IDe Cempore.Diui Auguſtini.

Diui Auguſtini.et magni mētalli. Sed qͥs poteſt ſcrutari theſaurū iſtū: ⁊ vtieo: et ꝑuenire ad oīa q̄ ibi ſunt? Qn̄ hāc ſimilitudinē dn̄s dej. dit in euāgelio ſuo et dixit. Simile eſt regnū celoꝝ theſauroinuēto in agro: ne qͥs ſe minꝰ idoneū diceret ad ꝑſcrutādumtheſaurū: ꝯtinuo dedit aliā ſil̓itudinē. Simile eſt (inqͥens)regnū celoꝝ homini negociatori q̄rēti bonas margaritas: qͥinuenit vnā p̄cioſam margaritā: et vendidit oīa q̄ habuit etemit illā: vt ſi piger eras ad ſcrutandū theſaurū: nō ſis pigervnā margaritā ſub lingua ferre: ⁊ quo vis ſecurꝰ ambulare.ij. Quid eſt gͦ verbū cōſummās ⁊ breuiās? Diliges dn̄m deumtuū ex toto corde tuo: ⁊ ex tota aīa tua: et ex tota mēte tua: etdiliges ꝓximū tuū tanqͣꝫ teipſum. In his duobꝰ p̄ceptis totalex pēdet et ꝓphete. Ecce quid diſcit̉ in domo diſcipline.Diligere deū: diligere ꝓximū. Deū tanqͣꝫ deū: ꝓximū tanqͣꝫteipſum. Nō enī inuenis parē deo: vt poſſit tibi dici. Diligedeū ſicut diligis illū. De ꝓximo inuēta eſt tibi regula: qꝛ inuētus es ꝓximo tuo par. Tu ipſe q̄ris quō diligas ꝓximū.Attēde teipſum: et quō te diligis: ſic dilige ꝓximū. Non eſtvbi erres. Uolo gͦ iā et tibi cōmittere ꝓximū tuū: vt diligaseum tāqͣꝫ teipſum. Uolo: ſed adhuc timeo. Uolo tibi dicere.Dilige ꝓximū tuū ſicut teipſum: ⁊ timeo. Adhuc enī diſcutere volo: quō diligas teip̄m. Noli gͦ egreferre. Non es tu ipſefacile dimittēdus: cui eſt ꝓximꝰ cōmittēdus. Nō trāſitorietecū agendū eſt. Tu vnꝰ hō es: ꝓximi tui multi ſunt. Nō enīprimo ſic debes ītelligere ꝓximū: vel fratrē: vel cognatum:vel affinē. Proximꝰ eſt om̄i homini: oīs homo. Proximi ſibi dicunt̉: pater ⁊ filiꝰ: ſocer et gener. Nihil tā ꝓximū: qͣꝫ hōet homo. Sed ſi putamꝰ nō eſſe ꝓximos: niſi qͥ de hiſdē parentibꝰ naſcunt̉: adam ⁊ euam attēdamꝰ ⁊ oēs fr̄es ſumꝰ. Etſiquidē fratres ẜm qd̓ hoīes ſumꝰ: qͣꝫto magis ẜm qd̓ xp̄ianiſumꝰ. Ad id qd̓ homo es: vnꝰ pat̓ fuit Adā: vna mater EuaAd id ꝙ xp̄ianus es: vnꝰ pater eſt deꝰ: vna mater eccl̓ia. Uidete gͦ qͣꝫtos ꝓximos habeat vnꝰ hō. Oēs hoīes in quos in-currerit: quibꝰ iūgi potuerit: ꝓximi eiꝰ ſunt. Quō gͦ diſcutiendus eſt vtrū diligat ſe: cui cōmittēdi ſunt tot ꝓximi: vt ſiceos diligat tanqͣꝫ ſe? Nō gͦ iraſcat̉ vnuſquiſqꝫ: ſi diſcutio quōſe diligat. Certe ego diſcutio: ipſe ſe īueniat. Ut qͥd enī diſcūtio: qꝛ ego inuēturus ſum? Ideo diſcutio vt ip̄e ſe īterroget:ipſe ſibi appareat: ipſe ſe nō lateat: ipſe ſe ſibi non abſcōdat:ipſe ſibi ſe ante oculos ſuos: nō poſt dorſum ponat. Me loq̄nte faciat hoc: me neſciente faciat hoc. Quō te diligis quiſqͥsme audis: īmo quiſqͥs deū ꝑ me audis in hac domo diſcipline? Attēde te quōte diligis. Profecto enī ſi te interrogemvtrū diligas te: reſpōdebis qꝛ diligis. Quis enī ſe odit: Ergo nō diligis iniqͥtatē: ſi te diligis. Nā ſi diligis iniqͥtatē: nōego dico. Pſalmū audi. Qui diligit iniqͥtatē odit aīam ſuā.Ergo ſi diligis iniqͥtatē: audi veritatē. Ueritatē non te palpantē: ſed aperte tibi dicentē. Odis te. Quāto magis dicis:qꝛ amas te: odis te. Qui enī diligit iniqͥtatē: odit animā ſuā.Quid dicā de carne: q̄ pars eſt vilior homīs? Si aīam odit:quō carnē diligit? Deniqꝫ qͥ amant iniquitatē: et odiūt aīamſuā: oēm turpitudinē exercēt de carne ſua. Iā gͦ qͥ diligis iniquitatē: quo tibi volebas cōmitti ꝓximū: vt diligeres eumtanqͣꝫte? Homo qͥd perdis te? Si enī tuipſe ſic te diligis: vtperdas te: ſic ꝓfecto perditurꝰ es et eū quē diligis ſicut teNolo gͦ quēqͣꝫ diligas: vel ſolus peri: aut corrige dilectionē:aut reſpue ſocietatē. Dicturꝰ es mihi. Diligo ꝓximū tanqͣꝫmeipſum. Audioplane: audio. Inebriari vis cū illo quē dilij.gis tanqͣꝫ teipſum. Bene nobis faciamꝰ hodie: qͣꝫtum poſſumus bibamus. Uide qꝛ ſi ficte diligis: et illū ad te trahis: ⁊ad qd̓ amas vocas: neceſſe eſt vt quē diligis tanqͣꝫ teipſumilluc eū trahas ad qd̓ et tu amas. Humanꝰ homo: īmo beluinus: amādo talia qͣlia belue. Beluas enī deꝰ ꝓſtratas in faciem fecit paſtum q̄rentes de terra: te in duos pedes erexitde terra: tuā faciē ſurſum attēdere voluit. Nō diſcordet cortuū a facie tua: nō habeas faciē ſurſum et cor deorſum. Immo verū audi: ⁊ verū facſurſum cor: ne mētiaris in domo diſcipline. Qn̄ enī audis: reſpōde: ſed ſit verum qd̓ reſpōdes.Sic te dilige: et diligas ꝓximū tuū tanqͣꝫ teipſum. Quid eſtL enī ſurſum habere cor: niſi qd̓ dictū eſt prius. Diliges dn̄mdeū tuū ex toto corde tuo: et ex tota aīa tua: et ex tota mentetua?: Qꝛ gͦ duo p̄cepta ſunt: ſi vnū diceret nō ſufficeret. Sufficit et vnū ſi intelligat̉. Nā ⁊ aliqn̄ ſic loquit̉ ſcriptura: ſicutxiij. paulꝰ apl̓s. Nō adulterabis: nō homīcidiū facies: nō cōcu-

2Ele.piſces: et ſi qd̓ eſt aliud mādatū: in hoc ſermone recapitulat̉Diliges ꝓximū tuū tāqͣꝫ teipſum. Dilectio ꝓximi malū nonoꝑat̉. Plenitudo aūt legis eſt charitas. Quid eſt charitas?Dilectio. Nihil videt̉ dixiſſe de dilectione dei: ſed ſolā ꝓximi dilectionē dixit ſufficere ad īplēdā legē. Quicqͥd ē aliudmādatū: in hͦ ẜmone recapitulat̉: in hͦ ẜmone īplet̉. Inquo:Diliges ꝓximū tuū tāqͣꝫ teip̄m. Ecce vnū eſt. Certe duo pre Lcepta ſunt in qͥbus p̄ceptis tota lex pēdet ⁊ ꝓphete. Uidetequō plus breuiatū eſt: ⁊ adhuc pigri ſumꝰ. Ecce q̄ duo erāt:vnū factū eſt. Prorſus ꝓximū dilige: et ſufficit. Sed diligequō teip̄m diligis: non quō teip̄modiſti. Dilige ꝓximū tuūtanqͣꝫ teip̄m. Sed priꝰ eſt vt diligas teip̄m. Querere debesquō diligas te ipſum: ⁊ audire habes. Diliges dn̄m deū tuūex toto corde tuo: et ex tota aīa tua: et ex tota mente tua. Hōenī quō a ſe fieri nō potuit: ſic nec beatꝰ a ſefieri poteſt. Alia Cres eū fecit hoīem quod nō eſt ipſe hō: alia res eū factura eſtbeatū qd̓ nō eſt ipſe hō. Deniqꝫ errās videt ip̄e: qꝛ ꝑ ſe nō pōtbeatꝰ eſſe: ⁊ amat aliud vn̄ ſit beatꝰ. Un̄ ſe fieri putat bt̄m hͦamat. Quid putamꝰ amat: vn̄ putat ſe fieri btm̄? Pecuniā:aurū: argentū: poſſeſſiones. Breuit̓ dico pecuniā. Totū enī j.qͥcqͥd hoīes poſſidēt in t̓ra: oīa quoꝝ dn̄i ſūt: pecunia vocat̉.Seruꝰ ſit: vas: ager: arbor: pecus: qͥcqͥd horū eſt: pecunia d̓rEt vn̄ eſt pͥmū vocata pecunia? Ideo pecunia: qꝛ antiqͥ totūqd̓ habebant in pecoribꝰ habebāt. A pecore pecunia vocat̉.Legimꝰ antiqͦs pr̄es fuiſſe diuites paſtores. Ergo pecuniādiligis o hō vn̄ putas te fieri btm̄. Pecunia eſt: et multū eādiligis. Uolebas diligere ꝓximū tāqͣꝫ teip̄m: diuide cū illopecuniā tuā. Quid eſſes diſcutiebā. Inuentꝰ es: apparuiſtitibi: vidiſti te: ꝯſideraſti te. Nō es paratꝰ diuidere pecuniātuā cū ꝓximo tuo. Sed quid mihi rn̄det benigna auaricia?Quid mihi rn̄det? Si diuiſero cū illo: minus erit: et mihi etilli minuet̉ qd̓ amo: nec totū habebit ille: nec totum habeboego. Sed qꝛ diligo eū tanqͣꝫ meipſum: opto illi vt tātū habeat: vt nec meūminuat̉: et ipſe mihi coequet̉. Optas vn̄ nihilperdas: atqꝫ vtinā hoc verū dicas vel optes. Timeo enī neinuideas. Quō enī ſocialis erit felicitas tua quā torquet felicitas aliena? Nōne cūceperit diteſcere vicinꝰ tuꝰ: et incipere quaſi ſurgere et ire poſt te: times ne ſequat̉ te: times netrāſeat te? Certe diligis ꝓximū tuū tanqͣꝫ teip̄m. Sed nō loquar de inuidis. Auertat enī deꝰ hanc peſtē ab animis oīmhoīm: ne fiat xp̄ianoꝝ: vitiū diaboli: cū qͦ ſolo diabolꝰ reꝰ ē:et īexpiabilit̓ reꝰ. Nō enī dr̄ diabolo vt dānet̉: adulteriū cōmiſiſti: furtū feciſti: villā alienā rapuiſti: ſed homini ſtāti lapſus inuidiſti. Inuidētia diaboli cōuitiū eſt: ſed habet matre ſuā. Suꝑbia vocat̉ mr̄ īuidie. Suꝑbia īuidos facit. Suffoca matrē: ⁊ nō erit filia. Iō hūilitatē docuit xp̄s. Nō gͦ loquor inuidis: bn̄ optantibꝰ loquor. Illis loquor qͥ optant bn̄amicis: vt habeāt tantū quātū habet et ipſi. Optāt bn̄ egentibus vt habeāt quātū et ipſi: ſed nolūt illis dare ex eo quodhabent. Inde te iactas hō xp̄iane: qꝛ optas bene. Melior teeſt mendicꝰ qͥ plura tibi optat et nihil habet. Bn̄ vis optarenihil a te accipiēti. Da aliqͥd bn̄ optāti. Si bonū eſt bn̄ optare: redde mercedē. Optat tibi bn̄ pauꝑ aͥd trepidas? Addoaliqͥd. In domo diſcipline es. Addo aliqͥd qd̓ dixi. Da beneoptāti: xp̄s eſt. Ipſe ate petit qͥ tibi dedit. Erubeſce. Ille di Lues pauꝑ eſſe voluit: vt haberes pauperes quibꝰ dares. Daaliqͥd fratri tuo. Da aliqͥd ꝓximo tuo. Da aliqͥd comiti tuo.Tu diues es: ille pauꝑ eſt. Uita iſta via eſt: ſimul ambulatꝭSed forte dicis. Ego diues: ille pauꝑ. Simul ambulatꝭ annō? Quid eſt qd̓ dicis: Ego diues: ille pauꝑ. niſi ego oneratus: ille leuis? Ego diues: ille pauꝑ. Sarcinā tuā cōmemoras: pōdꝰ tuū laudas. Et qd̓ grauiꝰ ē: cōſtrinxiſti ad te ſarcinā tuā: ideo nō potes porrigere manū tuā. Onerate: liga te:qͥd te iactas? qͥd te laudas? Solue vincula tua: minue ſarcinā tuā. Da comiti: ⁊ illū adiuuas: ⁊ te releuas. Inter has voces tuas laudātes ſarcinā tuā: adhuc xp̄s petit ⁊ nō accipit ſet offēdis nomē pietatꝭ crudelibꝰ vocibꝰ ⁊ dicis. Et qͥd ẜuofilijs meis? Xp̄m illi oppono: filios ſuos mihi repoīt. Iſtaꝟo iuſtitia magna vt habeat vn̄ luxuriet̉ filiꝰ tuꝰ: egeat dn̄stuꝰ; Cū enī vni ex mīmis meis feciſtꝭ: mihi feciſtꝭ. Nō legi­ 7ſti: nō aduertiſti. Cū vni ex mīmis meis n̄ feciſtꝭ: mihi n̄ feciſtis? Nō legiſti: nō timuiſti? Ecce qͥs eget ⁊ filios tuos nūeras? Poſtreo nūera filios tuos: adde vnū illū int̓ illos dn̄mtuū. Unū habes: ſit ille ſcd̓s. Duos habes: ſit ille t̓tiꝰ. Tres

Mat. xiij.

Mat. xiij.

vbi sͣ.

ECapi. v.Mat. xxij.

Ca. vj.

GCa. vij.

Psͣ. x.

HCa. viij.

Ca. ix.Rom. xiij.

Mat. vxi-

Mat .xxv.

NCa. xiij.

Mat. xxij

MCa. xij.

KCapi. x.

j. q. iij. totū

LCa. xj.

Geneẜ.xxxvj.