ISer. ccxij. et. ccxlij. Uo. xxij. pª feſ. trini. Ser. j. et. ij. Fo. cccxli.
CCgat ſi peccatores. Sed qͥ patiēter diſpēſationē dn̄i tolerauerit: ⁊ ſicut iā dixi: qn̄ aliqͥd ꝑdiderit: dixerit. Dn̄s dedit dn̄sabſtulit: ſicut dn̄o placuit ita factū eſt: ſit nomen dn̄i beredictum. Pro iſta deo placita patiētia: aut coronā accipit ſi iuſtus eſt: aut indulgentiā ſi peccator. Et hec attēdite frēs: qꝛcum omnē ſubſtantiā diabolus euertiſſet beati iob: nō dixitiob: dn̄s dedit: diabolus abſtulit: ſed dn̄s dedit dominꝰ abſtulit. Uir em̄ ſanctꝰ noluit iſtā gloriam diabolo dare: vt aliquid potuiſſet tollere qd̓ dn̄s non ꝑmiſiſſet au ferre. Cū eniꝫnec filios nec pueros nec camelos nec aſinos beati iob anteqͣꝫ dn̄s ꝑmitteret diabolus ledere potuiſſet: quare credimuiꝙ chriſtianis ampliꝰ aliqͥd faciat qͣꝫ qd̓ deifico ac ſecreto iudicio ſuo diuina potētia ꝑmiſerit? Et iō certiſſime credētesꝙ nihil poſſumꝰ perdere: niſi quātū nobis deꝰ permittit auferri: toto corde noſtro ad illiꝰ miſericordiā eamus: ⁊ ſacrilegas obſeruationes fideliter relinquentes: de illiꝰ adiutorioſemꝑ preſumamꝰ. Nā qui p̄dictis malis: id eſt caragis: ⁊ diuinis auruſpicibꝰ vel philaterijs ⁊ alijs qͥbuſlibet augurijscrediderit: ⁊ ſi ieiunet: ⁊ ſi oret: ⁊ ſi iugiter ad eccleſiā curratet ſi largas elemoſynas faciat: et ſi corpuſculū in omni afflictione ſuū cruciauerit: nihil ei proderit qͣꝫdiu illa ſacrilegianon reliquerit: qꝛ impia illa ſacrilegij obſeruatio: iſta oīa bona obruit et euertit. Et qui cū his malis etiā aliqua oꝑa bona exercere voluerint: eis ꝓdeſſe nihil poſſunt: qꝛ verū ē qd̓dixit apl̓us. Modicū fermentū totā maſiam corrūpit. Et il-lud. Non poteſtis calicē domini bibere: ⁊ calicē demonioꝝ.Non poteſtis mēſe dn̄i participes eſſe ⁊ mēſe demoniorumEt dn̄s ī euāgelio. Nemo pōt duobꝰ dominis ſeruire. Proi.qua re nec ad arbores debēt chriſtiani vota reddere/ nec adfontē orare: ſi ſe volūt per gratiā dei de eterno ſupplicio liberari. Et ideoquicūqꝫ in agroſuo aut in villa aūt iuxta villaꝫaliquas arbores/ aut aras vel q̄libet vana habuerit: vbi miſeri hoīes ſolent aliqͣ vota reddere: ſi eas nō deſtruxerit atqꝫſucciderit: ī illis ſacrilegijs que ibi facta fuerint/ ſine dubioparticeps erit. Nā et illud qͣle eſt: ꝙ qn̄ arbores ille vbi votareddunt̉ ceciderint: nemo ex illis arboribꝰ lignū ad focū affert? Et videte miſeriā vl̓ ſtulticiā generis humani. Arborienī mortue honorē impēdūt: et dei viuētis p̄cepta ꝯtēnunt.Ramos arboris nō ſunt auſi mittere ī focū: ⁊ ſeipſos ꝑ ſacrilegiū precipitāt in infernū. Et iō qui hͦ malū hucuſqꝫ nō obſeruat: gaudeat ⁊ deo gr̄as agat: ⁊ fideliter in bonis oꝑbusperſeuerare ꝯtēdat. Qui ꝟo in iſtis diabolicis rebꝰ hucuſqꝫcaptiuādū diabolo tradidit ſe: toto corde penitentiā agat: ⁊illa ſacrilegia ſupradicta cū oī horrore fugiat ⁊ cōtēnat: vt illi deꝰ et indulgētiā dignet̉ dare: et ad eternā beatitudinē ogloriā noīs ſui faciat ꝑuenire. Et qꝛ etiaꝫ et hͦ ꝑuenit ad me:ꝙ aliqͥ aut ꝑ ſimplicitatē/ aut ignorantiā/ aut certe (qd̓ pluscredēdū eſt) ꝑ gulā de illis ſacrilegijs vel ſacrificijs vl̓ ſacrilego cibo: qͥ adhuc ẜm paganoꝝ cōſuetudinē fiūt: māducarenectimeāt nec erubeſcāt: cōteſtor vos corā deo ⁊ angelis eiꝰac denūcio: vt nec ad illa diabolica cōuiuia: q̄ aūt ad phanūad fonteſqꝫ ad aliqͣs arbores fiūt veniatis. Et ſi vobis indealiqͥd trāſmiſſum fuerit: tāqͣꝫ ſi ip̄m diabolū videatꝭ ꝑhorreſcite ⁊ reſpuite: ⁊ ita repudiate vt nec in domū veſtrā ꝑmittatis de illo ſacrilego cōuiuio aliqͥd exhiberi: ꝓpter illud apl̓iqd̓ iam dictū eſt. Non poteſtis calicē dn̄i bibere: ⁊ calicē de-monioꝝ: neqꝫ mēſe dn̄i participare ⁊ mēſe demonioꝝ. Et qꝛſolēt aliqͥ dicere. Ego me ſigno ⁊ ſic māduco. Nullus hͦ facere preſumat. Qui ſic eſt qͥ ſe ſignat et aliqͥd de ſacrilego cibomāducat: quō ſe ſignat ī ore: et gladiū ſibi mittit in pectore.Quia quō gladio corpꝰ occidit̉: ita de illocibo ſacrilego aīaoccidit̉. Sed credimꝰ de dn̄i mīa: qꝛ vobis agere que ſanctaſunt īſpirare dignabit̉: ⁊ nunqͣꝫ vobis nec in augurijs: nec inalijs q̄ ſupradicta ſunt ſacrilegis obſeruationibꝰ vl̓ diuinationibꝰ diaboli neqͥcia poſſit ſurripere: ſed totā ſpem veſtrāin dn̄o poſituri: quatenꝰ vt nunqͣꝫ ad illa nefanda mala q̄ ſuperius cōprehenſa ſunt redeatis: preſtāte dn̄o nr̄o ieſu xp̄o:cui honor ⁊ imperiū in ſecula ſeculorū. Amen.¶ Itē in eadeꝫ dn̄ica. Homelia de eo qd̓ ſcriptūjeſt in euāgelio ẜm Iohānem. Erat quidā regulcuius filius infirmabat̉ ⁊cͣ. que habet̉ in expoſitione doctoris. tractatu. xvj. fo. clx. col. ij.¶ Dn̄ica viceſimaſecūda. De Suſanna: q̄ deco
I. FrINI. Ser. j. et. ii. vo. cc.re pudicitie vicit īpudicitiaꝫ iudicū. Sermo. j.IUoti ēſcunqꝫ in hoc ꝑuerſo ſeculo contra laudabi EAles viros multiformes tēdunt̉ inſidie: vel diuerſe cōXIcalūniaꝝ emerſerint cauſe: qͥd hō peſtilēs cogitetquid diabolꝰ machinet̉ nō metuet iuſtꝰ: qꝛ cū ip̄oeſt xp̄s. Eligat̉ hō miles in p̄lio cōſtitutꝰ: officia ſemꝑ exercere virtutū. Unū ergo de duobꝰ amplectit̉: aut patefactisinſidijs eiꝰ innocētia in ppl̓o clareſcit: aut ꝑſequētibꝰ inimicis p̄uentꝰ cū cōditione mortis exceſſerit moleſtijs ſecularibus liberatꝰ portū ſecuritatis ītrabit. Daniel ꝓpheta nec in Zlacū ꝓiectꝰ leonū timore ꝑculſus expauit: ſꝫ īter iſta beſtia? etrū ora ꝯſiſtēs dn̄m tota mēte placauit: ⁊ tyrānicas diſpoſitiones illeſus euaſit. Zacharias pōtifex magnꝰ ꝓ cultu dei: ijpro legibꝰ ſacris: ꝓcēſura in tēplo ſacerdotali rebellē incre xpās ppl̓m: mortē ꝯſtāter accepit: ⁊ deteſtabilis aciēs iudeorum eiꝰ cruore pauimētū infecit. Zacharias martyr triumphat: ⁊ daniel cōfeſſor exultat. Unus morit̉ ⁊ triūphat: altereuadit ⁊ regnat. Sꝫ nec femineꝰ ſexus ſuis fraudat̉ exēplis:que pudicitie ornatū ſalubriter reẜuauit. Suſanna illuſtris Ddecus pudicitie vicit īpudētiā iudicū: petulātiā ſenioꝝ cōpreſſit audacē: ne caſtitas ī ea pateret̉ iniuriā. Stabat ſuſanna in iudicio falſoꝝ mēdacibꝰ opp̄ſſa teſtimonijs dānatoꝝſtabat nō tanqͣꝫ rea ſed ꝓ caſtitate firmiter moritura. Ibat gͦpudica ad ſuppliciū: nō adulteroꝝ corpꝰ ī qͦ extrema libidoexarſerat: ⁊ diabolꝰ inflāmauerat. Qd̓ ꝓtexerat virtꝰ ⁊ ornabat pudor: illeſū ibat in mortis exitiū. Egregiū portabat caput: cuiꝰ vultuꝫ integra ꝯſciētia ſublimabat ad celū. Propidāna pudoris ſalutꝭ vota cōpreſſit: et cui fuerūt chara p̄miacaſtitatis: vite gaudiū nō amiſit. Cōtēpſit vnū: ⁊ cōſecuta ētotū. Et q̄ mori voluit: cū gloria caſtitatꝭ euaſit. Et quā ſnīapraua deiecerat illuſtris cōſciētie ītegritas erigebat: metuſqꝫ dei ⁊ īminētis ſacri iudicij īdubitata crudelitas. O amorhoneſtatis ⁊ legis. Suſanna adulterij ꝯſcientiā grauiorē iudicauit qͣꝫ penā. Cū duceretur non dolebat de ſupplicio: qm̄gaudebat de teſtimonio falſidico. Innocēs accuſat̉ ꝑ ſentētiaꝫ: ſed nutu dei ſuſpēdit̉ pena vt iudicātū falſitas denudaretur: ⁊ innocēs purgaret̉. Infirmꝰ ſexus cōtra viros ſurgitfortior: expugnat libidinē caſtitas et honeſtas: īpulſu luxurie horrēda ꝓſternit̉ īprobitas. Suſanna ꝓpriā virtutē animi ſeruauit ⁊ iudiciū populorū cōſtāter excepit. Cōflant̉ deinnocēte falſa crimīa. Ille em̄ munitꝰ eſt: qͥ deū habuerit defenſorē. Deniqꝫ daniel ꝓpheta īſtinctu dei cōmonitꝰ. Redi Dte in iudiciū: exclamauit. Stupet ppl̓s ꝓ iudicio repentino:reuocat̉ addicta: falſos teſtes pauor īuadit. Gemit diabolꝰqd̓ ipſiꝰ cōmēta nudant̉: gaudēt angeli de pudorꝭ ītegritatecōperta qd̓ defendat̉ in terris ꝟitas fatigata. Interrogatūeſt qͦ in loco ſuſanna facinꝰ quo arguebat̉ admiſit. Hic ſūblē vbtiſco dicit: ille ſub pͥno. Cū ergo eoꝝ diſcrepāt ꝓlata reſpōſaſic repugnātia dictoꝝ facta nudant̉: vt vigore mētis īcrepato populo: teſtibꝰ confuſis veritas oſtēderet̉. Gaudet populus de pudoris ītegritate/ triūphat maritꝰ ꝙ fidā inueneritconiugē. Letat̉ familia ꝙ nihil īuenerit in ea qd̓ puniat: qd̓adulterij factum non inuenerit/ nec homicidium diabolusquod procurabat impleuerit.¶ In eadē dn̄ica. De caſtitate cōiugali. Ser. ij.Uandocūqꝫ caſtitatē fratres chariſſimi: ẜm ꝙ de EM Vcet et expedit cōmendamus: forte adoleſcentes ⁊ cōA gadhuc in viridi etate poſiti dicunt. Iuuenes homines ſumus: continere nō valemus. Quibꝰ nosreſpondere ⁊ poſſumus et d̓ebemꝰ/ ne forte ideo caſtitatemcuſtodire non poſſint: qꝛ amplius māducant qͣꝫ expedit: et vinum amplius accipiunt qͣꝫ oportet: familiaritatē mulierumvitare nolūt: atqꝫ earū ſuſpectā ſocietatē habere nec metuūtnec erubeſcūt. Qui tales ſunt audiant apoſtolū dicentē. Fu j. ſgite fornicationē. Et illud. Nolite inebriari vino in quo eſt Eluxuria. Et illud ſalomonis. Uinū ⁊ mulieres apoſtatare fa Eciunt ſapiētes: et arguunt ſenſatos. Illi vero qui dicūt ꝙ caſtitateꝫ ſeruare non poſſint: reſpondeant nobis vtrū vxoreshabeāt an non. Si habent qͣre non attendūt illud qd̓ veritasin euāgelio ait. Oīa quecūqꝫ vultis vt faciāt vobis hoīes: et ꝓvos facite illis ſimiliter. Et qͣre non ſeruāt fidē vxoribꝰ ſuisquā ſibi ab eis ſeruari deſiderāt? Cū eniꝫ vir a virtute nomēacceꝑit: ⁊ mulier a mollicie .i. fragilitate: qͣre ꝯtra crudeliſſimā beſtiā libidinē vult vnuſqͥſqꝫ vxorē ſuā victricē eē: cū ipſe
j. Cor. x.
Ioh̓. iiij.
ic.j. Cor. x.Mat. vj.
ic.j. Cor. x.
Mat. vi
Iob. j.
yDan̄. xiij.
vbi sͣ.
Sermoccxlij.
¶ Mat. vij.
Dan̄. vjet. xiiij.
ij. Paral̓..xxiiij.
rDan̄. xiij
1. Cor. .vj.Ephe. v.Ecc̄i. xix.
Poral̓xxiiij.
Sermoccxliij.
C