er. ccxxxviij. Anica. xx. poſt feſtū. trini. Ser. ij. Fo. cccxl.

1atō adhuc in deuijs morantur: capti antiquo ſuperſtitionis etis rore. Probātur enī nunqͣꝫ ſub lege vixiſſe qui admonent̉ ſtuz dium vt apprehendant diſcipline. Sequit̉ in pſalmo. Neqn̄ū iraſcatur dn̄s et pereatis de via iuſta. Ergoſi illos ꝓphetais. reos ſtatuit ad quos diſciplina nūqͣꝫ ꝑuenit: qͥd de illis iudidicandū putamꝰ quos diſciplina deſtituit? Inter vtrorūqꝫactꝰ auctoritas ꝓphetice lectionis incuſat minorē plane culpam nō perueniſſe ad diſciplinā qͣꝫ legē diſcipline reſpuiſſe.iij. Ecce dicit ꝓpheta. Qui ſpernit diſciplinā: odit aīam ſuam.Et vere vt dixit ita eſt. Nam hoſtis eſt et inimicus anīe ſuequi ſpretis diſcipline monitis: diabolicis occupat̉ officijs.Dicūt aliquāti diſciplinā ſatis duris legibꝰ cōſtitutam. Loquātur iſta ſatis miſeri: quos ad om̄e facinus ille diabolusauctor mortis inuitat: quorū mentes inſatiabilis gula poſſidet: ſuper quos regnat ebrietasa quos turpis luxuria captiuos tenet: et a quibꝰ nunqͣꝫ ſuꝑbia ingrata diſceſſit. Illis autem quibꝰ eſt ſtudiū honeſte fidemſeruare cōtinentie: humilitati pietatiqꝫ ſeruire: dulce diſcipline onus eſt: et leue iugūdn̄i: quod nō grauat niſi perditos aut perituros. Erubeſcodicere in cōfuſionē humane negligētie: quare apud aliquātos parū ꝓficiat diſciplina: cū videamꝰ paſtorale magiſterium etiā apud muta aīalia non perire. Doceāt nos ecce ſeruare ordinē diſcipline: tam dociles equoꝝ animi cū in gyrūducti flexuoſis greſſibus membra cōponunt: et ſub vniꝰ habene retinaculo ita ſtudioſe cōſentiunt: vt currendi et ſtandimodus: ſub quadā legū diſpoſitione ſeruet̉: ita quos naturanumero diuidit: ſtudio diſcipline ꝯiungit. Uidete qͣꝫ fortiaboum corpora plauſtro ſubiaceāt: que in tāto īperio animūparant: vt tumētia naturaliter leui iugo colla ſupponant: itadiſcipline cōſtitutionibꝰ ſeruiūt: etiam que inferitate naſcūtur. Unde miror aliquotiēs hominē cui ineſt ſapientia et intellectus: prudētie paſſim precepta diſcipline negligere: cūvideamꝰ mutū animal vitia cauere: iuſſis obtēperare: imperio deſeruire: atqꝫ ita ad oēm obedientiā animos aptare: vtcū opus fuerit armatis legionibus occurrat: ⁊ hoſtilibus ſetelis obijciat iuſſum. Audite in hoc loco ꝓphetā dicentem.Cognouit bos poſſeſſorē ſuū ⁊ aſinus preſepe dn̄i ſui: iſraelautē non me cognouit. Uereor dicere: ne veſtrā negligentiāpulſet iſta ſententia. Non autē cognouit dn̄m qui ꝯditionisſue non cognoſcit officiū. Oſtendā ſane quomodo dn̄s poſſitaut inueniri: aut cognoſci: ſi tamen eſt animus videntis. Sivis videre dn̄m: require mendicū: reſpice ad pauperē: ſuſcipe peregrinū: viſita infirmū: curre ad carcerē. Si vis videꝫiij. re deū: vincula captiuitatis abſolue: nodos iniqͥtatꝭ incidexv. Audi de hoc dn̄m dicētem. Eſuriui et dediſtis mihi māducare: Sitiui et dediſtis mihi bibere: hoſpes fui ⁊ ſuſcepiſtisme: nudus fui et veſtiſtis me: infirmꝰ fui et viſitaſtis me: incarcere erā et veniſtis ad me. Moneo itaqꝫ ne deſpicias nudum: ne ceco manū ſubtrahas: nec inuolutū pannis cōtemnas. In hac enī veſte primū dn̄s cū a magis quereret̉ inuentus eſt. Et quia de diſciplina fecimꝰ mentionē ſub qua fideschriſtiana viget: neceſſe eſt vt om̄ia in aures veſtras vite ornamenta deferant̉: vt intelligat vnuſquiſqꝫ parū ſibi ꝓdeſſecōuerſationis fama: niſi in cōtemptu mundi amauerit diſciplinam. Ergo cui ſtudiū eſt chriſtum colere: prius cordis ⁊corporis ſuſcipiat indumēta. Om̄is igitur vita religionis ꝓfeſſe: integritatis debet famam ſentire: ne quē expectat corona virtutis: pudoris dāno feriat. Corporis integritas vitaꝫmuniat: integritatē fides incōtaminatacuſtodiat: vt manente vtriuſqꝫ partis beneficio: īmaculatū hoīem faciat regnare cū chriſto. Sed in hoc ſolū conſtat conuerſationis noſtroratio vt boni ſimꝰ. Laborandū igit̉ illi ante om̄ia eſt: vt qͥ bonitatem ſequit̉: bonꝰ eſſe iudicetur. Nam qͣꝫuis homo purūcorpus īmaculatūqꝫ cuſtodiat: laceratā vitā ad deū portat:cuius actus vultū infamat: licet ſciamus cōſcientiā ſolā bonis actibus poſſe ſufficere. Sed quāto melius eſt vt ſemperde te bene ſentiat: qui ſemꝑ circa ianuā ſuam vanis ſuſpitionibus frequēter egrotat. Inſitū eſt enim naturaliter vulgovt de bonis ſemꝑ male iudicet. Sed tuqui curā bone famecolis: ſtudio tuo gratiā integre opinionis acquire. Uita ergonoſtra ita ſit lucida: vt ſit omnibus nota. Integritas religioni: pudor ſeruiat humilitati. Quem amor tenet ſeruādeintegritatis: ante om̄ia falſi ad ſe famā nō admittat errorisMagnū eſt quidem et glorioſum/ et vſqꝫ ad celū omniū ore

preferendū: nunqͣꝫ malis actibus locū dediſſe: ſed multo fortius eſt: nunqͣꝫ falſis ſuſpitionibꝰ laboraſſe. Quid enī tibi ꝓdeſt ſobrietas: ſi vitia ebrietatꝭ exerceas? Quis te nō ebriūiudicet: ſi inter effluentes vino calices ſaltātium gyros imiteris: Quis te caſtum putabit: ſi te viderit meretricū fabulis mixtum: ſcenico ſermone cōpoſitis: aut loquentē turpia:aut inhoneſtareſonātem? Laudo quidē ꝙ cōſcientiā habeas caſtitatis in te: ſed odi colloquiū meretricis. In quo locofortaſſe dicat tibi aliqͥs. Sufficit mihi pura ꝯſcientia. Ꝙͣtūad innocentiā pertinet tibi ſoli ſufficit: ſed prouidēdum eſtne facilitate tua alter peccet: et alienū peccatū in te redūdet:iuxta illud qd̓ dicit ſcriptura. Ue illi per quē ſcandalum ve­ 4nit. Ꝙͣuis autē precioſo ſerico corpus veſtias: et niueo vel­ xlere membra cōponas: nō ſine macula diem tranſigis ſi camini ardentis ora cōtigeris. In om̄i igitur actu tuo vitā tuādiſciplina comitet̉. Si vis placere chriſto: elabora vt profeſſionem tuā fides adiuuet: fama cōmēdet. Precedat vos patientia humilitatis ſocia: aſſiſtat pudicitia integritatis magiſtra: fugiat cupiditas: erubeſcat ebrietas: luxuria actusſuos lugeat: ſuperbia confuſa diſcēdat. Quicūqꝫ igitur eſt ofeſtinat deū agnoſcere: ſub hoc diſcipline ordine chriſtū poterit inuenire. Multa quidem erant adhuc dilectiſſimi: quediſcipline ratio ſuadebat aperire: que interimputauimꝰ differenda: ne ocioſis auribus faſtidiū pararet longa narratioSane ne quid in hoc opere ſubtraxiſſe videamur: elaborabimus vt ea q̄ religioſis actibus competunt ſequenti tempore diſſeramus.¶ In eadem dn̄ica: De diſciplina chriſtiana: etquō diſcipline domꝰ eſt eccleſia: ⁊ qͥd in ea diſcit̉:qͣre diſcit̉: q̄ diſcūtur/ et a qͦ: declarat. Sermo. ij.Ocutus eſt ad nos ſermo dei: et deprōptus eſt ad Eex hortationē noſtrā: dicēte ſcriptura. Accipite di coSſciplinā in domo diſcipline. Diſciplina: a diſcēdo¶ Idicta eſt. Diſcipline domus: eſt eccleſia xp̄i. Quid CIergo hic diſcit̉: Uel quare diſcitur? Qui diſcunt? Aquo diſcunt? Diſcit̉ bene viuere. Propter hoc diſcit̉ bene viuere:vt ꝑueniat̉ ad ſemꝑ viuere. Diſcūt chriſtiani: docet chriſtusPrimo ergo qͥd ſit bene viuere: deinde q̄ ſit merces bone vite: tertio qͥ ſint veri chriſtiani: quarto qͥs ſit verus magiſter:pauca loquētibus nobis ſicut dn̄s donat audire dignam iniOm̄es in domo diſcipline ſumꝰ: ſed multi nolūt audire diſciplinā: ⁊ qd̓ eſt ꝑuerſius nec in domo diſcipline volūt habere Ctdiſciplinā. Cū ꝓpterea debeant in domo diſcipline accipere diſciplinā vt ſeruent illā et in domibꝰ ſuis: ipſi cōtra diſciplinationē nō ſolū in domibꝰ ſuis habere nolūt: ſed nec illāſecū ferre etiā ad domū diſcipline. Ideo apud quos non va Acat verbū dei qͥ cor auri ꝯiungūt: qͥ nō ſunt via vbi ſemen qd̓ceciderit ab auibꝰ colligit̉: qͥ nō ſunt petroſa loca vbi ſemenqd̓ ceciderit altā radicē habere non poteſt / et ad horā exit ⁊in eſtu areſcit: qͥ nō ſunt ager ſpinoſus vbi ſemen cū germinauerit et in auras ſurgere ceperit ſpinarū denſitate ſuffocat̉:ſed qͥ ſunt terra bona parata ſemen accipere: ⁊ fructū reddere vel centenū vel ſexagenū vel tricenum: recordent̉ nō ſinecauſa ītraſſe diſcipline ſcholam: et has me ſimilitudines exeuāgelio cōmemoraſſe. Qui ergo tales ſunt: accipi āt qd̓ perme dn̄s dicere dignat̉. Ego qm̄ ille ſeminat: qͥd ſum? Uix cōphinꝰ ſeminātis. Ipſe in me ponere dignet̉: qd̓ vobis ſpargat. Nolite gͦ attēdere ad vilitatē cōphini: ſed ad charitatēſeminis: et poteſtatē ſemīatoris. Quid ē gͦ bn̄ viuere? Quidhic diſcit̉? Precepta multa ſunt in lege: quibꝰ ipſa vita bo. Cna cōtinet̉: imperat̉ et diſcit̉. Multa oīno precepta ſunt et innumerabilia. Preceptoꝝ ipſoꝝ paginas vix quiſqꝫ enumerat: qͣꝫto magis ipſa q̄ voluūt? Tamen deus ꝓpter eos qui ſevolūt excuſare: vel qꝛ eis nō vacat legere: vel qꝛ nō norunt legere: vel qꝛ nō poſſunt facile ītelligere: vt excuſationē nemohabeat in die iudicij: voluit (ſicut ſcriptū eſt) cōſummare etbreuiare verbū ſuper terrā: ſicut de illo ꝓpheta predixerat.Uerbū enī cōſummās ⁊ breuians faciet dn̄s ſuꝑ terrā. Hoc Eipſum verbū cōſummatū et breuiatū: nec obſcurū eſſe deusvoluit. Ideo breue: ne nō vacaret legere. Ideo apertum: nedicat nō mihi licuit intelligere. Theſaurus ergo eſt magnꝰdiuinarū ſcripturarū: habens in ſe mirabilia precepta mul­ Cta: tanqͣꝫ multas gemmas: ⁊ p̄cioſa monilia: ⁊ vaſa ingentiac uii

U iiij

Annotatōnūeralisordinisſermonūhuiꝰ oꝑis

ECa. vij.

Sapīe. iij

Mat. xj.Ca. viij

Ca. viij

o

Eſaie. j.

Mat. ij.Ca. ix.

Eſa. lvii.Mat. xxv.

Mat. ij

Ca. ix.

RCa. x.

Sermo.iccxxxix.A¶ Capi. j.

Matthei.xviij.

A¶ Capi. j.

Pat xiij

ECa. ij.

Ca. iij.

Efale. x.

ACa. iiij.