Seſ. ccxxxvj. Vnica. xix. pꝰ feſtu. trini. Ser. ii. Fo. cccxxxix.

tatō bis: lux in dn̄o. Item in alio loco. Om̄es enī vos filij lucisilis eſtis: et filij dei. Nō ſumus noctis neqꝫ tenebrarū. Sic vt inis die honeſte ambulemꝰ. Dies ergo in cōparatione infideliūnū Incōparatione ꝟo illius diei qn̄ reſurgent mortui: et corruꝑis. p̄tibile hoc induerit incorruptionē / et mortale hoc induet̉ ī.xv. mortalitate: adhuc nox ſumꝰ. Nobis tanqͣꝫ iam in die dicit.iij. apl̓s Iohānes. Dilectiſſimi: filij dei ſumus. Et tn̄ qꝛ adhucnox eſt: qͥd ſequit̉? Et nōdum apparuit qd̓ erimꝰ. Scimꝰ qm̄cū apparuerit ſil̓es ei erimꝰ: qm̄ videbimꝰ eū ſicuti eſt. Sediſta merces eſt: nō opus. Uidebimꝰ eū ſicuti eſt: ip̄a merceseſt. Tūc erit dies quo clarior eſſe nō poſſit. Nunc gͦ in iſto iā3die honeſte ambulemꝰ. In iſta adhuc nocte nō de inuicē iu.xiij dicemꝰ. Uidete enī ⁊ ip̄m apl̓m paulū qͥ dixit. Sic vt in diehoneſte ambulemꝰ: nō reſultare neqꝫ diſſonare a coapoſtolotri. j ſuo petro: qͥ dicit. Cui bn̄facitis intēdentes ſermoni: ſcꝫ diuino: tanqͣꝫ lucerne in obſcuroloco: donec dies luceſcat: et luciferoriat̉ in cordibꝰ veſtris. Uidete hoc ip̄m dicētē ⁊ apl̓m.iiij. paulū. Itaqꝫ nolite ante tēpus quicqͣꝫ iudicare. Et qn̄ erit tēpus? Donec veniat dn̄s et illuminet abſcōdita tenebrarū: etmanifeſtabit cogitationes cordis: et tunc laus erit vnicuiqꝫa deo. Quid eſt ante tēpus: niſi anteqͣꝫ corda inuicem videatis? Intēdite ſi hoc eſt qd̓ dixi. Om̄ia ꝟba ipſiꝰ ſentētie pauliſper audite. Nolite ante tēpus quicqͣꝫ iudicare. Et qn̄ erittēpus? Donec veniat dn̄s et illuminet abſcōdita tenebrarū:et manifeſtabit cogitationes cordis: et tūc laus erit vnicuiqꝫ a deo. Quō te reprehēdent tenebre qn̄ a luce laudaberis:Tūc patebūt corda: modo latent. Suſpectꝰ eſt neſcio qͥs qͣſiinimicꝰ: et forte eſt amicꝰ. Uidet̉ alter quaſi amicꝰ: ⁊ eſt forſit an occultus inimicꝰ. Otenebre: ſeuit et amat: blanditur etodit. Si ex vocibꝰ iudico: trāquillū vitans: ſcopulū incurroFugio amicū: hereo īimico. Hoc fecit cor latēs. Ibi credēdum eſt: ibi intus: vbi latet: vbi occultū eſt Ad hoc excolendū cōductus es Ibi credēdo cooperare: vbi te nō videt coucͣ. operarius tuꝰ: ſed videt te dn̄s tuꝰ. Iuſtꝰ ex fide viuit. Hocage. Iā de iudicio priore dn̄ico diſputaui: vt iudicares teipſum: et cū te inuenires ꝑuerſum: nō tibi blādireris: ſed corrigeres te et fieres rectꝰ ⁊ tibi placeret deꝰ rectus. Nā rectusdeꝰ: ꝑuerſo nō placet. Uis vt placeat tibi rectꝰ deus: eſtorectus. Iudica teipſum: noli tibi placere. Qd̓ tibi in te meritodiſplicet: caſtiga: emēda: corrige. Scriptura ſctā ſit tibi tanqͣꝫ ſpeculū. Speculū hoc habet ſplēdorē nō mēdacē: ſplēdorem nō adulantē: nulliꝰ ꝑſonā amantē. Formoſus es: formoſumte ibi vides. Fedus es: fedū te ibi vides. Sed cū fedusacceſſeris: et fedū te ibi videris: noli accuſare ſpeculū. Adte redi: non te fallit ſpeculum tu te noli fallere. Iudica de tecōtriſtare de tua feditate: vt cū abieris et diſceſſeris triſtis:fedus: correctꝰ poſſis redire formoſus. Cū gͦ iudicaueris teipſum ſine adulatione iudica: ⁊ ꝓximū cum dilectione. Eſtenī qd̓ iudices: ad qd̓ vides. Fieri eniꝫ poteſt vt aliqͥd malivideas vnde ſordeſcas. Fieri poteſt vt malū ſuū ipſe ꝓximꝰtuus tibi ꝯfiteat̉ ⁊ prodat amico qd̓ texerat īimico. Qd̓ videris iudica: qd̓ nō vides deo dimitte. Quādo aūt iudicas: dilige hoīes: oderis ritiū. Noli ꝓpter hoīem diligere vitiū:nec ꝓpter vitiū odiſſe hoīem. Homo: ꝓximꝰ eſt tuus. Uitiūinimicū ꝓximo tuo. Tunc amas amicuꝫ: ſi oderis qd̓ nocetj. amico. Si credis facis: qꝛ iuſtus ex fide viuit. Qd̓ abundatin rebꝰ humanis: hͦ dico. Aliqn̄ amico tuo chariſſimo inimicus eſt aliqͥs qͥ erat amicꝰ amboꝝ. Incipiūt eſſe de tribꝰ amicis duo inter ſe inimici: qͥd faciat medius qͥ remāſit? Uult:exigit: flagitatate vtoderis cū illoquem odiſſe cepit: et hecꝟba tibi dicit. Nō es amicꝰ meꝰ qͥ es amicꝰ īimici mei. Quevox huiꝰ eſt ad te:: ipſa eſt ⁊ illiꝰ ad te. Tres enīeratꝭ. Treseratis: duo ceperūt eſſe diſcordes: remanſiſtitu. Si huic teiūxeris: illū habebis īimicū. Si illi: iſtū. Si ambobꝰ: ambomurmurabūt. Ecce tentatio. Ecce ſpine in vinea qͦ cōductiſumꝰ. Expectas forte a me audire qͥd facias. Permane amicus amborū. Qui diſcordāt inter ſe: cōcordēt ꝑ te. Mala ſi qͣaudis ab altero de altero: noli prodere alteri: ne forte ſintpoſtea amici qͥ modo ſūt īimici: ⁊ ꝓditores ſuos ꝓdant ſibi.Sed hoc ꝓpter hoīes dixi: nō ꝓpter oculos eiꝰ qͥ nos cōduix. xit. Ecce nemo te ꝓdit. Audiſti: deus videt qͥ te iudicet. Audiſti ab irato verbū: a dolente: a ſuccenſente: moriatur in te.Quare prodit̉? quare ꝓfert̉? Nō enim ſi in te fuerit dirūpette. Dic ſane amico tuo: qͥ vult te facere inimicū amici tui. Al

Fo. cccxjloquere etiā egrotantē animū: medicine lenitate pertracta.Dic illi. Quare vis vt ſiminimicꝰ illiꝰ? Reſpōdet. Quia inimicus meꝰ eſt. Uis ergo vt ſim inimicꝰ inimici tui? Inimicus eſſe debeo vitij tui. Iſte cui me vis facere īimicū: homoeſt Eſt aliꝰ inimicꝰ tuus: cui debeo eſſe inimicꝰ: ſi amicusſum tuus. Reſpōdebit. Quis eſt aliꝰ īimicꝰ meꝰ? Uitiū tuūReſpōdebit. Qd̓ eſt vitiū meū? Odiū quo odiſti amicū tuūEſto ergo ſimilis medico. Medicꝰ nō amat egrotantē: ſi nōodit egritudinē. Ut liberet egrotū: ꝑſequit̉ febrem. Noliteamare vitia amicorū veſtrorum ſi amatis amicos veſtros.Sed cui dico? Putas ne facio ipſe qd̓ dico? Fratres mei: facio in me. Prius facio. In me autē facio: ſi a dn̄o accipio:facio. Odio vitia mea: cormeū ſanandū offero medico meoPerſequar ea quātū poſſum: gemo de illis: cōfiteor: qꝛ ſuntin me: et ecce ego accuſo me. Oqui me rep̄hēdebas: corrigete. Hec eſt iuſtitia: ne dicat̉ nobis. Stipulā in oculo fratris Ltui vides: et trabem in oculo tuo nō vides? Hypocrita. Eice primū trabem de oculo tuo: et tūc videbis eijcere feſtucāde oculo fratris tui. Ira: feſtuca eſt. Odiū: trabes eſt. Sednutris feſtucā: fit trabes. Ira inueterata: ſit odiū. Feſtucanutrita: ſit trabes. Ut gͦ feſtuca nō flattrabes: nō occidat ſolſuꝑ iracūdiam veſtrā. Uides: ſentis te odioliuentē: et repre Ehendis iraſcentē? Tolle odiū etrecte rep̄hendis. Ira eſt inoculo eiꝰ: ī tuo trabes. Nā ſi odiſti tu: quō vides qd̓ trabes?Trabes eſt in oculo tuo. Quare trabes eſt in oculo tuo ⁊ Ꝙfeſtucā ibi natā cōtempſiſti. Cū illa dormiſti: cū illa ſurrexiſti. Eam in teipſo excoluiſti: falſis ſuſpitionibus irrigaſti.Uerba adulantiū ⁊ ad te mala ꝟba de amico deferentiū credendo nutriſti. Feſtucā nō auulſiſti: diligētia tua trabem feciſti. Tolle trabem de oculo tuo: noli odiſſe fratrē tuū. Expaueſcis: an non? Expaueſcis: dico tibi: noli odiſſe ⁊ ſecureris Et reſpōdes mihi: et dicis mihi: qͥd eſt odiſſe? Et quidmali eſt: qꝛ odit homo inimicū ſuū? Odiſti fratrē tuū: ſed ſiodiū cōtemnis: audi qd̓ nō attendis. Qui odit fratrē ſuū hō j.micida eſt. Qui odit: homicida eſt. Nūquid modo potes dicere: qͥd ad me vt homicida ſim? Quiodit homicida eſt. Nōvenenū paraſti: nō ad ꝑcutiendū inimicū cū gladio ꝓceſſiſti: nō miniſteriū ſceleris p̄paraſti: nō locū: nō tēpus: poſtremo ipſum ſcelus nō feciſti: Tantū odiſti: et priꝰ te qͣꝫ illū occidiſti. Diſcite gͦ iuſtitiā: vt nō oderitis niſi vitia: hominesametis. Hoc ſi tenueritis: et hāc iuſtitiā feceritis: vt hoīesetiā vitioſos ſanari malitis potius qͣꝫ dānari: bonū opus invinea feciſtis. Sed exercete vos in hoc fr̄es mei. Ecce poſtſermonē fit miſſa cathecuminis. Manebūt fideles: venietu.ad locū or̄onis. Scitis quo acceſſuri ſumꝰ: qͥd prius deo dicturi ſumꝰ? Dimitte nobis debita nr̄a: ſicut et nos dimitti? Amus debitoribꝰ nr̄is. Agite vt dimittatis: agite. Uenietisenī ad iſta ꝟba or̄onis: quō ea dicitis: quomodo nō dicitis:Poſtremo īterrogo. Dicitis: an nō dicitis? Odiſti: ⁊ dicis?Reſpōdebis mihi. Ego nō dico. Oras: ⁊ nō dicis? Odiſti: ⁊dicis. Oras: et nō dicis? Cito reſpōdeo. Ergo ſi dicis: mentiris. Si nō dicis: nihil mereris. Obſeruate: attēde te. Modo es oraturꝰ: dimitte ex toto corde. Litigare vis cū inimico tuo: prius litiga cū corde tuo. Dic cordi tuo. Noli odiſſe.Illud autē cor tuū: animꝰ tuꝰ odit adhuc. Dic aīe tue. Noliodiſſe. Quomodo orabo: quō dicam. Dimitte nobis debitanoſtra? Poſſum quidē hoc dicere. Sed qd̓ ſequit̉ quō dicā?Sicut et nos. Quid? Sicut ⁊ nos dimittimꝰ. Ubi eſt fides?Fac qd̓ dicis. Sicut et nos. Et nō vult dimittere aīa tua: etꝯtriſtat̉: qꝛ dicis ei. Noli odiſſe. Reſpōde illi. Quare triſtis Res aīa mea: et qͣre cōturbas me? Quare ꝯturbas me Quaretriſtis es? Noli odiſſe: ne perdas me. Quare cōturbas meꝫSpera in deo. Langues: anhelas: egritudine ſauciaris: nōpotes tibi tollere odiū. Spera in deū: medicus eſt: ꝓpter tepepēdit in ligno: et nōdum eſt vindicatꝰ. Quid vis vindicari? Ideo enī odiſti vt vindiceris. Uide pendentē dn̄m tuū:vide pendētē: et tibi de ligno tanqͣꝫ de tribunali p̄cipientemUide pendentē: et tibi lāguenti de ſuo ſanguine medicamētum facientē. Uide pēdentē: vindicari vis? Uindicari vis:vide pendentē. Audi precantē. Pater ignoſce illis: quia ne­ Yſciunt qͥd faciūt. Sed potuit hoc facere dicis mihi: ego nonpoſſum. Ego enī homo ſum: ille deus: homo ego: homo ille:deus homo. Deꝰ ergo vt qͥd homo ſi nō corrigit̉ homo? Sꝫecce tibi loquor. O homo: multū eſt ad te imitari dn̄m tuuꝫ:ci iij

U iij

Annotatōnūeralisordinisſermonūhuiꝰ oꝑis.j. Cor. xv.j. Ioh̓. iij.

ij. Perri.

i. Cor. iiii.

Abachucij.inom̄. j.

Abachuc

ij.inom̄. j.

Rom̄. j.

Ecc̄i. xiv

2

Mat. vij.

Ephe. iiij.

Ephe. iiij.

Mat. vj.

Lu xxiij.

j. Ioh̓. iij.

TE

Osͣ.xlj.

E

H