Ser. ccxlv. et. ccxlvj. Do. xxiij. pꝰ feſ. trini. Ser. ij. Fo. cccxliiijL

lj. xluit eſſe verus amator theſauri ſui. Male tenēdo ꝑdidit: multum diligēdo amiſit. Nā ſi bene illū diligeret: migraret quoipſe poſtea ſequeret̉. Domū illi deus oſtendit vbi migraret.non locū vbi perderet. Secutus em̄ ait. Ubi enim fuerit theſaurus tuus: illic erit et cor tuū. Sed videre nolunt hoīes dij.uitias ſuas. Fac qd̓ in terra theſaurizent. Nūquid nō timentvideri diuitias ſuas? Et cum obſtruxerint et cooperuerintNunquid vidēt qd̓ habent? Nec ipſe videt: ⁊ optat vt lateat:timet ne pereat. Eſſe vult diues in opinione nō in veritate.Quaſi ſufficit habere in cōſcientia qd̓ ſeruat in terra? Oquāto maior tibi ⁊ melior cōſcientia erat ſi ſeruares in celo. Hiccum obrueris interra/ times ne ſciat ſeruꝰ tuus et auferat etfugiat. Hic times ne auferat tibi ſeruꝰ tuus: ibi nō times: qꝛbene tibi ſeruat dn̄s tuus. Sed habeo inquis ſeruū fidelem:qui et nouerit et nō prodat ⁊ non tollat. Cōpara illum dominō tuo. Si fidelē ſeruum inueniſti: dn̄s tuus quando te fefellit? Et ſi nō poteſt ſeruus tuus tollere: poteſt tamē perdere:dn̄s tuꝰ nec tollere nec ꝑdere pōt nec perire ꝑmittit. Seruattibi: manet tibi liberat te: manentē te facit. Nec ꝑdet te necperdet quod ei cōmendaueris. Ueni inquit: accipe qd̓ apudme poſuiſti. Abſit. Nō hoc tibi dicit deus. Ego inqͥt tibi quite prohibui fenerare: feneratꝰ ſum a te. Uolebas eniꝫ feneracreſcere: vt dares homini vt tibi plus redderet: et quādo accipiebat gaudēs: et quando reddebat plorās. Hoc volebas:iiij. et prohibebā ego. Dixi eniꝫ. Qui pecuniā ſuam nō dabit advſurā. Prohibebā te a fenore. Hoc tibi dicit dominꝰ tuus.Pauca vis dare: et plura accipere? Relinque hominē qͥ plāgit quando exigis / me inueni qui gaudeo quādo reddo. Ecce inquit aſſum. Da ⁊ ſume: tēpore redditionis reddam tibi.Et quid reddam? Pauca dediſti/ plura ſume. Terrena dediſti: celeſtia ſume. Tēporalia dediſti: eterna ſume. Mea dediſti: meip̄m ſume. Quid em̄ dediſti: niſi ex eo qd̓ accepiſti:Ergo ne qd̓ dederis nō reddo: qui vnde dares dedi? Qui teipſum qui dares dedi: qui tibi chriſtuꝫ cui dares dedi qui tixv. bi diceret. Quādo vni ex minimis meis feciſti: mihi feciſtiEcce vt des paſcit et eſurit ꝓpter te. Donat ⁊ egēt. Quandodonat vis accipere: quādo eget nō vis dare. Eget chriſtus:quando eget pauper. Qui oībus ſuis vitam eternā paratuseſt dare: in vno quoqꝫ paupere temporaliter eſt dignatꝰ accipere: et cōſiliū dat quo migres. Dedit em̄ ꝯſiliū quo migrare debeas. Migra em̄ de terra in celum: ne perdas. Ꝙ multi enim qd̓ ſeruabant perdiderūt: ⁊ nec ſic correcti in celo ponere didicerūt. Si forte tibi aliquis diceret: tranſporta diuitias tuas ab occidente in orientē ſi non vis vt pereant: eſtusres: laborares: ſatageres: attēderes que haberes: videres temultiplicate rerū tuarū facile in longinqua migrare nō poſſe. Sed et forte fleres: qꝛ ire cogereris: et quō tecum tolleresqd̓ collegeras nō inuenires. In longinquiora te migrare iuſſit: qui nō ait. Migra ab occidēte in orienteꝫ: ſed ait. Migrade terra in celuꝫ. Eſtuas quaſi difficultatē maiorem tibi videris pati: et dicis tibi. Si non inueniebā iumenta et nauesquibus ab occidente migrarē ad orientem: quō inueniā ſcālas quibus ē terra migrem in celū? Noli inquit tibi deus laborare: noli laborare/ qui te diuitē feci: qui tibi qd̓ dares dedi. Laturarios tibi pauperes feci. Si verbi gratia: inuenires aliquem inopē de trāſmari/ aut quo ire velles inueniresinde ciuem neceſſitatē patientē: nōne diceres tibi: ciuis iſteinde eſt quo ego volo ire? Eget hic: do illi quod ibi mihi reddat. Ecce eget hic pauper/ qui ciuis eſt regni celoruꝫ. Quiddubitas facere traiecticiū? Sic eniꝫ dant qui hoc faciunt vtplura accipiant/ cum ad ea loca venerint: vnde eſt ille qui accepit. Faciamus et nos. Hoc fit ſi credamus: ſi fidem exciteiij. mus. Nam vane cōturbamur: quia dormiente chriſto in naui/ pene naufragauerūt diſcipuli. Dormiebat chriſtꝰ: ⁊ turbabant̉ diſcipuli. Uenti ſeuiebāt: fluctus excitabant̉: nauismergebatur. Quare? Quia ieſus dormiebat. Sic ⁊ tu quando tempeſtates tentationuꝫ ſeuiunt in iſto ſeculo: turbat̉ cortuum tanqͣꝫ nauis tua. Quare: niſi qꝛ dormit fides tua? Sicij. enim paulus apoſtolus dicit. Quia habitat chriſtus ꝑ fideꝫincordibus veſtris. Excita ergo chriſtum in corde tuo: vigilet fides tua: tranquillet̉ conſcientia: et liberetur nauis tua.Senti: qm̄ qui promiſit verax eſt. Nondū oſtendit: qꝛ nondūeſt tempus vt oſtendat. Multa etiam tamē oſtendit: chriſtūſuum promiſit et dedit. Reſurrectionē eius ꝓmiſit et dedit.

IEI. IrINI. Ser. iª. Fꝯ. ccxEuangeliū eius promiſit et dedit. Eccleſiam ſuam toto orbe diffundendam promiſit et dedit. Tribulationes ipſas inrebus humanis predixit ⁊ oſtendit. Quāta ſunt que reſtantImplent̉ que promiſſa ſunt: implētur que predicta ſunt: ⁊ titubas ne nō veniat qd̓ reſtat? Tūc timere deberes: ſi qd̓ predictum eſt nō videres. Bella ſunt/ fames ſunt/ contritionesſunt. Regnū ſuper regnum eſt: terremotus ſunt: abundantia Nſcandalorū/ frigus charitatis/ copia iniquitatis. Hec oīa le­ xxge predicta ſunt. Lege: vide qꝛ omnia q̄ vides predicta ſunt:et credete viſurū eſſe quod nondum venit: numerans quātavenerūt. Tu autem videndo deū oſtendere que predixit: nōcredis daturuꝫ eſſe qd̓ promiſit? Ibi credere debes: vbi tubari cepiſti. Si finis mundi eſt: migrandū eſt de hoc mūdonon amandus eſt mundus. Ecce turbat̉ mundus: et amaturmūdus. Quid ſi tranquillus eſſet mūdus? Formoſo quomodohereres: qui ſic amplecteris fedum? Flores eius quō colligeres: qui abſpinis nō reuocas manū. Non vis relinqueremundū: relinquit te mundus: et ſequeris munduꝫ. Cor ergomundemus chariſſimi et nō perdamus ſuſtinētiam: ſed percipiamꝰ ſapientiā: et teneamus continētiam. Tranſit laborvenit requiēs. Tranſeunt falſa delicioſa: et veniet bonuꝫ qd̓concupiuit anima fidelis/ cui inardeſcit ⁊ ſuſpirat oīs peregrinus in ſeculo. Patria bona/ patria celeſtis/ patria cū populis angeloruꝫ/ patria vbi nullus morit̉: quonullus hoſtisadmittit̉/ patria vbi habeas ſempiternum deum amicū: vbinullum timeas inimicum.¶ In eadem dominica. Ad iuuenes vt contineant: dicitqꝫ ꝙ iuuentus flos eſt etatis ſed periculum mentis. Sermo. ij.D vos mihi ſermo o iuuenes/ flos etatis/ pericu­ EU ¶ Alum mentis. Tēpus quidē omne atqꝫ omnis etas ccAqua corruptibilis caro illa portatur: vacare a tenL Itationibus nō poteſt. Et tādiuquiſqꝫ bonꝰ in ago j. lne luctatur ne ab aduerſario ſuperet̉: in periculis agit: qͣꝫdiucum illo ſicut in arenoſo quodā ſtadio: ſic in iſta morte contēdit. Mox enim vt homo ſeculo naſcit̉: et vitam plenā miſerievelut ꝓpheta futuri laboris ſui preconio lachrymoſe vociaingredit̉: etiam ſi nōdum in animo ſuo: in animo tamē parētum ſuorum vel quorūlibet hominum: in quorū manibus nutrienda eiꝰ infirmitas iacet: tētari iam poteſt: et diaboli circūuentionibus rapi / aut per ligaturas execrabiliū remediorum/ aut per ſacrilega ſacra gentiuꝫ / aut ſi fortemors vrgetnegligentia renūciationis in baptiſmoſalutari. Et vt breuicomplectar: tentat̉ illa etas cū a ſuis in mūdo diligitur et inchriſtonegligitur. Trahit enim ſecū propaginem mortis: ⁊in illo peccati vulnere radicat̉ qd̓ primo homini ex quo cor­ Geruptionis originē duximus: venenoſo dente ſerpentis inflictum eſt. Unde ſanctꝰ iob: neminem eſſe mundū dicit a pec­ Icati vtiqꝫ ſordibus nec infantē cuius eſt vnius diei vita ſuiterram. Sed de iam nato quid loquar: cū dauid luctuoſa voce clamet. In iniquitatibus cōceptus ſum: et in peccatis cō Kcepit me mater mea. Superflua enim poſſent videri baptiſmata recentium paruulorū/ niſi omnes homines morerent̉et originale peccatū per parentū viſcera vſqꝫ ad fructū prolis tramite mortalitatis excurreret: cum ⁊ mortalē creaturādominus omnipotens lege ſui ordinis format: ⁊ immortalitatem renouationis optimus pater miſericordie gratia ſulminiſtrat. Ꝙꝛ ſi nec īfantia mortalis hoīs ꝓpter corruptio­ Inis vinculū atentationibꝰ vacat: quid de ceteris etatibꝰ dicam? An forte ſenectꝰ excepta ē: ⁊ in carne iā vicina cadaueri ſanguis ac mēbra illicite cōcupiſcētie friguerunt: ⁊ a feſſoac prope mortuo iā corpore materies tentationis emarcuitImmo vero tātus ē in malis ſenibꝰ plerūqꝫ gurgēs auiditatis ⁊ īſatiabilis vorago vētris ⁊ gutturꝭ: vt quāta boni ſenesprudētia ſerenant̉: tāta iſti vinolētia ſepeliant̉: quaſi ad hocin eis arida viſcera ⁊ ſucco exhauſta curuent̉: vt ad vigorepriſtinū reparādū ebrietatis inūdatione rigāda ſint. Quidauaricia q̄ radix eſt omniū malorū? Nōne in frigidis ſenibꝰ j. ⁊tāto ad acqͥrenduꝫ feruentiꝰ inardeſcit: quāto citiꝰ relicturaeſt qd̓ acqͥrit mirabili ſane demētia? Grauioribꝰ em̄ ſumptibus ſe onerare feſtinat: cū iā ꝑuenerit qͦ tēdebat. Si gͦ puerilis ⁊ ſenilis etas nō eſt atētationibꝰ libera: quaꝝ altera. id eſtpuerilis nonduꝫ bene ingredit̉: altera iā egredit̉ iſtam vitā:

Ephe. iij.

ꝘMat. viij

Mat. xxv

LMat. vj.

Psͣ. xiiij

R

N

A

Germoccxlvj.1. Cor. ix.

Gen̄. iij.

Cg.

C. ij. iij.

Matthei.xxiiij.

Iob .xv.

Pſalm̄. l.

j. Tim̄. vj.

B

Q

C