Ser. cclij. Dn̄ica. xxvj. poſt trinitatē. Ser. j. Fo. cccxlv.

tatio quarumcūqꝫ vicinarū aut filie aut alūne aut ancille vnuſqͥſqꝫralis familiaritatem vel ſecretā collocutionē vitare cōtēdat: quiais ſer quanto earū vicinior cōditio: tanto facilior ruina ē. De famihuꝰ liaritate enī talium ſalomō nos admonet dicēs. Nunqͣd allieris gabit quis ignē in ſinuſuo ⁊ veſtimēta eiꝰ non ardebūt? Autambulabit quis ſuꝑ prunas et nō cōburentur plante eiꝰ: Etvj.illud. Preciū meretricis vix dimidiū panis: mulier aūt precioſam viri aīam capit. Et quanta iniquitas ⁊ qͣꝫ lugēda peruerſitas: ita vt aīam quā xp̄s ſanguine ſuo redemit: luxurioſus qͥſqꝫ ꝓpter vniꝰ momēti delectationē libidinis diabolovendat. Uere enim nimiū plangēda: ⁊ miſerāda cōditio eſt:vbi cito preterit qd̓ delectat et ꝑ diabolū in cruce manet ſinefine quod cruciat. Sub momēto enī libidinis impetus tranſit et opprobriū infelicis aīe ꝑmanet. Sꝫ dicit aliqͥs. Homoiuuenis ſum: facio qd̓ me delectat: ⁊ poſtea penitentiam agoHoc ē dicere: ꝑcutio me gladio crudeli: ⁊ poſtea ad medicuꝫvado: ⁊ neſcit ꝙ vniꝰ hore inpūcto vulnꝰ accipit̉: et vix lōgotꝑe ad ſanitatē priſtinaꝫ reuocatur. Qui enī adulterās: dicitſe poſtea penitētiā acturū: quare nō timet ne eū ſubitū periculum ſuperueniēs rapiat: ⁊ pereat illi delectatio: ⁊ ſuccedatilli dānatio? Et de infelici libidine vnde ſupra diximus credēdum ē illud qd̓ ꝓph̓a dixit. Quomodo cōfractus ē malleꝰvniuerſe terre? Ꝙͣuis aūt poſt aduētū dn̄i ꝑ innumerabiliamonaſteria: et ꝑ cleros vel laicos caſtitatē ſeruātes qͣſi cōfractus eſſe malleus videat̉ ille: adhuc tn̄ quod peius eſt multoplures ſunt: qui ab ipſo malleo cōfrīgunt̉: qͣꝫ illi qui de ruinavel colliſione ipſius liberant̉. Unde iterū atqꝫ iterū rogo: vtdiligētius cōſideremꝰ: etquantum poſſumus timeamus qd̓. v. dn̄s in euāgelio dicit. Qui viderit mulierē ad cōcupiſcēdumeā: iam mechatꝰ eſt eā in cordeſuo. Pro qͣ re ſicut iā dictū ēnoſolū ab extraneis mulieribus ſꝫ etiā ab ancillis proprijsrefrenāda ē ⁊ ſecreta familiaritas ⁊ oculorū incauta fragilitas. Ne impleatur ī nobis illud qd̓ terribiliter ꝓph̓a clamaixIntrauit mors ꝑ feneſtras veſtras. Per quas enī feneſtrasmors ad aīas nr̄as ingredit̉: niſi ꝑ viſum oculorū ⁊ auditumauriū? Si ꝑ linguam aūt amico tuo aut ſeruo tuo iuſſeris vtad te meretrix adducat̉: ꝑ os tuū ad aīaꝫ tuā gladius eternemortis ingredit̉. Si enim ꝯſiliū malū libēter audieris: ſi detrahentē vel aliqͥd luxurioſe loquentē: aut etiā cātica turpiaꝓferentē non reſpuis: ꝑ cordis feneſtrā mors intrauit ī aīamtuā. Et quia dn̄s dixit. Qui viderit mulierē ad cōcupiſcēdāeā: iam mechatus eſt eā in corde ſuo: intelligitur: ꝙ voluntasꝑfecta faciendi reputabit̉ ꝓ oꝑe facti. Ac ſic dū aliqͥs libidinoſo aīo cōſiderat: ꝑ feneſtrā corꝑis ī ſecretū cordis venenūmortis inſtillat. Talis enī cogitatio etiā ſi aliquo impeditacaſu nō impleat voluntatē ſuā: nihilominus actionis crimīeꝯdemnatur a dn̄o. Ac ſic illa caſta ē cū qua libidinis malumvoluit exercere: et ille iā adulter tenet̉ ī corde. Et ideo audiaij. mus ꝓphetam dicentē. Om̄i cuſtodia cōſerua cor tuum. Etiij. illud. Auerte oculos meos ne videāt vanitatē. Quō enī ſi aliquis carbones ignis app̄hēdat: ſi eos cito ꝓiecerit nihil nocebūt: ſi vero diutiꝰ tenere voluerit: ſine vulnere eos iactarenō poterit. Ita ⁊ ille qͥ ad cōcupiſcendū oculos defixerit: ⁊ libidinis malū in corueſuſcipiēs moras in ſuis cogitationibꝰhabere ꝑmiſerit: excutere eas a ſe ſine aīe occiſiōe vel plagaiiij nō poterit. Et ideo cum ꝓph̓a iugiter clamemus. Oculi meiſemper ad dn̄m: qm̄ ipſe euellet de laqueo pedes meos. ⁊cͣ.¶ Item in eadē dn̄ica: de eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio ẜm Iohannē. Cū ſubleuaſſet ieſus oculos.vj. ⁊cͣ. incipiēs: Miracula q̄ fecit dn̄s. ⁊cͣ. q̄ ſumptaeſt ex expoſitiōe docto. tra. xxiiij. fo. clxxj. cal. iij¶ Dn̄ica viceſimaſexta ſi occurrat: de eo qd̓ ſcriy. ptum eſt. Uacate ⁊ videte qm̄ ego ſum deus. ⁊cͣ.Ser. j. In qͦ oſtēdit cur feſta ſctōrū celebrant̉: necnō qͥbꝰ pͥuilegijs dn̄ica dies pre ceteris decoret̉.ACiendū eſt fratres chariſſimi: ꝙ ideo a ſanctis pa¶ ¶tribus nr̄is cōſtitutū eſt xp̄ianis ⁊ mandatū: vt inęſolēnitatibus ſctōrū ⁊ maxime ī dn̄icis diebꝰ ociūRhaberēt ⁊ a terreno negocio vacarēt: vt paratioreſE⁊ proptiores eſſent ad diuinū cultū: cū nō haberēt quod eosinde retardaret incōmodū: relinquerētqꝫ eo tꝑe terrenā ſollicitudinē: quo faciliꝰ poſſent dei intēdere volūtatē. Inde ip̄e

dn̄s per ꝓph̓am dicit. Uacate ⁊ videte: qm̄ ego ſum deꝰ. At Ihi qͥ diuerſis curis ac negocijs implicati: hanc ſententiā deiſpernūt: ⁊ diuine cōtemplationi vacare nolūt: timeo ꝙ ī futuro iudicio illis ianuā dn̄i pulſantibꝰ atqꝫ aperiri poſcētibus:dn̄s reſpōdeat. Amen dico vobis: neſcio vos. Diſcedite a me Ioēs qͥ operamini iniqͥtatē. Et qͥ modo deū querere negligūt:ab ip̄o tūc reſpuuntur. Idcirco fratres meinō ſit vobis moleſtum: in dn̄icis diebus et in natalicijs ſanctorū diuino ſtudere cultui. Dn̄icum ergo diē apl̓i et apoſtolici viri ideo religioſa ſolēnitate habēdū ſanxerūt: qꝛ in eodē redēptor noſter La mortuis reſurrexit. Quiqꝫ ideo dn̄icus appellat̉: vt in eo a xiterrenis operibꝰ vel mūdi illecebris abſtinētes: tm̄ diuiniscultibus ſeruiamus: dātes ſcilicet diei huic honorē ⁊ reuerētiam: ꝓpter ſpem reſurrectionis nr̄e quā habemus ī illa. Nāſicut ip̄e dn̄s ieſus xp̄s et ſaluator reſurrexit a mortuis: ita etnos reſurrecturos in nouiſſimo die ſperamus. Apparet autēhunc etiam ī ſcripturis ſanctis eſſe ſolennē. Ipſe enim eſt pri Emus dies ſeculi. In ipſo formata ſunt elementa mūdi: in ip̄o Acreati ſunt angeli: in ipſo quoqꝫ a mortuis reſurrexit chriſtus xxin ipſo de celis ſpūſſanctus ſuꝑ apoſtolos deſcēdit: manna in Aeodē in heremo primū de celo datū eſt. His enim ſpeciebus Eac talibus indicijs: dn̄ica dies extat inſignis. Ac ideo ſanctidoctores eccleſie decreuerūt oēm gloriā iudaici ſabbatiſmiin illā tranſferre: vt qd̓ ipſi in figura: nos celebraremus in veritate. Quia tūc erit reqͥes nr̄a vera: qn̄ reſurrectio fuerit perpetrata: et remuneratio in aīa et corꝑe ſimul ꝑfecta. Obſeruemus ergo diem dn̄icam fratres et ſanctificemus illam: ſicutantiquis preceptū eſt de ſabbato: dicēte legiſlatore. A veſꝑevſqꝫ ad veſperā celebrabitis ſabbata veſtra. Uideamus neociū noſtrū vanum ſit: ſꝫ a veſꝑa diei ſabbati vſqꝫ in veſperādiei dn̄ici ſequeſtrati a rurali oꝑe: et ab oī negocio: ſolo diuino cultui vacemus. Sic quoqꝫ ſanctificamus rite ſabbatumdn̄i: dicēte dn̄o. Omne opꝰ nō facietis ī eo. Ueniat ergo cuicunqꝫ poſſibile ſit ad veſpertinā atqꝫ nocturnā celebrationē:⁊ oret ibi in conuentu eccl̓ie ꝓ pctīs ſuis deū. Qui vero hͦ nōpoſſit: ſaltē in domo ſua oret: ⁊ nō negligat deo ſoluere votū:ac reddere pēſum ſeruitutꝭ. In die ꝟonullꝰ ſe a ſacra miſſaꝝcelebratiōe ſeparet: neqꝫ ocioſus qͥs domi remaneat: ceterisad eccl̓iam ꝑgentibꝰ: neqꝫ ī venatiōe ſe occupet: ⁊ diabolicomancipet̉ officio: circūuagādo cāpos ⁊ ſiluas: clamorē ⁊ cachinū ore exaltās: non gemitū nec pr̄onis ꝟba ex intimo pectore ad deū proferens. Adhuc quoqꝫ quod deteſtabilius ēad eccleſiam aliqui venientes non intrant: non inſiſtunt precibus: non expectant cū ſilentioſanctam miſſarum celebrationem: ſed quando lectiones diuine intus leguntur: tūc ip̄iforis aut cauſas dicere: aut diuerſis ſtudent calumnijs impugnare: aut videlicet in alea vel in iocis inutilibus inſudare. Aliquotiens enī quod peius ē aliquinimia iracūdia ſuccenduntur: ⁊ amariſſime rixant̉: ita vt armis ſe vel fuſtibꝰ alterutrū impetāt: ⁊ ſepe homicidiū ꝑpetrēt: et hoc ab illis maxime fit: qͥ pleni inuidia ⁊ odio: diabolo ductore in conuentūeccleſie pergūt: nō vt ſemetipſos adiuuēt: ſed vt alios ledāt.Tales etiā ſi homicidio ibi pereūt: aut ſubita mortē rapiūt̉quo al̓as: niſi cū ip̄o cuiꝰ ſecuti ſunt veſtigia vadūt in eternatormenta? Nolite hec facere fratres mei: nolite voſmetipſosdecipere: nolite in cōuentu veſtro locū dare diabolo: ſꝫ magꝭvoſmetip̄os preparate hoſpitiū xp̄o. Non gͦ foris fabulis: ſꝫintus pſalmodie ⁊ or̄onibus ſtudete. Nolite inuicē in eccl̓iaꝟboſari: ſꝫ quieti eſtotē. Sunt enī plurimi: et p̄cipue plereqꝫmulieres: q̄ita in eccl̓ia garriūt: ita ꝟboſant̉: vt lectiones diuinas nec ip̄e audiāt: nec alios audire ꝑmittāt. Nūqͥd taliscōuētus: cū tali ordine ī domo dei dꝫ fieri: aut taliter decet īcōſpectu dei ⁊ ſctōꝝ angeloꝝ eius aſſiſtere? Adhuc quoqꝫ qd̓valde dolēdū eſt cōqueri vobiſcū volo: qꝛ ſunt aliqui: et maxime potētes iſtiꝰ mūdi: cū veniūt ad eccl̓iam: nō ſūt deuotiad laudes dei celebrādas: ſꝫ cogūt preſbyterū vt abbreuietmiſſam: ⁊ ad eoꝝlibitū cātet: nec eilicet morē eccleſiaſticumſequi ꝓpter illoꝝ gulā ⁊ auariciā: qͣtenus vnꝰ pūctꝰ diei acdei officiū: ⁊ reliquū diurnū ſpaciū cū nocte ſimul ad eorumdeputet̉ voluptates. Nolite fratres mei dilectiſſimi hec facere: nolite hec faciētibus cōſentire: qꝛ nō ſolū qͥ hec faciunt: ſꝫetiā qͥ cōſentiūt faciētibus pereūt. Ante oīa gͦ cauſas infeſtiCuitatibꝰ nolite dicere neqꝫ audire: ſꝫ aliotꝑe ⁊ cū iuſticia: necmunera accipiēdo ſubuertatis iuſta iudicia: qꝛ ẜm dn̄i ſen-

Xi

Hiere .

Matth̓.

ꝓuer. iiii.psͣ. cxviij.

Hiere. l

Ser ccli

Iohan. vi

Psͣ. xxiji.

Psͣ .xlv.

Ser celi.

E

Q

LMatth̓.xxviij.

Luce. xiij

Gen̄. j.Matth̓.xxviij.Act̉. ij.Exo. xvj

Psͣ .xlv.

Exo. xx.

Act̉. ij.Exo xvi

C

F

E