Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
CCCXLIv
Einzelbild herunterladen
 

diui Auguſtini De Tempore.

Diui Augnſtirlium qd̓ audiſti. Ego pater vnū ſumꝰ. Nos cōuerſi ad deūprecepta eiꝰ cuſtodiamꝰ: vt eterna p̄mia ab ipſa ꝑcipiamꝰ:preſtante eodē dn̄o nr̄o ieſu xp̄o qui patre ſpiritu ſanctoviuit et regnat in ſecula ſeculorum. Amen. Dn̄ica viceſimaprima. De tribus pueris miſſis in fornacem ignis. Sermo .j.Ubet tyrannꝰ fornacē incēdi: et quantū ipſe igneFfuroris ardebat: tanto ſanctiores pueros cōſumI Imabat. Nūc vndātis fumi denſitate celū cōtegit̉:. Ꝙnunc horrifico ſonitu chaldei cūcti terrent̉: vt magnitudo diuine ſeueritatis ſupplicia mōſtraret̉. Seuiebatviolentus inimicus ſuppliciū ſuis famulis q̄ſiturus. Seuiebat vt iuſtos trucidaret: ſed vt ſuis interitū ꝓcuraret. Seuiebat vt creſcerēt penaꝝ augmēta: ſed vt cūctis mōſtraretur diuina poteſtas: vt impijs ſupplicijs gloriarentur:flāmarū impetu vorarent̉. Seuiebāt ſcelerati chaldei ſupplitijs preſentibꝰ perituri: futuroꝝ ignari miniſtri iuſſa accelerant: parāt incēdia: flāmas exaggerāt. Crudelitas eiꝰ poſſidet mentē. ſeuitia immutat volūtatē. Infornacē miſſi ſuntſancti/ fugiūt flāme/ cedunt ignes incedia expaueſcūt. Timent ignes ledere: quos fuerant iuſſi incolumes reſeruare.Oſtendūt iuſtoruꝫ meritum tyranni contēnunt imperiū.Licet ſanctis igne iocari: quibꝰ cum hoībus licuitmorari. Licuit in fornace deū venerari: quē apud hoīeslicuit honorari. Licet flāmarū mereri obſeqͥa: qui meruerant chaldeoꝝ ſupplicia. Licet ignibꝰ conſeruari illeſos: qͥstyrannꝰ dederat exurēdos. Licet in pena eſſe ſecuros: quosextra penā licuit eſſe ītactos: vt vbi interitꝰ ibi ſalus: vbiſupplicia ibi īuenirent̉ refrigeria. Accipe hoſtꝭ a ſupplicijsexēplū: humanitatꝭ ꝑdidiſti cōſiliū. Fugiūt ignes iuſtosquos īiuſte dānaſti: expaueſcūt flāme et innocētes ꝓnūciātqͦs dignos ſupplicio deputas: et ſeuire cōſueuerāt: dignosſanctos ī fornace cernebāt. Dānāt hoſtes: et abſoluūt ignes.Chaldei adijciūt: pene defēdūt. Hoīes ſeuiūt: et ſuppliciavenerātur. Tyrānꝰ putabat tm̄ tormēta poſſe ſeuire: quātuꝫipſe ſacrilegus exiſtimabat ſe poteſtatē hr̄e. Ignes iuſtis cedūt: ardores flāmaꝝ in refrigeriū vertūtur: īſtituta naturevoraces īpetus obliuiſcunt̉: vt iuſtos venerātes timerent:eorū hoſtes perſequētes punirēt. Ignes iuſtos hoſpitioomni honore ſuſcipiūt: et libēter obſequiū p̄bēt. Hoſtis mutato genere ſeuit: nec aliqua pietate mouet̉: nec humanitateblanditur. Poſſet vincere ſi ignibus imperaret. Offerunturergo ignibus iuſti veſtitu tecti vinculis colligati/ defendūtur ardoribus iuſti: et quos vis humana dānauit: ignis abſoluit. Nihil cogitat/ nihil metuit. Sic nāqꝫ crudelitas tyrānica ſuperata proſternit̉: dum ſui ſatellites deuorantur. Cernit penam: et ſeruorum dei aſpicit gloriam. Iuſtis ignes obſequium preſtant: iniuſtis interitū ſubminiſtrant. Dum vin-dicat flamia impij necantur et iuſti ſaluantur. Cum ad fornacem tyrānus feſtinanter accederet: ſtupet laudē: miraturfactuꝫ: veneratur deū cum tribus pueris in fornace. Aſpicitiuſto diuinoqꝫ ambitu ꝓtegi: quos nuper iuſſerat violentusextingui. In illis infornace videt: quem in illis ante eſſeputaret. Quo viſo territus furori addit lenitatem: ſit repente confeſſor: qui nuper fuerat ꝑſecutor. Predicat quē pauloante negabat/ venerari p̄cipit: qui venerantes dānauit. Rogat de fornace iuſtos ꝓcedere/ precat̉ de igne dei famulosj.proſilire. Exite inqͥt ſerui dei excelſi. Nūc me defenſorē deiꝓfiteor: cuius inimicū fuiſſe ꝯſtat: vt cuiꝰ ſeruos ignarusſequebar: eiꝰ inimicos vt defenſor vlciſcar. Tūc de fornaceegrediunt̉ illeſi hebrei: letantur incolumes: triūphant victores deo fideliter ſeruierūt: furorem tyrāni contēpſerunt. In eadē dominica. De augurijs. Sermo. ij.In quo dicit chriſtianum eſſe qui maleficos:mathematicos aut ſortilegos conſulit.O.Ene noſtis frēs chariſſimi: me vobis frequētius Aupplicaſſe: paterna ſollicitudine cōmonuiſſe paIriter cōteſtatos: vt illas ſacrilegas paganorūL cōſuetudines obſeruare minime deberetis. Sedquātū ad me multoꝝ relatione ꝑuenit: apud aliqͦs parū ꝓfecit admonitiomea: qꝛ ſi vobis egonō dixero: me et vobis malā ſum redditurꝰ rationē in die iudicij: et vobiſcū mi-

119 Tempore.hi erit neceſſe eterna ſupplicia ſuſtinere. Egome apud deuꝫabſoluo: iterū atqꝫ iterū admoneo ꝑiter cōteſtor: vt nullus ex vobis caragos vl̓ diuinos vl̓ ſortilegos reqͥrat: nec dequalibet eos aut aut infirmitate īterroget. Nullus ſibicantatores adhibeat: qꝛ quicūqꝫ fecerit malū ſtatim ꝑibitbaptiſmi ſacramētū: cōtinuo ſacrilegus paganꝰ efficit̉: etniſi grādi elemoſyna dura ꝓlixa pnīa ſubuenerit ſtatim ineternū ꝑibit. Sil̓r et auguria obſeruare nolite: nec in itinerepoſiti aliqͣs auiculas cantātes attēdite: nec ex illaꝝ cātū diabolicas diuinatiōes annūciare p̄ſumite. Nullus ex vobisobſeruet qua die de domo exeat: die iterū reuertat̉: qꝛ oēsdīes deꝰ fecit: ſicut ſcriptura dicit. Et factꝰ eſt primꝰ diesſecūdus dies tertiꝰ: ſil̓r etquartꝰ qͥntꝰ ſextꝰ et ſabbatū.Et illud. Fecit deꝰ oīa bona valde. Illas vero ſolū ſacrilegas: ſed etiā ridiculoſas ſternūtationes ꝯſiderare obſeruare nolite: ſed quotiēs vobis in quacūqꝫ ꝑte fuerit neceſſitas ꝓperādi: ſignate vos in noīe ieſu xp̄i: ſymbolū vel or̄onem dominicā fideliter dicētes: ſecuri de dei adiutorio iteragite. Et quia qn̄ ſupradicta oīa ſacrilegia deo vobis inſpirate contenere vl̓ deſpicere ceperitis: moleſte accepturꝰeſt diabolus: qꝛ vos videt de amicitia vel ſocietate ſua diſcedere: et ſacrilegia que vos decipiebat contēnere: aliqͣs nequicias vobis facturus: aut infirmitatē aliquā īmiſſurus ē:aut aliqd̓ aīal/ aut morbū/ aut euagationē eſt ablaturus:quia ad vos ꝓbādos ꝑmittit fieri deꝰ: vt agnoſcat vtrū adip̄m fideliter venitis: et ſi toto corde diaboli machinamētadeſpicitis vtrū plus valeat apud vos amor ſuus qͣꝫ cuiuſqͣꝫaīalis amiſſio. Sed ſi ſemel aūt ſcd̓o neqͥtias qͣs diabolꝰ immiſerit aīo tota fide contēpſeritꝭ: ita ip̄ꝫ diabolū poſteaa vr̄a īfeſtatione deꝰ dignabit̉ repellere: vt nunqͣꝫ vos poſſitſua calliditate deciꝑe. Hoīes em̄ negligētes faciles lāguida deſideria et fidē deſidē hn̄tes: etiā ſi incipiāt diuperſeuerāt in operibꝰ dei: ſed vbi ſe in antedictis ſacrilegijsabſtinuerūt: vel vnā nequiciā diaboli ꝑtulerūt ſtatī ſe penitent ad dn̄m cōuerſos eſſe: machinamēta dīaboli reliqͥſſe:iteꝝ reuertunt̉ ad obſeruatiōes augurioꝝ velut canes ad vomitū ſuū. Uos ꝟo quibꝰ deꝰ ſapiētiā cōtulit verā fidē de ijdit: ita cito corde circūuētiōes diaboli deſpicite: et fidelitervos ad deū cōuertīte: qͦcūqꝫ diabolꝰ voluit īmittere patiēter fortiter toleretꝭ: vt beato Iob dicere poſſitꝭ. Dn̄s de Idit dn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuit ita factū eſt. Sil̓r apoſtolo firmo ītegro corde dicatis. Quis nos ſeꝑabit a chari Ftate xp̄i? Tribulatio: an perſecutio an anguſtia anfames.an nuditas angladius/ an ꝑiculū? Boni em̄ xp̄iani nec tormētis ſeparant̉ a xp̄o/ tepidi ꝟo negligētes īterdū ocioſisfabulis ſeꝑant̉. Et ſi vl̓ leue dānū ꝑtulerīt: ꝯtinuo ſcādalitur: cōtra deū murmurare p̄ſumūt ad nefāda deteſtādaauguria redeūt. Sed fore dicit aliqͥs: qͥd faciemꝰ eo auguria ipſa caragi vel diuini frequēter nobis vera annūciant:De hac re ſcriptura nos cōteſtat̉ monet dicēs. Etiā ſi vera vobis dixerint/ nolite credere illis. Tētat em̄ vos dn̄s de Eus veſter: vtrū timeatis an. Sꝫ iteꝝ dicis. Aliquotiēsſi p̄cātatores fuerint/ aut de morſu ſerpētis/ aut de alialibet īfirmitate ꝓpe vſqꝫ ad morteꝫ multi ꝑiclitant̉. Uerū eſtfrēs chariſſimi: qꝛ ꝑmittit hoc deꝰ diabolo: ſicut ſupra dixi: ad ꝓbāduꝫ chriſtianū: vt interdū illa ſacrilegia aliqͣremedia ī illa īfirmitate ꝑcipere aliqͥd verū potuerīt agnoſcere: faciliꝰ ꝓpterea diabolo credāt. Sed totā chriſtianāreligionē deſiderat cuſtodire: oportet vt hec oīa tota animivirtute cōtēnat: timēs illud qd̓ ait apl̓s increpās. Dies 1ſes tꝑa obſeruatis/ timeo ne ſine cauſa laborauerī in vobisEcce apl̓s dicit: auguria obſeruauerit ſine doctrināeiꝰ ſuſcipiet. Et quātū poteſtis circūuentiōes diaboli fugite. Et illud an̄ oīa ſcitote frēs: nec voſip̄os: nec eos advos ꝑtinēt: nec aīalia veſtra: nec reliquā ſubſtantiā vel in paruis rebus diabolus poteſt ledere: niſi quantū a deo poteſtatem acceperit: quomodo nec ſancti iob facultateꝫ auſus fuit3ſubuertere niſi domino permittēte. Et ſicut in euangelio le­ Igimus: quādo ab hominibus expulſi ſunt demones rogauerunt vt vel in porcos ire permitterētur. Si in porcos ſuntauſi ītrare demones: niſi a deo ꝑmiſſionē acciperent: qͥs itaerit īfidelis vt eos bonos chriſtianos credat poſſe ledere: niſi deus ꝓpria diſpenſatione ꝑmitteret? Permittit autē hocdeꝰ ex cauſis duabꝰ: vt aūt nos ꝓbet ſi boni ſimꝰ: aut corri-

Ioh̓. x.

F rno.ccxl.Dan̄. iij.

Sermo.ccxi.

Dan. 1j.

BDan̄. iij.

Dan̄. iii.

Sermoccxlij.A

j.A

D

Deut. xiij.

Rom̄. viij

Rom̄. viij

Gal̓. iiij.

Iob .j.

Iob .j.Mat. viij.

ij. Pet̓. ij.

Gen̄. j.

D

C

B