Ier. ccxxxiij. Do. xviij. pꝰ feſtū trini. Ser. j. Fo. cccxxxvij.

tatō Quid volebas? Quid querebas? Quid cupiebas? Gratiamlis dei. Ergo ſi gratiā dei queris: aufer primū nequiciā ab aīa3tua: et a cōſpectu oculorū meorū. Iam ceſſa a malo et fac̄ bonū num: inqͥre pace̓ et ſeq̄re eā totis viribꝰ tuis. Et cū hec feceꝑis. ris: ⁊ gratiā meā percipies: et oculi mei ſuꝑ te erūt: et auresmee ad p̄ces tuas: et pͥuſqͣꝫ me inqͥſieris dicā aſſum. Faciamus bona fr̄es chariſſimi: vt mereamur in futuro ſeculo īuenire requiē: quā nobis dn̄s nr̄ ꝓmiſit dicēs. Beati miẜicordes: qꝛ ipſi miſericordiā cōſequētur. Et cū ꝓpheta dn̄o exultātes dicamꝰ. Miſericordiā et iudicium cātabo tibi dn̄e.Miſericordiā inueniūt: qͥ ſunt miẜicordes. Iudiciū timeātcōtēptores: qͥ nec ſibi parcūt/ nec miſerent̉ alijs: qui dicunt.Peccemꝰ et parcet nobis deus: qꝛ miſericors eſt et bonus.Oīnomiſericors et bonꝰ eſt deꝰ. Sed qͥ modo parcit: in futuro nō parcet. Iudiciū paratū habēt ſine miſericordia impij.Intelligamꝰ fr̄es: ⁊ videamꝰ vbi ſpem noſtrā ponere debeamus. Miẜicordia illi: qͥ fecit miſericordiā. Beatimniſericordes: qꝛ ipſis miſerebit̉ deꝰ. Spes eſt in dei miſericordia: ſiab opere miſericordie nos nō fuerimꝰ aridi. O homo qͥd q̄ris a deo miẜicordiā: ſi ipſe non es miſericors? Quid q̄ris adeo indulgētiā pctōꝝ tuoꝝ: cū ipſe tibi ſimili nō indulges:Audi homo: audi vocē dn̄i dei tui: vbi dicit ipſe. Date et davj. bit̉ vobis. Dimittite: et dimittet̉ vobis. Audi iterū vbi ipſedicis. Dimitte nobis debita noſtra: ſicut et nos dimittimusdebitoribꝰ nr̄is. Si enī tu nō dimiſeris aduerſario tuo: ipſetibi pͥus eris aduerſariꝰ. Ille te leſit auferēdo pecuniā tuā:tu te ledis nō īdulgēdo aduerſario tuo. Forſitan dicturꝰ esNon illi parcā: qꝛ me leſit multū: ⁊ ſanguinē meū q̄ſiuit. Tuſi non illi indulgēs: ꝑditionē aīe tue habebis. Inſuꝑ adhucdicis. Non illi parca: qꝛ aduerſarius mihi fuit. Crede mihihomo: peior tibi eris aduerſariꝰ: ſi nō illi parcas. Dicis tu.Ille me nō rogat. Si te ille nō rogat: tu pro illo roga: vt ei adn̄o dimittat̉ qd̓ in te deliquit. Nā ſitu dicis: non illi parcā:litigare vis: nō dimittere. Et qua fronte/ aut qua fiducia divij. cturꝰ es dn̄o tuo. Dimitte: qꝛ ego dimiſi? Cōſidera ohomorvide aliā legē in mēbris tuis repugnantē legi mētis tue ⁊ captiuantē te in lege peccati. Iā ipſe captiuus traheris: et expoliatori iraſceris? Nemo nobis īputet fratres mei: ſi pervos dn̄icam pecuniā duplicare nō potuerimus. Mali ſeruierimꝰ: ſi nō fecerimꝰ qd̓ nobis p̄ceptū eſt. Si autē fecerimꝰboni ſerui erimꝰ: ⁊ cū dn̄o ſine fine letabimur. Illū oēs amemus: ꝑ quē factiſumꝰ. Illū diligamꝰ: per quē redēpti ſumꝰPro illo nos inuicē diligamꝰ in hoc ſeculo: vt cū eo gauderemereamur pariter ī futuro: qm̄ ſic placuit dn̄o deo noſtrode nobis: vt hic cōſtituti cū veſtra charitate cātemꝰ ei. Laudemꝰ dn̄m fratres lingua: corde: ore: et voce. Sic enim ſibivult dici laudē: vt non ſit inter nos diſcordia: ſed vult eſſe innobis cōcordiā vocibꝰ et moribus. O felix laus in celo: vbitēplū dei angeli ſūt. Ibi eſt cōcordia ſumma laudantiū: vbinulla lex in mēbris noſtris repugnat. Ibi nō eſt rixa: nec vlla cupiditas. Hic gͦ cātemꝰ dn̄o laudē ſolliciti: vt illic poſſimus eſſe ſecuri. Quare aūt hic ſimꝰ ſolliciti fratres mei? Audite quare? Oꝛtentatio eſt vita humana. Sic nāqꝫ nos dn̄sxV exhortat̉ ſuo eloquio dicēs. Uigilate etorate vt nō intretisintentationē. Nō vis eſſe ſollicitꝰ qn̄ videris dicere. Dimute nobis debitanr̄a? Quō es ſecurꝰ: qͥ quotidie videris petere remiſſionē pctōꝝ: Quomō es ſecurꝰ: qn̄ adhuc dicis. Dimitte mihi pctā mea. Etiteruꝫ dicis. Et ne nos inducas intentationē: ſꝫ libera nos a malo? Quō gͦ viderꝭ clamare. Libera nos a malo: ſi ſecurꝰ es; Audi homo: audi. Tu es malꝰij. qn̄ te deꝰ liberat a teipſo malo. Uides aliā legē in mēbris tuis repugnantē legi mētis tue: et captiuantem te in lege pctīAudi qͥd ſumꝰ nos: qͥd nobiſcū portamꝰ? Ꝙͣͣdiu in corporemortis huiꝰ cōtinemur: vitiū nobiſcū portamꝰ. Audi iterūꝓphetā dicentē. Dn̄e educ de carcere aīaꝫ meā. Carcer meeſt: vſqꝫdum in corpore mortꝭ fuero. Nā qn̄ fuero de hͦ corꝑeliberatꝰ: terra terre reIdit̉: ſpūs celo recipit̉. Uado gͦ dimitto terrā: qꝛ qͣꝫdiu hic ſum: mēte ẜuio legi dei: carne autē legipeccati. Dicet aliqͥs ꝑfidorū. Ergocū fueris ab hac carne liberatꝰ: iā nō eris tu niſi ſpūs. Audi gͦ heretice. Carnē quamdico: nō in eternū pono: ſed hic depono. Reſpōdet īcredulꝰ.Ergo rediturꝰ es ad corpus mortis? Et vnde tā piam vocēclamaſti. Educ de carcere aīam meā? Audi imperite et contra quotidianas lectiones ſurde. Redeo ad corpus nō mor-

tis huiꝰ: quia corruptibile hoc induet̉ incorruptione: ⁊ mor itale hoc induet̉ īmortalitate. Modo eſt aīale: tunc erit ſpiritale. Nemo poteſt accipere eternale: niſi priꝰ tēporale dimiſerit. Ergo dimitte tēporale hoc malū vt accipias eternaleillud bonū. Audite fratres ⁊ cauete. Hic enī iter agimꝰ: ⁊ initinere poſiti ſumꝰ: nōdū in patriā ꝑuenimꝰ. Caueamꝰ eosqui in itinere nobis inſidiant̉: qꝛ hic agunt aduerſus nos: nead patriānoſtrā .i. ad paradiſum reuertamur. Terra autemiſta morientiū eſt. Illa ꝟo viuentiū eſt: de qͣ ꝓpheta dicebatCredo videre bona dn̄i in terra viuentiū. In illa autē terraſemꝑ viuet̉ et nunqͣꝫ moriet̉. Lucet terra illa plus qͣꝫ ſpeciēsargēti: vbi ciues iuſtoꝝ angeli ſunt. Illi in terra illa gaudēt:nos in terra iſta lugeamꝰ vt ad illorū gaudia ꝑuenire mereamur. Uidete fratres. Ecce hic in itinere poſiti ſumꝰ: īſidiator noſter diabolꝰ aduerſat̉ in via: nobis querit nocere ne interrā viuētiū reuertamur. Duo enī ſunt p̄cepta dilectiſſimique nobis oīno ſunt obſeruāda .i. diliges dn̄m deū tuū exto­ Lto corde tuo: et ex tota mēte tua: et diliges ꝓximū tuū tanqͣꝫteipſum. In his duobꝰ p̄ceptis tota lex pendet ⁊ prophete.Quicūqꝫ enī in his duobꝰ p̄ceptis ambulauerit: feſtinet invia: et ꝑueniet ad patriā paradiſi: vbi letant̉ om̄es ſancti ingl̓ia redēptorꝭ ſui: et laudē dicūt noī ſctō eiꝰ: qͥ erepti ſūt dehac peregrinatiōis erūna: ⁊ viuūt ſemꝑ in leticia ſempit̓na.¶ Sabbato quattuortemporum occurrentiumpoſt feſtū ſācte crucis: Homelia de eo qd̓ ſcriptūeſt ẜm Lucā. Dicebat ieſus turbis hāc ſimilitu ⁊dinē. Arborē fici habebat qͥdā ⁊cͣ. que habet̉ inter ſermones de Uerbis dn̄i. ſer. xxxj. fo. liij.¶ Dn̄ica decimaoctaua de eo qd̓ dn̄s interrogauit iudeos cuiꝰ filiū dicerēt eſſe xp̄m. Sermo. j.In quo rationē reddit cur p̄lati eminētiꝰ ſedeāt.Nterrogati iudei: ſicut nūc ex euāgelio cū recita ꝯU Fret̉: audiuimꝰ: quō eſſet dn̄s noſter ieſus chriſtus coAfiliꝰ dauid: quē dn̄m ſuū dixerit ipſe dauid: reſpōA AIdere nō potuerūt. Hoc enī in dn̄o nouerant qd̓ vi Adebāt. Apparebat enī eis filiꝰ hoīs: occultꝰ aūt erat filiꝰ deiHinc eſt qd̓ eū et ſuperari poſſe crediderūt: ⁊ ligno ſuſpēſuꝫirriſerūt: dicētes. Si filius dei eſt deſcēdat de cruce et credi Umus in eū. Aliud videbāt: aliud nō cognoſcebāt. Si enim co xxgnouiſſent: nūqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſent. Sciebāt tn̄ xp̄m j. 1filiū dauid. Nā etiā nūc ipſum ſperāt eſſe vēturū. Latet eosqd̓ venerit: ſed volētes latet. Neqꝫ enī ſi pēdentē nō agnouerūt: et regnantē agnoſcere nō debuerūt. In cuiꝰ enī noīe vocant̉ ⁊ bn̄dicūtur oēs gētes: niſi in eiꝰ quē putāt xp̄m nō fuiſſe? Ipſe enī filiꝰ dauid: vtiqꝫ ex ſemine dauid ẜm carnē: filieſt abrahā. Si autē dictū eſt ad abrahā. In ſemine tuo bn̄di Gcent̉ oēs gētes: et vidēt iā in xp̄o nr̄o bn̄dici oēs gentes: qͥdexpectāt qd̓ iā nō venit: et nō timēt qd̓ venturū eſt? Lapidēenī ſe dixit ipſe dn̄s nr̄ ieſus xp̄s: ꝓphetico ad ſe aſſerendūvtēs eloquio. Lapidē autē talē: vt ſi qͥs in eū offenderit: cō­ Pquaſſet̉: ſuꝑ quē autē lapis ille venerit cōterat eū. Qn̄ enī in 1eū offendit̉: humilis iacet: iacēdo humilis quaſſat offendētem: veniēdo excelſus cōterit ſuꝑbiētem. Iā gͦ iudei illa offenſione quaſſati ſunt: reſtat vt eiꝰ p̄claro aduētu etiā cōterātur: niſi forte cū viuūt agnouerint ne moriant̉. Patiēs enimeſt deꝰ: et illos quotidie inuitat ad fidē. Sed cū iudei reſpō-dere nō poſſent dn̄o ꝓponēti queſtionē ⁊ dicēti. Cuius filiū Adicerēt xp̄m: atqꝫ illi reſpōderēt: filiū dauid: addenti ⁊ ꝓponēti: quomō gͦ dauid inſpū vocat eū dn̄m dicens. Dixit dn̄s Rdn̄o meo ſede ad dexterā meā: donec ponā īimicos tuos ſubpedibꝰ tuis? Si gͦ dauid (inqͥt) in ſpū dicit eū dn̄m: quō eſtfilius eiꝰ? Non dixit: nō eſt filiꝰ eius: ſed quō eſt filius eius:Quomodo: cū dicit: verbū querētis eſt nō negantis: tanqͣꝫ ſihoc eis diceret. Bene quidē dicitis xp̄m filiū dauid: ſed ip̄edauid dn̄m eū dicit. Quē dicit ille dn̄m: quomodo eſt filiꝰ:Dicerēt iudei ſi inſtructi eſſent fide chriſtiana quā nos tenemus: ſi cōtra euangeliū corda nō clauderent: ſi vitā ſpiritalem in ſe habere voluiſſent: reſpōderent huic queſtioni ⁊ dicerēt. Quoniā in principio erat verbū: et verbum erat apud Iedeū: ⁊ deus erat verbū. Ecce quomodo eſt dn̄s dauid. Sedquia ꝟbū caro factū eſt: et habitauit in nobis. Ecce quomodo eſt filius dauid. Sed neſciētes obmutuerūt: nec ore ſaltēA

A

.j. Cor. xv.

Annotatenūeralisordinisſermonūhuiꝰ oꝑis

EMat.v.

Luceʳ. viMat. vj.

vbi sͣ.

NIoh̓. vij.Mat. xxvMat. vj

Rom̄. vii

Psͣ. c

Rom̄. vi.

Psͣ. cxlj.

G

a Sermos ccxxxiiijMat. xxij.

RMat. xxij

Mar cci.

Psͣ. cxvijMat. xxj.

Gen̄. xxij

Hattheixxvii.j. Cor. ij.

Mat. xxij.

Psͣ .xxvj.

Luce .xii

AMat. xxij.Psͣ. cix.

AMat. xxij.

xxvii.ſi

Ioh̓. j.

Psͣ cir