Ser. ccxlvij et ccxlviij. Dn̄ica. xxiiij. pꝰ tri. Ser. ij. Fo. cccxl̓

tatio infidelitatem manifeſte a deo recedit: ad has nuptias nō acralis cedit. Qui vero infidelis eſt accedit corꝑe: recedit mēte: nois ſer biſcū intrat eccleſiā: cōmunicat nobiſcum xp̄i mēſam. Bonihu et mali piſces adhuc latēt intra rhetia: donec diuidantur ineris littore. Adhuc toleratur palea: donec ventiletur area. Tuncxxij. manifeſte apparebit: qꝛ multi vocati: pauci electi. Tunc iſteadulterator habitus nuptialis: iuſſu patriſfamilias et mani-feſte excludetur: ⁊ in carcerem retrudetur. Interim tn̄ amici☞F ſpōſi talem ſimulatorē nō ignorāt: quia habitus impudicuscorporis: nuncius eſt adulterini cordis. Impudicus autemhabitus corporis eſt in viris: ſuperflua ⁊ inordinata capillatura: veſtimentorūqꝫ muliebriū affectata ſimilitudo: calciamentorū quoqꝫ metas neceſſitatis excedēs ſimulata lōgitudo. In mulieribus facies fucata: viriliū veſtimētorū imitatio: capillorū natiui coloris adulteratio. Hic habitꝰ ī vtroqꝫſexū adulterinus ē: et ſanctarū nuptiarū ſocietate indignuset a cōſpectu tāti ſpōſi: ⁊ tante ſpōſe prorſus amouēdus. Necſilentio preterire hoc debēt amici ſponſi: diligētes decoremdomus dei. Debent huiuſmodi adulterijs publice oblatrarene dicatur de eis. Canes muti latrare nō valētes. Qui enimjͣ.quantitatem vel formā quam omnipotēs et prudentiſſimus9.plaſmator finxit: in aliā tranſfigurare cōtēdit: nōne euidēterj. ix. dicere ei videt̉ qͥ ſe finxit. Cur me feciſti ſic? Improba temeritas ꝯditoris plaſmata vilificare: vt quantitatē ſuā ⁊ formāquantū in ſe eſt: ī aliud tranſfiguret: qd̓ ſia natura haberet incōparabiliter ſe habere doleret. Nec iſta dicimꝰ a nob̓ tanqͣꝫex nobis. Habemꝰ patres noſtros doctores egregios qͥ antenos cōtra iſta ſcripſerūt: et irrefragabili auctoritate dānauerunt. Audiamus paulū doctorem gentiū: de ſuperflua capilxj. latura dicētē corinthijs. Uir ſi comam nutriat: ignominia ēilli. Cū enī vir ex dei ordinatione primatū habeat ſupra mulierem: qui cōtra honorē ſui ſexus ſuperfluitate capillorū caput velat: primatū ſuū ſibi abiudicat: vt merito de eo dicat̉viij Homo cū in honore eſſet nō intellexit: ꝯparatus eſt (vt veradicamus) non tm̄ mulieribus: ſed etiā iumētis inſipiētibus.pri Iudicio enim legū iure ab obtēta dignitate deijcitur: qͥ priim. uilegio ſibi cōceſſo abutit̉. Audiamus et beatū Cyprianumdiſ. egregiū martyrē ⁊ ſuauiſſimū doctorē: de adulterino habitudiſputātē. Dicit enī in epiſtola quā ſcribit de habitu ꝟginū.Opus dei et factura eius et plaſma eius: nullo modo adultenꝰ. rari debet inhabitu flauo colore vel nigro: vel qͦlibet deniqꝫliniamenta natiua corrumpēte medicamine. Dicit enī deusFaciamus hoīem ad imaginē et ſimilitudinē nr̄am: ⁊ audetquiſqͣꝫ mutare et cōuertere qd̓ fecit deus? Manus deū offendunt: qn̄ id quod ille formauit reformare ⁊ tranſfigurare cōtendunt: ſcientes quod opus dei eſt omnē qd̓ naſcit̉: diaboliquodcūqꝫ mutatur. Siquis pingendi artifex vultū alicuiuset ſpeciē ⁊ corꝑis qualitatē emulo colore ſignaſſet: ⁊ ſignatoiam cōſummatoqꝫ ſimulacro: manus alius afferret: et iā formata: iampicta: qͣſi peritiorreformaret: grauis prioris artficis iniuria ⁊ iuſta indignatio videretur. Et in ſequētibus.Non metuis ne cū reſurrectionis dies venerit: artifex tuusnō te recognoſcat: et ad ſua premia et ꝓmiſſa venientē remoueat et excludat: increpans vigore cenſoris et iudicis dicat.Opus hoc meū non eſt: nec imago hec noſtra eſt: cuꝫ te flauomedicamine polluiſti: cū formā ouam dederā tibi: mēdaciodeformaſti: facies corrupta ē: mēbra aliena ſunt: deū viderenō poteris: qm̄ oculi tibi nō ſuntquos deus fecit: ſꝫ quos diabolus infecit. Audite me itaqꝫ vt parentē: audite queſo vosdocentē: pariter ac monentē. Audite vtilitatibꝰ veſtris ⁊ cōmodis fideliter cōſulentē. Eſtote tales quales vos deus artifex fecit: eſtote tales qͣles vos manus patris inſtituit. Maneat ī vobis facies incorrupta: ceruix pura: forma ſincera. Acalciamētis ſuꝑfluis pedes liberi: crines nll̓o colore fuſcati:oculi cōſpiciēdo deū digni. Apoſtoli vox ē: quē dn̄s vas elev. ctionis appellauit. Dicit enī. Primus hō de terra terrenusſecūdus homo de celo celeſtis. Sicut portauimus imaginēterreni: ſic portemus imaginē celeſtis. Hāc imaginē portatꝟginitas: portat integritas: portat ſanctitas et veritas: portant diſcipline dei: memores iuſticiācū religione retinētes:ſtabiles in fide: hūiles in timore: ad oēm tolerantiam fortesad ſuſtinendā iniuriā mites: ad faciēdam mīam faciles: fraterna pace vnanimes atqꝫ cōcordes. Quia omnia obſeruarediligere ⁊ implere debemus: vt apoſtoli preceptū adimplea

mus. Empti eſtis precio magno: glorificate ⁊ portate deumin corpore veſtro. Deum enim in corpore noſtro portamꝰ: cūimaginem eius per immundas et ꝓphanas adinuentionesnon deformamus: cūper omnia ſeruitutis obſequia redemptoris imperio parere ſtudemus. Ita enim imaginem ſuamin nobis recognoſcet: ⁊ nuptiali veſte ornatos a ſuo ſctōrūqꝫconſortio non excludet: quod nobis miſeri corditer preſtaredignetur: qͥ viuit et regnat deꝰ per oīa ſecula ſeculorū. Amē.¶ In eadem dn̄ica. De continentia. Sermo. ij.IDmonet nos lex diuina ⁊ exhortatur fratres chaI g Hriſſimi: vt cōcupiſcentiam huius mūdi deuitātes cAcontinentie ſalubri operā demus: ne nos illecebray ¶ D. Fvoluptatum per varia ducat deſideria: et laqueomortis irretitos: ī precipitiū et voraginē tradat inferni. Loquitur ſapiētia homini et dicit. Poſt cōcupiſcētias tuas nōeas: ⁊ a voluntate tua auertere. Si preſtes aīe tue cōcupiſcētiam eius: faciette in gaudiū inimicis tuis. Amorenī iſtiusmundi: parit inimicitiā dei. Unde ſcriptū eſt. Qui vult amicus eſſe huius ſeculi: inimicus dei conſtituitur. Hoc enī apoſtolus ſciēs iohānes: perſuadet nos et dicit. Nolite diligere j.mundum: neqꝫ ea q̄ in mūdo ſunt. Si quis dilexerit mundū:non eſt charitas patris in illo: quia omne quod in mundo eſtcōcupiſcētia carnis eſt: et cōcupiſcentia oculorū: et ſuperbiaſpūs. Hoc et coapl̓us eius paulus rurſus monet ⁊ dicit. Qui j.emunt ſic ſint quaſi non poſſidentes: ⁊ qui hoc mūdo vtūturquaſi nō vtantur: preterit enim figura huius mūdi. Unde etipſe ſaluator in parabola ſua oſtēdit: ꝙ diuitie ⁊ voluptates 7ſeculi ſuffocāt verbū: ita vt nō referat fructū. Et alibi precepit dicens. Qui vult venire poſt me: abneget ſeip̄m: et tollat 7crucem ſuā et ſequat̉ me. Et itē. Qui non renunciauerit inqͥt⁊oībus que poſſidet: nō poteſt meus eſſe diſcipulus. Hec igit̉cōſiderātes fratres chariſſimi: perpēdite quantū neceſſariavobis ſit continentia: per quā xp̄i diſcipulatui condigni: adregnū poteſtis cū eo venire perpetuū. Continentia vero ⁊ ſobrietas nō inſola integritate carnis cōſiſtit: ſed etiā in cultu⁊ ornatu: vita pariter ⁊ moribus cōſiſtit. Debet enī vnuſqͥſqꝫcōtinēs eſſe ab oībus illicitis. His aūt q̄ licita ſunt debet cūmodeſtia ⁊ ſobrietate vti. Nō enim decet xp̄ianum ſeculi lucris inhiare: cui ꝓmiſſum ē regnū celeſte: ſed ſuo domino ꝑcōtinētiā cōdigne viuere: vt poſſit cū eo in ꝑpetuū gaudere.Caſtitatē debet amare: ⁊ fornicationē fugere. Non auaritieſtudere: ſꝫ victu ⁊ veſtitu cōtentus eſſe: nō ſuꝑbire: neqꝫ ſpe­ j.rare in incerto diuitiarū: ſed humiliter ſentire: et mūdi pōpācontēnere. Non debet eſſe vaniloquax et arrogans: nō mendax neqꝫ iniurioſus: neqꝫ bilinguis: non ſuſurro neqꝫ detractor: ſed veritatē debet ex ore ⁊ corde ꝓferre. Līguam ſuama multiloquio temperare: qꝛ ſcriptū eſt. In multiloquio non ꝓeffugies peccatū. Oculos contra vanitatē claudere. Auditūa ſcurrilitate ⁊ falſitate: immo ab om̄i eloquio malo auertereRiſum excelſum et excuſſum nō amare. Guttur et naſum adillecebrā dulciū ciboꝝ ⁊ ſuauiū odorū non libēter adhibere:ſed magis bonū et ſuauem odorē virtutū appetere. Manuset pedes et oīa membra corporis ſollicite cuſtodire: ne fiantarma iniquitatis peccato: ſed magis potentie arma deo ad Hdeſtruendū ſpiritalē inimicum. Cor quoqꝫ debet miles xp̄ante oīa ſollicita cuſtodia ſeruare: ne forte illud iactantia extollat: ira inflāmet: inuidia perforet: auaritia infeſtet: libidoexurat: triſtitia grauet: torpor et ignauia oneret. Et ne illudqd̓ cūctis grauius ē: ꝑ nouitatū preſumptiones hereſis ſcindat. Qui enim cordis occulta ꝑ cōtinentiā quieta ſeruare intus cōtēdit: vtiqꝫ ⁊ mēbra corꝑis facilius cōtra prauos actforis cuſtodit. Scriptū eſt enī. Omni cuſtodia ſerua cor tuū ꝓqꝛ ex ipſo vīta ꝓcedit. Itē alibi. Mors tecū in introitu delectationis poſita ē. Et ſaluator ī euāgelio. Bonus inquit hō ꝓde bono theſauro cordis ſui ꝓfert bonū: et malꝰ hō de malotheſauro cordis ſui ꝓfert malū. Et item: de corde ait: exeūt Mcogitationes male: homicidia: adulteria: fornicatiōes. Cūergo fratres de cordis radice fructꝰ ſiue bōi: ſiue mali exeātneceſſe eſt vt primū cor mūdemus: deinde carnē noſtramīieiunia et vigilias ⁊ laborē vtilē caſtigemꝰ: ne carnis libidomentē maculet. Difficile eſt enī vt in delitijs viuētes: mūdūjcorhabeāt. Inde dixit apl̓s. Caſtigo corpus meū: ⁊ inſerui j. Ctutē ſubijcio: ne forte cū alijs predicē: ip̄e reprobus efficiarEtitē. Qui aūt xp̄i ſunt (ait) carnē ſuā crucifixer̄t cū vitijs ⁊ Ga

Eſa. lvj.F lvRoma. ix.

xj. q. iij. priuilegium.lxxiiij. diſvbi iſta.Cxprianꝰ

F lvRoma. ix.

j. Cor. xj.

Ęſa. lvj.

j.Cnꝰ

Gen̄. j.

Psͣ .xlv ii.

j. Cor. x.

V

L

Germoccxlviij.

Ecc̄. xviij.

vuer. x.

Iaco. iiij.Iok2 ii.

ꝓuer. iiij.Matth̓. xijMatth̓. xv

Iaco. iiij.

So.ccxlviij.

Roma. vj.

Mat. xiij.

i. Cor. vij.

Mat. xvj.Lu. xiiij

Matth̓. xij

Matth̓. xv

j. Cor. vj.

j. Iohā. ij.

ꝓuer. iiij.

Gal̓. v

Bj. Cor. ix

.j. Timo. v

B

C

B