallidi ianitoris expauit. Currit examinis miniſter ad preſidem: quē grauiꝰ relatio nuncij qͣꝫ ictus ꝑcuſſit gladij: ⁊ cū nōpoſſet ex magnitudine rei tacere quod viderat: tremor iudicem occupat: dolor lacerat: furor inflāmat: ⁊ ne in penis vincentiꝰ vincens gl̓iam martyrij obtineret: citiꝰ inquit dactanus producat̉ e carcere: ne dum inſiſtimꝰ rebellem punire: videamur eū potiꝰ victoria coronare. Profert̉ itaqꝫ ex illotetri carceris baratro celeſti quidē gratia pulchrior: ⁊ ſi adhuceſſet paſſurꝰ robuſtior. Sed vbi deſideriū ad regni vocationē tendentis nullo penarū vel mortis genere frangenduꝫ intelligit: iubet inuida mens lenioris ſtrati fulcra ſubſtitui: acblandiori eū requie cōfoueri: ſcꝫ vt ſi amoto paululū carnifice aīamquietꝰ exhataret: diceret̉ nō eſſe occiſus ſed mortuquaſi nō eum pena peremerit: cum quo ⁊ pena ſimul perieritInterea beatū vincentium celeſtis aula ſuſcepit: ac beate felicitatis munere donat. Ad cuiꝰ ingreſſum angelici letanturſpūs: omneſqꝫ ſimul ꝯciues gratulant̉ ſancti: Noſqꝫ tibi gratias agimus dn̄e ieſu: ꝙ anima tuo digna ꝯſortio que ꝑtinaꝫtulit ſuppliciū: mendax fugit obſequiuꝫ: Et que fuit cōtentaꝑſecutor quo fu reret: ſit dedignata quod parceret. Cognitoigit̉ iudex inſanus: ⁊ qꝛ xp̄s viciſſet in vincētio: neſciꝰ dacianus ſancto eius abſceſſu illiꝰ ſibi ꝓmittit cadaueris expoſitione vindictā: cuiꝰ gemit ex virtute victoriam. Feris nāqꝫ ⁊canibus decepta furoris ſuperbia abſumenduꝫ ꝓijci mādatlictoribꝰ: vt tali paſtū eoꝝ impleret ventrē: quorum ip̄e gerebat mentē. Sed vt diuinis excreſcētibꝰ beneficijs maioris victorie vincentio gr̄a cōferat̉ mittit̉ coruꝰ auis inimica cadaueribus: expoſitas corporis dapes ſeruatura ieiuna. Hincfratres dilectiſſimi: hinc aduertite diſtincta meritorū obſqͥaHelias quondā impias achab vel iezabelis manꝰ caute declinans in deſerto coruis miniſtrātibꝰ paſcit̉: aſſertor autemveritatis vincentiꝰ daciani rabie peremptꝰ feris exponit̉ cōſumendꝰ: ſꝫ coruofamulante ſeruat̉ illeſus. Obtinuit ergo helias diuino nutu coruis preſtantibꝰ quo aleret̉: preſtitū eſt vī
centio obſequēte quoqꝫ coruone comederet̉. Qui vt celitꝰ ſecuſtodē deſignatū oſtenderet: aduētantes reliqͣs aues eminus nō ſegni īpetu ꝑturbabat: inter quas īmanē quoqꝫ lupupropius accedentē: veluti qui cōmiſſum theſauruꝫ ſacrilegaaudacia attāminare p̄ſumeret: pennis ⁊ alis deuerberans ꝓcul abegit. Sed ille ꝙ nō tam ad inferendā veniſſet iniuriamqͣꝫ ad augendā miraculi pompā quadā ſui habitudine ſtupidus indicabat. O impudens furor ⁊ ſtulta veſania: Coruꝰ obſequit̉: lupus venerat̉: dacianuſ ꝑſequit̉: nec erubeſcit velleſeadhuc ferox perdere: quē manſuefacta beſtialis feritas ſatagebat ꝓtegere. Unde ad occulendā martyris laudē nō iaꝫ ſecretū ſed ꝓfundū elegit: credēs ſibi ad deliteſcēdaꝫ eiꝰ gl̓iaꝫnō clauſtra fidē ſeruatura ſed maria: quaſi nō idem elementidn̄s eſſet: per quē dudū ei carceris abdita celeſti fulgore radiata micuiſſent. Dat̉ nautis mergendū corpus in fluctibusvt ad auxiliū ſaltem equora ꝓficerēt: cui ad vincenduꝫ chriſti militem terra defeciſſet. Enauigatꝭ itaqꝫ magna ex partefreti gurgitibꝰ ꝓiectum inter ſorbētes vndas p̄potēs eſt deidextera cōſecuta: ⁊ que ſpm̄ intulerat in celū: corpꝰ mox retulit̓ ad ſepulchrū. Sic p̄dicator veritatꝭ chariſſimi nec tormētoruꝫ vincit̉ penis: nec tenebroſi carceris ſuperat̉ anguſtijs.Nō beſtijs dilaniat̉: nō profundo celat̉: ſꝫ littori reddit̉: preconio diffamat̉: vt qui vere confeſſus fuerat nomē deitatꝭ: veritate ſibi adeſſe experiret̉ diuine ſuffragia bonitatis. Cuiꝰgl̓ioſaꝫ virtute vitā ita p̄cioſe mortis gratia decorauit: vt qd̓viuendo docuit: moriēdo cōſtāter aſtrueret: eratqꝫ conſeq̄nsquatenus ad eiꝰ viſionē per mortē attingeret: quē probabilis vite conuerſione ſemꝑ atteſtatus fuiſſet: ſciens ꝙ de contemptu p̄ſentis vite gloria ſurgit beatitudinis eterne: preſtāte dn̄o noſtro ieſu xp̄o: qui viuit ⁊ regnat ⁊c̄.De ſancti Pauli conuerſione.¶ In feſto cōuerſionis ſancti Pauli. Sermo.In quo paulus exponitur per id Beniamin lupus rapax.Odie de actibꝰ apoſtolorū lectio hec prenunciata SFeſt: vbi Paulꝰ apl̓s ex ꝑſecutore xp̄ianorū annunIciator factꝰ eſt xp̄ianorū. Percutiens eū chriſtusD¶. ꝘA ⁊ ſanans: occidēs ⁊ viuificās: occiſus agnꝰ a lupis⁊ faciens agnū de lupis. Ita em̄ erat: vt ait p̄clara ꝓphetiacū iacob patriarcha benediceret filijs ſuis: p̄ſentia tangensfutura ꝓſpiciēs. Predictū em̄ erat qd̓ in paulo ꝯtigit. Erat Paūt paulꝰ (ſicut ip̄e teſtat̉) de tribubēiamī. Cū aūt iacob bn̄dicens filios ſuos: veniſſet ad benedicendū beniamin ait de Geillo: Beniamin lupus rapax. Quid ergo? Lupꝰ rapax ſemꝑeſt: Abſit: ſed qͥ mane rapit predā: ad veſperas diuidit eſcasHoc in apl̓o paulo impletū ē: qꝛ ⁊ de illo dictū erat. Iā ſi plaIcet audiamꝰ illū mane rapientē: ad veſperas eſcas diuidentē. Mane ⁊ veſpere poſite ſunt pro eo: ac ſi diceret: Prius rapiet: poſtea diuidet eſcas. Attendite raptorē. Saulus inquit Acacceptis epl̓is a principibꝰ ſacerdotū ibat vt vbicūqꝫ inueniret xp̄ianos ad ſacerdotes attraheret: et adduceret vtiqꝫ puniendos. Ibat ſpirans ⁊ anhelās cedes: hoc eſt manerapiēsNam ⁊ qn̄ lapidatus eſt ſtephanꝰ primus martyr pro nomīe Acchriſti: euidētius ader at ⁊ ſaulus ⁊ ſic aderat lapidantibusvt nō ei ſufficeret: ſi tm̄ ſuis manibꝰ lapidaret. Ut em̄ eſſet inomniū lapidātiū manibꝰ: ipſe oīm veſtimēta ſeruabat: magſeuiens omnes adiuuādo qͣꝫ ſuis manibꝰ lapidādo. Audiui¶mus mane rapiet: audiamꝰ ad veſperū qͣliter diuidat eſcasUoce chriſti proſtratꝰ de celo: ⁊ accipiens deſuꝑ interdictūiam ſeuiendi: cecidit in faciē ſuā: prius ꝓſternendus poſteaerigēdus: priꝰ percutiēdus: poſtea ſanandus. Nō em̄ in illopoſtea xp̄s viueret niſi occideret̉ in eo qd̓ male ante vixiſſet.Quid ergo ꝓſtratꝰ audit? Saule ſaule: qͥd me ꝑſequeris: Du Acirū eſt tibi ꝯtra ſtimulum calcitrare. Et ille. Quis es dn̄e? Etvox deſuꝑ. Ego ſuꝫ ieſus nazarenꝰ queꝫ tu perſequeris. Mēbris adhuc poſitis interra caput clamabat in celo: et nō dicebat qͥd perſequeris fideles meos: ſed quid me ꝑſequeris: Etille: Quid me iubes facere? Iam parat ſe ad obediendū: quiprius ſeuiebat ad ꝑſequendū. Iam format̉ ex perſecutore p̄dicator: ex lupoouis: ex hoſte miles. Ouis audiat quid facere debeat. Cecus ſane factꝰ: vt interiore luce fulgeret cor eiꝰDExterior lux ad tp̄s ſubtracta eſt ꝑſecutori vt interior redderet̉ p̄dicatori: ⁊ tn̄ in eo temꝑe quo cetera nō videbat ieſuꝫ vi-
Annotationumeralisordinis ſermonū hiͣius operis
iij. Regxvij.
E
D
C
1 Act. ix.
e Act. vij
Acl. ix.
Phil̓. iij.Gen̄. xlix.
Ge xli.
Phil̓. iij.
Ser. xiiij.
D
C
A