Ser. ccxxxv. Do. xviij. et. xix. pꝰ feſ. tri. ſer. j. Fo. cccxxxj

er. ccxxxv. Do. xviij. et. xixtatō prorſus difficile inueniat̉ aliquis qͥ non habeat vnde alteriisᵐ aliquid preſtet. Et illud extremū et magnū qd̓ ait apl̓a. Inuicem onera veſtra portate: et ſic adimplebitis legē chriſtiiū ¶ In eadē dn̄ica: de eodē de quo ſupra. Sermoꝑis. ij. In quo dicit ꝙ filiꝰ dei minor eſt in forma ſerui: ſꝫ equalis in forma dei: qd̓ ex ꝟbis apl̓i ꝓbat̉IUeſtionē ꝓpoſitā iudeis: debent ſoluere chriſtiani. Dn̄s enī ieſus chriſtꝰ qͥ eā iudeis ꝓpoſuit: ipſeAnō ſoluit iudeis: nobis autē ſoluit. Et cōmemorao charitatē veſtrā: et inuenietis qꝛ ſoluit: primonodū vidēte queſtionis. Queſiuit a iudeis qͥd eis videreturde xp̄o: cuiꝰ eſſet filius: qꝛ et ipſi ſperant xp̄m. In ꝓphetislegerūt: venturū expectauerūt: preſentē occiderūt: quia vbilegebāt venturū xp̄m: ibi legebāt quia occiſuri erant xp̄m.Sed illiꝰ futurū aduentū ſperabant in ꝓphetis: nā futurumſuū facinus nō videbāt. Sic ergo eos interrogauit de xp̄onō quaſi de incognito: aut cuiꝰ nomen nunqͣꝫ audiſſent: autcuiꝰ aduentū nunqͣꝫ ſperaſſent. Nā qm̄ adhuc eum ſperant:ideo errant. Equidē et nos ſperamꝰ eū: ſed venturū iudicē:non venturū iudicandū. Prophete aūt ſancti vtrūqꝫ ꝓphetauerūt. Uenturū eū iniuſte prius iudicādū: vēturū poſteaxxij iuſte iudicaturū. Quid ergo (inqͥt) vobis videt̉ de xp̄o cuiꝰfilius eſt? Reſpōderunt illi. Dauid. Prorſus de ſcripturisQuomodo dauid in ſpiritu vocat eū dn̄m: dicēs. Dixit dn̄sdn̄o meo ſede a dextris meis: donec ponā inimicos tuos ſcabellum pedū tuorū? Si ergo dauid inſpiritu vocat eū dn̄m:quomodo filiꝰ eius eſt? Hic cauendū eſt ne putet̉ chriſtus ſenegaſſe filiū eſſe dauid. Non ſe filiū dauid negauit: ſed modum queſiuit. Dixiſtis filiū eſſe dauid: non nego. Sed ſi illeeum dn̄m vocat: dicite mihi quomodo ſit filius qui eſt dn̄s:Dicite quomodo? Illi nō dixerūt: tacuerūt. Dicamꝰ et nos:exponente ipſo xp̄o. Ubi? Per apl̓m ſuū. Prius inde ꝓbexiij mus: quia ipſe xp̄s expoſuit. Apoſtolꝰ dicit. An vultis experimeniū accipere eiꝰ qui in me loquit̉ chriſtꝰ? Ergo in apoſtolū iſtam dignatꝰ eſt ſoluere queſtionē. Primū per apoſtol. ij. lum loquēs chriſtꝰ: quid dixit adtimotheum? Memor eſtoxp̄m ieſum reſurrexiſſe a mortuis ex ſemine dauid: ẜm euāgelium meū. Ecce chriſtꝰ filius eſt dauid. Quomodo eſt etdn̄s dauid? Dic apoſtole. Qui cū in forma dei eſſet: nō rapinam arbitratꝰ eſt eſſe equalis deo. Agnoſce dn̄m dauid. Sꝫagnoſcis dn̄m dauid: dn̄m noſtrū: dn̄m celi et terre: dn̄m angelorū: equalē deo in forma dei. Si agnoſcis vnde filius dauid: attēde qd̓ ſequit̉. Apoſtolus dn̄m dauid tibi oſtendet dicendo. Qui cū in forma dei eſſet: nō rapinā arbitratꝰ eſt eſſeequalis deo. Filiꝰ dauid vnde? Semetipſum exinaniuit formam ſerui accipiēs: in ſimilitudine hoīm factus: et habituinuētus vt homo. Humiliauit ſemetipſum: factus obediensvſqꝫ ad mortē: mortē autē crucis. Propter qd̓ ⁊ deꝰ illum exaltauit. Reſurrexit chriſtꝰ: ex ſemine dauid: filius dauid: qꝛexinaniuit ſe. Quomodo exinaniuit? Sumendo qd̓ nō erat:nō perdendo qd̓ eret. Exinaniuit ſe: humiliauit ſe. Cū eſſetdeus: homo apparuit. Cōtemptus eſt in terra ambulās: quicelum fecit. Cōtemptus eſt quaſi homo: quaſi nullius ꝟtutꝭ.Non ſolū cōtemptus: ſed inſuꝑ ⁊ occiſus. Lapis erat iacēs:offenderunt in eū iudei: et quaſſati ſunt. Quid autē ait ipſe?ij. Qui offenderit in lapidē iſtū: cōquaſſabit̉. Super quē venerit lapis iſte: cōteret eū. Prius iacuit et offenderūt. Uenietdeſuper: et cōteret quaſſatos. Accepiſtis et filiū dauid: ⁊ dominū dauid. Dn̄m dauid ſemper: filiū dauid ex tēpore. Dominū dauid natū de ſubſtantia patris: filiū dauid natum exmaria virgine cōceptū de ſpirituſancto. Utrūqꝫ teneamus.Unū horum nobis erit habitatio eterna: alterū horū nobiseſt a peregrinatione liberatio. Dn̄s enī noſter ieſus chriſtusniſi dignatꝰ eſſet fieri homo: periſſet homo. Factꝰ eſt quodfecit: ne periret qd̓ fecit. Homo verus: deus verus. Deus ethomo totus chriſtꝰ. Hec eſt catholica fides. Qui negat dn̄chriſtū? Fotinianꝰ. Qui negat hominē xp̄m? Manicheus.Qui cōfitetur dn̄m equalē patri chriſtū et hominē verū: paſſum vere: ſanguinē fudiſſe verū. Non enī veritas nos liberaret ſi falſum preciū ꝓ nobis daret. Utrūqꝫ qui cōfitetur catholicus eſt. Habet patriā: habet viam. Habet patriam. Inprincipio erat verbū. Habet patriā. Cum in forma dei eſſet

non rapinā arbitratꝰ eſt eſſe equalis deo. Habet viam. Semetipſum exinaniuit formā ſerui accipiēs. Ipſe patria quoimus: ipſe via qua imus. Per ipſum ad ipſum eamus: ⁊ nōerramus.¶ Item in eadem dn̄ica: Homelia de eo qd̓ ſcriptum eſt in euāgelio ẜm Mattheū. Acceſſerunt Aad ieſum phariſei. Et īterrogauit eū vnus ex legiſdoctoribꝰ ⁊cͣ. que habet̉ in libro Quinquagīta homeliarū. xxxviij. fo. cxxix.¶ Dn̄ica decimanona: De eo quid ſit homini facere bonū. Sermo. j. In quo dicit ꝙ qꝛ mali florent aliquādo in hoc ſeculo facit bonos ſepe infide heſitare.Ectiones diuinorū eloquioꝝ cū recitarent̉: audi S¶ S. ¶ Quimꝰ. Ea nobis eſt materies loquendi ꝓpoſita: cōginde ſapere debemꝰ: inde ſeminare qd̓ ſapimus:¶ M adiuuāte illo in cuiꝰ manu ſunt: ſicut ſcriptū eſt: ⁊4 Snos ⁊ ſermones noſtri. Nec fruſtra alio loco ſcriptū eſt. Lau Fdabo ſermonē: in dn̄o laudabo verbū. Hoc laudat̉ in domīoqd̓ dat dn̄s. Ꝙͣuis ergo infirmi ſimus: vaſa tn̄ ſumus eius:capimꝰ qͣꝫtum poſſumus: cōmunicamus ſine liuore qd̓ capimus. Suppleat ille in cordibꝰ veſtris qd̓ nos minus fecerimus: qꝛ et quod operamur in auribꝰ veſtris: quid eſt: niſi totum ille agat in cordibꝰ veſtris? Lectioprima ꝓphetica qͥdnobis cōmendauerit: me cōmemorāte recolite. Quid dignū(inqͥt) offerā dn̄o? Querebat homo ſacrificiū quo placaretdeū: vel quo placeret deo. Curuabo (inqͥt) genu deo excelſo Aplacabo eū in milibus taurorū: aut in denis milibus capra? vj.rum pinguiū: aut offerā deo fructū ventris mei pro peccatoaīe mee? Reſpōdet̉ ergo tibi o homo. O homo a quo reſpondetur: niſi a quo factus es homo? Reſpōdetur ergo o homoquerēti qͥd offeras deo: et vnde places dn̄m: vel vnde placeas deo. Reſpōdet tibi quid ſit bonū: aut quid aliud dn̄s exqͥrat a te: niſi vt facias iudiciū et iuſtitiā: et diligas miſericordiam: paratuſqꝫ ſis ire cum dn̄o deo tuo? Querebas quid offerres ꝓ te. Offerte Quid enī dn̄s querit a te: niſi te? Quiain om̄i creatura terrena: nihil melius fecit te. Querit te a tequia tu perdideras te. Si autē facias qd̓ iuſſit: inuenit in teiudiciū et iuſtitiā. Iudiciū primo inteipſo: iuſtitiā ad ꝓximum tibi. Quomodo iudicium in teipſo? Ut diſpliceas tibiqd̓ eras: et poſſis eſſe qd̓ non eras. Iudiciū inqͣꝫ de teipſo inte ipſo ſine acceptione ꝑſone tue: vt nō parcas peccatis tuis:nec ideo tibi placeāt qꝛ tu facis. Nec te laudes in bonis tuis⁊ deū accuſes in malis tuis. Hoc enī eſt peruerſum iudiciū:et ideo nec iudiciū. Ut enī oſtēderet deus peruerſum iudicium nō eſſe iudiciū: non ait: quid dn̄s querit a te: niſi facererectū iudiciū: ſed facere (inqͥt) iudiciū. Si enī rectū: tūc iudiciū. Si aūt ꝑuerſum: nō iudiciū: ſed vitiū. Quid ergo faciebas qn̄ te ꝑdideras: et poſt tuā perditionē ibas? Ibas etīnon redibas. Quid faciebas? Scio qͥd faciebas. In bonistuis te laudabas: in malis tuis deū blaſphemabas. Hoc eſtperuerſum iudiciū: et ideo vt dixi: nec iudiciū. Uis ergo facere rectū iudiciū? Hoc eſt iudiciū. Illud qd̓ faciebas corrige: prepoſtera: et rectū erit. Quid eſt corrige? Deū lauda ībonis tuis: te accuſa in malis tuis. Cū tibi gͦ ꝑuerſus diſplicueris: teqꝫ illoqͥ creauit adiuuāte correxeris: rectus ſeruabis iuſtitiā. Placebit enī tibi deꝰ ſi rectus fueris. Nō diſcrepabis a recto: niſi prauus atqꝫ ꝑuerſus. Rectus aūt recto cōuenies: et ſine dubio tibi placebit deus. Qn̄ enī diſplicebat:ꝑuerſitati tue diſplicebat. Audi ſctm̄ pſalmū. Ꝙͣ bonꝰ iſra? Pel deus: rectis corde. Iſte qͥ hoc dicit in pſalmo: diſplicūeratilli deꝰ? Abſit a me vt arguā: et nō potius cōfitēti credā. Ecſce audite mecū: et cōſiderate qͥd dixerit. Ꝙͣ bonꝰ deꝰ (inqͥt)iſrael. Quibꝰ? Rectis corde. Mei autē (inqͥt) qn̄ non erā rectus corde: mei autē pene cōmoti ſunt pedes: paulominꝰ effuſi ſunt greſſus mei. Quid eſt: cōmoti ſunt pedes? Hoc eſteffuſi ſūt greſſus mei. Quid eſt pene: hͦ eſt paulominꝰ. Quiditaqꝫ ait pene? Paulominus cōmoti ſunt pedes mei: effuſiſunt greſſus mei. Pene (inqͥt) lapſus ſum: pene cecidi. Unde in tm̄ periculū ꝑueniſti? Ꝙꝛ zelaui (inqͥt) in pctōribꝰ: pacem pctōꝝ intuens. Zelaui (inqͥt) in pctōribꝰ intuens pacē

Uij

Annoto. ⁊nūeralisordinisſermonūhuiꝰ oꝑis.

ij. Tim̄ i1

Mat. xxj

Sermo.ccxxxv

Bij. Cor. xiij.

Luce. ij.

vbi sͣ.

Mat. xv.

Ioh̓ j.Phil̓. ij

Phil̓. ij.

C

Michee.vj.

Sermoccxxxvj.APsͣ. lv.

Sermoccxxxvj.A

Psͣ. lv.

Mat. xxij.

Pā̄ lxxij.

Pā̄ lxxij.

Z

C

B

E